CLAZY BOY-[FRIEND]- 01

by kimiya

ภายในร้านอาหารสุดหรูที่ประดับประดาด้วยไฟคริสมาสต์สุดหรู เพื่อเตรียมต้อนรับเทศกาลดีที่กำลังจะถึงในไม่ช้า

"Haidoจัง แม่ขอโทษนะที่มาบอกลูกกะทันหันแบบนี้...คือ...แม่กำลังจะแต่งงานจ๊ะ"
เสียงหญิงสาววัยประมาณเลข3ปลายๆ พูดกับลูกชายอายุ18 ที่มีท่าทีนิ่งเฉยเหมือนกับประสาทไม่รับรู้กับพูดของมารดาเลยแม้แต่นิดเดียว

"อะไรนะฮะ ผมฟังไม่ผิดใช่ไหมที่แม่จะ..แต่งงาน" เด็กหนุ่มในชุดนักศึกษาถามเบาๆ

"จ๊ะ..แม่คิดว่าลูกต้องชอบเค้าแน่ๆ เค้าเป็นนักธุรกิจนะ มีหลักฐานมั่นคง แล้วก็มีลูกชายคนนึง รุ่นๆhaido นี่ล่ะ แล้วที่สำคัญเค้าเป็นคนดีมาก 
haidoต้องชอบเค้าแน่ๆ" ผู้เป็นแม่พูดพลางยิ้มเล็กน้อย 

"haido เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ" ผู้เป็นแม่ทักขึ้นเมื่อเห็นลูกชายนิ่งเงียบไป 

"ผมไม่เป็นไรฮะ" คราวนี้ลูกชายเริ่มเงยหน้าขึ้นมายิ้มบ้างแล้ว 

"ดีใจด้วยนะฮะคุณแม่" เด็กหนุ่มพูดพลางลุกขึ้นมาโอบกอดผู้เป็นแม่แล้วเริ่มยิ้มด้วยความดีใจทำให้ผู้เป็นแม่รู้สึกดีใจขึ้นมาบ้างที่ลูกของเขาสามารถยอมรับ 
'พ่อคนใหม่' ได้

"ขอให้แม่มีความสุขมากๆนะฮะ" นั่นคือคำอวยพรของเด็กหนุ่ม
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"หา~~ แม่นายจะแต่งงานใหม่เหรอ hydeจังทำไมรวดเร็วงี้อ่ะ" เด็กหนุ่มผมทองสะดุดตาพูดเสียงดังลั่นโรงอาหารของโรงเรียน 

"โธ่..เท็ตจังเบาๆก็ได้ไม่ได้มีใครตายสักหน่อย" เด็กหนุ่มอีกคนพูด 

"นั่นก็ใช่แต่..นายยอมได้ไง...นี่มันเรื่องใหญ่เลยนะมันเป็นอนาคตของแม่นายเลยด้วย!"

"แต่เค้าก็เป็นคนดี..ฉันรู้ว่าบางครั้งแม่ก็ยังลืมไม่ได้เรื่องพ่อฉันไม่อยากให้แม่เสียใจ" hydeบอก tetsu ด้วยท่าทีใจเย็น แต่เค้าก็ดีใจที่เท็ตสึเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเค้าทุกเรื่อง

"เอาเถอะน่าาา..เท็ตจังนั่นน่ะแม่ฉันนะ.." hydeบอกทำให้tetsu เริ่มใจเย็นตามลงบ้าง

"เออนี่เท็ตจังวันนี้ฉันกลับเร็วนะคงไปกับเท็ตจังไม่ได้ แม่บอกว่าวันนี้ต้องไปพบเค้า" hydeพูดกับtetsu ขณะกำลังลุกจากโต๊ะ 

"เค้า..นายหมายถึงคู่หมั้นแม่นายเหรอ" tetsuถาม 

"ก็..ประมาณนั้นล่ะ.."hydeตอบ แต่ขณะนั้นกลับมีเสียงที่เค้าเกลียดมันที่สุดพูดขึ้นมาก่อน

"ไงจ๊ะ 'ไอ้เตี้ย' กินข้าวเสร็จแล้วเหรอไ เสียงนั่นกวนจนเค้าอยากุจะบ้า 

"โอ๊ะ! แล้วอย่างนายน่ะสูงตายล่ะ sakura ถอยไปไกลๆคนจะเดินสัมพเวสีไม่เกี่ยว" hydeน้อยๆพูดค่อนขอดร่างสูงตรงหน้าพลางเดินกระแทกเท้าไปอย่างไม่ไยดี มีแต่เท็ตสึที่ยืนหน้าซีดพลางคิดในใจ 'hydeจ๋าาาาอย่าปายยยุ่งกับมานนนน'

"จะไปไหนอยู่คุยกันก่อนเด๊ะ" sakuraพูดพลางดึงผมhydeอย่างแรงจนร่างเล็กปลิวกลับมาหาเค้า 

"โอ้ย!!!ไอ้sakuraเจ็บนะเฟ้ย!!" hyde ร้องอย่างดังพลางเอาจานข้าวที่ถืออยู่ฟาดลงที่หน้าของ sakuraอย่างแรง ปัง!!! 
แล้วร่างสูงนั้นก็ลงไปกองอยู่กับพื้น ตอนนี้ทุกคนในโรงอาหารหันมามองการทะเลาะกันของคู่นี้ พลางคิดในใจเหมือนกัน 'มันกัดกันอีกแล้วไอ้คู่นี้' 

"เหอะ!ให้มันรู้ซะบ้างว่าคนอย่าง Hideto ไม่ได้อ่อนแอเหมือนอย่างที่แกเห็นหรอก!"hyde พูดอย่างหัวเสียพลางฉุดกระชากร่างบอบบางของtetsu ให้ตามตัวเองไป

"ว้ากกกกก!!!!~saku บอกนายกี่ครั้งแล้วอย่ามีเรื่องนายโดนทัณบนอยู่นะ ยังจะหาเรื่องอีก" ร่างสูงอีกคนที่สูงกว่าsakuraเล็กน้อยวิ่งมาอย่างรวดเร็ว

"ไม่เป็นไรเคนจัง" sakuraลุกขึ้นมานั่งยิ้มอย่างตัวร้ายในหนังไทย(พึ่งฟื้น) 

"เดี๊ยวก็จะได้รู้ว่าเล่นกับฉันมันเป็นยังไง หึ..หึ..หึ.." แล้วเสียงหัวเราะโฉดๆก็ดังออกมา
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"เฮ้ย!!!~มันเกิดอารายยยขึ้นน มีพายุทอร์นาโดในล๊อคเกอร์ฉันรึไงฟะ" hydeพูดอย่างหัวเสีย เมื่อเห็นสภาพล๊อคเกอร์ที่อุตส่าห์จัดไว้อย่างดีกลับพบว่ามันเละไม่เป็นท่าแถมหนังสือยังโดนฉีกกระจายแล้วยังเข็มเป็นสิบเล่มปักอยู่บนตุ๊กตาหมี(!?) 
ตัวโปรดของเขาอีก อาร้ายยยยยอ่าาา hydeยืนตะลึงเมื่อสติเริ่มกลับมาจึงค่อยๆลงมือจัดล๊อคเกอร์ใหม่ เฮ้อออ..สงสัยจะไปไม่ทันคงต้องโทรไปบอกเลิกนัดกับแม่ซะแล้วขณะที่กำลังจะกดมือถือเพื่อโทรหาแม่อยู่นั้น tetsuก็เดินเข้าพอดี 

"hydeจังทำอะไรเหรอ" เท็ตสึถามแต่เมื่อมองเข้าในล๊อคเกอร์ลมเค้าก็แทบจับ อารายล่ะเนี่ยยย

"อีกแล้วเหรอhydeจังมาฉันช่วย" เท็ตสึอาสาแล้วรีบเข้าไปช่วยอย่างรวดเร็ว 

"ไม่เป็นไรเท็ตจังฉันทำเองรีบกลับบ้านเถอะ"

"นี่hydeจังนั่นแหละที่ต้องรีบกลับมีนัดกับแม่ไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่อยากให้คุณแม่เสียใจล่ะก็รีบกลับเถอะ..หรือว่า..hydeจังไม่เชื่อใจฉัน" เท็ตจังถาม 
พลางมองหน้าhydeเป็นเชิงถามจนเจ้าตัวตอบตกลง 

"เฮ้อ..ก็ได้ขอบใจนะเท็ตจัง" hyde พูดพลางส่งยิ้มให้แล้วรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ฝ่ายเท็ตจังก็ยังคงนั่งจัดของอยู่ต่อ และ..

"เอ่อ..เท็ตจังจ๋าทำอะไรเหรอ" เสียงหวาน(แบบแมวๆ)พูดขึ้น tetsu หันไปยิ้มให้หนึ่งที ก่อนหันมาจัดของต่อ 

"จัดของอยู่kenจังมีอะไรเหรอ" tetsu ถามและยังคงนั่งยิ้มต่อไป 

"เอ่อ..ฉันช่วยน้าาาเท็ตจัง" ken พูด(เสียงหวานเยิ้ม)และเริ่มลงมือจัดของเป็นเพื่อน tetsu ทั้งๆที่ของที่เค้าจัดนั้นเค้าเป็นคนรื้อมันเองกับsakura(โดนบังคับ)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ทางด้าน hydeที่ยังคงวิ่งอย่างเร่งรีบเนื่องจากกลัวจะไปไม่ทัน 
"เฮ้ยยย!!!" hydeอุทานดังลั่นเมื่ออยู่ๆมีรถยนต์สีดำ วิ่งมาปาดจนเค้าล้มไปข้างทาง

"เจ้าบ้านี่!!ขับรถยังไงไม่เห็นคนเรอะ!!" เค้าตะโกนดังลั่น แต่รถคันนั้นกลับหยุดอยู่ข้างหน้าเค้าห่างไปไม่กี่เมตร 

"ขอโทษนะ พอดีนายมันเตี้ยฉันเลยมองไม่เห็นว่ะ" เมื่อเห็นหน้าคนในรถเค้าก็จำได้ทันที ไอ้SAKURAAAA!!!!!!

"หนอย!!~~ แก..ขับยังไงฟะเจ้าบ้านี่เรียกตำรวจมาจับซะดีม้างง" ไม่ว่าhydeจะพูดก็ดูเหมือนชายผมดำนั้นจะไม่รับรู้สักนิด 
ซ้ำยังขับรถหนีเค้าไปอีกเจ้าบ้าเอ้ย!!!อย่าให้เจออีกนะ 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"แม่อยู่ไหนน้าา..อ้อออ..เจอแล้วว" เด็กหนุ่มผมยาวรีบวิ่งไปยังที่ที่ผู้เป็นมารดานั่งอยู่พร้อมชายแปลกหน้านั่นล่ะมั่งคู่หมั้นของแม่

"อ๊ะhaidoจังมาแล้วเหรอนั่งสิจ๊ะ นี่ไงคู่หมั้นของแม่"  hydeมองตามผู้ที่แม่พูดถึง อืมม...ดูดีใช่ย่อยภูมิฐานใช่เล่น ไม่น่าเชื่อมีลูกแล้ว

"หวีดดีฮะ Hideto ฮะยินดีที่ได้รู้จัก" 

"อืม..ยินดีที่ได้รู้จักเธอนะ Hideto " ชายผู้นั้นพูด

"เรียกhaido หรือ hyde ก็ได้ฮะ อีกไม่นานเราก็...เอ่อ..เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว" hydeพูดใบหน้ายิ้มแย้ม 
เค้ารู้ว่าตอนนี้ควรทำเช่นไรเพื่อไม่ให้ผู้เป็นแม่ห่วงเรื่องเค้าที่อาจจะเข้าไม่ได้กับพ่อคนใหม่..

"งั้นhaidoจังก็เรียกฉันว่าพ่อด้วยสิ" ชายคนนั้นยื่นข้อเสนอ ซึ่งhydeก็รู้ว่าควรทำเช่นไร

"ตกลงฮะ..เอ่อ..คุณพ่อ" คำพูดของเค้าทำให้ใบหน้าของแม่ยิ้มได้ นี่แหละสิ่งที่เค้าอยากเห็นที่สุด

"เอ..ทำไมเจ้าลูกชายฉันยังไม่มาซะที เหลวไหลจริงๆไอ้ลูกคนนี้" พ่อคนใหม่พูดอย่างหัวเสีย ในเวลานั้นก็มีชายคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา

"มาจนได้เจ้าลูกเกเร" เค้าพูดพลางมองไปที่ชายคนนั้น และตัวhydeเองก็ต้องตะลึงเมื่อได้เห็น ชายคนนั้นมีผมดำขลับยาวประบ่า ตัวสูงกำลังดี 
หน้าตาคมเข้มและ

"หวัดดีไอ้เตี้ย" เค้าพูดพลางลูบหัว hyde กรี๊ดดดดด!!!!!!~~~ไอ้ SA-KU-RAAA!!!! hydeน้อยได้แต่นั่งหน้าซีด ทำไงดีวะ ฮืออออ

"มาจนได้นะ sakura มาถึงก็เสียมารยาท ขอโทษhaidoจังเขาซะ" 

"นี่ เจ้าเตี้ย การบ้านเสร็จยังลอกหน่อยเดะ" sakuraเสพูดเรื่องอื่น

"เอ๊ะ นี่อยู่โรงเรียนเดียวกันเหรอจ๊ะ ตายแล้วฉันนี่แย่จริงๆไม่เคยรู้เลย" แม่ของhydeพูดเมื่อเห็นท่าทีสนิทสนม

"โอ๊ะ!จริงด้วยตายแล้วผมก็ไม่รู้" พ่อของsakura พูดพลางหันไปหัวเราะคิกคักกับแม่ของhyde โดยที่ทั้งสองไม่ได้สังเกตลูกชายที่กำลังจะ ฆ่ากันอยู่ข้างๆ
(hyde : ไอ้sakura อย่าอยู่เลยเอ็งงงง : hyde พูดมือที่คอซากุระ)
(sakura : เออ...เอาสิไอ้เตี้ย!!!! : sakura พูดมืออยู่ที่คอhyde เช่นกัน)

"เออ นี่เย็นนี้ไปทานข้าวด้วยกันไหม 4 คนเราจะได้เป็นครอบครัวไง" พ่อของ sakura เสนอ (ทั้งสองคนที่กำลังตีกันรีบผละทันที) 

"เอ่อ...แล้วแต่ฮะ!" hyde กับ sakura พูดพร้อมกันด้วยความตกใจ

"งั้นก็ไปกันเถอจ๊ะที่รัก ผมพอจะรู้จักที่ดีๆ" พ่อของsakuraพูดกับแม่ของhyde

"เอาสิคะที่รัก" แม่ของhyde ตอบ ทั้งสองคนพูดโต้ตอบกันอย่างน่าเอ็นดู โดยไม่สนใจลูกๆที่น่ารักกำลังยืนหน้าซีดอยู่ข้างหลัง
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"เป็นอะไรไปจ๊ะ haido จัง หน้าซีดจังไม่สบายเหรอเปล่า" แม่ของhyde ทักขึ้นเมื่อเห็นลูกชายนั่งเฉยไม่แตะอะไรเท่าที่ควรตั้งแต่เข้ามาที่นี่แล้ว

"ปล่าวฮะ..คือ..ผมแค่ไม่หิวเท่าไร่เอ่อ.." hydeแก้ตัว อันที่จริงเค้ารู้สึกไม่ดีมาตั้งแต่เช้าแล้ว รู้สึกมึนหัวอย่างบอกไม่ถูก

"กินไอศครีมไหม hydeจังจะสั่งก็ได้นะ" พ่อของ sakuraเสนอ

"ไม่ฮะ...คือผมไม่กินของหวานฮะ" 

"อ๊ะ!ขอโทษด้วยนะฉันไม่รู้" ชายคนนั้นกล่าว

"ไม่เป็นไรฮะ..เอ่อ..ผมไปห้องน้ำก่อนนะฮะ" hyde พูดพลางลุกออกจากโต๊ะไป 

"เจ้านี่มารยาเก่งกว่าที่คิดแฮะ" sakuraพึมพำ

"sakura พูดอะไรนะ" พ่อของเค้าถาม "เปล่าฮะ คือ..ช่างเถอะ" เค้าตัดบทพูดง่ายๆ

"เอ..ทำไม haidoจังไปห้องน้ำนานจัง ปกติไม่นานขนาดนี้นะคะ" แม่ของhyde พูดเมื่อนึกขึ้นได้

" sakuraช่วยไปดูหน่อยสิ" 

"ทำไมต้องผมอ่ะ" sakuraตัดพ้อ "ปายย~" พ่อของเค้าต่อรอง sakura จำใจต้องลุกขึ้นไปอย่างหัวเสีย เจ้าเตี้ยเอ้ยย ชอบทำอะไรให้ลำบากชาวบ้าน 
เข้าไปตายในห้องน้ำเหรอไงฟะ วู้!!~~ sakuraเดินไปบ่นไป แต่เมื่อเค้าเปิดประตูเข้าก็พบกับร่างบางที่ล้มอยู่กับพื้น

" เฮ้ยยยย!!ไอ้เตี้ยเป็นไรไปฟะอย่าเพิ่งตายดิ เฮ้ย!!" sakura โวยวาย ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างหมดเรี่ยวแรง 

"เจ้าบ้า...อย่ามาแช่งกันนะ..นายหยิบยาในกระเป๋าเป้ให้หน่อยสิ...อย่าให้แม่ฉันรู้นะ..อ่ะ.." hydeพูดร่างกายดูอ่อนเปลี้ยไปหมด

"ระ..รอเดี๊ยวน้าา!!!" sakuraรีบวิ่งอย่างเร็วเพื่อหยิบของที่ hydeว่า สักพักจึงวิ่งกลับมา พลางกรอกยาใส่ปาก hyde 
สักพักร่างบางจึงค่อยๆลุกขึ้นได้และดูมีกำลังมากขึ้น 

"โอ้ยย..นึกว่าจะตายซะแล้ว ค่อยยังชั่ว ขอบใจ sakura " ร่างบางพูด และทำท่าว่าจะเดินออกไป 

"นี่..นายเป็นโรคอะไรน่ะ " sakuraถาม 

"ไม่ใช่เรื่องของนายน่าาา..ไปได้แล้วเดี๊ยวคนอื่นเค้าสงสัย" hydeพูดและเดินออกจากห้องน้ำไป เหลือsakuraไว้คนเดียว เจ้าเตี้ยเอ้ยยย ถามดีๆไม่ตอบ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"อะ..อะไรนะฮะ ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกันด้วยเหรอ" hydeถาม เมื่อกลับมาถึงบ้านแม่ได้เล่าให้เค้าฟังถึงเรื่องที่ 
เมื่อแต่งงานจะต้องย้ายเข้าไปอยู่กับพ่อคนคนใหม่ด้วย 

"จ๊ะ..haidoจังมีปัญหารึเปล่าจ๊ะ" แม่ของเค้าถาม

"มีฮะ..เอ้ย!!..คือ..เอ่อไม่มีฮะ" hydeแกล้งตอบทั้งที่มันมีปัญหาใหญ่เชียวแหละ

"งั้น good night นะจ๊ะ haidoจังแม่ไปนอนแล้วนะ" แม่พูดพลางยิ้มให้ก่อนเดินเข้าห้องนอนไป เฮ้อ...เอาเถอะเป็นไงเป็นกันเพื่อแม่ได้อยู่แล้วววว
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนเช้าที่ ร.ร. hyde ได้รู้สึกถึงจิตอาฆาตบางอย่างจากซากุระ เค้าคิดว่า sakura คงรู้เรื่องที่เค้าต้องเข้าไปอยู่ในบ้านของ sakura แล้ว
"hyde chan ไม่สบายเหรอเปล่า" เท็ตจังถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเอาแต่เหม่อลูกเดียว

"ไม่เป็นไรเท็ตจัง ฉัน..สบายดี" hyde พูดพลางแค่ยิ้ม

"โรคกำเริบหรือเปล่า ช่วงนี้นายไม่ relax เลยฉันเป็นห่วงนะ" เท็ตจังบอกด้วยความห่วงใย

"ฉันไม่เป็นไรเท็ตจัง ขอบใจนะที่เป็นห่วง"

"ถ้าเป็นเหมือนตอน ม.ต้น มันจะแย่เอานะ" 

"ไม่เป็นไรน่าาาา...ป่ะ เดี๊ยว อ.ก็เข้าแล้ว" hyde พูดพลางส่งยิ้มให้เพื่อนหายห่วง

พักกกกกลางวานนนน!!!!~~~
"เหอะ!ไอ้เตี้ย แก..กล้าดียังไงจะเข้ามาอยู่บ้านช้านนนน!!!!!" เสียงตะโกนโหวกเหวกเหมือนคนบ้าดังออกมาจากห้องน้ำไม่ขาดสาย 

"เฮ้ย..saku เป็นบ้าอะไรของแกวะ ดูดิชาวบ้านเค้าเข้าห้องน้ำกันไม่เป็นสุขเลย" เคนพูดพลางหันไปที่ประตูห้องน้ำที่เหล่านักเรียนเกือบสิบคนรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

"ทำไม...ทำไมพ่อต้องเอาคนอย่างเจ้าเตี้ยมาเป็นพี่น้องช้านนนนน!!!!อ้ากกกกกก!!!!!"คราวนี้กระจกห้องน้ำเริ่มมีเสียงแตกร้าวออกมาบ้างแล้ว

"ย้ากกกกก!!!!ไอ้ sak พอได้แล้วววว!!" เคนร้องเตือนพลางเอามือปิดปาก sakura เป็นการใหญ่

"หึ..คอยดูเหอะเจ้าเตี้ย..ถ้าฉันจัดการแกไม่ได้..ฉันคงไม่เกิดมาเป็น sakuraหรอก!!~~" sakuraพูดพร้อมกับกัดฟันอย่างรุนแรง
ทันใดนั้นก็มีเด็กหนุ่มผมทองเดินเข้ามาทำหน้าล่อกแล่กแล้วจึงเอ่ยถามว่า

"ผ...แผ่นดินไหวเหรอ..ทำไมชั้นไม่รู้สึกเลยอ่ะ" พูดไปทำท่าเหมือนจะร้องไห้แต่เมื่อเคนจังเห็นว่าเป็น หัวใจของแมวน้อยก็เริ่มพองโตอีกครั้ง 
กรี๊ดดด..เท็ตจางงง

"เอ่อ..คือเท็ตจังจ๋าาา..มะ..ม่ะมีอะไรหรอกเจ้าsakuraมันเป็นความดันสูงน่ะจ๊ะ ความดันสูงเนี่ยพอขึ้นสูงมากๆมันก็จะเกิดการปะทุ 
เหมือนกับผู้เขาไฟเล้ยยย...มันก็เลยต้องตะโกนน่ะจ๊ะ จะได้หายไงจ๊ะ" ken จังพูดไปยิ้มไป แถมตาเยิ้มไปด้วยอีกตะหากเฮ้อ...แมว in love ก็เงี้ย

"ระ..เหรอจ๊ะเคนจัง..งะ..งั้น..ชั้นไปทานข้าวก่อนนะ kenจังไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิทานคนเดียวมันเหงาอ่ะจ๊ะ เพราะhydeอยู่ห้องพยาบาล" สิ้นคำพูดtetsu sakura ก็หูผึ่งทันที เจ้าhydeไปทำบ้าอะไรอยู่ห้องพยางบาลฟะ ไปจีบอาจารย์แถวนั้นเหรอไง

"นี่นาย...เอ่อ...ชื่อ'ไรนะนายน่ะ"

"ชื่อ tetsu ห้อง A นะ" เท็ตสึแนะนำตัว พร้อมบอกชื่อห้อง อ่ะโห..ห้อง king ซะด้วย

"แล้วเจ้าเตี้ยไปทำอะไรอยู่ห้องพยาบาลล่ะ" sakuraถาม

"อ้อ..เมื่อตอน ช.ม. ภาษาอังกฤษของ อาจารย์ yukihiro น่ะอยู่ดีๆ hyde 
ก็ล้มลงไปกลางห้องก็เลยต้องรีบส่งห้องพยาบาลไปน่ะ" เท็ตสึบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"นี่..นี่..เท็ตจังแล้วเราไปทานข้าวกันได้ยังอ่ะจ๊ะ คือ...ฉันหิวแล้วอ่ะจ๊ะ..ไปน้า..เท็ตจังน้าา.." แมวพูดเสียงหวานเยิ้มพลางประคองร่างบอบบางของเท็ตสึให้ตามออกไป พลางพูดคุยด้วยเสียงจ๊ะจ๋า(แบบแมวๆ)
เหอๆๆ...อยู่ห้องพยาบาลใช่ไม๊เจ้าเตี้ย..เดี๊ยวเห็นดีกัน!.. คิดได้ดังนั้นsakuraจึงรีบจ้ำไปที่ห้องพยาบาลอย่างรวดเร็ว...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ทางด้าน tetsuและ แมวน้อย(project พิเศษ ชื่อว่า Sweet love to my honey)
"เอ้า..อ้าปากน้าาา...kenจัง " เสียงหวานพูดขึ้นพร้อมกับท่าทางแบบที่คู่รักในหนังทำกัน เรียกสายตาให้คนทั้งโรงอาหารหันมามองเป็นตาเดียว

"แหมมม..เท็ตจังล่ะก้ออออ.."แมวยักษ์(เมื่อกี้บอกแมวน้อยไม่ใช่เรอะ!) นั่งบิดไปบิดมาเมื่อมองสายตาที่แสนจะน่ารักของคนตรงข้าม 

"นี่..เท็ตจังจ๋าา..วันเสาร์ว่างป่ะ..คือ..ไปเดทกับฉันได้มั้ยอ่ะ..." kenถามด้วยความเขิน

"วันเสาร์นี้เหรอ...อืมม..ไม่ว่างจ๊ะ" เปรี้ยง!!คำตอบตัดอนาคตนั่นปักลงตรงกลางใจของkenจังทำให้เค้าได้แต่หลบตา อยากร้องไห้ก็ทำไม่ได้

"เหรอจ๊ะ...มะ..ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร...ฮึก..ๆ...กระซิก..กระซิก.." แมวที่น่าสงสารได้แต่นั่งสะอื้น

"วันเสาร์ไม่ว่าง ก็เพราะต้องไปเดทกับkenจังไงจ๊ะ.." ปิ๊งงงง!!!! 
เหมือนสวรรค์มาโปรดอีกครั้งแมวที่นั่งสะอื้นเมื่อกี้รีบหันกลับมาอย่างรวดเร็วพลางยกมือขาวนวลของเท็ตสึขึ้นมากุมไว้

"จริงนะ!!เท็ตจัง!!ไปแน่นะ!อย่าหลอกให้ดีใจนะเท็ตจังจ๋าาาา" เคนเล่นคำถามมาเป็นชุดจนtetsuรับแทบไม่ทัน

"กะ...ก็จริงไง.." tetsuพูดพลางยิ้มให้ มันช่างเป็นยิ้มที่ละลายใจแมวยิ่งนัก

"ชั้น..ชั้นรักเท็ตจังที่สุดเลยยยยยย" kenพูดตะโกนด้วยเสียงอันดัง พลางกอดtetsuแน่น ทำเอาทั้งโรงอาหารเริ่มเกิดอาการเลี่ยน(@ End of Sweet love to my honey @] (อย่าเพิ่งอ้วกนาาา!!!~~ <---คำขอร้องจากผู้แต่ง) [<----- อ้วกไปเรียบร้อยแล้ว webmaster :P]

End of part 1