My
Boy
by
Tetjii~
Part 1 : Hello
new boy!
เช้าวันใหม่ อากาศสดใส
วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของผม
เป็นวันที่ผมจะได้เริ่มสิ่งใหม่ๆ
ชีวิตใหม่ โรงเรียนใหม่
เพื่อนใหม่จะเป็นยังไงน้าา~
??
หนุ่มน้อยมองความเรียบร้อยของตัวเอง
กับเครื่องแบบโรงเรียนใหม่ในกระจก
รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กๆ
คงเพราะเข้ามาเรียนที่นี่ในตอนเทอม
2
ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะคุณพ่อต้องย้ายไปทำงานที่ต่างประเทศกระทันหัน
ตัวเขาเองกำลังจะขึ้น ม.ปลาย
เทอมที่ 2 Tokai
โรงเรียนประจำชายล้วนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง
จึงเป็นที่ที่เหมาะสมสำหรับเขา
คุณพ่อครับ ฮึก ฮึก ~~ >_<
~~
หนุ่มน้อยโผเข้ากอดผู้เป็นบิดา
น้ำตาไหลทะลักออกมาเหมือนเปิดก๊อก
ไม่เอาน่าา Haido --
ลูกน่ะโตแล้วนะครับ
ต้องไม่ร้องไห้แบบนี้นะ
สัญญากับคุณพ่อแล้วนี่ว่าจะเป็นเด็กดี
ไม่ขี้แยแล้ว
ผู้เป็นพ่อลูบหัวลูกชายที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวสั่น
ค
ครับ ผมสัญญา
ผมจะไม่ร้องไห้แล้ว
ผมจะตั้งใจเรียน
เป็นเด็กดีครับ ฮึก ฮึก
คุ
คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วง
หนุ่มน้อยยกมือขึ้นมาปาดน้ำตา
แต่ยังมีอาการสะอึกสะอื้นอยู่
เก่งมากครับ
แล้วคุณพ่อจะโทรมาหานะ
Haido เป็นเด็กดี
ต้องมีเพื่อนที่ดีแน่ๆ
แล้วก็จะได้ไม่เหงานะ ---
เอาล่ะ
คุณพ่อต้องไปแล้วนะ
อย่าลืมสัญญานะครับ
คุณพ่อก้มลงหอมแก้มลูกชายคนเดียวของเขา
แล้วลูบหัวเจ้าตัวน้อยด้วยความเอ็นดูก่อนจะเดินเข้าไปในห้องผู้โดยสารขาออก
Haido
ส่ายหัวให้กับตัวเอง
แล้วก็ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้า
เรานี่แย่จริงๆเลย
สัญญากับคุณพ่อไว้แล้วแท้ๆ
เขาพึมพัมออกมาเบาๆ เอ
ว่าแต่ห้องเราอยู่ไหนเนี่ย
โรงเรียนนี้ก็กว้างจริงวุ้ย
มีตั้งหลายตึก
จะจำได้มั้ยเนี่ย
แล้วก็เดินหาห้องเรียนต่อ
-----------------------------------------------------
ไหนๆ เอามาดูซิ ---
เนี่ยเหรอวะ รูปแก --- เฮ้ย!
ดูดิตลกโคตรเลยว่ะ ฮ่า
ฮ่า ฮ่า
เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่ง
ผมสั้นสีน้ำตาลอ่อน
นั่งเขาเท้าพาดโต๊ะ
ในมือมีอัลบัมรูปของเพื่อนคนหนึ่ง
ที่ยืนตัวสั่นหน้าซีดอยู่ข้างๆเขา
พร้อมกับเพื่อนอีก 2-3 คน
หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
เอ่อ
. ผ
ผมขอคืนเถอะ ค
ครับ Ogawa San
เจ้าหมอนั่นเหงื่อแตกพลั่ก
ยังไม่ไห้
จะรีบเอาไปไหน
ขอดูแค่นี้ทำมาเป็นมีปัญหางั้นเหรอ
ป
ป่าวครับ
อ้าว~นี่ๆ
เสียงดังอะไรกันแต่เช้า
ไปนั่งที่กันให้เรียบร้อย
เสียงอาจารย์ประจำชั้นทำให้ทุกคนเงียบลง
และพากันแยกย้ายไปนั่งที่
อ้าว~ แล้วนั่นอะไร
ทำไมเธอยังไม่ไปนั่งที่อีกล่ะ
--- มีอะไรงั้นเหรอ Tetsuya
อาจารย์มองดุๆมาที่ตัวต้นเหตุ
ดีคับจารย์ ---
ก็ไม่มีไรนี่
ผมแค่ขอยืมดูรูปเท่านั้นเอง
--- เอ้า! เอารูปแกคืนไป
Tetsuya มองด้วยใบหน้ากวนๆ
ก่อนจะโยนรูปให้เจ้าของ
เอาล่ะๆ
สวัสดีนักเรียนทุกคน
ปิดเทอมที่ผ่านมาทุกคนก็คงจะได้พักผ่อนกันเต็มที่ดีแล้วสินะ
และทุกคนก็คงจะเตรียมตัวสำหรับภาคเรียนที่
2 กันแล้ว
ในภาคเรียนใหม่นี้ครูก็อยากจะขอให้พวกเธอตั้งใจเรียนกันให้มากขึ้น
และอย่าทำตัวให้มีปัญหานัก
อาจารย์พูดพลางส่งสายตาเชิงขู่มาที่
Tetsuyaเป็นพิเศษ
อ้อ!
แล้วก็เทอมนี้เราจะมีเพื่อนใหม่เข้ามาอีกหนึ่งคน
--- เอาล่ะเข้ามาได้
อาจารย์เรียกร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าประตู
สวัสดีครับ ผมชื่อ Hideto
ครับ หรือเรียกว่า Haido
ก็ได้ครับ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
เด็กใหม่โค้งอย่างนอบน้อม
พร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นมิตรให้กับทุกคน
เธอไปนั่งที่ติดหน้าต่างตรงนั้นนะ
อาจารย์ชี้ไปที่นั่งริมหน้าต่างที่ว่างอยู่
ร่างเล็กพยักหน้า
เดินตรงมายังที่นั่งของเขา
แต่ยังไม่ถึงโต๊ะเจ้าตัวเล็กก็สะดุดล้มลงไป
อุ๊บส์ส์ส์~~
เขาไม่ได้ล้มลงไปเองแน่ๆ
มีใครขัดขา
อ้าว~
แล้วนั่นลงไปทำอะไรน่ะเจ้าตัวเล็ก
ซุ่มซ่ามจริงๆว่ะเฮ้ย
เจ้าคนที่อยู่โต๊ะเยื้องกับเขาระเบิดเสียงหัวเราะอย่างสะใจ
ทันทีที่ Haido ลุกขึ้น
เจ้าตัวเล็กมีท่าทีฮึดฮัดเล็กน้อย
แต่เขาก็เดินไปนั่งที่ของตัวเองเงียบๆ
-----------------------------------------------------
อ๊ะ! หวัดดี Haido kun ^_^
ชั้นชื่อ Jiro
ยินดีที่รู้จักนะ
นายมาจากไหนเหรอ
หนุ่มแก้มป่อง
เข้ามาทักด้วยท่าทีเป็นมิตร
หวัดดีครับ ผมมาจาก Osaka
ครับ
ว้าว~~!! Osaka เหรอ
ดีจังเลยน้าาา~
ชั้นยังไม่เคยไปเลย
คิดไว้เหมือนกันนะว่าปิดเทอมเนี้ยต้องไปให้ได้เลยล่ะ
ที่จริงก็อยากไปนานแล้วล่ะ
แต่ชั้นต้องช่วยที่บ้านทำงานอ่ะนะ
แล้วคุณแม่ก็บอกว่าชั้นยังเด็กอยู่ด้วย
แต่ตอนนี้น่ะไม่เด็กแล้วนะ
อยู่ม. ปลายแล้วนี่นา
ท่าทางและการพูดคุยของหนุ่มแก้มป่อง
ลูกชายเจ้าของร้านขายซาลาเปาชื่อดังใน
Tokyo
ทำให้เจ้าตัวเล็กข้างหน้ารู้สึกอุ่นใจมากขึ้น
งั้นผมจะพา Jiro kun
ไปเที่ยวให้ทั่วเลย Haido
ยิ้มได้มากขึ้น
ดีจังเลยนะ Haido เออ
แล้วนี่ทำไมนายถึงได้เข้ามาเรียนเทอม
2 ล่ะ
คุณพ่อผมต้องย้ายไปทำงานที่ต่างประเทศน่ะ
แล้วคุณพ่อก็ไม่ค่อยมีเวลา
ผมก็เลยต้องมาอยู่ที่นี่ไปก่อน
พอผมจบม. ปลาย
คุณพ่อก็จะมารับน่ะ
อ่อ~ เป็นงี้นี่เอง
งั้นนายก็อยู่หอสินะ
หอที่นี่น่ะน่าอยู่นะ
แต่ชั้นไม่ได้อยู่หอหรอก
ก็บ้านชั้นอยู่ใกล้ๆนี่เองน่ะ
เออ
วันพรุ่งนี้เอาซาลาเปลามาให้นายชิมดีกว่า
นายชอบกินรึป่าว
เจ้าหนุ่มแก้มป่องคุยกับหนุ่มน้อยไม่หยุด
โดยที่ไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
**อะแฮ่ม ~ ฮึ่มๆ เสียงกระแอมดังมาจากทางด้านหลัง
Jiro หันไปหาต้นเสียง
แก้มป่องของเขาแทบจะยุบไปเลย
เมื่อเห็นว่าเสียงนั้นมาจากใคร
เอ่อ
Haido ช
ชั้นขอตัวก่อนนะ
**เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันนะ**
Jiro
กระซิบก่อนจะเดินเหงื่อแตกจากไป
อะไรขอเค้าน่ะ
จะไปก็ไปเลย เป็นอะไรนะ
Haido มองตามอย่างงงๆ
หึ หึ หึ
เสียงหัวเราะเย็นๆน่าขนลุกของเจ้าคนเมื่อกี้ทำให้
Haido
หันไปค้อนให้ด้วยความหมั่นไส้
นายขัดขาชั้น
แล้วยังมีหน้ามาอีกเหรอ
แล้วถ้าจะมาขอโทษล่ะก็
เสียใจนะ
ชั้นไม่คบคนเกเรเป็นเพื่อนหรอก
เจ้าตัวเล็กแลบลิ้นใส่
ขอโทษ? ขอโทษงั้นเหรอ
เฮอะ!
คิดว่าตัวเองเป็นใคร
คนอย่างชั้นถึงต้องลงไปขอโทษลูกหมาอย่างนาย
เตี้ยแล้วยังไม่เจียมอีก!!
รู้จักชั้นน้อยไปซะแล้ว
Tetsu
ส่งสายตาข่มก่อนที่เขาจะเดินจากไป
-----------------------------------------------------------------------
*** พักกลางวัน ***
Jiro เมื่อกี้นาย??
เจ้าตัวเล็กจ้องเขม็งต้องการคำอธิบาย
หา~ ว่าไงนะ อ๋อ
เมื่อกี้อ่ะเหรอ
คือว่าพอดีชั้น
ชั้น
เอ่อ
ต้องไปพบอาจารย์ไง
แล้วก็เพิ่งนึกได้อ่ะ
แหะ แหะ ^_^ Jiro
ยิ้มแห้งๆตอบ
งั้นเหรอ
เออ
Jiro
ไอ้คนนั้นน่ะ
ที่ท่าทางซ่าๆ
ห้องเราน่ะ ใครเหรอ?
อ๋อ
นั่นน่ะ Tetsu
Ogawa Tetsuya
น่ะ
พูดถึงแล้วก็รู้สึกร้อนๆ
หนาวๆ ขึ้นมา
เอ้อ!
บ่ายนี้เรียนอะไรนะ Haido
หนุ่มแก้มป่องเปลี่ยนเรื่องคุยก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะซักไซ้เขามากกว่านี้
เรียนภาษาอังกฤษน่ะ Haido
ตอบ
อ้า! ใช่ๆ นี่ Haido
กินไอติมกันมั้ย
อะไรนี่นายยังกินไม่พออีกเหรอ
เจ้าตัวเล็กมอง Jiro ตาโต
ก็แหม~
เดี๋ยวพอนั่งเรียนไป
เดี๋ยวก็หิวอีกง่ะ
เอางี้เดี๋ยวชั้นเลี้ยงเองนะ
นายเอารสอะไรดี
Chocolate
แล้วหนุ่มแก้มป่องก็กลับมาพร้อมกับไอศครีมและรอยยิ้มกว้าง
2
หนุ่มนั่งละเลียดไอศกรีมแสนอร่อยอย่างมีความสุข
หารู้ไม่ว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาทั้ง
2 อยู่ห่างๆ
อ้าว! หวัดดี Taro kun
เป็นไงบ้างล่ะนาย Jiro
โบกไม้โบกมือทักทายเพื่อนอีกคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินเข้ามาคุยกับเขา
นี่ Haido kun
เพื่อนใหม่ของห้องชั้นน่ะ
--- Haido นี่ Taro kun
หวัดดีครับ
Haido ยิ้มทัก --- เอ่อ
Jiro
คุยไปก่อนนะ
ผมขอตัวไปห้องน้ำหน่อย
ขอตัวก่อนนะครับ
Haido เดินตรงไปที่ห้องน้ำ
รู้สึกเหมือนมีใครเดินตามมาอย่างงั้นแหละ
เจ้าตัวเล็กเดินหันรีหันขวาง
คิดอะไรอยู่น่ะเรา Haido
พึมพำ
ร่างสูงที่เดินตามมาห่างๆ
ยิ้มเย็นเมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กเข้าห้องน้ำไป
Tetsu และเด็กผู้ชายอีก 2 คน
เดินตามเข้าไป
เขาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำที่มีเจ้าตัวเล็กอยู่ข้างใน
และยกนิ้วโป้งขึ้นส่งสัญญาณบางอย่างให้เจ้า
2
คนที่ยืนรอคำสั่งอยู่เบื้องหลัง
เจ้า 2
คนนั่นพยักหน้าพร้อมกับล็อกประตูห้องน้ำห้องนั้นทันที
แก๊ก!!
ใครน่ะ --- เปิดประตูนะ
เจ้าตัวเล็กผู้ไม่รู้ชะตากรรมร้องตะโกน
บอกให้เปิด ได้ยินมั้ย
เปิดเดี๋ยวนี้นะ!!!
หึ หึ หึ ว่าไงล่ะคนเก่ง
ร่างสูงหัวเราะ
น้ำเสียง***มเกรียม
แววตาเย็นชา
นายย!! เจ้าคนเกเร
เปิดนะ!! ปังๆๆๆ!!! Haido
ตะโกนลั่น
แล้วเสียงทางด้านนอกก็เงียบไป
มีเสียงกึกกักเหนือหัว
เจ้าตัวน้อยแหงนหน้าขึ้นไปภาพที่เห็นคือถังน้ำที่มีน้ำ
อยู่เต็มถังสาดเข้ามาเต็มๆ
ซู่มมม!!!!
เจ้าตัวเล็กได้แต่ยืนอึ้งตะลึง
-------------------------------------------------------------
**เข้าเรียนตอนบ่าย**
ไง ลูกหมาตกน้ำ ฮ่า ฮ่า
ฮ่า Tetsu
หัวเราะด้วยความสะใจ
ร่างบางที่ยืนอยู่หน้าห้องเปียกไปทั้งตัว
จ้องเขม็งมาด้วยสายตาอาฆาต
ใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยความโกรธ
Haido!! นายเป็นอะไรรึป่าว
Jiro
รีบปราดเข้าไปหาเพื่อนตัวน้อย
อาการของเพื่อนในห้องได้แต่มองอึ้งตะลึง
แต่ก็ไม่มีใครจะเข้าไปหา
Haido เลยซักคน
เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าเป็นฝีมือของใคร
ไม่มีใครกล้าลองดีกับ Tetsu
ชั้นไม่เป็นไร Jiro
ขอตัวกลับก่อนนะ Haido
ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ
เมื่อเจ้าหมอนั่นยิ้มเยาะให้กับเขา
Haido ตรงกลับหอทันที
เขาปิดประตูห้องดังลั่น
ถอดเสื้อผ้าออก
แล้วทิ้งตัวลงนอน
หยาดน้ำตาใสๆไหลออกมาจากตากลมคู่สวย
ทั้งโกรธ ทั้งอาย
ทั้งเจ็บใจ
แต่เขาก็ไม่สามารถจะตอบโต้เจ้าคนเกเร
Tetsuya ได้เลย ฮึ่ม!!
เจ็บใจนัก เจ้าคนเกเร
เกลียดนายที่สุดเลย Haido
นั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ด้วยความแค้น
เจ้าตัวเล็กนั่งนิ่งไป
เริ่มคิดหาวิธีแก้แค้น
และเขาก็อมยิ้มออกมาในที่สุด
คิดว่าจะแกล้งชั้นได้ตลอดงั้นสิ
เชอะ! คนอย่าง Haido
ไม่มีทางซะหรอก
------------------------------------------
เช้าวันรุ่งขึ้นเจ้าตัวเล็กตื่นแต่เช้าแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว
Haido ตรงดิ่งไปแอบที่ Locker
ด้วยความเจ้าเล่ห์
ไม่นานเป้าหมายของเขาก็มาถึง
Tetsuya เดินมาที่ Locker
ของเขาพร้อมกับเพื่อนอีก
2 คน
เมื่อวานนายน่าจะเห็นนะ
Teru ไอ้ลูกหมานั่นน่ะ
ตลกชะมัดเลยว่ะ
นายไปแกล้งอะไรเค้าอีกล่ะเนี่ย
เฮ้อ~ Teru ส่ายหัว
พูดมากน่า
ยิ่งตอนโกรธนะ
ชั้นชอบจริงๆเลยว่ะ
ไม่ได้แกล้งใครหนุกๆ
แบบนี้นานละ
เอาเหอะๆ
อย่าให้มันเกินไปก็แล้วกัน
ไม่ต้องมาบอกหรอกน่า
ขึ้นไปเรียนดีกว่า
อยากเห็นหน้ามัน
ดูซิว่าวันนี้จะทำหน้ายังไง
Tetsu ยิ้ม***มๆ
ชิ! เจ้า Tetsuya คนเกเร
คอยดูเย็นนี้เถอะ
ดูซิว่าวันนี้จะทำหน้ายังไง
:p Haido
ก้าวออกมาแล้วหยุดยืนพึมพัมอยู่หน้า
Locker 069
เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น
บรรยากาศที่น่าเบื่อของการนั่งเรียนเป็นเวลานานจบลง
แต่ละคนก็มีอิริยาบถที่ต่างกันไป
บางคนก็รีบกลับบ้าน
บางคนก็รีบไปทำกิจกรรมชมรม
บ้างก็วิ่งไล่กันตามระเบียง
แต่สำหรับ Tetsuya
แล้ววันนี้เขารู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
ทำอะไรเจ้าตี้ยนั่นไม่ได้เลย
ยิ่งแกล้งก็ยิ่งเฉย
Tetsu
เย็นนี้จะไปไหนรึป่าว
Teru ถาม
ไม่! ไม่มีอารมณ์ Tetsu
ขมวดคิ้ว
เอ่อ
ตามใจ
วันนี้ชั้นว่าจะแวะไปหา
Ken san หน่อยน่ะ
ไม่ได้ไปนานแล้ว
นายไม่ไปแน่เหรอ
งั้นชั้นไปกะ Hisa chan ก็ได้
จะไปหา Ken เหรอ --- เออ
ไปก็ดี เบื่อ!
จะได้ไปหาเหล้ากินด้วย
พูดจบร่างสูงก็จ้ำอ้าวฉับๆ
ไม่สนใจใคร
ไปที่ Locker Tetsu
เปิดมันออกเหมือนทุกวัน
แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน
ไม่ได้มีแค่รองเท้าของเขามีวัตถุสีเขียวบางอย่างอยู่ข้างใน
ฮิ ฮิ Haido
ซึ่งแอบอยู่ไม่ห่างจากที่นั่นนัก
เขากำลังคอยลุ้นอยู่ว่า
คนเกเรอย่าง Tetsuya
จะทำอย่างไร
Tetsu
หยิบสิ่งนั้นออกมาแล้ว
ยิ้มเย็น แล้ว Tetsu
ก็ร้องขึ้น
แต่สีหน้าเขานั้นไม่ได้มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อย
อ๊ากกกกกกก!!!!
กลัววววแล้วววววว!!!!!!!
เจ้าตัวเล็กที่แอบดูอยู่หัวเราะเบาๆด้วยความดีใจ
สำเร็จ!!
สมน้ำหน้าเจ้าบ้าเอ๊ย!
Tetsu
เดินก้าวเข้าไปหาเจ้าตัวเล็กแล้วก็โยนสิ่งนั้นใส่หน้า
เจ้าโง่!!
คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เหรอ
Tetsu ตวาดใส่หน้าเสียงดัง
น
นาย Haido ละล่ำละลัก
มองชายหนุ่มอย่างหวาดๆ
นี่ นายไม่กลัวเหรอ
กลัวเหรอ
ไอ้งูยางงี่เง่าแบบนี้น่ะเหรอ
คิดว่าจะทำอะไรชั้นได้น่ะ
นาย
นายมันบ้าที่สุด
นายมันคนเกเร Haido
พูดด้วยเสียสั่นๆ
ตากลมสวยเริ่มมีน้ำคลอๆ
Tetsu
คว้าคอเสื้อเจ้าตัวเล็กปากเก่งขึ้นมาตวาดใส่หน้า
ถ้าคิดจะทำอะไรชั้นล่ะก็
หัดใช้สมองให้มันมากกว่านี้
เข้าใจมั้ย!!
เขาผลักเจ้าตัวเล็ก Haido
เซจนเกือบล้มไป
Haido
วิ่งออกไปจากที่นั้นทั้งน้ำตา
เขาทั้งเจ็บ ทั้งอาย
แถมยังทำอะไรเจ้าหมอนั่นไม่ได้เลยอีกต่างหาก
Tetsu
ยืนหัวเราะด้วยความสะใจ
สนุกจริงๆ
นี่แหละตุ๊กตาตัวใหม่ของชั้น
หึ หึ หึ
เขาพึมพัมออกมากับตัวเอง
- End Part 1
**คำชี้แจง**
ตัวละครที่ปรากฏในเรื่องนี้
เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง
ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล
สถานที่
หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง
หากมีข้อบกพร่องประการใด
ผู้แต่งต้องขออภัยมา ณ
ที่นี้ด้วย
