My Love 3

by Hayaka Takarai

 

อีกด้านหนึ่งของผับ sakura ยังคงนั่งอยู่ในห้องนักดนตรีตั้งแต่ตอนเย็น ถึงคิวที่ร่างบางจะต้องขึ้นร้องแล้วแต่ก็ยังไม่มา sakuraเริ่มมองหาhyde'ไปไหนของเค้ากันนะ ทำไมไม่รับผิดชอบเลยเนี่ย ทุกทีก็ไม่เป็นอย่างนี้นี่นา 'เอ๊ะหรือว่าขึ้นไปร้องแล้ว' sakuraนึกสงสัยพลางเดินเปิดประตูออกไปเพื่อไปดูว่าร่างบางนั้นขึ้นไปร้องเพลงรึยัง แต่บนเวทีกลับไม่มีใครเลย ken เมื่อเห็นsakuraจึงเดินลงจากเวทีและเข้าไปถามว่า

"hydeหายไปไหนแล้วล่ะครับ"
sakuraมองหน้าเคนอย่างงๆแล้วตอบกลับไปว่า"ฉันก็ไม่รู้" ตอนนี้sakuraเริ่มหัวเสียว่านักร้องตัวดีคนนี้หายไปไหน

"แล้วให้ทำไงล่ะครับเนี่ย"kenซึ่งก็หัวเสียไม่แพ้กัน อีกทั้งยังเป็นห่วงhydeด้วยจึงถามsakuraไป
sakuraนิ่งเงียบไปพักนึงก่อนที่จะบอกไปว่า" งั้นให้คนอื่นขึ้นร้องไปก่อนละกันนะฉันจะไปตามhyde"

"ครับ"kenรับคำทันที แต่ในใจเค้าอยากจะเป็นคนไปตามhydeเองซะมากกว่า แต่ทำไงได้เค้าต้องเล่นดนตรีก่อนนี่นา

=oo00oo=oo00oo=oo00oo=oo00oo=oo00oo=oo00oo=

ตอนนี้hydeกำลังขัดขืนเจ้าคนนั้นสุดชีวิต hydeปัดแขนของร่างสูงนั้น และผลักเค้าออกไปออกพร้อมกับต่อยไปที่หน้า ทำให้ชายแปลกหน้าคนนั้นถึงกับหน้าหันไปทันทีถึงแม้หมัดจะไม่หนักนักแต่เหมือนเป็นการยิ่งเพิ่มความโกรธให้เพิ่มมากขึ้นไปอีก hydeพยายามจะวิ่งหนีออกไปจากห้องน้ำแต่เค้าก็ทำไม่สำเร็จเพราะโดนร่างสูงกระชากแขนเอาไปพร้อมกับชกไปที่ท้องของร่างบางนั้นอย่างแรง ร่างบางนั้นจุกอย่างมากได้แต่เอามือกุมท้องของตัวเองไว้แล้วร้องโอดครวนด้วยความเจ็บปวด ว่าแล้วร่างสูงก็ลากhydeเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูล็กกลอนทำให้ร่างบางหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว

"อย่านะ อย่า....อย่าทำชั้นเลย"hydeพิงกำแพงด้านหนึ่งของหองน้ำพร้อมกับร้องไห้อ้อนวอน แต่ดูเหมือนกับมันจะไร้ประโยชน์
ร่างสูงนั้นค่อยๆลูบไล้เส้นผมของhydeไปเรื่อยๆ พร้อมกับค่อยๆก้มหน้าลงมาหวังจะได้สัมผัสกับริมฝีปากอิ่มนั่นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะง่ายกว่าครั้งที่แล้วเพราะhydeหมดแรงที่จะขัดขืนอีกต่อไป นำตาค่อยๆเอ่อไหลลงมาเรื่อยๆ ถึงจะร้องให้ใครช่วยก็คงไม่มีใครได้ยินเพราะเสียงเพลงที่ดังลั่นและห้องน้ำก็อยู่ไกล แถมเค้ายังต้องมาอยู่ในนี้อีกคงไม่มีใครผ่านมาเห็นเค้าหรอก ขณะที่hydeกำลังคิด ร่างสูงนั้นก็พยายามหาความสุขจากหนุ่มหน้าสวยตรงหน้า เค้าพยายามไล้ไปตามซอกคอเรื่อยและเริ่มฝังรอยเอาไว้ hyde ได้แต่ร้อง

"อืม..อย่า..อย่าเลย"ด้วยเสียงที่สั่นพร่าแทบจะไม่เป็นภาษา มือที่ถูกเค้ารวบไว้ทำให้ขัดขืนอะไรไม่ได้เลย อีกมือหนึ่งเริ่มลุกไล้เข้าไปข้างในเสื้อ เพื่อที่จะเข้าไปสัมผัสกับหน้าอกเนียนนั้น ตอนนี้สติhydeเริ่มหลุดลอย ชายแปลกหน้าเริ่มไปสัมผัสกับยอดอกของhydeโดยที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อออก ร่างบางครางเสียงสั่น สติที่เคยมีตอนนี้หลุดลอยไปไกล เค้าไม่ได้รักคนๆนี้แต่เค้าไม่มีแรงจะขัดขืนอีกต่อไป หลังจากที่ลูบไล้หน้าอกนั้นอยู่นานเค้าก็เริ่มถอดเสื้อที่เป็นสิ่งกีดขวางออกไปทำให้เห็นหน้าอกขาวๆน่าหลงไหลยิ่งนัก hydeพยายามปัดป้องไม่ให้ถอดเสื้ออกแต่ก็ไม่สำเร็จด้วยเรี่ยวแรงที่ตอนนี้แทบจะไม่มีแล้ว 

"นายขวางฉันไว้ไม่สำเร็จหรอกหนุ่มน้อย" เสียงของชายคนนั้นมากระซิบที่ข้างหู พร้องกับใบหน้ที่เริ่มไล้ไปเรื่อยๆไปที่หน้าอกขาวนั่น พร้อมกับขบเม้มเล่นที่ยอดอก ร่างบางตอนนี้เอาแต่ครางไม่เป็นภาษา

"โอ๊ย..ไม่นะ..อืม" ชายคนนั้นเห็นhydeเป็นอย่างนี้ก็ยิ่งได้ใจเค้าเอามือข้างถึงคลึงยอดอกนั้นไว้แล้วเลื่อนหน้าขึ้นไปกระซิบเบาๆอีกครั้ง"แน่จริงก็ขัดขืนฉันซิ่" hydeไม่ตอบอะไรเพราะรู้ตัวดีว่าทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วเลยเอาแต่ร้องไห้น้ำตาแทบจะเป็นสายเลือดด้วยความเจ็บปวด 

=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=

ทางด้านsakuraก็ตามหาhydeทั้งร้าน ตามหาแทบทุกโต๊ะอาหารที่ร้านมีอยู่แต่เค้าก็ยังไม่เจอ เค้าจึงตัดสินใจถามพนักงานร้านคนนึงเผื่อจะรู้อะไรบ้าง

"นี่ๆ เธอเห็นhydeบ้างรึเปล่าน่ะ" sakuraถามด้วยความร้อนรนและยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่าพนักงานคนนั้นทำหน้างงๆเหมือนกับจะบอกให้รู้ว่า ไม่เห็นเลย

"เธอนี่จริงๆเลย" sakuraตวาดออกไปเพราะอารมณ์เลยเต็มที่ ร่างสูงจึงเดินออกมาเพื่อที่จะไปถามคนอื่นต่อ จนไปเจอพนักงานสาวอยู่คนนึงบอกว่า

"อ๋อhydeเหรอค่ะ เห็นเดินไปทางห้องน้ำน่ะค่ะ ไปตั้งแต่ร้องเพลงเสร็จแต่ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นออกมาเลยนะคะ ไม่รู้ว่าจะยังอยู่ในห้องน้ำรึเปล่า"
sakura เริ่มใจชื้นขึ้นมานิดนึงแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะบอก'ขอบใจ'พนักงานคนนั้นไป
ร่างสูงรีบก้าวยาวๆไปที่ห้องน้ำทันทีในใจก็พลางคิดว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีกับร่างบางของเค้าแน่ๆ
พอไปถึงห้องน้ำภาพที่เค้าเห็นคือไม่มีใครอยู่เลยเค้าจึงเดินไปดูที่ห้องน้ำทุกห้องแล้วจึงหยุดอยู่ที่ห้องน้ำด้านในสุดที่ประตูปิดอยู่ทำให้เห็นว่ามีคนอยู่ข้างในนั้น

"hyde นายอยู่ในนั้นรึเปล่า hyde ตอบชั้นสิอยู่รึเปล่า"
sakuraพูดพลางเคาะประตูเรียก hydeเองเมื่อได้ยินเสียงจากที่ร้องไห้อยู่เมื่อกี๊ก็เริ่มมีรอยยิ้มจางๆอยู่ที่ใบหน้า พร้อมกับตะโกนออกอย่างสุดเสียงถึงแม้จะแผ่วเบามากก็ตาม 

"sakuraฉํนอยู่นี่...อยู่นี่" 
ทางด้านชายแปลกหน้าที่กำลังจะถอดกางเกงของร่างบางสิ่งกีดขวางอีกอย่างออกไปก็ต้องหยุดชะงักทันทีพร้อมกับยกมือขึ้นปิดปากhydeเอาไว้ไม่ให้พูดอะไรออกมา แต่hydeเองก็พยายามดิ้นสุดฤทธิ์ตามที่เรี่ยวแรงของตนเองจะมีอยู่ 
sakuraเมื่อได้ยินเสียงร้องอู้อี้ๆของใครบางคน ก็ทำให้รู้ว่าhydeต้องอยู่ข้างในนั้นแน่ๆ จึงจะพังประตูเข้าไป sakuraถอยไปตั้งหลักพร้อมกับวิ่งเต็มที่เพื่อที่จะเข้าไปชนประตูห้องน้ำให้มันพังลงมา เมื่อsakuraชมประตูไปซัก2-3ทีประตูจึงเปิดออกไป พร้อมกับชายคนนึงที่รีบวิ่งออกไปจนเค้าเองก็มองไม่ทัน แต่นั่นก็ไม่ทำให้เค้าสนใจมากไปกว่าคนที่อยู่ในห้องน้ำอีกคนนึงมากกว่า เมื่อเค้ามองเข้าไปจึงเห็นภาพของชายหนุ่มหน้าสวยนั่งเอาหลังพิงกำแพงด้านหนึ่งอย่างหมดเรี่ยวแรง เสื้อถูกถอดออกไปแล้ว ตอนนี้มีแต่หน้าอกที่เปลือยเปล่า หน้าตาที่เคยดูสดใสกลับมีแต่รอยน้ำตา ร่างบางนั้นค่อยหันมามองหน้าคนที่เค้าคิดอยากจะให้ช่วยมากที่สุด ตอนนี้ใบหน้าของร่างบางเริ่มมีรอยยิ้มจางๆด้วยความที่ดีใจสุดขีดในที่สุดก็มีคนมาช่วยเค้าแล้ว sakuraค่อยๆเขยิบเข้าไปช้าๆพร้อมกับพยุงร่างบางนั้นให้ลุกขึ้น 

"sakura sakura ฉัน..ฉันฉันกลัวจริงๆ" เสียงอันสั่นพร่าเพราะความกลัวเอ่ยขึ้นเบาๆในขณะที่เอาหน้าซบไปที่ไหล่ร่างสูง ร่างสูงค่อยๆโอบกอดhydeอย่างอ่อนโยน 

"ไม่เป็นไรนะฉันมาช่วยแล้ว มันไม่ทำอะไรเธอใช่ไหมhyde" sakura ถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นห่วงเป็นใยอย่างมาก hydeไม่พูดอะไรเพราะตอนนี้น้ำตากลบปากเค้าเหมือนจะไม่ให้เค้าพูดอะไรออกมาอีก hydeจึงได้แต่พยักหน้ารับอย่างช้าๆ 
sakuraจึงค่อยๆพยุงhydeออกมาจากห้องน้ำแต่ด้วยความเพลียหมดเรี่ยวแรงของhyde ทำให้hydeสลบไปในอกของsakura และในเมื่อร่างบางนั้นหมดสติไปแล้วsakuraจึงค่อยอุ้มเค้าขึ้นมาพร้อมกับพาไปที่ห้องนักดนตรีรอเวลาร่างบางฟื้น
kenที่เล่นดนตรีอยู่บนเวทีก็ไม่ค่อยจะมีกะจิตกะใจจะเล่นซักเท่าไหร่แต่ในเมื่อมันคืองานก็จำเป็นจะต้องทำทั้งๆที่ในใจมัวแต่คิดถึงเรื่องที่hydeหายไป ในขณะที่เค้ากำลังเล่นอยู่ก็เห็นsakuraอุ้มhydeเดินผ่านไป ในใจของkenตอนั้นไม่รู้ว่าจะอธิบายออกมาอย่างไรดี ทั้งเป็นห่วงและเสียใจ kenเองอยากจะเป็นเข้าไปช่วยhydeมากกว่า แต่เค้าจะทำอย่างไรได้นอกจากมองsakuraซึ่งกำลังอุ้มร่างบางที่กำลังสลบไสลไม่รู้เรื่องอยู่เดินผ่านไปด้วยความเจ็ปปวด

=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=00oo00=

ภายในห้องนักดนตรี ไม่มีใครอยู่ในนั้นเลย sakura ค่อยๆวางร่างบางลงไปที่โซฟาตัวหนึ่งในห้อง แล้วตัวเค้าเองก็ออกจากห้องไปปล่อยให้ร่างบางนั้นนอนสลบไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียว
ซักพักsakuraก็กลับเข้ามาพร้อมกับกะละมังใบเล็กๆที่ใส่น้ำเอาไว้พร้อมกับผ้าขนหนูหนึ่งผืนที่อยู่ในกะละมัง sakuraค่อยๆเดินเข้าไปหาhydeแล้วก็เอาผ้าขนหนูชุบน้ำเช็ดตัวให้อย่างแผ่วเบา
"นายนี่ก็sexyเหมือนกันนะ"sakuraเช็ดตัวhydeไปพร้อมกับบ่นพึมพำ แต่เจ้าตัวเองคงไม่รู้หรอกเพราะได้แต่นอนด้วยความกลัวและอ่อนเพลีย

.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.

"hyde hydeเป็นอะไรรึเปล่า"เสียงkenดังขึ้นหลังจากที่เล่นดนตรีกันเสร็จแล้ว ตามมาด้วยtetsu และ yukki ที่วิ่งตามkenเข้ามา

"ชู่วว"sakuraเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่เค้าอ่านอยู่พร้อมกับส่งเสียงบอกให้เงียบ เพื่อไม่เป็นการรบกวนร่างบางที่หลับอยู่"ไม่เป็นไรมากหรอกแค่ตกใจกลัวนิดหน่อยแล้วก็สลบไปน่ะ"ร่างสูงอธิบายต่อ
kenได้แต่ยืนมองหน้าhydeรู้สึกเสียใจที่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น 

"แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะครับ ทำไมhydeถึงเป็นแบบนี้แล้วตอนนั้นhydeหายไปไหน" yukkiยังสงสัยอยู่จึงถามsakuraออกไป
sakuraทำหน้าไม่ค่อยดีแล้วอธิบายให้yukkiฟัง
"ก็มีพวกโรคจิตมาติดใจเจ้านี้น่ะสิ่ก็เลยคิดจะทำอะไรมิดีมิร้ายเข้า แต่ฉันเข้าไปเจอในห้องน้ำก่อนจึงยังไม่ได้ทำอะไรมาก"

"น่าสงสารจัง"tetsuเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมกับเอามือลูบหน้าผากเจ้าตัวน้อย

"อืม..แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วล่ะ hydeเองก็สบายดีแล้ว รอแค่ให้เค้าตื่นเท่านั้นเอง tetsu เธอช่วยไปส่งทีนะ ฉันต้องไปหา fumikoน่ะ(คนเดียวกันกับyoshisawaนะ) ฝากด้วยละกัน อ้อ.. บ้านเค้าอยู่ที่ larukumansion น่ะ"sakura ฝากฝังhydeไว้กับtetsu ก่อนที่จะเก็บหนังสือที่ตัวเองอ่านเมื่อกี๊แล้วเดินออกจากห้องไป
tetsuหันไปมองหน้าkenเป็นเชิงรู้กัน "นายไปแล้วกันนะkenเดี๋ยวฉันจะไปกับyukkiมันน่ะ"

"เฮ้ย tetchan วันนี้นายจะไปส่งชั้นเหรอใจดีจังเลย" yukkiที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยร้องดีอกดีใจขึ้นมาเพราะร้อยวันพันปีเพื่อนคนนี้แทบจะไม่เคยไปส่งเลย

"เออ..เร็วๆฉันอยากกลับไปนอนแล้ว"tetsuทำเสียงประชดyukki

.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.o0o.

kenเมื่อเห็นyukkiและtetsuออกไปแล้วจึงอุ้มhydeขึ้นรถพร้อมกับกระเป๋าใบโตที่เจ้าตัวหิ้วไปไหนมาไหนด้วยเสมอ'จะพกอะไรกันเยอะแยะวะเนี่ย'kenนึกบ่นอยู่ในใจ พอขับรถไปถึงที่พักของhydeแล้วเค้าก็จัดแจงหากุญแจห้องของเจ้าตัวเล็ก'อ่า~ ~ อยู่นี่เอง'
ที่ห้องของhyde kenไขกุณแจและใช้เท้าผลักประตูเข้าไปเพราะอีกมือหนึ่งเค้าก็อุ้มเจ้าตัวเล็กพาดบ่าอยู่

"ห้องเรียบร้อยดีจังสมกับเป็นhydeเลยนะ"kenพูดเบาๆพลางส่งสายตาไปรอบๆห้องเพื่อจะมองหาห้องนอนของเจ้าตัวเล็ก 
เมื่อเจอแล้วkenค่อยๆวางhydeลงไปอย่างถนุถนอมที่สุด "เวลาเค้านอนนี่ช่างน่ารักจริงๆเลย"kenพูดพลางเอามือลูบไปที่หน้าผากเนียนอีกมือนึงก็จับมือเล็กนั้นเอาไว้ 

"sakura อย่าไปไหนนะ sakura อยู่ใกล้ๆฉันนะ ฉันกลัว" hydeพูดพลางพลิกตัวมาเพื่อที่จะเอามือเล็กนั่นมาจับมือของอีกคนที่เค้าคิดว่าเป็นsakuraเอาไว้เหมือนอยากให้อยู่ใกล้เค้าตลอดเวลา แล้วก็ผลอยหลับต่อ
kenถึงแม่จะรู้สึกเสียใจที่เค้าไม่ใช่sakuraแต่ตอนนี้เค้าไม่สนใจหรอก ในเมื่อhydeอยากได้คนอยู่ข้างๆเค้าก็จะอยู่ข้างๆhydeเอง 

"ไม่ต้องห่วงนะฉันจะอยู่ใกล้เธอเอง"kenพูดพลางบรรจงจูบอันแผ่วเบาไปที่หน้าผากเนียนนั้น แล้วนั่งลงที่ข้างเตียงพร้อมกับหลับตามhydeไปด้วยความเหนื่อยล้า
------------------------------------------------------
end part 3