|
|
 |
|
|
Secret
01 :
MY LOVELY VAMPIRE
by
Aruku
ทุกคนรู้จักพวกเขาในนามของวงร็อคชื่อดัง
ทุกคนเห็นเฉพาะความสำเร็จเบื้องหน้าของพวกเขา
แต่ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ความจริงอันสวยหรูนั้น
พวกเขาแต่ละคนมีความลับที่ปกปิดเอาไว้
..
SECRET 1 : MY LOVELY VAMPIRE
tet~chan ! tet~chan! tettt
..
ร่างเล็กในชุดนอนงัวเงียเดินลากขากางเกงลงบันไดมาจากห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง
เมื่อไม่ได้ยินเสียงขานรับเจ้าตัวเล็กก็เลี้ยวขวาเดินลงไปยังห้องใต้ดินโดยไม่ต้องคิด
ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อคลุมสีขาวของศาสตราจารย์
tetsu
นั่งอยู่บนโต๊ะที่เต็มไปด้วยกองหนังสือตรงมุมห้อง
เดิมเป็นห้องเก็บของแต่ตอนนี้ถูกแปลงสภาพเป็นห้องทดลองยาไปแล้ว
สายไฟและขวดทดลองขนาดต่างๆ
ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยผิดกับนักวิทยาศาสตร์ทั่วๆ
ไป ไฮด์เดินเข้ามาทางด้านหลังของ
tetsu ที่กำลังขมักเขม้นอ่านตำราเล่มหนาโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
แล้วก้มลงไปกระซิบเบาๆ
ต้นคอนายนี่มันน่าหม่ำจริง
ๆนะ tet~chan
เสียงที่ทุ้มต่ำกว่าปกติทำให้อีกฝ่ายถึงกับสะดุ้งเฮือก
หนาวต้นคอขึ้นมาทันที
อย่าล้อเล่นอย่างนี้ซิ
haido chan tetsu
นั่งเกร็งหน้าซีด
ไม่กล้าหันกลับมามอง
ไฮด์หมดสนุกเมื่อเห็นอาการกลัวของเพื่อน
โถ่ !?นึกว่าชินแล้วซะอีก
เฮ้อ! โล่งอก
นึกว่ากลับไปเป็น
เหมือนเดิมซะแล้ว
มีอะไรเหรอ?
ตื่นแต่เช้าเชียว tetsu
ขยับแว่นตากรอบหนาผละจากหนังสือที่อยู่ตรงหน้าแล้วหันมาทางเจ้าตัวยุ่งที่ยืนอยู่ข้าง
ๆ
ดูนี่สิ
.มันงอกขึ้นมาอีกแล้วล่ะ
ไฮด์พูดพลางชี้ที่ปากของตัวเอง
ไหนอ้าปากสิ
อ้าาาา tetsu
ทำหน้าเครียดเมื่อเห็นเขี้ยวแหลมที่งอกยาวออกมาจากฟันบนทั้งสองข้างของเจ้าตัวเล็ก
อำไออันอึ๋งอ้อกอีกอ่ะ(ทำไมมันถึงงอกอีกล่ะ)
ไฮด์พูดได้ไม่ถนัดเพราะนิ้วของ
tetsu ยึดคางเอาไว้
สงสัยเชื้อ V (แวมไพร์)มันจะดื้อยาแล้วล่ะมั้ง
เห็นทีฉันคงต้องเปลี่ยนตัวยาใหม่ให้นาย...
นอกจากเขี้ยวงอกแล้วนายมีอาการอย่างอื่นอีกมั้ย?
ร่างสูงถามพลางก้าวฉับฉับ
ไปยังตู้เก็บยาที่เขาคิดค้นผสมขึ้นมาเอง
หมายถึงเลือด.เหรอ?.ก็ชักจะเริ่มมีความรู้สึกอยากกินขึ้นมาแล้วเหมือนกัน
เมื่อเช้าโดนแดดก็แสบ
ๆ ยังไงไม่รู้
อืม
ถ้างั้นลองใช้ยาตัวนี้ก็แล้วกัน
tetsu
ยืนไตร่ตรองสักครู่ก่อนจะหยิบยาขวดเล็กที่สกัดจากกระเทียม
พริกไทย
ไม้กางเขนศักดิ์สิทธ์
และน้ำมนต์ 7 วัด
ออกมาจากตู้ (จะรักษาหรือฆ่ากันแน่ว่ะ)
โห
นี่นายให้ฉันลองยาอีกแล้วเหรอ?
คราวที่แล้วก็กลายเป็นหมาป่าตั้งหลายวัน..คราวนี้จะเป็นอะไรอีกล่ะเนี่ย?..
ไฮด์อดโวยวายไม่ได้เพราะทุกครั้งยาที่
tetsu
ให้เขากินมันต้องมีผลข้างเคียงเสมอ
ไม่กินใช่ไม๊?....อยากเป็นผีดิบอย่างนี้ตลอดไปก็ตามใจ
tetsu
ขู่แกมจิกด้วยสายตาผ่านแว่นหนา
ก้อด้าย..ก้อด้าย..เอาม่ะ
ไฮด์ยานคางตอบอย่างช่วยไม่ได้
พลางยื่นมือไปรับยามากินอย่างขมขื่นเพราะรสชาติของมันสุดจะทนเหลือเกิน
น่าน..มันต้องอย่างนั้นสิเด็กดี
..
รู้สึกยังไงมั่ง tetsu
ถามอาการเจ้าตัวเล็กเมื่อเวลาผ่านไป
15 นาที
อื้ม.. รู้สึกดีขึ้นมาก..เลือดก็ไม่อยากกินแล้ว
ไชโย! งั้นก็แสดงว่ามันได้ผล
แถมนายก็ไม่กลายเป็นตัวอะไรแล้วด้วย
เย้.. tetsu
กระโดดโลดเต้นดีใจเพราะในที่สุดการทดลองที่เขาทุ่มเทมาตลอด
3 ปีก็ประสบผลสำเร็จ
อื้อ..แต่ว่าเขี้ยวนี่มันยังไม่หายไปเลยนะ
ไฮด์อ้าปากอวดเขี้ยวยาวสีขาวมันวาว
อ้าวไม่มีผลกับเขี้ยวหรอกเหรอ?
tetsu ทำหน้าผิดหวัง
ทำไงดีล่ะวันนี้มีนัดกันซ้อมที่สตูฯ
ด้วยไม่ใช่เหรอ?
ไม่ไปก็ไม่ได้เพราะต้องซ้อมเพลงใหม่
แต่ถ้าไปในสภาพนี้ความแตกแน่เลย
ไฮด์ยืนคอตก
น่านน่ะสิขืนให้เจ้าพวกนั้นรู้มีหวังวงแตก
..เพราะเจ้ายุกกี้ยิ่งกลัวผีอยู่ด้วย
tetsu ก็พลอยกลุ้มไปกับไฮด์
ถ้าคนอื่น ๆ
รู้พวกเขาต้องไม่กล้าเข้าใกล้ฉันแน่
ๆ เลย
แล้วนายเองก็จะเดือดร้อนตามไปด้วย
คิดมากน่า
อะไรอะไรคงไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก
เอางี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง...ศาสตราจารย์
tet ซะอย่างไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้อยู่แล้ว
tetsu ขยี้ผมสีทองยุ่งๆ ของไฮด์เล่น
แล้วเดินเลยไปหยิบเชือกและตะไบอันเล็กจากกล่องเครื่องมือ
ไฮด์ตกใจเมื่อจู่ ๆ tetsu
ก็ผลักเขาให้นั่งบนเก้าอี้แล้วผูกแขนเล็ก
ๆ ไว้ด้านหลัง
คิดจะทำอะไรน่ะ tet chan! ช่วงขาเรียวยาวก้าวมายืนคร่อมด้านหน้า
ไม่นะฉันยังไม่พร้อม
ไฮด์พยายามดิ้นให้เชือกหลุด
คิดอะไรของนาย!?
ฉันจะตัดเขี้ยวให้ tetsu
ทำหน้างงกับอาการของไฮด์
อ้าว (เพล้ง)ก็นึกว่านายจะ
แล้วทำไมต้องผูกแขนฉันด้วยล่ะ
ก็เพราะฉันรู้น่ะสิว่านายนั่งเฉย
ๆได้ไม่เกิน 5 นาที
งั้นก็แล้วไป ไฮด์เขินหน้าแดงเล็กน้อยเพราะตัวเองคิดไปไกล
นั่งนิ่งๆ ล่ะ tetsu
สั่งพลางเริ่มถูตะไบตัดเจ้าเขี้ยวแหลมตัวปัญหาอย่างช้า
ๆ
เพราะกลัวเจ้าตัวจะเจ็บ
โอ๊ย
โอ๊
โอ๊ยยยย
เสียงครืด
คราด อี๊ด อ๊าดของตะไบ
ทำให้เจ้าตัวเล็กเสียวฟันและเริ่มดุ๊กดิ๊ก
บอกว่าให้อยู่นิ่ง ๆ ไง
ตะไบทิ่มปากหมดหล่อไม่รู้ด้วยนะ
tetsu ดุเสียงแหลม
อ๊า
.ไอ่ไอ๋แอ๊ว tetsu
พยายามกลั้นหัวเราะสุดขีด
เมื่อเห็นไฮด์หลับตาปี๋
สีหน้าบ่งบอกว่าทั้งเสียวฟันทั้งจั๊กจี้สุดๆ
โอ.เค.เสร็จแล้ว tetsu
วางตะไบกับเขี้ยวลงบนถาดแล้วแก้มัดให้ไฮด์
เฮ้อ! ค่อยยังชั่ว
เจ้าตัวเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่ยังกับเพิ่งจะรอดตายจากเหตุการณ์เมื่อกี้มาอย่างหวุดหวิด
Thank you! ไฮด์เดินไปหอมแก้ม
tetsu
ที่กำลังล้างมือในอ่าง
เป็นการขอบคุณอย่างที่เขาเคยทำทุกครั้งจนติดเป็นนิสัย
โดยที่ไม่รู้ว่ามันทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอย่างไรและทรมานขนาดไหนที่ต้องเก็บกดไว้เพียงเพราะกลัวว่าจะสูญเสียมิตรภาพที่ดีไปหากอีกฝ่ายไม่ยอมรับ
อื้อ
รีบไปอาบน้ำซะ
จะได้ไปสตูฯพร้อมกัน
คร๊าบ! คุณแม่ ไฮด์ทำเสียงล้อเลียนก่อนจะวิ่งออกไปจากห้อง
tetsu
มองตามร่างเล็กที่เดินขึ้นบันไดไปอย่างเลื่อนลอยพลางนึกทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา
เมื่อ 3 ปีก่อน
.
|
|
|
