Dear My Love  

Part  2

by cat_chan

 

“ ไม่เอานะอย่าทิ้งชั้นไปอีก นายไม่อยากกอดชั้นเหรอ ” คนตัวเล็กร้องอย่างขัดใจ

“ อยากซิ ชั้นก็นอนกอดนายออกบ่อยนี่นา “ คำตอบพร้อมรอยยิ้มจากริมฝีปากบางไม่ทำให้คนตัวเล็กพอใจซักนิด ก็คำตอบที่อยากได้น่ะไม่ใช่แบบนี้ซะหน่อย

“ นายก็รู้นี่ว่าที่ชั้นต้องการไม่ใช่แค่นั้น ชั้นมันคงไม่มีค่าพอสำหรับนายซินะ“ ถ้อยคำตัดพ้อในตอนแรก หากแต่ตอนท้ายเสียงหวานสั่นเครือเจือด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจอย่างปกปิดไม่มิด ริมฝีปากอิ่มสั่นระริก หยาดน้ำใสเอ่อคลอในดวงตาคู่สวยและเริ่มไหลรินลงมา แม้อ้อมแขนที่โอบล้อมกายสื่อความอบอุ่นเข้ามาถึงหัวใจ ถ้อยคำรักที่ได้ยิน น้ำคำอ่อนโยนที่คอยปลอบประโลม ไม่มีสักเพียงน้อยนิดหนึ่งจะทำให้ระคายหูหรือขุ่นเคืองใจ ความรู้สึกในหัวใจที่ส่งผ่านสายตาของชายหนุ่มอย่างไม่มีปิดบัง หรือทุกสิ่งที่แสดงออกจะเป็นเพราะความสงสารไม่ใช่เพราะความรัก ใจจริงของเค้าคงรังเกียจซินะที่ชั้นเคยเป็นของคนอื่น นี่ชั้นคงจะคิดเข้าข้างตัวเองบ้าบอไปคนเดียว ยิ่งคิดก็ยิ่งห้ามตัวเองไม่อยู่ ทั้งขมขื่นปวดร้าวในอกจนสุดจะทน น้ำตาเจ้ากรรมก็พาลไหลไม่หยุดจนต้องหันหน้าหนีอีกฝ่าย คนตัวเล็กเริ่มตัวสั่นด้วยแรงสะอื้น

“ ไม่เอาน่า อย่าร้องไห้ซี่ ชั้นไม่ได้คิดแบบนั้นนะ “ เสียงทุ้มปลอบประโลม หยาดน้ำใสที่รินไหลจากนัยน์ตาคู่สวยทำให้ชายหนุ่มหัวใจอ่อนยวบ นิ้วเรียวเกลี่ยน้ำตาอุ่นบนนวลแก้มใสให้อย่างแผ่วเบา

“ แล้วทำไม ” พูดได้แค่นั้นก้อนสะอื้นก็แล่นขึ้นมาจุกลำคอจนคนตัวเล็กพูดอะไรไม่ออกอีก

“ ชั้นไม่อยากเป็นแค่คนดับอารมณ์ใคร่ชั่วครั้งชั่วคราวนี่นา ชั้นต้องการนายทั้งหมดทั้งตัวและหัวใจ ไม่ต้องการให้มีเงาของคนอื่นเข้ามาเบียดบังในหัวใจนายซักนิด “ ชายหนุ่มเอ่ยตอบ คนตัวเล็กไม่เคยรู้ว่าชายหนุ่มต้องใช้ความพยายามสักเพียงไหนที่ไม่ยอมทำตามความต้องการทางกายและเสียงเรียกร้องในหัวใจ แต่จะมีประโยชน์อันใดเล่าหากได้ครอบครองเพียงกายของคนที่รัก แต่หัวใจยังคงเป็นของคนอื่น

“ รักซิชั้นรักนายนะ นายคนเดียวเท่านั้น“ ร่างเล็กสวนกลับมาทันควัน

ชายหนุ่มถอนหายใจเค้ายังไม่แน่ใจนักว่าในหัวใจของคนตรงหน้ายังมีเงาของชายร่างสูงเหลืออยู่รึเปล่า ชายหนุ่มรับรู้ได้ในหลายครั้งที่คนตัวเล็กอยู่ในอ้อมแขนของเค้า ถึงแม้กายจะแนบชิดกันแต่หัวใจโบยบินไปหาใครคนอื่น แม้ว่าคนๆนั้นจะเดินออกจากชีวิตไปแล้ว

“ นายแน่ใจแล้วรึ “ ถามย้ำให้แน่ใจ ตาใสๆของชายหนุ่มฉายความสงสัยและลังเลใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ แน่ใจซิ “ คนตัวเล็กตอบเต็มเสียง ตาคู่สวยมองตอบชายหนุ่มเต็มที่ไม่มีหลบตา

ชายหนุ่มไม่พูดอะไรอีกหมดสิ้นคำถามและความสงสัยทั้งปวง ริมฝีปากบางก้มลงมาหาริมฝีปากอิ่มอีกครั้งอ่อนโยนแต่ร้อนแรงและปลุกเร้ากว่าที่เคย ด้วยไม่จำเป็นต้องห้ามความต้องการของตนอีกแล้ว ลิ้นนุ่มตอบรับลิ้นร้อนๆอย่างเต็มใจ รสจูบหวานและร้อนแรงจนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกหวิวๆ นิ้วเรียวเลื่อนลงไปสัมผัสเบาๆที่เอวคอด “ อุ๊บ ฮ่าๆๆ อย่าจับตรงนั้นซี่ “ เสียงหัวเราะอย่างกลั้นไม่อยู่ ( บ้าจี้จริงเว้ยคนเรา ) เรียกเสียงหัวเราะ หึๆ ในลำคอของชายหนุ่ม รอยยิ้มอย่างเอ็นดูปรากฏบนริมฝีปากบาง มือใหญ่ดึงเสื้อยืดของคนตัวเล็กออกพ้นตัว กางเกงหนังสีดำพอดีตัวหลุดตามออกมา สุดท้ายก็ชุดชั้นในตัวจิ๋ว เผยให้เห็นร่างเปล่าเปลือยที่แสนงดงาม ผิวขาวผ่องอมชมพูเนียนใสไปทั้งตัว ใบหน้าและเรือนร่างของคนตัวเล็กงดงามไม่แพ้ผู้หญิงคนไหน สวยจนไม่อาจละลายตา ชายหนุ่มใช้สายตาไล้โลมไปทั่วร่างตรงหน้าอย่างหลงไหล จนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกเขิน

“ มองมากๆชั้นก็เขินเป็นนะ “ พูดไปก็หน้าแดงไป ‘ อื้อ….คนบ้ามองอยู่ได้ ‘

“ ก็ชั้นอยากจะดูคนสวยของชั้นให้เต็มตานี่นา” ยิ่งได้ยินชายหนุ่มพูดแบบนี้คนตัวเล็กก็ยิ่งเขินนวลหน้าใสแดงยิ่งแดงจัดรวมไปถึงใบหูเล็กๆนั่นด้วย ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆกับอาการนั้นก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตน เผยให้เห็นเรือนกายแกร่งงดงามด้วยกล้ามเนื้อได้รูป แม้จะไม่กำยำล่ำสันหากก็ชวนมองน่าสัมผัสไม่น้อย

“ มาสิ กอดชั้น สัมผัสชั้น “ เสียงกระซิบเชิญชวนแผ่วหวิวเย้ายวนยิ่งนัก

“ อืม ตรงไหนดีน้า “ รอยยิ้มและน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “แก้มอิ่มๆ “ ริมฝีปาก ลิ้นร้อนๆและมือใหญ่ตามมาสัมผัสแก้มนวล “ ติ่งหูนิ่ม “ ขบเม้มเล่นอย่างหลงไหล “ คอเรียวๆ “ ว่าพลางก็จูบเม้มทิ้งรอยแดงๆไปทั่วคอเรียวระหง คนตัวเล็กก็เอียงคอรับทุกสัมผัสอย่างเต็มใจ “ อกขาวๆ “ จูบละเคล้นคลึงไปทั่วอก โดยเฉพาะที่ยอดอกนุ่มทั้งสองข้างริมฝีปากร้อนจูบเม้มดูดดื่มความหวานยั่วเย้าด้วยฟันและปลายลิ้น ปลายนิ้วสัมผัสยอดอก สัมผัสแผ่วเบาก็เพียงพอให้ยอดอกนุ่มแข็งขึงเป็นไต ชายหนุ่มหยอกเย้ายอดอกนุ่มทั้งสองข้างด้วยปลายนิ้วจนคนตัวเล็กตัวสั่นสะท้านส่งเสียงครางอย่างพึงใจ “ มือเล็กๆ “ จูบที่กลางฝ่ามือ ขบกัดปลายนิ้วเล็กๆเบาๆอย่างมันเขี้ยว ริมฝีปากร้อนและลมหายใจอุ่นเริ่มเลื่อนลงต่ำ “ หน้าท้องเรียบๆ เอ….จะหัวเราะอีกมั๊ยน้า “ ยังไม่วายจะล้อ ใบหน้าเรียวก้มลงคลุกเคล้ากับหน้าท้องนุ่ม คราวนี้คำตอบที่ได้เป็นเสียงครางผะแผ่วไม่ใช่เสียงหัวเราะ “ ขาสวยๆ “ ทั้งมือและปากก็เลื่อนละลงต่ำ ทิ้งรอยแดงๆแสดงความเป็นเจ้าของไว้ทุกที่ที่ถูกสัมผัส “ นิ้วเท้าเล็กๆน่ารัก “ ลูบไล้เบา ๆ ชายหนุ่มสำรวจร่างเล็กไปทั่ว ไม่มีส่วนใดเลยจะหลุดรอดสายตาและสัมผัสของเค้า คนตัวเล็กหายใจหอบด้วยอารมณ์ที่ลุกโพลง “ เอ ตรงไหนอีกดี “ ยั่วเย้าด้วยคำถาม แทนคำตอบมือเล็กกดบ่าชายหนุ่มให้เลื่อนตัวลงต่ำไปยังจุดอ่อนไหวกลางลำตัว ชายหนุ่มตอบรับความต้องการนั้นอย่างเต็มใจเลื่อนตัวลงไปอย่างว่าง่าย ริมฝีปากและปลายลิ้นร้อนๆและเล็มไปทั่วจุดสำคัญเร้าอารมณ์ให้พุ่งขึ้นสูง คนตัวเล็กมองชายหนุ่มอย่างเว้าวอน ชายหนุ่มกลืนจุดสำคัญเข้าไปในปากสัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากและปลายลิ้นร้อนแรงเร่าร้อนขึ้นตามเสียงครางของคนตัวเล็ก

“ อื้อ..ชั้น …ชั้นจะไม่ไหวแล้ว” เมื่อไกล้จุดปลดปล่อยคนตัวเล็กพยายามดึงตัวเองออกมา

“ ไม่เป็นไรหรอก ชั้นต้องการทั้งหมดของนายนั่นแหละ “ ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย ยิ่งเร่งสัมผัสมากขึ้นจนของเหลวอุ่นของคนตัวเล็กล้นทะลักเข้ามาในปาก คนตัวเล็กทรุดฮวบลงกับเตียงหายใจหอบอย่างหมดแรง ชายหนุ่มมองปฏิกริยาของคนตรงหน้าอย่างพอใจ มือใหญ่ดันขาเรียวออกไปด้านข้างก่อนจะเริ่มลุกล้ำช้าๆเข้าไปในร่างที่อ่อนระทวยแขนเรียวโอบคอเค้าไว้แน่น เสียงครางด้วยความเจ็บหลุดรอดจากริมฝีปากอิ่ม ชายหนุ่มหยุดนิ่งเมื่อเค้าลุกล้ำเข้าไปในความอ่อนนุ่มเนียนละมุนจนสุดกาย ความนุ่มนวลเเน่นตึงแทบจะทำให้เค้าควบคุมตัวเองไม่อยู่ ชายหนุ่มรอจนคนตัวเล็กหายเจ็บจึงค่อยๆขยับกายเป็นจังหวะช้าๆ แล้วค่อยๆเร็วแรงขึ้นตามเสียงร่ำร้องของคนข้างใต้ เล็บแหลมกรีดเป็นรอยยาวบนแผ่นหลังกว้าง เสียงครางอย่างสุขสมผสมปนเปกับเสียงหอบหายใจดังขึ้นๆ จนเมื่อมาถึงสุดทาง

“ ซา …..ซากุระ ซากุระ อ๊า “ ชื่อของคนๆหนึ่งหลุดรอดออกจากริมฝีปากอิ่มอย่างไม่รู้ตัว ทันทีที่ได้ยินเหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมาตรงหน้าของชายหนุ่ม อะไรกันนายยังไม่ลืมหมอนั่นจริงๆ ความสุขที่ได้รับถูกแทนที่ด้วยความเศร้าและความผิดหวังในพริบตา ใบหน้านวลซีดเผือดหลบสายตาเมื่อรู้สึกตัว ชายหนุ่มลุกขึ้นแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ความเศร้า เจ็บปวด และผิดหวังฉายชัดในดวงตาของชายหนุ่มที่หันมามองคนตัวเล็กที่ได้แต่นั่งตัวแข็งอยู่บนเตียง

“ ชั้นคงจะแทนที่เค้าในหัวใจของนายไม่ได้ซินะ”

“ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน “ พูดได้เท่านั้นน้ำตาก็ร่วงพรูออกมา

ชายหนุ่มก้าวเดินออกจากห้องอย่างเงียบๆทิ้งคนตัวเล็กที่กำลังสะอื้นไห้ไว้ข้างหลัง

end of part 2