|
|
 |
|
|
Dear
My Love
Part
1
by
cat_chan
ฟ้าที่มืดมัวหรุบหรู่ด้วยแสงดาวดวงนิด
แม้จะมีอยู่เกลื่อนฟ้า
แต่ไม่กระจ่างเท่าแสงนวลจากดวงจันทร์เพียงหนึ่ง
ดั่งหนึ่งความรักที่แม้มีผู้คนเป็นหมื่นแสนห้อมล้อมกาย
ก็ไม่นำพาความอบอุ่นสู่หัวใจได้เทียมเท่ากับการได้รับความรักตอบจากผู้เป็นที่รักเพียงหนึ่งในหัวใจ
ค่ำคืนที่มืดมนด้วยปราศจากแสงเดือน
อากาศที่ค่อนข้างจะหนาวเย็นก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มร่างบางที่ทอดร่างบนผืนหญ้านุ่มริมสระน้ำในสวนสาธารณะเล็กๆแห่งนี้นำพาเท่ากับความหนาวยะเยือกในใจ
ใบหน้าเรียวแหงนเงยมองท้องฟ้าตาใสทั้งคู่จับจ้องอยู่กับดวงดาวที่อยู่เบื้องบน
แต่ความคิดหวนกลับไปถึงคนๆหนึ่งที่ทำให้เค้ามาอยู่ที่นี่
********************************************
2 ชั่วโมงก่อน ณ
อพาทเมนต์หรูแห่งหนึ่งกลางกรุงโตเกียว
แอร์เย็นฉ่ำเงียบสนิท
การตบแต่งที่ไม่หรูหราเท่าโรงแรมชั้นหนึ่งแต่ก็งดงามมีสไตล์เป็นเอกลักษณ์ของตนเองบ่งบอกถึงความเป็นศิลปินของชายหนุ่มร่างเล็กผู้เป็นเจ้าของได้ดี
ชายหนุ่มร่างเล็กผู้เป็นเจ้าของห้องกับอาคันตุกะร่างบางกำลังเล่นเกมส์แข่งกันเพลิดเพลิน
" นี่ๆ รู้ไหมวง aaa
ออกอัลบัมใหม่ล่ะ"
ชายหนุ่มร่างเล็กเริ่มชวนคุยเมื่อเห็นว่าตนเริ่มจะเสียเปรียบ
" อ๋อ
.
ออกเมื่อวานนี่นา
ชั้นยังไม่ได้ซื้อเลย
แต่ชั้นชอบเพลงของ bbb
มากกว่านะ "
ชายหนุ่มร่างบางตอบสายตายังไม่ละจากจอตรงหน้า
จะยั่วให้เสียสมาธิเรอะไม่มีทางซะละ
" โหยไม่เห็นเพราะเลย
ของวง aaa ดีกว่าอีก "
คนตัวเล็กกว่าเถียงกลับมา
" bbb ดีกว่า "
ชายหนุ่มร่างบางก็ไม่ยอมแพ้
" aaa ดีกว่าอยู่แล้วล่ะ
"
คนตัวเล็กยังไม่ยอมหยุดยังจงใจแกล้งยั่วให้อีกฝ่ายเสียสมาธิ
และคราวนี้ก็ได้ผลซะด้วยซิ
ชายหนุ่มร่างบางละสายตาจากเกมตรงหน้าหันมาเถียงกับเค้าอย่างเอาจริงเอาจัง
" ไม่จริงหรอก bbb
ดีกว่าเพราะ
"
ชายหนุ่มร่างบางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ลืมเกมส์ที่กำลังแข่งกันอยู่ไปชั่วขณะ
" ยะฮู้ !!! ชั้นชนะแล้ว
ฮ่าๆๆๆ เห็นฝีมือรึยัง
"
เสียงตะโกนก้องอย่างดีใจของคนตัวเล็ก
ทำให้ชายหนุ่มหันกลับมาที่เกมส์ที่เล่นค้างอยู่
ตอนนี้เค้าเป็นฝ่ายแพ้เสียแล้ว
" อ๊า
ได้ไงกันโกงกันนี่นา
ชั้นไม่ยอมหรอก
โกงกันอย่างนี้ต้องลงโทษ
"
ชายหนุ่มโยนจอยเกมส์ในมือทิ้ง
หันไปคว้าหมับที่เอวของคนตัวเล็กอย่างไม่ให้ตั้งตัว
แล้วลงมือจั๊กจี๋จนคนตัวเล็กดิ้นไปดิ้นมาหัวเราะจนตัวโยน
"ฮะๆๆ ไม่เอา อย่านะ
ยู้ด ปล่อยชั้นซี่ ฮะๆๆ
ก็นายเล่นแพ้จริงๆนี่นา
ฮ่าๆๆ ปล้อย
"
แต่ชายหนุ่มก็ไม่ยอมหยุด
เพียงครู่เดียวคนตัวเล็กก็ดิ้นจนหลุดออกมาและวิ่งหนีไปรอบห้อง
ชายหนุ่มก็วิ่งตามไม่ลดละ
" แบร่
แน่จริงก็จับให้ได้ซี่
"
คนตัวเล็กยังไม่วายท้าทั้งๆที่เมื่อกี้โดนจั๊กจี๋จนแทบแย่
ไม่ทันขาดคำชายหนุ่มก็กระโดดตะครุบตัวคนตัวเล็กไว้ได้
(เอ่อ
ขาสั้นกว่าก็เสียเปรียบงี้แหละ)
ร่างของทั้งคู่ล้มลงไปบนเตียงนุ่ม
ร่างของชายหนุ่มทับไปบนตัวของคนตัวเล็ก
เค้าใช้น้ำหนักตัวของเค้ากดคนข้างล่างที่ยังดิ้นรนไม่หยุดไม่ให้หนีไปไหนอีก
จนคนตัวเล็กเริ่มเหนื่อยและหมดแรงดิ้น
"
ยอมแพ้รึยังเจ้าคนขี้โกง
ไม่งั้นชั้นจะจั๊กจี๋นายให้หัวเราะจนตายเลย
"
ชายหนุ่มขู่พร้อมกับทำตาขึงขังประกอบไปด้วย
บอกว่าเค้าจะทำตามที่พูดจริงๆไม่ใช่แกล้งขู่
" อะๆ
ก็ได้ยอมแพ้แล้วคร้าบ
แล้วผมจะเช่าวีดีโอกันดั้มมาให้ดูเป็นการไถ่โทษนะครับ"
ในที่สุดคนตัวเล็กก็ยอมแพ้
"
ดีมากแล้วอย่าลืมซะล่ะ
"
ชายหนุ่มยิ้มอย่างพึงพอใจแล้วขยับตัวจะลุกออกจากตัวของคนตัวเล็กที่เค้านอนทับอยู่
แต่เเขนขาวๆเรียวบางอ้อมมากดศรีษะด้านหลังของเค้าให้ก้มลงมาหา
ชายหนุ่มตอบสนองความต้องการของคนตัวเล็กอย่างเต็มใจ
ริมฝีปากบางแนบลงมาเคล้าเคลียกับริมฝีปากอิ่ม
ประทับรอยจูบอ่อนโยนและหวานล้ำเหมือนเช่นทุกครั้งที่ได้รับ
ลิ้นร้อนๆแทรกสอดเข้าไปชิมความหวานในริมฝีปากคนตัวเล็กที่เผยอรับอย่างเต็มใจ
ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปมาบนเส้นผมและแผ่นหลังของคนข้างล่างอย่างทนุถนอม
จูบที่แม้อ่อนโยนและอ่อนหวานหากแต่ก็แฝงเร้นด้วยความร้อนแรงที่คนตัวเล็กสัมผัสได้อย่างเด่นชัด
แต่ทุกครั้งลิ้นร้อนๆนั่นจะค่อยๆปลุกเร้าให้เคลิบเคลิ้มตาม
และตอบสนองด้วยความเต็มใจ
ไม่มีการบังคับหรือดุดันเอาแต่ใจ
บ่งบอกถึงความรู้สึกของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน
ต่างกันเหลือเกินกับชายหนุ่มร่างสูงอีกคนหนึ่งซึ่งเคยได้ครอบครองทั้งหัวใจและร่างกายของคนตัวเล็กนี้
ริมฝีปากที่บดขยี้ลงมาลิ้มรสหวานของเค้า
จูบที่ดุดันและร้อนแรง
ปลายลิ้นเอาแต่ใจที่กวัดแกว่งไปมาบังคับให้สนองตอบความต้องการ
แทบจะทำให้คนตัวเล็กหลอมละลาย
และยอมตามความต้องการของชายหนุ่มคนนั้นอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ซักครั้ง
แม้บางครั้งเค้าจะไม่เต็มใจจนเรียกว่าถูกบังคับก็ตาม
แต่กับชายหนุ่มที่กำลังมอบจูบแสนหวานให้เค้าอยู่ตอนนี้
เพราะอะไรความสัมพันธ์จึงยังไม่เกินเลย
ทำไมจึงพอใจแค่ได้นอนกอดเค้าไว้แนบอกเท่านั้น
ชายหนุ่มถอนจูบออกและขยับตัวจะลุกขึ้น
ทุกอย่างจะหยุดลงแค่จูบอีกครั้ง
แต่คราวนี้แขนเรียวบางทั้งคู่กอดเค้าไว้แน่น
end of part 1
|
|
|
