The White Angel 

by Dream&Bell

“คราวนี้นายเสร็จชั้นแน่ Haido-chan”
“ไม่ๆๆๆ นี่มันตั้ง 2 วันแล้วนะ คราวนี้ชั้นไม่ยอมแพ้นายหรอก”

เสียง 2 เสียงดังออกมาจากห้องซ้อมดนตรีของสตูดิโอวงดนตรี ROCK ชื่อดัง เจ้าของเสียงทั้งสองนั่งคุยกันอย่างไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้ใคร ข้อตกลงที่ได้คุยกันล่วงหน้ามาเมื่อเช้ากำลังรอผลคำตอบอยู่ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า และแล้ว…

**ปึ้ง** 
“อรุณสวัสดิ์ฮะ Ken-chan , Haido-chan” เสียงเปิดประตูดังขึ้นตามมาติดๆด้วยเสียงของผู้ชี้ชะตาว่าใครจะอยู่หรือใครจะไป ระหว่างเด็กหนุ่ม(!?)ผู้น่ารักกับชายหนุ่มหน้าแมว

“โป๊ะเชะ Haido-channnn คราวนี้นายแพ้ชั้นแล้ว นายต้องทำตามข้อตกลงของชั้นด้วย หึๆๆๆ”
“อ๋า…ไม่นะ ไม่ทำไม่ได้หรอ ชั้นอายนะ” ปลายเสียงแผ่วลงไปถนัดตาราวกับไม่อยากจะให้ใครได้ยิน ใบหน้าสวยได้รูปมีสีแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย เจ้าของเสียงยืนก้มหน้าก้มตางุดๆ หลบซ่อนปิดบังความรู้สึกเขินอายเอาไว้ 

“ไม่รู้ล่ะ เอานี่..เอาไปเลย ไปจัดการซะให้เรียบร้อย” ฝ่ายที่กุมชัยชนะไว้ได้อยู่หมัด หยิบยื่นข้อตกลงที่ได้ทำกันไว้ให้ร่างเล็กที่ยืนทำหน้างุ้ม ไม่พอใจ ก่อนจะรับ “ของ” ที่ว่าไปจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย Hyde เดินไปทางประตูห้อง ผ่านหน้าร่างผอมโดยที่ไม่ลืมที่จะมองด้วยสายตาเคียดแค้น ทำเอา Yukihiro เสียวสันหลังวาบ ร้อนๆหนาวๆเลยทีเดียว 
“เกิดอะไรขึ้นหรอ Ken-chan” ผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถาม แต่คำตอบที่ได้รับกลับคือความเงียบและรอยยิ้มที่กระตุกที่มุมปากอย่างมีเลศนัย

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ร่างเล็กค่อยๆโผล่หัวออกมาอย่างช้าๆ หันซ้ายแลขวาเพื่อเช็คดูให้แน่ใจว่า ไม่มีสิ่งมีชีวิตเดินผ่านไปมาอยู่แถวนี้ ดวงตากลมโตมีแวววิตกกังวลและเครียดจัดจนเห็นได้ชัด ถึงจะเคยแต่งตัวเหมือนผู้หญิงมาแล้วก็เหอะ แต่ว่าให้ทำอย่างนี้เนี่ยนะ!! ไม่น่าไปตกปากรับคำเจ้าเหมียว Ken เลยให้ตายสิ เฮ้อ…

เมื่อเช็คความแน่ใจแล้ว ร่างเล็กก็ย่างกายเดินออกมาจากห้องน้ำชาย แล้วเดินตะเวนให้ทั่วทั้งชั้นของตึก Sony โชคดีที่ตอนนี้ยังเช้าอยู่ พวก staff ยังมากันไม่มากเท่าไร Hyde เลยเดินอย่างสบายอกสบายใจ ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ ไม่นานนักเค้าก็ปรับตัวให้เข้ากันได้กับ “ของ” ที่โดนบังคับให้รับมา พร้อมแสดงท่าทางได้สมบทสมบาทซะด้วยซ้ำไป 

ทางด้าน Ken และ Yukky ที่นั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์อย่างใจจดใจจ่อ จ้องดูราวกับว่ามีรายการข่าวของประเทศบัลกาเรียอย่างนั้นแหล่ะ ในมือของ Ken จับคันบังคับรถวิทยุไว้อย่างมาดมั่น พลางบังคับทิศทางอย่างให้ตรงเป้าหมายมากที่สุด และที่สำคัญ Haido ต้องไม่รู้ตัวด้วย ทั้งสองนั่งดูไปก็ขำไปกับท่าทางการกระทำอันแสนน่ารักของเพื่อนร่างเล็ก โดยที่ฝ่ายที่แพ้พนันไม่รู้เลยว่า เค้ากำลังโดนสะกดรอยตามอยู่ ด้วยรถกระป๋อง (กำลังฮิต ^^…bell) คันน้อยๆของเจ้าเหมียว Ken อย่างเงียบกริบ

ร่างเล็กในชุดนางพยาบาลสีขาวบริสุทธิ์ยังคงหลงระเริง ทำท่าทางให้เหมือนผู้หญิงอย่างสนุกสนาน หยอกล้อกับ staff และคนอื่นๆที่ผ่านไปมาแล้วได้เจอของดีอย่างเค้า แสดงท่าทางเป็นนางพยาบาลได้อย่างสมบทบาท ไม่ว่าจะการพูดการจา ท่าทางการเดินก็คล้ายกับผู้หญิง ถ้ามองจากทางด้านหลังก็คงหลงคิดว่า นางพยาบาลเดินเข้ามาในตึก SONY แหงๆ ซึ่งตอนนี้จากที่เขินอายกลับกลายเป็นความสนุกไปซะแล้ว แต่คิดๆแล้วก็ยังแค้นไม่หาย เสียเงินให้เจ้าบ้านั่นแล้ว ยังต้องมาแต่งชุดนางพยาบาลอีก เพราะเจ้า Yukky คนเดียวแท้ๆ ดันใส่เสื้อตัวเก่ามาได้ ทั้งๆที่ตัวนี้ใส่มาแล้วตั้ง 2 วัน ตอนแรกไงๆเราก็คิดว่า 2 วันแล้ว มันต้องเปลี่ยนแล้วล่ะว้า… ที่ไหนได้ เช้านี้โผล่มา นี่มันตัวเก่านี่หว่า สีดำหม่นหมองมืดมนราวกับชีวิตประจำวันของเค้าเลยก็ว่าได้ ไม่ได้ซักแหงๆ ซกมกจริงๆพับผ่าสิ เอาล่ะ…ห้องสุดท้ายแล้วนี่ ‘ห้องอัดเสียง’ เช้าๆยั่งงี้คงไม่มีใครมาหรอก เฮ้อ…งั้นก็เสร็จแล้วสินะ (ดีใจหรือเสียใจเนี่ย Haido ^^’’ …bell)

**แอ๊ด** 
เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบาๆ ร่างเล็กสาวเท้าก้าวเข้าไปในห้องด้วยความคิดที่ว่า ‘ไม่มีใครมาหรอก’ ห้องอัดในยามเช้ายังมืดยิ่งนัก ทำให้เค้ามองเห็นอะไรได้ไม่ชัดเจน “ไปดีกว่า..” ว่าแล้วก็หันหลังหมุนตัวกลับ เพียงแค่กำลังจะก้าวเท้าเท่านั้น เสียงของบางสิ่งบางอย่างก็ดังขึ้นมา เป็นเสียงครางเบาๆของผู้ชาย ไม่น้า…ที่นี่มีผีด้วยหรอเนี่ย Hyde เกิดความกลัวขึ้นมา แต่ก็ยังพยามยามทำใจกล้าเอาไว้ เค้าเพ่งสายตาสอดส่ายหาต้นตอของเสียงประหลาดที่เกิดขึ้น เสียงยังคงมีดังมาเป็นระยะๆ และแล้วเค้าก็พบมัน เงาตะคุ่มๆที่มุมห้อง

“Tet-chan!!”

Hyde เอื้อมมือไปเปิดไฟ ก่อนจะรี่เข้าใส่ร่างสูงที่นอนหลับตาพริ้มที่มุมห้อง ร่างเล็กค่อยๆรวบกระโปรงนั่งลงข้างๆกายของชายหนุ่ม เอามือจิ้มไปที่แก้มของ Tetsu เบาๆ
“Tet-chan” เงียบ ไร้การตอบสนองใดๆ นอกจากเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ นอนตรงนี้แสดงว่าเมื่อคืนไม่ได้กลับบ้านใช่มั๊ยเนี่ย เอาอีกแล้วน้า…Tet-chan ทำงานไม่ห่วงสุขภาพตัวเองซะมั่งเลย เดี๋ยวก็ต้องเข้าโรงพยาบาลหรอก โรงพยาบาล… อ๊ะ!! ก็ตอนนี้เราก็เป็นนางพยาบาลอยู่นี่นา หึ..หึ..หึ... ร่างเล็กกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ ก่อนจะคิดแผนการณ์อันแสนน่ารักออกมา

“ไหนๆก็แต่งชุดนางพยาบาลแล้ว นายก็รับบทเป็นคนไข้ของชั้นแล้วกันนะ เอาล่ะ…” Hyde สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดด้วยท่าทางมุ่งมั่นสุดชีวิต (กะคว้าออสการ์…bell) ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมา เค้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเพ่งมองใบหน้าที่ยังคงหลับไหลอยู่ พลางใช้มือลูบไล้แก้มไปมา ละเรื่อยลงมาถึงคาง

“Tet-chan ตอนนอนนี่ก็น่ารักแฮะ เอ๊ะ!นอนตรงนี้ทั้งคืน ต้องหนาวแน่ๆเลย” ว่าแล้วนางพยาบาลสาวก็รีบกุลีกุจอวิ่งไปหาผ้าห่มมาให้ “คนไข้” ที่แสนน่ารักของเค้าตามจรรยาบรรณของนางพยาบาลที่ดี ไม่นานนักร่างเล็กก็กลับมาพร้อมผ้าห่มผืนใหญ่ ค่อยๆห่มผ้าให้ Tetsu อย่างเบามือ

“อืม…แล้วอย่างนี้จะมีไข้ด้วยรึป่าวน้า…” ไม่รอช้า Hyde ก้มหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ก่อนที่หน้าผากจะแนบชิดกับหน้าผากของชายหนุ่ม หัวใจของร่างเล็กเต้นระส่ำ พอๆกับ 2 หนุ่มที่นั่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านมอนิเตอร์อย่างตื่นเต้นและแปลกใจ ไม่คิดว่าจะได้เห็นช็อตเด็ดอะไรเช่นนี้

เสียงหัวเราะดังคิกคักขึ้นเบาๆ ริมฝีปากบางระบายยิ้มที่มุมปากเล็กๆ ทำเอาร่างบางตกใจ สะดุ้งตัวขึ้นนั่งมองหน้า Tetsu อย่างงงๆ ‘ละเมอรึป่าวหว่า…’ ร่างสูงที่ยังคงหลับตาอยู่กลับค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมองหน้านางพยาบาลผู้น่ารักที่บัดนี้แดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เมื่อถูกจับได้ว่าเหตุการณ์ที่ทำมาทั้งหมดคนไข้คนนี้รับรู้ทุกอย่าง

“Tet-chan บ้า!!” Haido กำลังจะลุกขึ้น แต่ก็ถูกมือแกร่งคว้าข้อมือเรียวนั้นไว้ซะก่อน ร่างเล็กเซถลาซบลงบนอกกว้างของ Tetsu ใบหน้าแนบชิดกับแผ่นอกอบอุ่น หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ กะจะดิ้นให้ออกจากร่างสูงก็แสนยากเมื่ออ้อมแขนแกร่งรั้งเขาเอาไว้
“ทำอะไรหือ?.. Haido” ร่างสูงพูดพลางหัวเราะคิกคักชอบใจ ไม่รู้ Hyde นึกคึกอะไรถึงได้ใส่ชุดนี้ ถึงจะเคยใส่ชุดผู้หญิงมาแล้วก็เหอะนะแต่เวลาแต่งชุดพยาบาลแล้ว….อื้ม!! ร่างสูงคิดพลางจับคางร่างบางให้เงยหน้า พิศมองด้วยแววตาสื่อความหมายบางอย่าง

“น่ารักดีนะ นายชอบแต่งแบบนี้เหรอ” ร่างสูงถามก่อนจะขยับตัวเข้าใกล้

“บ้าเหรอ!!! ใครเค้าชอบกันล่ะ” ร่างเล็กตอบเสียงสะบัด แต่ในใจลึกๆเขาก็ชอบแต่งแบบนี้เหมือนกันนะ ก็มันน่ารักดีนี่น่า มีแต่คนชมทั้งนั้น ….ยังไม่ทันได้เถียงอะไรมาก เจ้าตัวก็รู้สึกถึงความอิ่มชื้นที่จรดอยู่บนริมฝีปากอิ่มของตนและฝ่ามืออุ่นที่ลูบไล้ไปมาที่ข้างแก้ม อ่ะ…นี้มันจูบนี่หน่า จูบ!!!

“ว้ากกกกก Tet-chan นายทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ เจ้าบ้าบอกให้ปล่อยไงเล่า อืออ…” Hyde รีบผลักไสผู้ล่วงละเมิดร่างกายของเขา แต่ยิ่งเถียงยิ่งผลักก็เหมือนยิ่งยุ ร่างสูงโถมตัวกดทับร่างบางไว้ที่กองผ้าห่ม มือควานหาเศษผ้าผูกข้อมือเล็กขึ้นเหนือศรีษะ (อย่าถามว่าหามาได้อย่างไร…Dream & bell) ชายหนุ่มนั่งมองเจ้าตัวเล็กที่ดิ้นพลั่กๆตรงหน้า 

“ถ้าฉันจะบอกว่ารักนายล่ะ นายจะว่ายังไง..” ร่างสูงมองหน้าจริงจัง

“Tet-chan พูดอะไรน่ะ ไม่เล่นนะ นายจะนอนก็นอนไป ฉันจะไปเปลี่ยนชุดแล้ว ปล่อยสิ ปล่อย ปล่อย อี๊… อาา ไม่เอาาา..” หนุ่มน้อยในชุดพยาบาลเริ่มครวญครางเมื่อมือใหญ่ลูบโคนขาอ่อน เลิ่กกระโปรงตัวจิ๋วที่เขาใส่มาพลางไล้โลมขึ้นมาเรื่อยๆ ร่างเล็กเกร็งแน่น มือกำสนิท ร่างสูงยิ้มอย่างได้ใจก่อนและไล้สูงขึ้น สูงขึ้น..จนถึงส่วนกลาง มือจับกำเบาๆพอให้ร่างเล็กรู้สึก ก่อนจะขยับไปมาเป็นจังหวะช้าๆ

“รู้ไหม นายน่ารักแค่ไหน เจ้าตัวเล็ก หึ หึ..” ชายหนุ่มกดลงประกบริมฝีปากดูดดื่ม กดทับลงลึกกว่าครั้งแรก ปลายลิ้นแทรกเข้าไปในปากของร่างเล็กด้วยความชำนาญ จนทำให้คนที่ตกอยู่เบื้องล่างถึงกับอ่อนระทวย ริมฝีปากอิ่มเผยอเปิดรับลิ้นที่เข้ามาพัวพัน ความรู้สึกเริ่มคล้อยตามเมื่อทั้งด้านล่างและด้านบนถูกตามประกบด้วยมือและลิ้น ร่างสูงถอนจุมพิตอันแสนหวาน มองใบหน้างามที่บัดนี้แดงระเรื่อ มือซุกซนที่เล่นอยู่ด้านล่างเลื่อนขึ้นมาแหวกเสื้อที่ถูกเขาปลดกระดุมออกอย่างเรียบร้อย มืออุ่นเข้าซุกไซร้ที่ติ่งด้านขวาตามด้วยริมฝีปากที่ฉกยอดอกสวยด้านซ้ายทั้งดูดและดูน เรียกเสียงร้องครวญจากปากร่างเล็กได้มากทีเดียว 

“อืออออ อาาา Tet-chan อาาา ตรงนั้นมัน.. อย่าาา” ร่างเล็กครางกระเส่า ร่างกายบิดไปมา มือที่ถูกพันธนาการไว้อย่างหลวมๆหลุดออก มือเล็กไขว่คว้าร่างสูงพลางกดศีรษะของ Tetsu ให้แนบชิดร่างเขาอีกเท่าตัว ความหฤหรรษ์ก่อตัวขึ้นทีละน้อย เขารู้สึกตื่นตัวอย่างบอกไม่ถูก ไม่เคยมีใครสัมผัสเขาแบบนี้ 

ความคิดของ Hyde เริ่มดับวูบ มันขาวโพลนไปหมด เมื่อ Tetsu ใช้ริมฝีปากเข้าโลมเลียกลาง หว่างขา ไม่นานนักของเหลวขุ่นก็พรั่งพรูออกมา ร่างสูงดูดกลืนไปบางส่วนก่อนจะขึ้นมาประกบจูบให้ร่างเล็กชิมสิ่งที่ติดค้างอยู่ในปากอย่างว่าง่าย ปลายนิ้วที่สอดเข้าสำรวจช่องทางเข้าออก ดันไปมาช้าๆเพื่อให้ร่างเล็กปรับสภาพ

“อืออ.. ออออ.” ร่างสูงครางอย่างพอใจ เขารู้ว่า Hyde ค่อยๆปรับร่างกายให้เข้ากับนิ้วที่เข้าสอดเข้าไปมากขึ้นเพื่อเป็นการเปิดช่องทาง เขาพลิกร่างเล็กให้หันหลังพลางสอดใส่ร่างกายของเขาเข้าในร่างเล็กอย่างรวดเร็ว กระแทกตัวสองสามครั้งก็ทำให้เขาเข้าไปถึงที่สุด ร่างบางส่งเสียงครางอย่างสุขสมเมื่อชายหนุ่มเริ่มขยับกายเข้าออกจากช้าไปเร็ว ค่อยๆเป็นจังหวะไป 

ยิ่งได้ยิน Haido ร้องครวญ Tetsu ยิ่งได้ใจ เร่งจังหวะให้เริ่มซอยถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดเมล็ดพันธุ์ถูกถ่ายทอดเข้าไปในร่างเล็กที่ตึงแน่น มือเกร็งจิกทึ้งหมอนอิงที่อยู่บริเวณนั้น ชายหนุ่มถอนตัวออกอย่างช้าๆ เขากลัวร่างบางจะเจ็บและก็เป็นไปอย่างที่เขาคิด เสียงร้องครวญด้วยความเจ็บบวกกับน้ำตาที่ไหลนองใบหน้างามก็ยิ่งทำให้เขาเป็นห่วง เขาจัดให้ Hyde นอนบนผ้าห่ม มืออุ่นปาดหยาดน้ำตา เขาจุมพิตเบาๆที่หน้าผากมน

“เจ็บมากไหม? ขอโทษนะ” Tetsu ถามด้วยความเป็นห่วง เขาจัดผมที่กระเซิงให้เสยไปด้านหลัง

“Tet-chan…….” ร่างเล็กเอ่ยเรียกพลางโอบร่างสูงลงมา เขาอยากได้อกที่อบอุ่นของ Tetsu ไว้กอดตลอดเวลา ตอนนี้เขาจะทำอะไรได้ นอกจากจะอ้อนร่างสูงซึ่งเป็นคนรักของเขาแล้ว (สรุปง่ายจังเลยอ่ะ…Dream) 

“เอาอะไรหือ..? ตัวเล็ก” Tetsu ว่าพลางบีบจมูกร่างบางที่นอนเปลือยเปล่าอยู่หน้าเขาเบาๆ ทำไมถึงน่ารักอย่างนี้…~~~

“อุ้มไปหน่อยสิ..”
“หือ ไปไหน??” ร่างสูงถามอย่างสงสัย มือลูบแก้มขาวเนียนที่ออกจะแดงนิดๆ 

“ก็จะไปเปลี่ยนชุดน่ะสิ เพราะเจ้า Ken บ้าคนเดียว ดูซิ เสื้อผ้าก็หลุดลุ่ยหมดแล้ว เพราะใครล่ะ” ร่างเล็กแบะปากให้ Tetsu ที่ตอนนี้ขำกับอาการขี้งอแงเหมือนเด็กๆของ Hyde 

“แล้วไปไงมาไงถึงต้องมาแต่งชุดนี้ด้วยล่ะ หืม…”เขากล่าวพลางช้อนร่างบางที่ใช้ผ้าห่มคลุมร่างกายไว้เพียงผืนเดียวก่อนจะแว้บหายไปในห้องน้ำ เหลือไว้แต่เพียงเสียงของ Haido ที่ตอบกลับออกมาอย่างอารมณ์เสียนิดหน่อย

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ส่วน 2 คนที่นั่งเอ๋อมองจอมอนิเตอร์ถึงกับอึ้ง หน้าจอฉายเพียงแต่สภาพห้องที่เหลือหลังที่เกิดเหตุเท่านั้น คนบังคับไม่มีกะจิตกะใจที่จะตามต่อ Tetsu กล้าทำแบบนี้ได้ยังไง??? ปกติเห็นหงิมๆ พอไอ้ Hyde เข้าไปทีเดียว เสร็จเลย.. เอ่อ… แล้วเขา 2 ตัวจะทำยังดีล่ะ Ken กระพริบตาปริบๆมอง Yukky อย่างหวานซึ้ง

“เฮ้ยย !! อย่ามามองฉันอย่างนี้นะ ว๊ากกกกกกก” 

เสียงกรีดร้องของ Yukky น้อยผู้น่าสงสารดังออกมาจากห้องซ้อม เฮ้อ~~~ เย็นนี้จะรอดกลับบ้านไปหรือเปล่าก็ยังไม่รู้…… ^-^

Dream & bell