Kouri no Knifu ( Blizzard Knife ) 4

by Hawkeye

Hawkeye : อา..ไม่ได้พบกันซะนานเลยน้า( คิดถึงกันบ้างมั้ยเนี่ย..อืม..อย่างน้อยคิดถึงแบบว่าแช่งชักหักกระดูกให้ต่อตอนต่อไปก็ยังดีนา… ) ง่า..ขอโทษเป็นอย่างสูงก่อนก็แล้วกัน..นึกว่าตอนหน้าจะได้เป็นตอนสุดท้ายแล้วเชียวแต่ด้วยความเกียจคร้านก็เลยพิมพ์ตอนนี้ได้ไม่ยาวเท่าที่คิด ดังนั้นก็…จะได้เจอหน้ากันอีกสองตอนล่ะนะเจ้าคะ^^ Comment มาไล่ตัวขี้เกียจของข้าพเจ้าบ้างก็ได้เน้อ~ แล้วก็ขอบคุณในกำลังใจสำหรับท่านที่ส่งเมล์มาให้ด้วยนะคะ 
PS. เขียนตอนแบบนี้ไม่ค่อยเป็นอ่ะ..พยายามสุดฤทธิ์แล้วนะ อ่านข้ามๆ ไปก็ได้เจ้าคะ^^;

---

จบคำลำแขนเรียวก็รั้ง Tetsu ลงมาโดยไม่ได้ตั้งตัว เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังจากคนที่อยู่ด้านล่างทำเอาผู้เป็นหัวหน้าวงรู้สึกเหมือนถูกปั่นหัวจนฉุนขาด..อย่างกับเอาเข็มแหลม ๆ มาแทงลูกโป่ง Mukimpo ที่อัดลมไว้แน่นไม่มีผิด..ริมฝีปากนั้นทาบทับลงมาอย่างรุนแรงจน Hyde เริ่มสำนึกว่า..ไม่ควรทำเอาซะเลย ลางสังหรณ์บางอย่างบอกกับเขาว่า..หมอนี่..คิดเอาคืนทั้งต้นและดอกแน่( เหอ..ไม่รอดหรอก )

“ T..Tet… ” เสียงของคนที่กำลังจะขาดอากาศหายใจอุทธรณ์ แต่อีกฝ่ายก็เปิดโอกาสเพียงชั่วครู่ก่อนที่จะเริ่มลิ้มรสริมฝีปากที่หอมหวานนั้นอีกครั้ง ลิ้นไล้เลียทักทายภายนอกก่อนที่จะสอดเข้าไปพัวพันกับอีกฝ่าย ขณะที่มือไล้ต่ำผ่านท้องน้อยแบนราบทำเอา Hyde หายใจสะดุดเฮือกแล้วจึงบ่ายไปที่เรียวขาอ่อนจนร่างเล็กต้องส่งเสียงประท้วงเบา ๆ ในลำคอหากทำให้อีกฝ่ายคลี่ยิ้ม

“ ครางหวาน ๆ ให้ฟังก่อนสักครั้งสิ.. ” เสียงกระซิบสั่น ๆ ที่ข้างหูพาลให้ใบหน้าสวยนั้นแดงระเรื่อขึ้นไปอีก “ ตรงไหนหือ..Hyde ที่ฉันจะได้ยินเสียงนาย ” พูดพร้อมกับไล้ริมฝีปากขบใบหูเล็กนั้นเบา ๆ สร้างความเสียวซ่านจนร่างเล็กนั้นเกร็งขึ้นมา “ ที่นี่… ” แต่ก็ยังไม่เท่า.. “ หรือว่า..ที่นี่.. ” มือเรียวยาวสัมผัสเข้าที่จุดอ่อนไหวของร่างเล็กเป็นจังหวะ เสียงครางลอดออกมาได้อย่างไม่ยากเย็นเมื่อ Tetsu รู้จักร่างกายนี้ดีอยู่แล้ว

“ Tet…Tet_chan.. ” ร่างเล็กที่ครางกระเส่าเรียกชื่อของเขาพาลเอาความปรารถนาในกายพุ่งพรวดแต่..ยังหรอก..เขายังอยากที่จะได้ยินมากกว่านี้ นิ้วมือเรียวเล็กจิกลงกับผ้าปูที่นอนเมื่อหน้าอกถูกรุกรานด้วยริมฝีปากชื้นที่ขบเม้มฝากร่องรอยไว้ทุกที่ ใจหนึ่งก็อยากเอ่ยเตือนไม่ให้คนรักทิ้งรอยหลักฐานไว้บนร่างกายเขา แต่หัวสมองที่ขาวเบลอทำให้เสียงที่คิดจะห้ามกลายเป็นเสียงครางหวาน ๆ สมใจคนทำที่เริ่มรุกล้ำลงไปยังบริเวณหน้าท้องขาวเนียนก่อนที่จะพลิกร่างเล็กให้คว่ำลง

เสียงอุทานดังขึ้นเบา ๆ ขณะที่ร่างบางใช้แขนรับน้ำหนักของตนเองไว้ “ อ๊ะ.. ” Hyde ครางขณะที่ใช้มืออีกข้างหนึ่งเกาะหัวเตียงไว้เมื่อเริ่มรู้สึกถึงความเปียกชื้นจากเรียวลิ้นที่ช่องทางลับของตน “ อย่า..Tet_chan… ” เสียงห้ามยิ่งทำให้อีกฝ่ายย่ามใจมากขึ้นด้วยการล่วงล้ำเขตส่วนตัวของคนรักเข้าไปอีกพร้อมกับที่เร่งจังหวะของมือที่ยังไม่ละจากด้านหน้า

“ Tet_chan… ” ใบหน้าหวานมีเหงื่อเกาะพราว ความร้อนในตัวเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนภาพข้างหน้าเกือบจะเลือนหายแต่เสียงสั่นพร่าที่ข้างหูก็ดึงเอาความสนใจของเขากลับมา

“ ไม่ไหวแล้วเหรอ? ” ชายหนุ่มสูดลมหายใจหนัก ๆ ครั้งหนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ “ พร้อมแล้วใช่มั้ย? ” Tetsu ถามแต่ Hyde ก็รู้ว่า..ต่อให้ตอบว่าไม่..อีกฝ่ายก็จะทำให้เขาพร้อมอยู่ดี…

เสียงหวานครางลั่นเมื่อรู้สึกถึงการสอดแทรกจากด้านหลัง แม้ว่าจะดำเนินไปอย่างนุ่มนวลในตอนแรกหากเพียงไม่นานจังหวะก็เปลี่ยนเป็นเร่งเร้าจนข้อนิ้วของ Hyde ที่จิกลงบนผ้ากลายเป็นสีขาว เรียวแขนสั่นระริกเมื่อรับน้ำหนักที่กระแทกกระทั้นเข้ามา ใบหน้าสวยนั้นเชิดขึ้นขณะที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายยังไม่ได้ละไปจากลำคอเนียนละเอียดเช่นที่มือนั้นกระตุ้นปลุกเร้าให้ร่างเล็กลืมความเจ็บปวด จังหวะของทั้งคู่สอดประสานกันไปจนจบจังหวะสุดท้ายเมื่อเสียงหวานกรีดร้องเกือบพร้อมกับการปลดปล่อยของ Tetsu 

Hyde ทิ้งตัวลงกับเตียงนอนสีขาวอย่างเหนื่อยอ่อนขณะที่ Tetsu ซบหน้าลงกับแผ่นหลังเนียนนั้น ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจที่หอบเหนื่อยให้ช้าลงก่อนที่จะจูบลงบนแผ่นหลังนั้นพร้อม ๆ กับที่ถอนกายออกช้า ๆ แล้วจึงพลิกตัว Hyde ให้มาอยู่ในอ้อมแขน ร่างเล็กยังคงหายใจถี่ แพขนตาปิดสนิทด้วยความล้าและห่างจากกิจกรรมนี้มานาน ผู้เป็นหัวหน้าวงจุมพิตที่เปลือกตานั้นอย่างอ่อนโยน

“ ฉันรักนายนะ Hyde ” เหมือนว่าตอนนั้นเองที่เขาได้เห็นรอยยิ้มตอบรับที่สวยที่สุดของ Hyde มัน..น่ารักซะจน..อดจะแกล้งไม่ได้…

“ น่ารักแบบนี้อีกรอบดีมั้ย? ”

เท่านั้นเองดวงตาที่ปิดสนิทก็ลืมขึ้นในทันควันแถมยัง…ค้อนขวับอีกต่างหาก “ Tet_chan!!!! ” 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X 

“ ม่ายหวายแล้วว๊อย~ เหนื่อยฉิบเป๋งเลย…. ” ร่างสูงทิ้งตัวลงบนโซฟาพร้อมกับเสียงบ่นที่ออกจะดังไม่น้อยเหมือน
กับอยากจะแจ้งให้ท่านผู้จัดการได้รับรู้ซะเหลือเกิน..ว่า…จัดตารางงานภาษาอะไร( วะ ) ไม่หรอก..เหนื่อยน่ะเรอะ..อูย..ไม่เหนื่อยเลย แต่ครายก็ได้ช่วยเอากุญแจห้องมาให้ทีกระดิกกระเดี้ยตัวไม่ไหวแล้ว…. ท่าทางของมือกีตาร์หน้าแมวเรียกรอยยิ้มจากเพื่อนฝูงได้ไม่น้อย หากมีคนนึงที่เห็นปฏิกิริยาแบบนี้ของเพื่อนแล้ว มือไม้ก็ชักเริ่มคันยิกอยากแกล้งขึ้นมากะทันหัน

“ เหนื่อยเหรอ ช่วยทำให้คึกคักเอามั้ย? ” ร่างเล็กทอดเสียงหวานและแกล้งทิ้งกายลงอย่างนุ่มนวลบนตักของ Ken ซึ่งเกิดอาการขนลุกซู่พร้อมกับผลักเจ้าปีศาจตัวน้อยออกในทันควัน

“ เฮ้ย!! ฉันยังไม่อยากพักถาวรว่ะ!! ”
“ หา? ” Hyde เลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงคำถามกับคำพูดของอีกฝ่ายที่ชี้โบ้ชี้เบ้ไปทางท่านหัวหน้าวงที่ออกอาการงงไม่แพ้กันเมื่อเห็นอาการของ Ken 

“ หมายความว่าไง Ken_chan ” จบคำถาม Ken ก็เขกหัว Hyde ให้ทีนึงในฐานะที่ทึ่มจนเกิดเหตุ
“ ปัดโธ่เว๊ย~ ก็ลองฉันได้ขืนแตะนายดูสักครั้งนึงสิ…มีหวัง… ” พูดไปก็มีอาการขวัญผวาให้ดูเป็นระยะ “ Tet_chan ได้คว้าอาก้ามาถล่มฉันอ่ะเด่ะ งานนี้ท่าทางจะได้ลงไปนอนในหลุมยาววววเลย ” พอ Ken เฉลยด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น มือก็ลูบที่ผิวตัวเองเหมือนอยากจะบอกว่า..ขนาดขนแขนยังลุกซู่เลยนะเนี่ย( ขนแขน stand up^^ ) ทั้ง 3 คนก็เลยหัวเราะออกมาพร้อมกัน

“ ใครจะไปทำอย่างนั้น ” Tetsu พูดกลั้วหัวเราะขณะที่ Hyde ก็พยักหน้าตาม..ช่าย ๆ เพื่อนเราไม่ใช่คนใจไม้ใส้ระกำสักหน่อย.. “ อย่างฉันน่ะนะ มันต้องตัดเงินเดือนทิ้งไปเรื่อย ๆ ประโคมข่าวร้าย ๆ ให้นายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเสร็จแล้วก็เฉดหัวออกจากวงดีกว่า.. ” Tetsu ..ก็ยังพูดและหัวเราะอยู่…แต่ที่เหลือ..หัวเราะไม่ออก

“ ง่า..ไม่โหดไปนิดเหรอท่านหัวหน้า ” มือกลองหน้าตอบของวงยิ้มซีด ๆ ( อย่าได้เป็นเราเลยที่เจอยุทธการนี้ของ Tet_chan น่ะ ) แต่..อีกฝ่ายกลับมองงง ๆ เอ…ไม่เห็นโหด…คราวนี้ Hyde ก็เริ่มหาวออกมาบ้างเพราะความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง

“ ไปพักกันดีกว่าพรุ่งนี้มีคอนเสิร์ตไม่ใช่เหรอ? ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X 

“ โอย..เหนื่อย เหนื่อยว๊อย~~~ ” ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนล้วง ๆ ควัก ๆ หาการ์ดขึ้นมารูดเปิดประตูห้องตนเองเก้ ๆ กัง ๆ ขณะที่ปากก็ไม่หยุดบ่นพึมพำ….เฮ่อ..ไอ้เพื่อนบ้านั่น…มันไปสรรหาแรงมาจากไหนกันฟะ ถึงยังถ่อไปเที่ยวกันได้อีก เราเด่ะ..แค่ยืนกันพวกบรรดาแฟน ๆ กับขนของนี่ก็แทบจะกระอักออกมาเป็นสีรุ้งแล้วนะ โอ๊ย..ยังเหลือพรุ่งนี้อีกวัน

“ ไปนอนเอาแรงดีกว่าเว๊ย…พวกศิลปินนี่ดีชะมัดยาดเลย เสร็จแล้วก็เข้าห้องนอนพัก.. ”

“ มันอาจจะไม่ดีอย่างที่คิดก็ได้นะ Kishi_kun ”

“ หวา~~~!!!!!~ Hyde_san ” ชายหนุ่มที่ถูกทักตกใจจนลนลาน เมื่อหันมาเห็นร่างบอบบางที่เป็น 1 ในคนที่เขากำลังนินทาอยู่สักครู่ยืนอยู่ข้าง ๆ เล่นเอาริมฝีปากสั่น เปิดพะงาบ ๆ พูดอะไรไม่ออก หวั่นใจอยู่ไม่น้อยทีเดียวว่าจะถูกหักเงินเดือนหรือโดนว่าอะไรรึเปล่า หาก Hyde ก็เพียงแค่คลี่ยิ้มบาง ๆ ไม่ได้พูดอะไร

“ เอ่อ..ม..มีอะไรรึเปล่าครับ ? ” kishi ถามพร้อมกับยิ้มแหย ๆ ในสมองกำลังประมวลผลอย่างเร่งด่วนหาวิธีที่จะทำให้ร่างเล็กตรงหน้าลืมสิ่งที่เขาพาดพิงถึงไปให้หมด

“ ไม่มีอะไร..เบื่อน่ะ เลยว่าจะมาหาอะไรทำ ” 1 ใน Staff ของ L’Arc~en~Ciel เลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างประหลาดใจ…หาอะไรทำ? Hyde_san ที่ปรกติตอนจบคอนเสิร์ตเหลือแค่พลังงานลากสังขารกลับเข้าห้องหลับเป็นตายคนนั้นเนี่ยนะ…เกิดอยากหาอะไรทำ? เพราะความสงสัยเลยทำให้เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นประกายตาแปลก ๆ ในดวงตาคู่สวยนั้น และยิ่งไม่อาจจะคิดอะไรต่อได้เมื่อมือเล็ก ๆ นั่นเริ่มที่จะละลาบละล้วงเข้ามาในกระเป๋ากางเกงของเขา

“ Hyde_san!?! ” มือหยาบกร้านที่ผ่านการใช้แรงงานมานานคว้าข้อมือเล็ก ๆ ของคนตรงหน้าไว้ขณะที่ใบหน้าเริ่มมีสีระเรื่อ ฝ่าย Hyde เองกลับหัวเราะเบา ๆ 

“ ว่าจะช่วยหากุญแจให้..เจอรึยัง… ” งานนี้ถึงจะยังหาไม่เจอก็พยักหน้ารับจนคอแทบหลุดเป็นการรับประกันว่าเจอไว้ก่อน ทนได้ที่ไหนกันล่ะ…ทั้งจะต้องสบตากับนักร้องนำวง L’Arc ตรง ๆ ทั้งท่าทีแปลกประหลาดที่เล่นเอาเสียววาบใจเต้นไม่เป็นส่ำแบบนี้ Kishi รีบเปิดประตูห้องเข้าไปด้านในก่อนที่จะนึกละล้าละลังอยู่ครู่หนึ่ง

“ อ่า..เอ่อ..เข้ามาข้างในก่อนมั้ยครับ Hyde_san ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

Kishi ก้าวออกมาจากห้องน้ำที่เข้าไปทำธุระเพียงชั่วครู่แล้วก็ต้องหันซ้ายหันขวาหาร่างบอบบางที่มาเป็นแขกในห้องของเขา ก่อนที่จะต้องชะงักเมื่อเห็น Hyde นอนอยู่บนเตียงสีขาวผ่อนลมหายใจเป็นจังหวะ ดวงตาคู่สวยนั้นปิดสนิทหากไม่ได้ลดความน่าดูของดวงหน้าพริ้มเพรานั้นแม้แต่น้อย ผู้เป็น Staff ได้แต่กลืนน้ำลายด้วยทำอะไรไม่ถูก..ง่า…Hyde_san อยากจะเปลี่ยนบรรยากาศการนอนเหรอเนี่ย…. พูดไปแล้วอยากนอนพักก็อยากเพราะยังต้องทำงานอีกวันก่อนที่จะโยกย้ายไปจัดที่อื่นต่อ แต่จะปลุกร่างเล็กที่มีทีท่าว่ากำลังหลับสบายขึ้นมาดีรึเปล่า เกิดเจ้าเพื่อนตัวดีกลับมาเมาแอ๋เห็นเขาลงไปนอนยึดที่ตัวเองเลยไปนอนกับ Hyde_san ก็มีหวังได้ยุ่งกันอีก

“ เอางายดีวะ…อืม..เอาวะ!! ” หลังจากที่ลังเลอยู่ระยะหนึ่ง Kishi ก็ตัดสินใจจะปลุกอีกฝ่ายให้กลับไปนอนที่ห้อง เลยเดินไปนั่งอยู่ที่ข้างเตียงซึ่งร่างเล็กอาศัยนอน พร้อมกับเอามือแตะเรียกเบา ๆ 

“ Hyde_san Hyde_san ครับ ” 
“ อือ.. ” เสียงครางลอดจากริมฝีปากบาง ทำเอาคนเรียกชักมือกลับด้วยความประหม่า ถ้า..ไม่ติดที่ Hyde นั้นคว้าเอาไว้ก่อน ดวงตาคู่สวยตอนนี้หรี่ปรือเหมือนกับว่าไม่รู้สึกตัว หากมืออีกข้างหนึ่งที่ว่างกลับเลื่อนขึ้นสอดใต้เสื้อยืดไล้แผ่นอกหนาของอีกฝ่ายที่ได้แต่ตะลึงงันใช้มือของตนคว้าข้อมือเรียวเล็กของ Hyde เอาไว้ ใบหน้านั้นมีสีเลือดสูบฉีดเพราะรอยยิ้มที่ราวกับจะยั่วยวนบนใบหน้าสวย มือที่เคยจับแขนของ Kishi ไว้ก็ลูบไล้ไปตามท่อนแขนก่อนจะโอบลำคอแล้วโน้มลงมาอย่างเชื่องช้า..

“ ไม่อยากลองสัมผัสผมดูบ้างเหรอฮะ ” เสียงหัวเราะเบา ๆ กับคำพูดที่ข้างหูเหมือนดั่งมนต์สะกด ในหัวของ Staff หนุ่มเป็นสีขาวโพลน…ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง…เมื่อความอดทนของเขาขาดสะบั้นลง ลืมแม้กระทั่งว่าคนที่เอ่ยปากเชิญชวนเขาเป็นใคร Kishi ก้มลงไปจูบคนข้างล่างอย่างหนักหน่วง Hyde ไม่ได้ขัดขืนใด ๆ ซ้ำยังตอบรับด้วยการเผยอริมฝีปากตัวเองออกและใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของอีกคนที่ตอนนี้อารมณ์ลุกโชนจนหยุดไม่ได้ มือใหญ่นั้นปลดกระดุมเชิร์ตของร่างเล็กออกพร้อมกับลูบไล้สัมผัสความนุ่มเนียนอย่างหิวกระหาย

Hyde เพียงแต่หัวเราะในลำคอราวกับพึงพอใจขณะที่ริมฝีปากของ Kishi นั้นยังไม่ยอมละไปจากใบหน้าสวย ทั้งจากริมฝีปากและแก้มเนียนใสก่อนที่ลากลิ้นเปลี่ยนเป้าหมายมาที่คอระหงส์ทำท่าเหมือนกับจะขบเม้มทิ้งร่องรอยเอาไว้แต่มือเล็กนั้นกลับหยุดเขาเอาไว้ก่อน Kishi เงยหน้ามองอย่างประหลาดใจ หากคนหยุดกลับยิ้มหวานและใช้ลำแขนโอบคออีกฝ่ายก่อนที่จะเฉลย

“ ถ้าพรุ่งนี้มีคอนเสิร์ตแล้ว Kiss mark ยังไม่หาย…ผมจะบอกว่า Kishi_kun เป็นคนทำนะ ” พอฟังคำตอบของผู้เป็นนักร้องนำแล้ว Kishi ก็ได้แต่หัวเราะเขิน ๆ แต่..ถึง Hyde จะว่าอย่างนั้น ความจริงแล้ว Kishi กลับคิดว่า ถ้าบอกว่าเป็นเขาเขาก็ยอม…ได้เป็นเจ้าของร่างเล็กที่หลายต่อหลายคนปรารถนาแม้จะมีโอกาสแค่คืนนี้ก็เถอะ แต่ด้วยไม่อยากจะขัดอีกฝ่าย Kishi จึงไม่คิดจะทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ให้คนอื่นเห็น

Staff หนุ่มยิ้มเหมือนกับได้ของที่ถูกใจก่อนที่จะก้มลงจูบ Hyde อีกครั้ง ลิ้นของทั้งครู่หยอกล้อกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ Kishi จะแยกออกมาแล้วไล้ต่ำลงเรื่อย ๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบ มือหนึ่งไล้บีบเน้นไปทั่วร่างเล็กขณะที่อีกมือหนึ่งปลดกางเกงของ Hyde ออก หากขณะที่กำลังจะเคลื่อนลงต่ำกว่านั้น Hyde กลับพลิกตัวขึ้นทาบทับอีกฝ่ายแทน Kishi ได้แต่มองงง ๆ แต่ก็ปล่อยความสงสัยนั้นทิ้งไปเมื่อหันไปสนใจลิ้นเล็ก ๆ ออกมาเลียริมฝีปากบางนั้นแทน ชายหนุ่มอดกลืนน้ำลายคิดไม่ได้ว่า…ความรู้สึกที่ได้รับจากลิ้นเรียวนั้นจะเป็นยังไงนะ….หากดูเหมือนว่าร่างบอบบางนั้นจะรู้ทันถึงได้กระซิบที่ข้างหูด้วยเสียงทุ้มหวาน

“ คิดอะไรอยู่หือ?.. ” พูดกลั้วหัวเราะจน Kishi ไม่กล้าที่จะสบตาด้วย มือเล็กนั้นถอดเสื้อของอีกฝ่ายออกก่อนที่จะจูบกรามของอีกฝ่ายแล้วไล่จูบตามแนวบ่ากว้างขณะที่มือค่อย ๆ ปลดกระดุมและซิบกางเกงออกอย่างเชื่องช้าและใช้มือไล้ส่วนที่ขึงตึงซึ่งพ้นจากพันธนาการนั้นอย่างอย่างแผ่วเบาทำเอาอีกฝ่ายได้แต่เกร็งร่างอย่างทรมาน

“ Hyde…San.. ” เสียงเรียกชื่อเขาเหมือนจะบอกให้เลิกแกล้งนั้นพร่าไปด้วยแรงอารมณ์ ทำให้ร่างเล็กนั้นคลี่ยิ้มก่อนก้มลงจูบบริเวณหว่างขาของอีกฝ่ายที่แสดงความต้องการออกมาอย่างเด่นชัด Hyde กัดขบและไล้เลียจนอีกฝ่ายครางออกมาอย่างเป็นสุข

มือเล็กเลื่อนไปลูบที่อกหนาของ Kishi ก่อนที่จะเปลี่ยนทิศทางไปยังใต้หมอนคว้าเศษผ้าและของที่เตรียมเอาไว้ออกมา เขากำมันแน่นง้างขึ้นและลงกลางหน้าอกอย่างแม่นยำ!! อีกฝ่าย…ซึ่งระเริงอยู่กับความสุขนั้นไม่แม้แต่จะได้ส่งเสียงอุทธรณ์ใด ๆ …

Hyde มองภาพตรงหน้าแล้วก็หัวเราะออกมา “ ได้ตายขณะที่มีความสุขเนี่ยดีมั้ย Kishi_kun อุตส่าห์บริการเต็มที่เชียวนะ ” …รอยยิ้มบนใบหน้าเย็นยะเยือกเสียยิ่งกว่าใบมีดที่ถูกเครื่องปรับอากาศเปลี่ยนจนเย็นเฉียบเหมือน..มีดน้ำแข็ง…เสียอีก 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

ทั้งที่เขานึกว่า..เรื่องราวทั้งหมดจะไม่ต้องมาบรรจบลงกับวงร็อควงนี้อีกแล้ว หากสิ่งที่ Naoto คาดไว้กลับไม่เป็นอย่างที่คิดเมื่อมี Staff ของ L’Arc~en~Ciel ถูกฆ่าตายระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต ทำให้ตำรวจหนุ่มอดนึกไปถึงเมื่อแรกที่มีคดีเกิดขึ้นไม่ได้ Naoto ถอนหายใจยาวจน Touya ต้องเข้ามาตบที่บ่าเบา ๆ 

“ สงสัยที่แกคิดอาจจะเป็นจริงก็ได้ว่ะ ”

“ ไม่ต้องเลย ฉันไม่ได้หวังให้มันจริงโว๊ย.. ” Naoto พูดฉุน ๆ คู่หูของเขาก็รู้ทั้งรู้อยู่แล้วแท้ ๆ ว่าเขาแอบชอบนักร้องนำวงนี้อยู่ถึงได้ทำเป็นสงสัยหาโอกาสมาอยู่ใกล้ชิดสนิทสนมก็ยังอุตส่าห์มาหาเรื่องแซวว่า คงเป็น Hyde แน่ ๆ ที่เป็นคนร้ายที่เคยสงสัยกันมา ตอนนั้น..เขาไม่รู้ตัวสักนิดว่าหลงชอบ มาตอนนี้รู้แล้วก็พูดอะไรไม่ออก 

“ ต้องขอโทษด้วยนะครับ..ที่รบกวน ” เสียงหนึ่งพูดขึ้นทำให้สองคู่หูหันกลับไปมอง Tetsu หัวหน้าวง L’Arc ยืนอยู่ที่นั่น คิ้วบนใบหน้าขมวดเข้าหากันเหมือนประสบกับเรื่องที่ยุ่งยากแสนสาหัส เบื้องหลัง..มีนักร้องนำตัวน้อยพ่วงมาด้วยอีกคน

“ สวัสดีครับ Tetsu_san Hyde_san …ไม่รบกวนอะไรพวกเราหรอกครับเป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว ” Naoto กล่าวด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร ก่อนที่จะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็น Hyde ยิ้มตอบ
“ ใช่ครับใช่ ผมยินดีรับใช้เสมอแหละครับ บริการ 24 ชั่วโมงด้วยความเต็มใจ ” Touya พูดกระซิบให้แค่ตัวคู่หูได้ยินด้วยน้ำเสียงล้อเลียน…แถมยังขมุบขมิบปากทำตาปิ๊งปั๊งน่าถีบให้ดูอีกด้วยต่างหาก… ชายหนุ่มลูกเสี้ยวนับ 1- 10ในใจแล้วก็ยิ้มหวานไม่ให้ข้างนักดนตรีจับพิรุธได้ก่อนจะเหยียบเท้าผู้เป็นเพื่อนเต็มแรง

“ อุ๊บ!!!! ” อยากแหกปากใจจะขาด..แต่มาทำงานอย่างนี้….เสียภาพพจน์กันพอดี เลยทำได้แค่กัดฟันกรอด “ รองเท้าฉันเพิ่งขัดนะเฟ้ย ไอ้.บ้า. ”

Naoto ไม่ได้ใส่ใจกับเพื่อนอีกแล้วแต่หันมาพูดกับ Tetsu แทน “ เอ่อ..พวกเราเองก็คงต้องขอติดไปกับทัวร์ด้วยแล้วกันนะครับ เพราะเท่าที่ดู..เป้าหมายคนร้ายน่าจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลสักเท่าไหร่ ” ไม่อย่างนั้น..คงไม่ได้มีแต่บรรดา Staff L’Arc ที่ตายเป็นเบืออย่างนี้ ทั้ง Tetsu และ Hyde ต่างก็ได้แต่ถอนหายใจยาว…ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ระหว่างทัวร์กันด้วยนะ

“ หือ? เป็นอะไรรึเปล่า Hyde ” ผู้เป็นหัวหน้าวงหันไปดูเมื่อรู้สึกถึงมือเล็ก ๆ ที่จับชายเสื้อของเขาไว้ คิ้วของ Hyde ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยขณะที่เอามือข้างหนึ่งบีบที่บริเวณขมับ Tetsu เอาหน้าผากของตนแนบเข้ากับร่างเล็กอย่างอ่อนโยน

“ ตัวรุม ๆ นี่ พักหน่อยดีกว่ามั้ย? ”
“ ม..ไม่เป็นไร… ” ร่างเล็กกล่าวพร้อมกับส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มฝืน ๆ 

“ ดื้ออีกแล้วเราน่ะ ไปกินยากันดีกว่า เอ่อ..ขอโทษนะครับที่ต้องขอตัวก่อน ขอบคุณที่อุตส่าห์มาดูแลนะครับ ” พูดจบ Tetsu ก็กึ่งจูงกึ่งโอบ Hyde ที่หันมาโค้งให้ครั้งหนึ่งออกไป ทิ้งไว้แต่ตำรวจ 2 นายที่ยืนมองนิ่ง ๆ Touya หันมามองเพื่อนที่ดูจะล่องลอยไปไหนต่อไหนแล้วก็ถอนหายใจ พร้อม ๆ กับที่เอามือตบหัวอีกฝ่ายเบา ๆ

“ โถ ๆ น่าสงสาร… ”

“ อ..ไอ้บ้า Touya!!! แก๊~~~~!!!! ฉันขอสาปแช่งให้คนต่อไปที่โดนควักหัวใจเป็นแก!!! ” พอรู้สึกตัวจากแรงตบของ Touya Naoto ก็หน้าแดงพร้อมกับหันมาว๊ากคนข้าง ๆ ที่หัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ จุ๊ ๆ อย่าพูดงั้นดิ แต่ฉันว่ามันไม่มาหาแกแน่เลย Naoto ”

“ ทำไม? ” Naoto มองหน้าคู่หูงง ๆ กับคำพูดที่ได้ยิน

“ ก็… ” ฝ่ายคู่หูเกริ่นนำขึ้นนิดนึงก่อนจะเงียบแล้วก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ หัวใจนายมันไปอยู่กับ Hyde_san แล้วนี่หว่า ” พอฟังจบเท่านั้นเองดวงตาของ Naoto ก็เบิกกว้างออก ปากก็พะงาบ ๆ สรรหาคำด่าเหมาะ ๆ มาตอบกลับไม่ออกเลยได้แต่มอง Touya เดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีจากไป ทิ้งให้หนุ่มลูกเสี้ยวได้แต่ยืนขยี้หัวตัวเองอย่างสุดแค้น….
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X