Lover Soul 01

by kimiya

ท่านไฮด์ ฮ้าาาาาาาา..." เสียงเล็กๆแว่วมาแต่ไกล 
มาแล้วแฮะเช้ากว่าปกติซะด้วย "เข้ามาสิเท็ตสึชั้นอยู่ข้างใน" 
เสียงเรียกตอบกลับอย่างรวดเร็ว ให้เด็กน้อยเข้ามาในห้อง 

"ท่านไฮด์ ท่านไฮด์ รู้ม่ะว่าวันนี้ผมว่างด้วยคุณป้าแม่ครัวบอกว่างานเสร็จแล้ว ไม่ต้องทำผมเลยรีบมาหาท่านไฮด์ ผมเอาเกมมาด้วยไม่รู้ท่านไฮด์ชอบรึเปล่า เล่นกัน 2 คนก็ได้นะฮะ สนุกด้วย แล้วก็...ท่านไฮด์หัวเราะอะไรฮะ" เด็กน้อยกำลังจ้อหยุดลงทันที่เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย 

"ก็นะ...เท็ตสึเราน่ะ...ฮิ..ๆ" เสียงหัวเราะเบาๆทำให้เด็กน้อยอายุ 8 ขวบหน้าแดงทันที 

ท่านไฮด์เป็นคนสวยมากเลย ผมชอบมองผมของท่านที่ยาวหยักศกลงมาถึงกลางหลัง ท่านไฮด์มาอยู่ที่นี่ได้ 2 ปีไม่น่าเชื่อนะผมมาอยู่ก่อนท่านไฮด์อีก ท่านไฮด์เป็นเหมือนแม่...เอ่อ...ไม่ใช่หรอกพ่อ(ล่ะมั้ง----->แต่ผมอยากให้เป็นแม่มากกว่า)ของผมท่านไฮด์ใจดี ท่านซากุระ บอกว่าให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อนท่านไฮด์ ผมดีใจมากเลยล่ะครอบครัวท่านไฮด์ตายหมดแล้วน่าสงสารจัง แต่ก็เหมือนผม พ่อแม่ส่งท่านไฮด์มาที่นี่เพื่อให้รับใช้ครอบครัวท่านซากุระแต่ดูนี่สิพอมาถึงท่านซากุระก็สั่งใหญ่เลย งานข้างล่างไม่ต้องทำหรอกนะไว้ฉันจะเรียกมาช่วย ตรงนั้นห้ามไปนะ ตรงนี้ก็ห้ามด้วย นั่นด้วย นี่ด้วย อะไรก็ไม่รู้ สรุปง่ายๆท่านไฮด์แทบจะเดินออกจากห้องไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่ทุกคนโดนสั่งเหมือนกันก็คือ ป่าต้องห้าม เค้าว่ามีปิศาจด้วยแต่ผมก็แอบเข้าไปจนโดนท่านไฮด์ดุอยู่บ่อยๆ แต่ว่ามันสนุกดีออก 

"อ๊ะ!แย่แล้วท่านซากุระมาแล้ว ท่านไฮด์ผมไปนะฮะเดี๊ยวคุณป้าข้างล่างดุอีก" เด็กน้อยพูดไปยิ้มไป อย่างน่าเอ็นดู นี่แหละนะเด็ก...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ท่านไฮด์ๆ..."เสียงเรียกเล็กๆนั่นดังมาอีกแล้วไฮด์หันไปที่ประตูทันทีแต่...เงียบ....อ้าวปกติต้องเปิดประตูเข้ามาเลยแล้วนี่..."ท่านไฮด์ทางนี้ฮะ" 
ร่างนั้นค่อยๆหันไปตามเสียงเรียก และได้เห็นบางอย่าง 

"เฮ้ยยยยย!!!!ตายแล้วเท็ตสึ!!!~ ปีนหน้าต่างเข้ามาได้ นี่ไปที่นั่นอีกแล้วใชไหม ถ้าคุณซากุระรู้จะทำยังไง วันนี้เค้าอยู่บ้านก็รู้อยู่" เสียงก่นว่าเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เด็กน้อยหุบยิ้มลงสักนิดกลับยิ้มกว้างกว่าเก่า 

"ยิ้มทำไม? ฉันกำลังดุอยู่นะ" 

"ก็...ท่านไฮด์ดุแล้วสวยดีผมก็เลยชอบ" ยิ่งพูดก็ยิ่งยิ้มเอาเข้าไป 

"ไม่ต้องเลยนะเท็ตสึ เธอนี่น้า..." พูดจบก็สวมกอดร่างเล็กนั้นอย่างเอ็นดู 

"อ๊ะ!หวา~~~ แย่แล้วผมลืมของไว้ที่ป่านั้นเดี๊ยวมานะฮะ" พูดเสร็จก็รีบกระโดลงไปอย่างรวดเร็ว จะห้ามก็มไม่ทันซะแล้ว แต่เฮ้!~มีคนมองอยู่ 
แย่แล้วซากุระมองเห็นเข้าแล้ว ทำไงดีต้องมีคนตามเค้าไปแน่ จะ..ๆ..ทำไงดีเหลืออยู่ทางเดียวแล้วล่ะ...
ร่างบางรีบกระโดดลงจากหน้าต่างแล้วตามเท็ตสึไป อา..อยู่นั่นเอง...

"ทะ..เทตสึ!!" ไฮด์ร้องเรียกอย่างดัง จนเจ้าตัวเล็กหันมามอง 

"รีบกลับไปเร็วแย่แล้วพวกนั้นน่ะเห็นแล้วรู้ไหม" 

"พวกนั้น" เด็กน้อยรับคำอย่าง งงงวย "ใช่รีบกลับไปเร็ว อ้อมไปข้างหลังรู้ใช่ไหมไปเร็ว!!!" เท็ตสึได้แต่ยอมทำตามสิ่งที่ไฮด์พูดเกิดอะไรขึ้นนะ 
แต่แล้วเค้าก็ได้รู้... เสียงตามมานั้นใกล้เข้ามาทุกที ไฮค์รีบวิ่งอย่างรวดเร็วแต่กลับสะดุดล้มเสียก่อน

เท็ตสึวิ่งห่างออกไปเรื่อยๆแล้วหยุดอยู่ที่ประตูบ้าน มองดู ไฮค์กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เค้าหนีมาทำไม ปล่อยให้ท่านไฮค์รับโทษที่เค้าทำขึ้นงั้นเหรอ ถ้าท่านไฮค์เป็นอะไรไปล่ะ...

"ไงนึกว่าใครแอบหนีมาที่นี่ ที่แท้ก็นาย...ถ้าจำไม่ผิดชั้นสั่งทุกคนห้ามมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ.." เสียงพูดที่เย็นเยือก และสายตาที่จ้องมาทางเค้า...ทำไมมันน่ากลัวนักนะ

"แล้วใครจะไปทนได้ล่ะก็แค่คิดว่าที่นี่มีอะไรก็เลยแอบเข้ามา ถ้าไม่ว่ากันละก็..ขอประทานอภัย ผมคงต้องรีบกลับแล้วล่ะคุณซากุระ" ไฮด์พูดพลางทำทุกอย่างให้เป็นปกติทั้งที่หัวใจกลัวกับคำพูดตัวเองเหลือเกิน แต่...เพื่อเทตสึยังไงก็ต้องทำ...

"แหม..แย่หน่อยนะไฮด์ถ้าอยากไปล่ะก็ตามฉันมา!!!!~" คำพูดลงท้ายกลายเป็นเสียงตวาด แล้วฝ่ามือใหญ่ก็กระชากร่างที่กำลังจะเดินกลับนั้นอย่างแรง ให้ตามเค้าเขาไป..ในป่านั้น...

ซากุระลากไฮด์มาจนถึงในป่า ที่นี่ดูสวยงามจนน่าหลงใหลแล้วทำไมถึงห้ามเข้ามาล่ะ แล้วนี่มันบ้านคนไม่ใช่เหรอ ทำไมมาตั้งอยู่ที่นี่ล่ะ 
ร่างบางถูกลากจนเข้าไปในบ้านหลังนั้น แล้วถูกเหวี่ยงลงอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บไปหมด 

"โอ๊ย!!~ซากุระคุณทำอะไรน่ะผมเจ็บนะ" ร่างบางร้องด้วยความรู้สึกเจ็บทั้งข้อมือ แขน ขา 

"ก็นายอยากมาไม่ใช่เหรอไฮค์ชั้นพามาแล้วนะ ส่วนที่เหลือ...

" ร่างสูงพูดแล้วหยุดคำพูดที่เหลือ พลางยิ้มอย่างเยือกเย็น

"ก็คงต้องลงโทษกันหน่อยล่ะโทษฐานรู้ความลับของฉัน..." พูดจบก็กระชากร่างเล็กๆนั้นไปที่ไว้ที่เตียงกลางห้อง..

"ท...ทำอะไรน่ะ!!!....หยุดนะปล่อยนะ!!!" ร่างเล็กนั้นร้องคร่ำครวญ เมื่อร่างสูงนั้นค่อยๆจับข้อมือของเค้ากดลงแล้วเริ่มจูบไปทั่ว ควาหวาบหวามนั้นค่อยๆแทรกเข้ามาทีละนิด เกิดความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่รู้จักจนล่องลอยไปกับความรู้สึก จนบางสิ่งบางอย่างแทรกเข้ามาในตัวเค้า ร่างบางกรีดร้องอย่างสุดเสียง น้ำตาเริ่มไหลรินออกมา ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกหลั่งไหลเข้าจนร่างสูงหยุดการกระทำทุกอย่าง....

ป่านนี้ท่านไฮค์จะเป็นไงบ้างนะนี่ก็มืดค่ำแล้ว น่ากลัวจังท่านไฮค์จะเป็นอะไรหรือเปล่าเค้าไม่น่าทำอย่างนี่เลยตัวเองผิดเองแท้ๆแต่กลับให้คนอื่นรับ..ท่านไฮด์ฮะ ผม..ผม..ขอโทษฮะ ฮือๆ.....ท่านไฮด์.... เด็กน้อยได้แต่นั่งร้องไห้เพื่อรอให้ใครบางคนกลับมาหาเค้า....อย่างปลอดภัย..

end part 1