My Love 4

by Hayaka Takarai

 

"อืม...เช้าแล้วเหรอเนี่ย"ร่างบางที่นอนสลบไสลอยู่รู้สึกตัวขึ้นมาเนื่องจากแสดงแดดอ่อนๆที่สองเข้ามาทางหน้าต่าง
hyde พยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ไร้ประโยชน์เต็มที ร่างกายของเค้าอ่อนล้าจากการสู้กับชายแปลกหน้าที่ทำร้ายเค้าเมื่อคืน hydeไม่อยากจะนึกถึงเรื่องนั้นเลยแต่ก็อดไม่ได้ น้ำใสๆเริ่มเอ่อล้นออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้น 'ทำไม ทำไมต้องเป็นชั้นด้วย' ร่างบางคิดถึงเรื่องเมื่อคืนอย่างเจ็บปวด
ในขณะที่เค้ากำลังร้องไห้ ร่างสั่นระริกจากอาการสะอื้น hydeได้ยินเสียงคนๆนึงเดินเข้ามาในห้องนอนของเค้า hydeค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆเพื่อที่จะดูว่าใครที่เข้ามาในห้องนอนเค้าในตอนเช้าๆแบบนี้ ภาพที่เค้าเห็นถึงแม้จะพร่ามัวจากน้ำในตาแต่ก็พอจะทำให้เค้ารู้ว่าคนๆนั้นคือใคร 
"kenchanเองเหรอมาทำอะไรที่นี่" hydeค่อยๆเอ่ยถามออกไปด้วยเสียงที่แหบแห้ง
"ฉันเฝ้านายตั้งแต่เมื่อคืนน่ะ ยังไม่ได้กลับบ้านเลย" kenพูดพร้อมกับวางถาดอาหารที่เค้าเตรียมมาเพื่อร่างบางลงที่โต๊ะเล็กๆข้างเตียง 
"hydeนายร้องไห้ทำไมน่ะ"kenถามขณะที่หันหน้าไปเห็นร่างบางนอนสะอื้น น้ำตาไหลเป็นทางตามร่องแก้ม kenรู้สึกเป็นห่วงhydeอย่างมากสิ่งเดียวที่เค้าพอจะพูดปลอบใจเจ้าตัวน้อยนี้ได้ก็คือ
"ไม่เป็นไรนะฉันจะอยู่เป็นเพื่อนนายเอง"kenพูดปลอบพร้อมกับนั่งลงข้างๆเอามือลูบหัวhydeไว้อย่างเอ็นดู ยิ่งพูดอย่างนั้นhydeก็ยิ่งร้องไห้เข้าไปใหญ่แล้วมือเล็กนั่นก็ค่อยๆโอบไปกอดร่างสูงที่นั่งข้างๆพร้อมกับบอกว่า
"นายต้องอยู่ข้างๆฉันนะ" kenไม่ตอบแต่ได้แต่ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน พร้อมกับเอามือมาอังที่หน้าผากของเจ้าตัวน้อย
"มีไข้นิดหน่อยนี่นา งั้นกินข้าวต้มนี่ก่อนนะ ฉันอุตส่าห์ทำเองเลยนะเนี่ย แล้ววันนี้นายก็ไม่ต้องไปทำงานหรอกเดี๋ยวฉันจะลางานให้เอง" kenสาธยายซะยืดยาว ก่อนที่พยุงhydeขึ้นมาให้ลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ 
"เดี๋ยวชั้นป้อนนะ" 

หลังจากที่kenป้อนข้าวต้มhydeเสร็จแล้วสีหน้าhydeก็เริ่มดีขึ้นนิดหน่อย 
"อ่ะทานยาซักหน่อยนะ"kenหยิบยาพร้อมกับยื่นแก้วน้ำให้ hydeรับไปกินอย่างไม่ขัดขืนพร้อมกับกินยาไปแต่โดยดี
kenเองก็ได้แต่มองหน้าสวยนั่นแล้วก็อมยิ้มเล็กๆในความน่ารัก 
"เดี๋ยวชั้นต้องไปก่อนนะ จะไปเตรียมตัวทำงานด้วยน่ะ แล้วตอนเย็นๆจะกลับมาเยี่ยมนะ อ้อ..ถ้ามีอะไรก็โทร.หาชั้นได้นะ อย่าลืมนอนพักล่ะ" ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากคนที่kenพูดด้วยเลย ที่เค้าเห็นมีเพียงแววตาที่กำลังมองเค้าอยู่แต่เค้าก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าตัวเล็กนี่กำลังคิดอะไร
หลังจากที่kenเดินออกไปกำลังจะไปปิดประตูห้องนอนก็มีเสียงๆหนึ่งรั้งเค้าเอาไว้ 
"ขอบใจมากนะken" kenหันไป ภาพที่เห็นทำให้เค้าแทบจะทรุดอยู่ตรงนั้นเพราะเค้าได้เห็นรอยยิ้มที่เค้าคิดว่าดูมีเสน่ห์ที่สุดจากร่างบางที่เค้ากำลังตกหลุมรักอยู่ kenไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มกลับพร้อมกับปิดประตูเดินออกไป
hydeเองก็หยุดไปหลายวันระหว่างที่เค้าหยุดอยู่นั้นก็ได้kenนี่แหล่ะเป็นคนคอยดูแล tetsuกับyukkiก็มาหาบ้าง แต่...คนๆนั้นล่ะ คนที่ช่วยเค้าไว้ทำไมไม่มา ตอนนี้เค้าอยากจะขอบคุณ ที่เค้าเห็นมีเพียงการ์ดแผ่นนึงข้างในเขียนอวยพรเอาไว้บอกว่าให้หายเร็วๆเท่านั้น ถึงจะอยากเจอ อยากพบมากแค่ไหน แต่hydeก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาให้ใครๆรู้

0*o.o*0.0*o.o*0.0*o.o*0.0*o.o*0.0*o.o*0.0*o.o*0.0*o.o*0.

"ว่าไงหายดีแล้วเหรอจ๊ะ" nanakoพูดทักร่างบางที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้องนักดนตรี
"ฮะ ก็ค่อยยังชั่วขึ้นแล้วล่ะฮะ" hydeตอบกลับไปพร้อมใบหน้าที่กลับมาดูสดใสเหมือนเดิมอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเค้าจะหายดีแล้วจริงๆ
"นี่รู้ไหม ตอนที่hydeไม่อยู่นะ ลูกค้าถามหากันใหญ่เลย เค้ามักจะถามว่านักร้องคนที่หน้าสวยๆน่ะหายไปไหน น่าอิจฉานะเป็นผู้ชายแท้ๆแต่กลับสวยกว่าฉันซะอีก" nanakoเล่าให้ฟังด้วยใบหน้าที่ดูอารมณ์ดีไม่แพ้คนที่นั่งฟังอยู่
"ฮะๆๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกฮะ" hydeหัวเราะพร้อมกับพูดถ่อมตัว ความเงียบเริ่มคลอบคลุมอีกครั้งเมื่อnanakoเองก็มัวแต่แต่งหน้า ส่วนตัวเค้าก็นั่งอ่านหนังสือเล่มโปรดอยู่ 'ยังไม่มีใครมาเลย' hydeนึกพร้อมกับหันไปมองซ้ายที ขวาที 'เออ ใช่sakuraล่ะ'ร่างบางนึกขึ้นได้ว่าอยากเจอใครบางคน ว่าแล้วhydeก็ลุกขึ้นไปยืนอยู่ข้างๆnanakoพี่สาวคนสวยที่กำลังง่วนกับใบหน้าตัวเองอยู่
"nanakoฮะ เอ่อ..คุณsakuraเค้า..มารึยังฮะ"hydeอ้ำอึ้งถามพี่สาวใจดีเพราะกลัวจะไปรบกวนเวลาเสริมสวย
แต่ดูเหมือนว่าnanakoจะไม่รู้สึกอะไรกลับหันมาตอบอย่างเต็มใจ
"ไม่รู้สิ่นะ ลองไปดูที่ห้องเค้าสิ่เผื่อจะอยู่"
"ขอบคุณฮะ" hydeพยักหน้ารับคำพร้อมกับรีบจ้ำออกมาจากห้องแล้วรีบไปที่ห้องsakuraทันที
**ก๊อกๆๆๆ**เสียงเคาะประตูหน้าห้องร่างสูงดังขึ้น แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับมา
'เอ๊ะ รึว่าจะยังไม่มา' hydeคิดพลางทำหน้าสงสัยอยู่ที่หน้าประตูนั่นซักพักก่อนที่จะค่อยเดินละประตูออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก(ก็อยากเจอsakuaนี่นา-_-")
"นี่ๆคุณsakuraยังไม่มาเหรอ"hydeเดินไปถามพนักงานร้านคนหนึ่งซึ่งกำลังจัดโต๊ะอยู่
"ยังไม่มานะ ยังไม่เห็นเลยอ่ะ" พนักงานคนนั้นหันมาตอบhydeซึ่งเป็นคำตอบที่เจ้าตัวไม่ค่อยอยากได้ยินนัก
หน้าตาของร่างบางตอนนี้ดูไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่เค้าค่อยๆเดินคอตกด้วยความผิดหวังไปที่ห้องพักแต่ก่อนที่เค้าจะเปิดประตูก็มีมือๆหนึ่งมาหยุดเค้าเอาไว้ พร้อมกับเอ่ยขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า
"ตามหาฉันอยู่เหรอเจ้าตัวเล็ก" เสียงของคนๆนั้น ใช่!คนที่เค้าอยากเจอมากที่สุดตอนนี้ จากใบหน้าที่ดูหมองๆด้วยความผิดหวังกลับเปลี่ยนไปเป็นใบหน้าที่มีแต่รอยยิ้มhydeค่อยๆหันไป
"คุณsakura"ว่าแล้วร่างบางก็เข้าไปกอดsakuraอย่างดีอกดีใจ 
"ชอบทำเป็นเด็กๆอยู่เรื่อยเลยนะเรานี่" sakuraพูดพร้อมกับกลั้วหัวเราะแล้วดึงร่างบางออกเพื่อเขกหัวไปหนึ่งทีเมื่อเห็นความไร้เดียงสาของคนตรงหน้า
ทั้งสองมองหน้ากันอยู่สักครู่เมื่อนึกขึ้นได้sakuraจึงเอ่ยถาม
"แล้วตามหาฉันมีอะไรรึเปล่า ฮึ"
hydeทำตาโตเหมือนกับนึกได้ว่าที่ตัวเองจะมาเจอร่างสูงคนนี้ก็เพื่อจะบอกอะไรบางอย่าง
"อ๋อ ผมอยากขอบคุณคุณsakuraน่ะฮะที่ช่วยผมไว้วันนั้นไม่งั้นต้องแย่แน่ๆเลย"
"ไม่เป็นไรหรอก ถ้าไม่มีเธอลูกค้าก็ไม่เข้าร้านเหมือนกันแหละ"sakuraตอบพร้อมกับยกมือขึ้นขยี้หัวเจ้าตัวเล็กเบาๆ
"ไป ไปทำงานเธอต่อนะ ฉันก็จะไปทำงานของฉันเหมือนกัน"ร่างสูงพูดพร้อมกับเปิดประตูให้ร่างบางเดินเข้าไป ซึ่งร่างบางก็ยอมเข้าไปแต่โดยดีพร้อมกับยิ้มตอบด้วยใบหน้าที่แสนจะมีความสุข ก่อนที่sakuraจะปิดประตูและแยกย้ายกันไปทำงาน
แต่ทั้งhydeและsakuraไม่ได้รู้หรอกว่าการกระทำของเค้าทั้งสองถูกจับจ้องด้วยสายตาใครบางคนอยู่
"นายเห็นใช่ไหมtetsu" หนุ่มหน้าแมวที่ดูจะอารมณ์ดีตลอดเวลาตอนนี้กลับกลายเป็นแมวหน้าบูดเพราะความรู้สึกไม่พอใจในการกระทำของคนเมื่อตะกี๊
tetsuเองรู้ดีว่าเพื่อนเค้าตอนนี้รู้สึกอย่างไรแต่tetsuก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนของเค้าแก้ปัญหายังไงดี
"ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับhydeนะken ฉันก็ไม่รู้จะช่วยแกยังไงดีเหมือนกัน" นั่นเป็นคำที่tetsuคิดว่าจะปลอบใจเพื่อนของเค้าได้ดีที่สุดในตอนนี้แต่สำหรับkenมันเหมือนกับคำพูดที่ยิ่งย้ำเตือนความเจ็บมากขึ้นไปอีกมากกว่า
"ขึ้นอยู่กับhydeงั้นเหรอ"kenพูดพร้อมกับขบกรามจนเป็นสันนูนด้วยความแค้นแล้วหันมามองหน้าtetsu
"แต่ถ้าไม่มีsakura hydeก็คงไม่เป็นแบบนั้น" kenยังคงพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจนคนฟังยังต้องอึ้งพร้อมกับเดินเข้าไปที่ห้องพักทันทีโดยไม่สนใจtetsuที่มัวแต่ยืนนิ่ง ไม่คิดว่าเจ้าตัวดีจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้ 'ปกติมันไม่เคยแคร์ใครแบบนี้เลยนี่หว่า' tetsuนึกถึงนิสัยของเพื่อนอยู่ในใจก่อนที่จะค่อยเดินตามไป
ภายในห้องพักทุกอย่างดูจะป็นปกติดี kenและtetsuทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงแม่ว่าตัวkenเองจะรู้สึกเจ็บที่ทำแบบนี้แต่นี่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด แล้วเค้าเองก็ไม่อยากให้ใครๆรู้ว่าเค้ารักนักร้องหน้าสวยคนนี้แม้กระทั่งเจ้าตัวเค้าก็ไม่อยากบอก

@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@

hydeทำงานอย่างอารมณ์ดีจนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน เค้าเดินออกมาจากห้องพักพร้อมกับ ken yukki และtetsuทุกคนเดินคุยกันออกมาอย่างสนุกสนานวันนี้kenอาสาจะไปส่งhydeเองแต่แล้วก่อนที่จะเดินออกจากประตูไป
"อ้าว...ไงจะกลับกันแล้วเหรอ"sakuraนั่นเองที่เป็นคนทักพวกเค้าทั้ง 4 เอาไว้
"ครับ" เสียงของหนุ่มร่างบางทั้ง 2 คนตอบพร้อมกันเว้นแต่kenและtetsuที่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกับคำถามเลย
"hyde วันนี้นายกลับบ้านกับฉันก็ได้นะ ทางผ่านบ้านฉันอยู่แล้วนิ่" sakuraเอ่ยชวนhydeอย่างคนมีน้ำใจ
kenเองก็กำลังตอบกลับว่าวันนี้เค้าอาสาจะไปส่งhydeแล้วแต่ร่างบางนั้นกลับ หันมาปิดปากkenไว้ทันทีพร้อมกับกระซิบไปเบาๆว่า 
"ขอโทษนะ เอาไว้วันหลังฉันจะกลับกับนายนะ" แล้วร่างบางก็รีบหันกลับไปตอบsakura "ไปส่งจริงๆนะครับ"
"อืม"sakuraพยักหน้ารับคำร่างบาง
kenและtetsuได้แต่มองโดยที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี คำๆหนึ่งที่tetsuพูดกับkenเมื่อตอนเย็นมันก้องอยู่ในหัวไปหมด'ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับhydeนะken'
kenนึกและรู้สึกเห็นด้วยในคำพูดของtetsuนั้น ส่วนyukkiคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยจึงได้แต่มองเฉยๆโดยไม่คิดอะไร
hydeและsakuraเดินออกไปด้วยกันพร้อมใบหน้าที่ดูจะมีความสุขทั้งคู่ ทั้งสองเดินออกไปพร้อมกันตามด้วยyukkiที่เดินทะเล่อทะล่าออกไปโดยไม่ได้ดูเลยว่ายังมีอีกสองคนยืนนิ่งอยู่ข้างหลัง 
"กลับเถอะken"เสียงtetsuที่เรียกสติkenกลับมาเพราะเห็นเพื่อนยืนนิ่งแทบจะเป็นรูปปั้นหิน ส่วนคนที่ถูกเรียกก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาความรู้สึกที่เจ็บปวดเหมือนกับจะอุดปากเค้าไว้ไม่ให้พูดอะไรอีก tetsuค่อยๆเดินตบไหล่kenออกไป

@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@

วันนั้นkenกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดเค้าค่อยๆล้มตัวลงนอนบนเตียงเอามือก่ายหน้าผากอย่างคนไม่สบายใจพร้อมกับคำๆหนึ่งที่เหมือนจะถามเค้าอยู่ในใจ'hydeรักsakuraใช่ไหมนี่' แต่ก็ไร้คำตอบใดๆkenไม่สามารถตอบได้ คำตอบมันอยู่ที่เจ้าตัวเล็กนั่นต่างหาก แต่ภาพที่เค้าเห็นมันทำให้เค้าพอจะเดาคำตอบได้ดีทีเดียว แล้วเค้าจะแน่ใจได้อย่างไรว่าเจ้าตัวเล็กนั่นจะรักsakuraจริงๆอาจจะไม่ก็ได้ เค้าพยายามคิดปลอบใจตัวเองถึงแม้ภาพที่เค้าเห็นจะไม่ทำให้เค้าคิดเช่นนั้นก็ตาม แล้วอีกอย่างsakuraก็มีoshisawaแล้วด้วยเค้าคงจะไม่รักhydeหรอก แต่..ถ้าเป็นอย่างนั้นhydeก็น่าสงสารสิ่ โอ๊ย...ฉันล่ะปวดหัวจริงๆkenใช้ความคิดไปเรื่อยก่อนที่จะเอ่ยออกมาเบาๆ "ทำไมนายถึงไม่มองฉันบ้างนะhyde" นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของkenก่อนที่เค้าจะเผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า

@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@+@*-*@

end part 4