|
|
 |
|
|
Dear
My Love
Part
3
by
cat_chan
ชายหนุ่มถอนใจเฮือกใหญ่เจ็บปวดรวดร้าวในอกอย่างเหลือแสน ความรู้สึกเป็นสุขปรีเปรมใจอย่างล้นเหลือเมื่อความสัมพันธ์ทางกายดำเนินไปด้วยคิดว่ากำลังได้ครอบครองทั้งกายและหัวใจของผู้เป็นที่รักถูกความจริงที่แสนโหดร้ายทำลายลงในพริบตา ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้าใจจนจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ตอนนี้ถ้าได้ใครซักคนมาช่วยปลอบคงจะทำให้รู้สึกดีขึ้น ทันทีที่คิดได้ชายหนุ่มก็กดโทรศัพท์มือถือหาคนๆหนึ่งทันที
.
***************************************
ทางด้านของคนตัวเล็ก
ประตูห้องที่ปิดลงตามหลังชายหนุ่มทำให้คนตัวเล็กรู้สึกตัว น้ำตาใสร่วงพรูลงมาไม่ขาดสาย
ฮึก ๆ ไม่นะอย่าทิ้งชั้นไป ชั้น
ชั้นรักนายนะ คนตัวเล็กได้แต่คร่ำครวญอยู่เดียวดาย สายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองเค้าด้วยความเศร้า เจ็บปวด ผิดหวัง และคำพูดสุดท้ายของชายหนุ่มทำให้คนตัวเล็กชาวาบไปทั้งตัววินาทีที่ชายหนุ่มก้าวเดินจากไปเค้าแทบจะขาดใจตาย ด้วยเพิ่งได้สำนึกว่าความรู้สึกในหัวใจที่ตนมีให้ชายหนุ่มที่กำลังเดินจากไปนั้นมากมายกว่าที่เคยมีให้คนอื่นอย่างมิอาจเทียบเคียงกันได้ แต่ชายหนุ่มจากเค้าไปเสียแล้ว คนตัวเล็กซุกหน้าลงกับหมอนร่ำไห้อย่างเจ็บปวด ไออุ่นและกลิ่นกายของชายหนุ่มยังติดตราอยู่ในความทรงจำ ฝ่ามือเล็กลูบไล้ไปบนหมอนและที่นอนข้างๆตัว ที่ๆชายหนุ่มเคยทอดกายลงเคียงข้างเค้า แต่นี้ไปจะไม่มีอ้อมแขนอุ่นโอบล้อมกาย ไม่มีรอยยิ้มอบอุ่นคำรักแสนอ่อนหวาน ไม่มีดวงตาอ่อนโยนคอยจ้องมองเค้าอีกแล้ว ทั้งหมดเป็นความผิดของเค้าเอง เพราะอะไรทำไมนะเค้าถึงรู้ความรู้สึกที่แท้จริงในหัวของตนเอาในตอนที่ได้สูญเสียชายหนุ่มไปแล้ว
ได้โปรดเถอะกลับมา
.กลับมาหาชั้น ถึงจะร่ำร้องหาสักเพียงไหน ตอนนี้ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว
************************************************
อ้อ มานอนดูดาวอยู่นี่เองหาเจอซะที เสียงทักจากผู้มาเยือนทำให้ชายหนุ่มหันมามอง ผู้มาเยือนนั่งลงข้างตัวชายหนุ่ม
ขอบใจมากนะที่มา พูดพลางลุกขึ้นมานั่งข้างๆผู้มาเยือน
เพราะเจ้าตัวเล็กล่ะซี ถึงไม่ถามก็พอจะรู้ว่าใครเป็นสาเหตุให้ชายหนุ่มเป็นแบบนี้
เจ้านั่นยังไม่ลืมซากุระจริงๆ เสียงชายหนุ่มสั่นเครือด้วยความทุกข์ระทม
ผู้มาเยือนดึงชายหนุ่มมาซบอกและกอดไว้แน่น ถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องเถอะ ชั้นให้ยืมอกเสื้อเช็ดน้ำตาก็ได้ เท่านั้นทำนบน้ำตาของชายหนุ่มก็พังทะลาย น้ำตาที่เคยไหลท่วมหัวใจพรั่งพรูออกมา ชายหนุ่มร้องไห้เงียบๆ ศิราณีจำเป็นไม่ได้พูดอะไรได้แต่ลูบไล้แผ่นหลังกว้างไปมาอย่างปลอบประโลม ซักพักชายหนุ่มก็สงบลง
เสียน้ำตาเพราะความรักแบบนี้ นายนี่เหมือนสาวน้อยแรกรู้จักความรักเลยน้า ศิราณีจำเป็นกระเซ้าเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มดีขึ้นแล้ว
เจ้าบ้า ไม่ใช่ซะหน่อย ชายหนุ่มเถียง
นายรักเจ้าตัวเล็กใช่ไหม ศิราณีจำเป็นเริ่มทำหน้าที่
อื้อ ชายหนุ่มรับคำอย่างงงๆ ก็รู้ๆกันอยู่แล้วยังจะถามทำไมกัน
แล้วทำไมถึงรักเจ้านั่นล่ะ คำถามกลับมาอีก
ชั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องรักเค้า แต่ชั้นรักทั้งหมดที่เป็นเค้านั่นแหละ ชายหนุ่มได้แต่สั่นหัว ถามหาเหตุผลว่าทำไมถึงรักน่ะรึ ขั้นตอบไม่ได้หรอกชั้นรู้แค่ว่ารักก็คือรักนั่นแหละ
ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าเจ้านั่นยังไม่ลืมซากุระเนี่ยนะ ศิราณีจำเป็นสัมภาษณ์ต่อ
แต่ชั้นก็มีความสุขมากนะเวลาอยู่ข้างๆเค้า เวลาเค้ามองชั้น ยิ้ม หัวเราะให้ชั้น เวลาเค้าร้องไห้ชั้นรู้สึกเหมือนหัวใจจะขาดตามไปด้วย ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่ว
ทั้งคู่เงียบกันไปพักหนึ่ง
มีคนให้นิยามความรักไว้หลายอย่างน้า เป็นเหมือนต้นไม้ที่ต้องช่วยกันดูแลให้เติบโตงอกงามไม่ว่าใบจะฉีกกิ่งจะหักก็ยังเติบโตต่อไปได้ เป็นแก้วบางใสที่มีรอยร้าวหรือแตกหักไปก็ไม่อาจกลับคืนมาเหมือนเดิม เป็นเปลวไฟร้อนแรงแผดเผาให้ร้อนรุ่มและเจ็บปวดหากไม่ระวังตัว เป็นดวงอาทิตย์สาดส่องแสงให้ความอบอุ่นแต่ร้อนระอุจนไม่อาจสัมผัสจับต้อง เป็นดวงจันทร์ทอแสงนวลกระจ่างแปรเปลี่ยนไปได้ตามเวลา แต่สุดท้ายก็จะกลับมาเป็นจันทร์เต็มดวงงามเด่นเหมือนเคย ความรักของนายล่ะเป็นแบบไหน? ศิราณีจำเป็นเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน
เป็นพระจันทร์เต็มดวงมั้ง คำตอบไม่ลังเลจากปากชายหนุ่มทำให้ศิราณีจำเป็นถอนหายใจมั่ง เออเจ้าตัวเล็กนี่ถ้าไม่โง่ก็คงตาบอดแฮะ มีคนมอบความรักให้มากขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก ยังทำร้ายเค้าได้ลงคอ
เจ้าตัวเล็กนั่นคงไม่เหลือความรักไว้ให้คนอื่นเลยซินะ ชายหนุ่มรำพึงเบาๆ ตาใสๆหม่นหมองลง
แต่ชั้นว่าหมอนั่นรักนายนะ ถึงความรักของเจ้านั่นที่มีให้นายจะเป็นแค่พระจันทร์ครึ่งดวงก็เถอะ ไม่งั้นหมอนั่นจะยอมให้นายกอดงั้นเรอะ ปกติแค่จูงมือยังทั้งดิ้นทั้งสะบัดจะตาย ศิราณีจำเป็นให้ความเห็นบ้าง
ชั้นก็ยังไม่แน่ใจอยู่ดี ชั้นไม่อยากเป็นคนดับอารมณ์ใคร่แค่ชั่วคราวนี่นา รึว่าชั้นโลภมากไปเองที่ต้องการทั้งตัวและหัวใจทั้งหมดของเค้า ชายหนุ่มยังลังเล สับสน
ไม่หรอกน่า นอกจากนายแล้วเจ้านั่นก็ไม่เคยยอมให้ใครกอดอีกนี่นา ถ้าความรักของนายเป็นพระจันทร์เต็มดวง ซากุระก็เป็นแค่เมฆหมอกที่มาบดบัง แต่เวลาจะเป็นดังสายลมปัดเป่าให้เมฆหมอกสลายไป ให้โอกาสตัวเองกับเจ้านั่นอีกครั้งเถอะ ศิราณีจำเป็นยังเกลี้ยกล่อมต่อ
ยังไม่มีคำตอบจากชายหนุ่มนอกจากเสียงถอนหายใจ
มัวแต่นอนดูดาวยังงี้ เดี๋ยวก็โดนสุนัขคาบไปรับประทานซะก่อนหร้อก ศิราณีจำเป็นตบหัวชายหนุ่มดังป้าบจนเกือบหน้าคะมำด้วยความหมั่นไส้
ขอบใจนะทีทำให้ชั้นคิดได้ ชายหนุ่มหันไปกอดศิราณีจำเป็นด้วยความรู้สึกขอบคุณ
***********************************
ภาพคนตัวเล็กที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง เรือนกายงดงามยังคงเปลือยเปล่าใบหน้าสวยยังเปรอะเปื้อนด้วย น้ำตา ขนตายาวเปียกน้ำตาจนชุ่มสภาพของคนตัวเล็กช่างน่าสงสารนัก อะไรกันตั้งแต่ชั้นออกไปกว่า 3 ชั่วโมงนี่นายร้องไห้ไม่หยุดเลยเหรอ นิ้วเรียวปาดน้ำตาออกจากนวลแก้มใสอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากบางจุมพิตแผ่วบนหน้าผากเนียน
ไฮด์ ไฮด์จัง นอนทั้งอย่างนี้เดี๋ยวเป็นหวัดนะ ชายหนุ่มเขย่าตัวคนตัวเล็กเบาๆ
ไฮด์ลืมตาขึ้นก็พบกับสายตาอันอ่อนโยนและรอยยิ้มอบอุ่นของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างตัวเค้า ในตอนแรกไฮด์คิดว่าเค้าฝันไป แต่ความอุ่นของมือใหญ่ที่จับตัวเค้าทำให้รู้ว่านี่คือความจริงไม่ใช่ความฝัน
ยุกกื้ !!! ไฮด์โถมเข้ากอดยุกกี้จนแทบจะทำให้เค้าหงายหลังลงบนเตียง ยุกกี้กอดไฮด์แน่นลูบไล้ฝ่ามือไปบนแผ่นหลังเปลือยและเรือนผมนุ่มของคนในอ้อมแขนเหมือนเช่นเคย
ยุกกี้ ชั้นขอโทษ ชั้นขอโทษ กลับมาหาชั้นเถอะ ไฮด์พร่ำขอโทษและอ้อนวอนขอโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง
อืม ก็ได้เราจะเริ่มต้นกันใหม่นะ ไฮด์จัง ยุกกี้ให้โอกาสตัวเองและไฮด์อีกครั้ง แต่ถ้าหากเค้ากลับมาหาไฮด์แล้วสิ่งที่ได้คือการผลักไสและการตัดรอนอย่างเด็ดขาด เค้าคงต้องตัดใจจริงๆซะที
ทำไมถึงกลับมาหาชั้นล่ะ ไฮด์ถามในสิ่งที่ยังคาใจ
ต้องขอบคุณเท็ตจังนะที่ทำให้ชั้นคิดได้ ว่าชั้นรักนายมากเกินกว่าจะทิ้งนายไปเพราะเรื่องเพียงแค่นี้น่ะ ยุกกี้ตอบ ริมฝีปากบางมอบจูบแสนหวานให้คนในอ้อมแขนอีกครั้งแทนความรู้สึกทั้งหมดในหัวใจของเค้า ความรักของยุกกี้เป็นดั่งจันทร์เต็มดวงทอแสงนวลอบอุ่นลงในหัวใจของไฮด์ขับไล่เงาของคนอื่นออกไปจนสิ้น ตอนนี้แม้ความรักที่ได้รับตอบจากไฮด์จะเป็นแค่ดวงจันทร์เพียงครึ่งดวง ซักวันความรักที่ได้รับตอบจะเปี่ยมล้นเป็นดั่งดวงจันทร์เพ็ญทอแสงสกาวลงในหัวใจของเค้า อีกไม่นานสิ่งที่ยุกกี้หวังจะเป็นจริง
.
***********************************************
|
|
|
