Love or Not 2

by lotus

Part/2

ไฮด์เบิ่งตาโพลงด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆ ร่างตรงหน้าก็ค่อยๆโน้มตัวลงมา คล้ายๆว่าตัวเองอาจจะโดนจู่โจม(จูบ)แน่แล้ว ขาเรียวจึงยกหัวเข่าชูชันขึ้นตั้งใส่กลางหว่างขาของชายหนุ่มตรงหน้าทันที 

“อั๊ก! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ซี้ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!/@#$%$#@$%%$#@” ร่างสูงอุทานขึ้นไม่เป็นภาษามนุษย์ด้วยความเจ็บเหมือนดั่งโดนกระแทกที่กล่องดวงใจอย่างไรอย่างนั้น(ก็โดนจริงๆนี่นา ^_ ^;;)

“ลอร์ยคุง ผมว่าวันนี้คุณน่าจะกลับไปพิจารณาตัวเองก่อนดีกว่านะ เพราะสิ่งที่คุณทำเมื่อครู่มันเป็นการกระทำที่เสียมารยาทอย่างร้ายแรงต่อลูกผู้ชายอย่างผมมาก” กระแสเสียงทุ้มกังวาลเจือหวานแต่แฝงไว้ด้วยอารมณ์โกรธอย่างคุกรุ่น ดังขึ้นทำลายความเงียบหลังพายุเมื่อสักครู่ 

“”……” ไม่มีเสียงตอบใดๆเล็ดลอดออกมาจากปากของร่างสูง มีเพียงแต่ท่าทีที่นิ่งอึ้งกับการกระทำที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะไร้สติยับยั้งไปกับ อีกฝ่าย ที่ก็เห็นอยู่ทนโท่ว่าเป็น “ผู้ชายทั้งดุ้นทั้งยวง”ได้ เมื่อร่างสูงที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับพื้นห้องเริ่มได้สติ จึงเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างเล็กตรงหน้าด้วยแววตาสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งแล้วเอ่ยขึ้นมาหลังความเงียบ

“เอ่อ….Hyde ผมขอโทษครับ.. เอาเป็นว่า.. เพื่อความสบายใจของคุณ นับตั้งแต่พรุ่งนี้ผมจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีกเด็ดขาด ขาดเหลืออะไรก็สั่งบริกรของที่นี่ได้ทุกอย่างครับไม่ต้องเกรงใจ ถึงยังไงคุณก็ถือเป็นลูกค้าของที่นี่ ราตรีสวัสดิ์ครับไฮด์” ร่างสูงพูดจบก็ยันตัวลุกขึ้นยืนก้าวเดินออกไปจากห้องทันทีอย่างสงบเสงี่ยม โดยไม่เหลียวหันกลับมามองแม้สักเสี้ยววินาทีคราวนี้ฝ่ายที่นิ่งอึ้งจึงกลับเป็นไฮด์ ซะเอง

“เฮ้ย ! ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ เมื่อกี้นายล้อเล่นไม่ใช่หรือไงเล่า เฮ้ย ! กลับมาพูดให้รู้เรื่องกันก่อน” ..“ปัง” แต่ก็ไม่ทันที่ร่างสูงจะได้ยินเสียแล้ว

“อะไรฟะหมอนี่ เดี่ยวก็ทำเป็นเล่น เดี่ยวก็ทำจริงจัง …….เฮ้อ!เพราะยังเป็นวัยรุ่นอยู่สินะ วัยรุ่นมันก็ต้องใจร้อนอย่างนี้ละนะ ไอ้เรามันก็เลยวัยนั้นมาแล้วซะด้วยสิ ” (รู้ตัวเหมือนกันนี่: “”อ๊าก!!!ไว้ชีวิตข้าน้อยด้วยเถอะไฮด์ซัง^^;; )


Scene 4


“ครับ แด๊ดเหรอครับ นี่ผมเองลอร์ย ตกลงพรุ่งนี้ผมจะเข้าบริษัทครับ อืมเปล่าครับไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆครับ.. ครับ พรุ่งนี้เจอกันครับ แกร๊ก!” 

สำเนียงอังกฤษแสนสุภาพหยุดลงทันทีที่ร่างสูงวางหูโทรศัพท์รูปทรงคลาสสิกไว้กับที่ แล้วทิ้งตัวลงบนที่นอนขนาดคิงไซด์สุดหรูกลางห้อง พลันครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นในวันนี้ นับตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบกับร่างเล็กในชุดดำ ทุกๆครั้งที่ได้สบกับแววตาเด็ดเดี่ยวอันแสนบริสุทธิ์คู่นั้น ซึ่งเขาไม่เคยพบเคยเห็นในดวงตาของชายหรือหญิงคนใดมาก่อน มันทำให้เขาเกิดอาการอยากเอาชนะร่างบางแสนสวยนั้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่ในขณะเดียวกันก็กลับทำให้เขาเกิดความรู้สึกประทับใจขึ้นมาด้วยอย่างน่าประหลาด อันเป็นสาเหตุที่ทำให้ตัวเขาเองเกิดอาการสับสนวุ่นวายใจอยู่ในขณะนี้ 

“โว๊ย!!!!!!!!!!!!!! ปวดหัว..ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ไปหาอะไรดื่มกระแทกปากหน่อยดีกว่า อยู่อย่างนี้มันก็นอนไม่หลับ”

ร่างสูงตะโกนขึ้นด้วยความรำคาญตัวเองที่ไม่เคยมีอาการลุกลนเช่นนี้มาก่อน แล้วหุนหันลุกขึ้นเดินออกจากห้องพักสุดหรูของตน ขับรถสปอทสีแดงเพลิงคู่ใจออกไปหาที่คลายอารมณ์หงุดหงิดหยามราตรี ทั้งๆที่ในใจก็ยังคงสับสนอยู่ไม่เลิกนั่นซะเลย เผื่ออาการจะทุเลาลงได้บ้าง(นอกจากไม่ทุเลาแล้วอาจจะเมาได้เน๊อลอร์ยคุง ^^;; : คนแต่ง=lotus)

Scene5

ภายในผับ(บาร์)แห่งหนึ่งย่านใจกลางกรุงลอนดอน ที่แม้ภายในจะมีขนาดไม่โอ่โถงเท่าใดนัก แต่ก็ดูมีระดับ 

.”อ๊ะ! เดี๋ยวนะชั้นเจออะไรดีๆแล้ว มาคนเดียวซะด้วย”

“อะไรย๊ะ ! ไหนๆ…….. ว๊าย หล่อจังเลย หน้างี้คมอย่างกับดาบซามุไรเชียว ”

“เปรียบเทียบน่ากลัวเกินไปแล้วหย่ะ หน้าอย่างนี้ ชั้นว่า ลูกครึ่งชัวร์ แต่เอ.. ไม่เคยเห็นหน้า ท่าทางเพิ่งเคยมา ไปตอดซักหน่อยดีกว่า น่าตื่นเต้นดี”

“เดี๋ยวเหอะ เธอมีนัดแล้วไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวเค้าคนนั้นมาบาร์ก็แตกกันพอดี”

“ช่างปะไรก็แค่นัดเฉยๆ ไม่ได้บอกว่าจะคบด้วยซักหน่อย เธอเองก็ท่าทางจะสนหมอนั่นอยู่ไม่ใช่เหรอ เอาเป็นว่าชั้นยกให้ละกัน ไปละ”

“พูดอะไรหน่ะ บ้า ! ”สาวสวยแสนเซ็กพูดจบ ก็ผละตัวออกมาจากเพื่อนสาวอีกนางหนึ่งมุ่งตรงมายังหนุ่ม “ลูกครึ่ง” ที่พูดถึงเมื่อครู่ด้วยท่วงท่ากรีดกรายอวดทรวดทรงองค์เอวของตนอย่างเต็มที่

“ขอโทษนะคะ ข้างๆมีคนนั่งรึเปล่าคะ”หนุ่มหน้าคมเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย แล้วเอ่ยตอบอย่างไร้ความคิด(อกุสน)ใดๆ

“ไม่มีนี่ครับ ตั้งแต่ผมเข้ามานั่งก็ยังไม่เห็นมีใครมาจองเลย”

“’ งั้น ขอนั่งด้วยคนนะคะ”

“เชิญครับ ที่ยังเหลือเยอะเลือกนั่งได้ตามใจชอบเลยครับ”

“งั้น…ขอนั่งตรงนี้แล้วกันนะคะ”

“อ๊ะ!!!!!!!! เอ่อ….” ร่างสูงแสดงอาการตกใจเล็กน้อย แม้ว่าสาวสวยแสนเซ็กจะเลือกนั่งลงบนปริเวณที่สุดแสนจะไกล้ชิดกับเจ้าน้องชายคนเล็กของเขาสุดๆแล้วก็ตาม(ก็ตรงหว่างขานั่นแหละ ตรงนั้นอะ.. ตรงนั้น…: Lotus) แตกต่างจากเพื่อนสาวอีกนางซึ่งนั่งดูเหตุการณ์อย่างตลอดอยู่อีกฟาก ที่กระอักสำลักมาตินี่พรวดออกมาด้วยความตกใจในความใจกล้าของเพื่อนสาวสุดเซ็กของตัวยิ่งนัก

“นั่งตรงนี้ได้ใช่ไม๊คะ” สาวสวยถามขึ้นพลางหันมายิ้มยั่วยวนส่งสายตายั่วสวาทไปที่ชายหนุ่มหน้าคมสุดฤทธิ์

ไม่ต้องรอแม้เสี้ยววินาที เสียงตอบของหนุ่มหน้าคมก็ดังขึ้นมารวดเร็วทันใจแบบแทบจะไม่ได้คิด(ก็มันไม่ได้คิดจริงๆอะ: Lotos)

“ไม่ได้ครับ ! เพราะผมหนัก กรุณาย้ายสะโพกของคุณลงไปได้แล้วครับ” ร่างสูงตอบขึ้นทันทีแบบไม่หยุดคิดซักนิด ด้วยท่าทีและน้ำเสียงที่เย็นชา ไม่แสดงอาการล้อเล่นแม้แต่น้อย

คำตอบที่ได้รับสร้างความ ชา และแข็งทื่อให้กับหน้าของหญิงสาวเป็นล้นโพ้นด้วยเช่นกัน “อะไรนะ ที่พูดนี่..คุณล้อเล่นใช่ไม๊คะโฮะๆๆๆ แหมมุขน่ารักจัง ชักอยากรู้จักมากขึ้นซะแล้วสิ”

“ ผมบอกว่า กรุณาย้ายสะโพกและตัวหนักๆของคุณลงไปจากตัวผมได้แล้วครับ ผมเมื่อยและหนักจะแย่อยู่แล้ว”

“กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!! ผู้ชายบ้าๆๆๆๆ ไร้มารยาท มีผู้ชายที่ไหนเค้าว่าผู้หญิง อ้วน กันตรงๆบ้างยะ ทุเรศที่สุด หน้าตาก็ดี แต่ไม่มีรสนิยม บ้า!!!!” สาวสวยร่างสะบึมกระโดดดีดตัวขึ้นออกจากเจ้าตัวน้อยของลอร์ยคุง ประหนึ่งโดนข้าวสารเสกก็ไม่ปาน

“ผมก็ไม่ได้ว่าคุณอ้วนนี่ครับ แค่บอกว่าหนัก”

“กรี๊ด!!!!! หยุดได้แล้ว มันก็เหมือนกันนั่นหล่ะ”

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวสร้างความสนใจให้กับแขกในบาร์แห่งนั้นหันมามองทั้งคู่เป็นตาเดียว จนลอร์ยคุงเกิดความรำคาญขึ้นยิ่งกว่าเก่า เพราะแทนที่จะคลายอาการปวดหัวลงกลับยิ่งปวดหัวหนักขึ้นไปอีก จึงตัดสินใจวางเงินปึกหนึ่งไว้บนโต๊ะเป็นค่าทิปแล้วเผ่นแนบออกมาทันที

“แหมโว๊ย !!!!!!!!!! ให้มันได้อย่างนี้สิน่า ที่สงบๆๆหน่ะมันมีบ้างไม๊เนี่ย” ร่างสูงบ่นกับตัวเองพร้อมๆกับสาวท้าวก้าวเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ตัวก็เดินมาจนถึงบริเวณอาณาเขตของโรงแรมสุดหรูอันเป็นที่พักของร่างบางเสียแล้ว


end part 1