HONEY 

by AYUMI 69

 

นิดนึงนะคะ สำหรับเพื่อนที่อ่านเสร็จแล้วเนี่ย ช่วยติชมทีนะคะ ทางเมลล์ก็ได้ค่ะ อ้อ!!! หากใครที่ชอบไฮด์และมาโกโตะใครอยากให้แต่งเรื่อง 2 คนนี้ก็ว่ามานะคะ บอกด้วยว่าแนวไหน ว่างๆจะตั้งให้ดูค่ะ // เรื่องนี้เนเรื่องแรกที่แต่งอาจจะเน่านะคะ ฮิๆ

“ Ma_chan อรุณสวัสดิ์” หนุ่มน้อยหน้าหวาน เสียงสดใส กล่าวทักทายร่างสูง คิ้วขมวด หน้าเข้มด้วยความร่าเริง 
“Hyde เหรอ หวัดดีนะ” ร่างสูงรู้ว่า ปีศาจน้อยหน้าตาเจ้าเล่ห์ แอบแฝงอะไรอยู่
“ Ma_chan วันนี้เราไปรร.กันนะ ” ไฮด์ ทำหน้าตาน่ารัก แบบแอบแฝงเจ้าเล่ห์ 
“อะ..อืม ” มาโกโตะตอบด้วยความไม่ไว้วางใจสักเท่าไร
“อ้าว สวัสดีจ้ะ มาโกโตะซัง” ริงโงะ แฟนเก่าสุดสวยของมาโกโตะ ยิ้มแบบนางร้าย เข้ามาทักทาย ไฮด์ทำหน้าไม่พอใจที่ริงโงะมาทักทายแฟนตัวเอง นางร้ายสุดสวยของเราเริ่มศึกสงครามก่อน 
“มาโกโตะซัง วันนี้แล้วซินะ วันคริสมาสต์ที่หนุ่มสาวเขาจะจู๋จี๋ดู๋ดี๋กัน อ้อ แล้วไฮด์ล่ะจ๊ะ จะไปเล่นจ้ำจี่กับเท็ตจังเปล่า” ปีศาจน้อยโมโหที่นางร้ายสุดสวย มาเอาเขากับเท็ตสึแฟนเก่า มาพูดล้อคู่กัน ไฮด์มองหน้าริงโงะ 
“คริสมาสต์ ฉันจะไป เดทกับมาจัง ส่วนหล่อนน่ะ ไปฉลองกับเคนเพื่อนฉันดีกว่า ฉันรับรอง เคนเขาชอบเธอแน่ เพราะเขาหน้าเหมือนหล่อนเลย “ ริงโงะทนไม่ได้ที่มาเอาเขามาเปรียบเทียบกับคนหน้าแมว ตัวสูงโย่ง ขนรักแร้สุดรกรุงรัง (อุ๊ย โทษทีล่วงเกิน #^o^#) มาโกโตะเริ่มรำคาญสองคนนี้ที่มาทะเลาะกันเสียเวลา เลยเดินหนีไป ไฮด์ ซึ่งกำลังต่อสู้กับริงโงะ ก็ได้มองมาโกโตะแบบหางตา แล้วถอนหายใจ
“เฮ้อออออออ… เบื่อเจงๆ”มาโกโตะบ่นให้เหล่า ลูซิเฟอร์ฟัง ยูกิเห็นเพื่อนในวงทำหน้าบูด คิ้วผูกกันเป็นพวงมาลัย เลยถามว่า 
“นายเป็นอะไรไป ทำไมทำหน้าเหมือนนางเอกมิวสิค lose-control ยั่งงั้น ”
“ก้อเจ้าตัวเล็กกับยายแก่นั่นน่ะซิ เห็นฉันหล่อเป็นไม่ได้เลยทะเลาะแย่งกัน”(โห พูดซะ -_-“) หนุ่มหน้าบวมตุ๊ยนุ้ย อัทสึโร่ 
พูดขึ้นมาว่า 
“ถามจริงเหอะ หากให้นายเลือกอ่ะว่าจะเอาใครมาเป็นแฟน ” ซันตะจังเอ่ยปากก่อนว่า
 “ก้อต้องริงโงะซิฟะ ก้อเขาเป็นผู้หญิงนี่” โทวะได้ยินหันขวับมา 
“ไม่จริงนะ เป็นฉันฉันจะเลือกไฮด์ดีกว่า น่ารักกว่ายัยปากหนาประทับขี้แมลงวันนี่เยอะ ถึงซนแต่ก้อมีมารยาทกับความน่ารักผสมด้วยกัน” มาโกโตะตอบ 
“แกกะจะแย่งแฟนตูเร้อะ ไอ้โทวะจัง” มาโกโตะ เผลอหลุดปากพูดออกมา อัทจังถาม 
“แน่ะ แปลว่าชอบไฮด์จังใช่มะถึงได้หวงยังงั้น ” 
มาโกโตะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเถียงโทวะ ทั้งที่ตัวเองก็ยังกลัวๆไฮด์

~~~~~อีกด้านของ L’Arc~en~ciel ~~~~~~~ 

“นี่ ไฮด์จังที่น่ารักของฉัน ทำไมวันนี้ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อวานละ” Tetsu ถาม Hyde
“อย่ายุ่งกับฉันน่า กำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่” เท็ตสึมองดูไฮด์ใส่ชุด Winter Fall สบายตา อา~~~~ น่ารักจังเลย tetsu กระโดดกอด ร่างบาง
hyde ตกใจ 
“เท็ตจังปล่อยยยยย ” tetsu ขำหัวเราะ 
“ฮ่าๆ เสร็จตูล่ะ” hyde รู้สึกอึดอัด ก็ชก tetsu กระเด็น ken นั่งมอง ‘ ตัวแค่นี้ทำไมแรงเยอะจังฟะ ‘ 
ด้วยความเบื่อ hyde จึงเดินขึ้นไปนั่งที่ดาดฟ้าบนตึก (เปิดเพลง DIVE TO BLUE) ถือข้าวกล่องที่ทำมาให้ makoto ไปด้วย 

----------------------------------------

ร่างบางขึ้นไปตรงบันไดดาดฟ้าที่โรงเรียน มองป้ายขนาดใหญ่เขียนว่าห้ามขึ้นกั้นไว้ ยากที่คนร่างบาง ตัวเล็กอย่างเขา จะดันออกหรือปีนข้าม hyde มองแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก… แต่ด้วยความทิฐิของเขาจึงพยายามปีนป่ายขึ้นไป เจ้าตัวเล็กกระโดดหลายครั้ง ในที่สุดก็จับแผ่นป้ายได้ ขาเรียวเล็กข้างหนึ่งพาดขึ้นบนแผ่นป้ายขนาดใหญ่ ขาอีกข้างหนึ่งพยายามไต่ขึ้น แต่ไม่สำเร็จ…ขณะที่กำลังจะไต่ขึ้นได้แล้ว มือเรียวเล็กที่กำลังจับแผ่นป้ายก็ลื่นหลุด hyde ตกใจหลับตาแน่น ‘ ฟุบ ‘ เหมือนมีอะไรมารองรับ สักพักเจ้าปีศาจน้อยค่อยๆลืมตาขึ้นมา เห็นร่างสูงกำลังอุ้มตัวเองอยู่ท่าทางดูโล่งใจ 
“นายทำอะไรของนายน่ะ ? “ คำพูดของเขาทำให้เจ้าปีศาจน้อยหลุดออกจากภวังค์ 
“ปะ…เปล่า….ปล่อยนะ… “ makoto ปล่อย hyde ลง 
“ มองอะไรน่ะ “ ร่างสูงถามเมื่อเห็นสายตาของเจ้าปีศาจน้อยมองมา 
“ ป่าว… ตรงคอ ma-chan มีจ้ำแดงๆด้วยน่ะ “ 
“ อ๊ะ…เหรอ สงสัยเมื้อกี้ยุงกัดมั้ง… “makoto มองสายตาของ hyde ตากลมโต แอบแฝงความเจ้าเล่ห์ไว้ makoto 
รู้สึกไม่ไว้ใจสายตาคู่นั้น
“ ทำไมเหรอ ? “.
“ ชั้นว่ามันเหมือนรอยจูบมากกว่าน๊า……… “
“ หา…ว่าไงนะ…ล้อเล่นน่ะ… “makoto เอามือลูบคอ hyde ใช้มือสองข้างโอบคอร่างสูงลงมา มุดหน้าไปตรงซอกคอ 
สักพักก็เงยหน้าขึ้นมาร่างสูงอยู่ในอาการช๊อก เจ้าปีศาจน้อยเห็นอย่างนั้นก็แสยะยิ้มออกมา แววตาเจ้าเล่ห์ 
“ มีรอยจูบแล้ว… เห็นยัง? “ เจ้าปีศาจน้อยหันหลังเดินไป ร่างสูงมองตาม ‘ เสร็จเจ้านี่อีกแล้ว… ‘

----------------------------------------------

makoto เดินเข้าห้องเรียน เห็นเจ้าตัวเล็กนั่งยิ้มอยู่ ‘เจอเจ้านี่อีกแล้ว… ‘ เมื่อ makoto นั่งลง yuki เดินมาทัก 
“ อ้าว makoto เมื่อวานแกไปทำอะไรฟะ !!! ถึงมีรอยจ้ำแดงๆอยู่ที่คอน่ะ …ฮะ!!!“ makoto อายหน้าแดงมองไปทางเจ้าปีศาสน้อย เห็นร่างบางแสยะยิ้ม เพื่อนๆแซวกันใหญ่
“สงสัยจะเป็นรอย kiss ของริงโงะ ” Santa พูดอย่างมั่นใจเพราะริงโงะเป็นผู้หญิงที่สนิทกับ makoto คนเดียว Hyde สะดุ้งเล็กน้อย แต่กำลังจะลุกขึ้นมาเถียงอยู่แล้ว (makoto นึกได้ว่า ดีล่ะ ถือโอกาสแกล้งเจ้าปีศาจน้อยดีกว่า) 
“Santa-chan นายรู้ด้ายงายว่าฉันกับริงโงะ…” ทุกคนต่างตาโต อ้าปากกว้างไม่น่าเชื่อ
“ยัยปากหนา ขี้แมลงวันติดปากเนี่ยนะ “ Hyde มองหน้า Makoto ยิ้ม อย่างอึ้ง Makoto แอบดูว่าเจ้าปีศาจ ทำหน้ายังไงน้า ทันใดนั้นเอง Makoto ต้องตกใจทันที 
“ฮะ…ไฮด์…นายร้องไห้จริงๆเหรอ” ปีศาจน้อยสะบัดหน้าให้ Makoto 
“อย่ามายุ่งกับฉันซี่” Makoto เริ่มคิดว่าไอ้ตัวเล็กนี่มันต้องเล่นอะไรบ้าๆอีกแน่เลย จึงดึงคอเสื้อ ไฮด์ 
“หันมานี่ซิ” ตายล่ะ มาโกโตะ นี่ของแท้เลย 
“ ฮะ…ไฮด์ โกรธอะไรฉันน่ะ ” Makoto แปลกใจที่จู่ๆเจ้าปีศาจน้อยได้แปลงร่างเป็น เทวดาน้อยน่ารักไปแล้ว 
“นายมันขี้โกงงง…ปล่อนฉ๊านนนน” Hydeสะบัดมือ Makoto Makoto บอก 
”ไม่ ฉันไม่ปล่อยนายจะทำไม” “นายแน่ใจเหรอ” Hyde ถามมาโกโตะตอบ “อืม” 
Hydeใช้ฟันกัดมือ makoto “โอ๊ว..ว เจ็บนะเฟ้ย ” ร่างบางรีบวิ่งหนีไปที่ประตู แต่ดันไปเปิดประตูชนกับ tetsu tetsu เห็นน้ำตาของ Hyde 
ก็รีบแย่งบทพระเอกไปจาก Makoto ”Hyde ใครแกล้งนาย ฉันจะฆ่ามัน จะเอามันไปแกงกิน” Makoto จ้องหน้า tetsu ‘มาอีกละไอ้นี่’ 
Hyde ไม่พูดอะไร แต่ก็รีบวิ่งออกไปจากห้อง การที่เขาหยอกล้อมาโกโตะเล่นทุกครั้ง มันไม่ได้ทำให้มาโกโตะ คิดว่า Hyde รัก Makoto 
ที่ Hyde ทำไปทุกอย่างมันเปล่าประโยชน์ไปซะเสียแล้ว มาโกโตะได้แต่จ้องเพราะงงที่ปีศาจน้อยมีน้ำตาไหลออกมาให้เขาดู เพื่อนๆในวง Lucifer ถาม 
“ไฮด์โกรธนายเรื่องกัน” มาโกโตะได้แต่บอก “ไม่มีอะไรหรอก” 
Hyde นั่งร้องไห้เหมือนเด็กผู้หญิง ที่บ้าน 
กริ๊งงงงง….ง “ฮือ Tetจัง นายว่างใช่ไหม ช่วยมารับทีซิ ” Tetsu รับโทรศัพท์ “ ฮัลโหล 
ใครน่ะ “ “เท็ตสึ นั่นโทรศัพท์บ้านไฮด์ไม่ใช่เหรอนายมาอยู่ที่นั่นได้ไง” 
เท็ตสึรุ้ทันว่านี่คือเสียงมาโกโตะ 
“กำลังเล่นจ้ำจี้ที่เตียงมาขัดจังหวะเชียวน้านายน่ะ” Makoto สะดุ้ง “เฮ้ยย.. บ้าไม่เชื่อหรอกกกนายอย่ามาหลอกฉันเลย” เท็ตสึโมโห จึงคว้าแขนร่างบางไฮด์งง 
“ช่วยไม่ได้แฟนนายโทรมาหลบหลู่ความสามารถฉันเองนี่” Tetsu เตรียมถอดกางเกงHyde 
“เท็ตจัง นายจะทำอะไรฉันน่ะ มาจังงง ช่วยด้วยยยยยย…ย” เจ้าปีศาจน้อย ที่กำลังร้องไห้ ไม่มีแรงกำลังถูกซาตานตัวโย่งปล้ำอยู่
“นายทำอะไรไฮด์” Makoto ถามอย่างเป็นห่วง “อ้าว มาจัง”ยายไฝขี้แมลงวันมาอีกแล้ว Tetsu บอกว่า“อ้าว ..ริงโงะอยู่แถวนั้นเหรอ” 
Hyde ตกใจรีบลุกขึ้นมาเตะ Tetsu แล้วรับโทรศัพท์ ‘มาจังคะ วันนี้เราไปทานข้าวกันดีไหม’ คำๆนี้ทำให้ไฮด์อึ้ง และพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ร้องไห้มากขึ้น 
“อีตาบ้า ทำไมไม่ยอมเข้าใจฉันบ้างเลย ” 
“เข้าใจอะไร” Makoto แปลกใจสงสัยที่ไฮด์พูดอย่างนี้ เสียงสะอื้นของเจ้าปีศาจน้อยวันนี้หนักกว่าที่รร.
“มาจัง อยากเข้าใจอะไรก็ไปถามยัยป้านั่นซะซี่…” Hyde ตอบแบบเด็กๆเลย (น่าร้ากกก ^w^) 
“ป้า ป้า นายว่าริงโงะเหรอทำไมนายถึงพูดกับเขาอย่างนี้ล่ะ” Hyde น้ำตาซึม วางโทรศัพท์ แล้วเขวี้ยงไปโดนหัว 
Tetsu ที่อ้อมมาจากข้างหลัง เพื่อจะจับไฮด์ไปปล้ำอีกก็สลบอีกรอบ

ในสถานีที่จะถ่ายโฆษณาของ L’Arc~en~ciel 
‘กริ๊งงงงงง…ง ‘ มือถือของไฮด์ดังขึ้น “ขอโทษนะครับ ขอเวลาคุยธุระซักแป๊ป” 
เพื่อนๆในวงและกองถ่ายต่างไม่ว่าอะไร “ฮัลโหล” “นายเองเหรอ ไฮด์ 
วันนี้นายจะไปทานข้าวกับฉันรึเปล่า” 
Hyde รุ้สึกดีใจที่มาโกโตะโทรมา 
แต่เขาก็ยังโกรธที่มาโกโตะโกหกเรื่องที่ไฮด์จุ๊บตรงคอ “นายไม่กลัวฉันแกล้งอีกเหรอมาจัง 
แล้วไม่กลัวว่าคนอื่นเขาจะรู้ เหรอว่านายกับฉัน…” 
“ทำไมฉันต้องกลัวคนอื่นรู้ด้วยว่าฉันกับนายคบกันอยู่” Hyde ตอบ “ก็นายรังเกียจฉันนี่” “บ้า 
นายพูดอะไร” “แค่นี้นะ เดี๋ยววันนี้ค่อยมาเจอกัน” เท็ตสึรู้ว่าทั้ง 2 
คนนี้ต้องไปแอบเจอกันอีกก็คิดที่จะวางแผน
ในร้านอาหารร้านสวยหรู“มาจัง 
ขอโทษนะที่มาช้า พอดีงานมันเยอะ” “ไม่เป็นไร นายมาก็ดีแล้วนั่งก่อนซิ” Hyde จ้องหน้า 
Makoto “คือ…มาจังมีเรื่องอะไรคุยกับฉันเหรอ” Makoto รีบถามเลยว่า 
“นายหายโกรธฉันรึยัง” “ฉันโกรธอะไรนาย” Makoto 
เห็นเจ้าปีศาจน้อยนิสัยเปลี่ยนไปเป็นเทวดาที่น่ารักไปเสียแล้ว “Hyde ฉันรักนาย…”

เจ้าปีศาจที่น่ารักเกิดอาการอึ้งขึ้นมา 
“มาจัง นายว่าอะไรนะฉันฟังไม่ถนัด” ‘ฉันชอบนาย ชอบนายจริงๆ ฉันไม่ได้หลอกนายนะ’ 
Hyde หน้าแดง ไม่น่าเชื่อที่Makoto 
พูดแบบนี้ น้ำใสๆเริ่มออกมาจากตากลมโตของเขา เขาดีใจพร้อมพูดออกมาว่า “ 
ฉะ…ฉันก็ชอ…” “Hyde นายมาทำอะไรที่นี่กับหมอนี่น่ะ” Tetsu เข้ามาขัดขวางได้ทันเวลา 
“เท็ต เท็ตจัง มาที่นี่ได้ไง” Hyde 
งงอย่างยิ่ง “ไฮด์ กลับกันเถอะ” Tetsu รีบดึงตัว Hyde ออกจากที่นั่ง “มา…มาจัง 
โอ๊ย!” Tetsu ยิ่งบีบมือที่แสนบางและเล็กซะแรง “เท็ตสึ 
นายปล่อยไฮด์เดี๋ยวนี้” Makoto รีบด่า เพราะเป็นห่วงเจ้าปีศาจน้อย (ศึกชิงนางเริ่มแล้ววว ) 
“นายยุ่งอะไรด้วย เท็ตสึ”เจ้าปีศาจน้อยรีบขึ้นเสียงกับซาตานยักษ์เท็ตสึ 
“ทำไมจะไม่เกี่ยวล่ะ เพราะฉันเป็นแฟนนายนี่” ‘แต่นั่นมันอดีตนะ’ 
ไฮด์พูดยังไม่ทันขาดคำ มาโกโตะวิ่งเข้าชกเท็ตสึหน้าหงาย 
แล้วดึงตัวร่างบางมาไว้ในแขนที่อบอุ่น 
“นายอย่ามายุ่งกับไฮด์ของฉันนะ” มาโกโตะจ้องตาเท็ตสึอย่างเขม็ง 
(เพลง Junk city เริ่มขึ้น) 
“มา..มาโกโตะจัง หยุดก่อนนน” Hyde 
ได้แต่อ้อนวอนไม่อยากให้มีเรื่องกัน ไม่รู้จะทำยังไง เพราะร่างสูงทั้งนั้นที่มีเรื่องชกต่อยกัน 
ร่างบางอย่างไฮด์เข้าไปยุ่งก็แย่แน่ 
‘พวกนายทำอะไรกันน่ะ’ Ken ตะโกนเสียงดัง “เคนจัง” Hyde 
ดีใจอย่างสุดๆเมื่อมีคนมาช่วยทัน Ken ดึงแขน Tetsu ออกมา 
“วันนี้นายมีงานที่ต้องออกรายการไม่ใช่เหรอ มัวแต่ชกเดี๋ยวหน้าก็มีรอยช้ำหรอก” “อย่ายุ่งได้ไหม 
คนเขาจะคุยกัน” Makoto รีบด่า แล้วทำท่าจะเข้าไปชกเท็ตสึอีก ‘มาจัง หยุดนะ’ 
Makoto หันหน้ามา Hyde กำลังร้องไห้ “ฮึ่ม” Makoto 
รีบคว้าแขนไฮด์ออกไปจากร้านอาหาร ผู้คนต่างงงกันทั้งร้าน Tetsu โมโห ได้แต่เงียบ เพราะกลัว Ken ด่า
Makoto พา Hyde เข้ามาในห้องนอนมาโกโตะ Hyde 
รุ้สึกเขินที่เพิ่งเคยมาเข้าห้องนอนคนรัก ทั้ง 2 คนมัวแต่นั่งเงียบ ก้มหน้า ก้มตา อายกัน
“หะ…หิวมั้ย” มาโกโตะถาม “ไม่หรอก มาจังล่ะ” “ไม่อ่ะนะ” 
เงียบ~~~~~~
“พาฉันมาที่นี่มีอะไรเหรอ” “เปล่า ฉันแค่อยากพานายหนีเท็ตสึ” 
“เอ่อ งั้นเหรอ” “ไฮด์ น..นายคิดยังไงเท็ตสึ” “มาจังถามฉันทำไม หึงเหรอ” 
เจ้าปีศาจน้อยเผลอหลุดคำณ็ร้ายๆมาบ้าง “เปล่า ฉันไม่ได้หึงนายซักหน่อยนี่ 
ทำไมต้องหึงด้วย” 
Hyde โมโห ที่Makotoพูดอย่างนี้ “ขอโทษนะ ฉันกลับล่ะ” 
เขาลุกขึ้นกำลังเดินไปบิดลุกบิดที่ประตู มาโกโตะ รีบลุกขึ้นไปจับแขนของร่างบาง “ดะ 
เดี๋ยวก่อนสิ”
มาโกโตะดึงไฮด์ 
แต่เขาทั้งสองดันสะดุดพื้นห้องลื่นมาล้มตัวที่เตียง มาโกโตะทับตัวไฮด์ ไฮด์ยังคงงอนมาโกโตะอยู่ “ นี่รีบลุกได้แล้ว 
มาจัง” มาโกโตะมองอกขาวๆของร่างบาง กลิ่นตัวของไฮด์หอมราวกับผู้หญิง 
ไฮด์รู้สึกเขิน เขารีบดันตัวมาโกโตะ แต่ร่างสูงนั่น ยิ่งกอดร่างบางไว้ 
เขาทั้งสองนิ่งไปนาน ไฮด์รู้สึกอบอุ่นและอยากอยู่แบบนี้นานๆ “ไฮด์ ความจริง ฉัน 
ฉันหึงนายนะ ขอโทษที่ตะกี้พูดอย่างนั้นออกไป“ “มาจัง…” “ฉันรักนายนะ ไฮด์” 



ร่างสูงเริ่มเอามือแตะที่แก้มขาวๆอมชมพู ของร่างเล็ก 
ไฮด์หน้าร้อนจนแดงผ่าว ปากที่เร่าร้อนของมาโกโตะก็มาประกบที่ปากบางๆของไฮด์ 
ปลายลิ้นที่ร้อนสอดเข้าไปตวัดกับลิ้นของไฮด์ “อือ” เสียงของไฮด์ออกมาจากลำคอ 
เมื่อปากของมาโกโตะเริ่มถอนออกมาจากปากไฮด์ 
ลิ้นที่รุ่มร้อนก็ค่อยๆเลียไล่ลงมาจากลำคอขาวๆไปถึงตรงนั้น (จุดอ่อนของผู้ชายทุกคน!!!!) 
ไฮด์เริ่มเสียวท้องน้อยแล้ว มาโกโตะเริ่มเอามือมาปลดซิปที่กางเกงไฮด์ “อย่า 
มาจัง” ไฮด์เริ่มกลัว “ครั้งแรกน่ะซิ ไม่ต้องกลัวนะ ไม่เจ็บมากหรอก” 
ไฮด์ เชื่อใจมาโกโตะ “ตามใจมาจังแล้วกันนะ” 
มาโกโตะถอดเสื้อผ้าของไฮด์ออกหมดไม่เหลืออะไรอยู่บนร่างบางๆนั้นเลย 
มาโกโตะเริ่มจับไฮด์พลิกตัวแล้วยกสะโพกของไฮด์ขึ้นมา เขาจับสะโพกของไฮด์อย่างแน่น 
มาโกโตะเริ่มกดตัวไฮด์ จังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้นอีกด้วย “อื๊อ มะ..มาจัง ฉันไม่ไหวแล้ว 
เจ็บ อย่า…” มาโกโตะหลงเสน่ของไฮด์จนไม่ฟังอะไรแล้ว “มาจัง 
ฉันรักนาย”………………………
ร่างบางเอามือไปจับที่ไหล่ร่างสูง แล้วโอบกอดอย่างแน่น 
ไฮด์ตัวสั่น ไฮด์พิงหน้าอกของมาโกโตะ อย่างไม่มีแรง 
มาโกโตะจับคางไฮดืเชิดขึ้นมา ประทับด้วยปากของตนมาโกโตะค่อยๆเอนตัวล้มลงที่เตียงกับไฮด์ 

ร่างบางมีเหงื่อที่ผุดขึ้นมาเต็มแผ่นหลังนั้นส่องประกายออกมาพร้อมกับหลังขาวนวลของไฮด์ ไฮด์หอบพูดอะไรไม่ออก เพราะเหนื่อย 
“ไฮด์ ฉันรักนาย ฉันอยากอยู่กับนายตลอด” 
มาโกโตะนอนข้างๆร่างเล็กๆนั้น เขาใช้ลิ้นเลียหลังอย่างช้าๆ เขานอนคิด 
‘ทำไมตอนแรกฉันถึงเกลียดเจ้าปีศาจนี่นัก 
ทั้งๆที่ความจริงเจ้าปีศาจน้อยๆตัวนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรหนักหนา เจ้าปีศาจนี้อ่อนแอกว่าเขาซะอีก’ มาโกโตะเลิกใช้ลิ้นเลีย 
แล้วค่อยจับหน้าไฮด์”มาจัง จะทำอะไรเหรอ อุ๊บ” 
ปากของไฮด์ให้ความรู้สึกหวานต่อมาโกโตะ “ไม่มีอะไร นอนเถอะ” มาโกโตะกอดไฮด์ด้วยความรัก 
และมอบความอบอุ่นใจให้แก่คนรัก

+-+-+-+-+-+THE END+-+-+-+-+-+