Reincarnation >> Fansection >> Fanfiction >> My Boy 4

 

 

My Boy 

by Tetjii~

Part 4 : MAMORU 

ตั้งแต่ Haido ออกจากโรงพยาบาล ดูเหมือนว่า Tetsu จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตไปซะแล้ว ไม่ว่าเจ้าตัวเล็กจะทำอะไร ก็จะต้องมี Tetsu อยู่ด้วยเสมอๆ จนเขาชินกับมันไปซะแล้ว คงจะรู้สึกแปลกๆ ถ้าไม่มีชายหนุ่มคนนี้มาคอยรบกวนเขา อาจจะเหงาไปเลยก็ได้ ที่จริง Tetsu ก็เป็นคนดีอยู่บ้าง ถ้าไม่นับนิสัยไม่ดีของเขา…
“ไปกินข้าวได้แล้วว ไอ้รูปเนี่ย เดี๋ยวค่อยมาวาด” ร่างสูงที่ยืนค้ำหัวกล่าวเสียงดัง
“เดี๋ยวสิ ก็มันยังไม่เสร็จนี่นา~ นายหิวก็ไปกินก่อนสิ” Haido ไม่สนใจ ยังคงก้มหน้าก้มตาวาดรูปการ์ตูน
“ชั้นบอกให้ไปก็ไปสิ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!!” Tetsu กระชากดินสออกจากมือของร่างบาง แล้วฉุดให้ลุกขึ้น
“โอ๊ยย !!~ ปล่อยนะ ชั้นยังไม่หิวซักหน่อย”
“ไม่หิวก็ต้องกิน มานี่!!” Tetsu ลากถูลู่ถูกังเจ้าตัวเล็กไปตลอดทางจนถึงโรงอาหารที่คราคร่ำไปด้วยนักเรียน
“ไม่เอา ปล่อยนะ ปล่อยซี่~~~” Haido พยายามดิ้น บิดข้อมือไปมาเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ก็ไม่เป็นผลแม้แต่น้อย เพราะยังไง Tetsu ก็ลากเขามาจนถึงโรงอาหารแล้ว
“ดิ้น ดิ้นเข้าไป อยากอายกลางโรงอาหารนี่ก็ดิ้นเข้าไป” คำขู่ได้ผลทีเดียว แม้ว่า Tetsu จะเพียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ก็ตาม มันก็ทำให้เจ้าตัวยุ่งสงบลงได้ในทันที

--------------------------------------

“ก๊อก - ก๊อก - ก๊อก!!!” เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น ทำให้ร่างบางนั้นใส่เสื้อผ้าอย่างรีบเร่ง ขาสั้นๆรีบก้าวมาเปิดประตูให้ผู้มาเยือน ซึ่งเขาเองก็รู้อยู่แล้ว ถึงแม้ว่าอยากจะปฏิเสธก็ตามเถอะ แต่ไม่คงเป็นไปไม่ได้สำหรับคนๆ นี้
“เปิดแล้วค้าบบบ”
“มัวทำอะไรอยู่ ชั้นเคาะตั้งนานแล้ว” Tetsu กล่าวอย่างหัวเสีย
“ก็แต่งตัวอยู่นี่” Haido จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยมากขึ้น
“เออดี… อาบน้ำแล้วก็ดี ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ จะได้ออกไปกินข้าวกัน”
“ไม่ไปอ่ะ ชั้นมีแซนด์วิชอยู่อันนึงแล้ว”
“ก็บอกว่าจะพาไปกินข้าว ชั้นสั่งก็ไปทำสิ ไม่ต้องพูดมาก” Tetsu เริ่มขึ้นเสียง
“แต่ว่า…” ยังไม่ทันจะได้อ้าปากเถียง ชายหนุ่มก็สวนขึ้นมา
“จะต้องให้จับไปเปลี่ยนใช่มั้ย” Tetsu กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่แววตานั้นทำให้เจ้าตัวเล็กไม่กล้าพูดอะไรได้อีก สายตาเย็นชาน่ากลัวแบบนั้นของ Tetsu มันทำให้เจ้าตัวยุ่งกลายเป็นเด็กน้อยเชื่องๆ ได้ทันที…

Haido นั่งตัวแข็ง ตาค้าง เขาไม่เคยนั่งรถใครได้น่ากลัวเท่านี้มาก่อน Tetsu ขับรถเร็วจนเขาไม่กล้าลืมตามองข้างหน้า แต่มันกลับเป็นเรื่องสนุกของชายหนุ่มเมื่อเห็นอาการของเจ้าตัวยุ่ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า อะไรกัน แค่นี้ก็กลัวด้วยเหรอ มา…ลงมาสิ ถึงแล้ว” Tetsu หัวเราะ
“นาย…นายบ้าไปแล้วใช่มั้ย” Haido พูดเสียงสั่น มองชายหนุ่มอย่างหวาดๆ
“นี่ชั้นหิวแล้ว เลิกพูดมากซะที” Tetsu ดุเบาๆ ก่อนจะลากเจ้าตัวเล็กเข้าไปในร้านอาหาร…

--------------------------------

เช้าวันเสาร์ภายใต้แสงแดดอ่อนๆ อากาศอบอุ่น หนุ่มน้อยร่างบางในชุดลำลองสบายๆ นั่งรับไออุ่นของแสงอาทิตย์ยามเช้าอยู่ข้างหน้าต่าง ดวงตากลมโตจ้องมองออกไปด้านนอกในขณะที่มือก็ลากดินสอดำลงบนกระดาษขาวสะอาดตา…
“ไอ้เตี้ยย~~ ตื่นยางง” เสียงเรียกอย่างคุ้นเคย ทำให้ Haido ต้องละสายตาจากกระดาษตรงหน้า
“อยู่นี่ “ Haido ส่งเสียงตอบ
“ทำอะไรอยู่น่ะ --- อย่าบอกนะ ว่าทำการบ้านน่ะ” Tetsu เดินเข้ามาหาแล้วดึงสมุดสเกตภาพจากมือของร่างบางมาดูใกล้ๆ
“วาดรูปอีกแล้วเหรอ น่าเบื่อสิ้นดี นายนี่ไม่มีอะไรจะทำแล้วเหรอ”
“ก็นายจะให้ชั้นทำอะไรล่ะ แล้วชั้นก็ชอบของชั้นนี่ ไม่ต้องมายุ่งเลย” ร่างบางคว้าสมุดคืนทันที
“เออๆ… ออกไปข้างนอกกันดีกว่า ให้เวลาเปลี่ยนเสื้อ 3 นาที 3 นาทีนะ” ชายหนุ่มย้ำก่อนจะออกจากห้องไป
“เฮ้อ~ ยังไม่ได้บอกซักหน่อยว่าจะไปด้วย” Haido งึมงำ…

“ไม่ต้องมาทำหน้างอหรอก รีบๆกินเลยนะ เดี๋ยวจะไป Game Center”
“GAME CENTER เหรอ!! “ เท่านี้ก็ทำให้ Haido ตาลุกวาวเป็นประกายเลยทีเดียว
“อื้ม --- ช่าย… ทำไม?”
“ป่าวๆ~ ไม่มีไร งั้นอิ่มละ ไปเหอะ” จู่ๆ ก็อิ่มขึ้นมาดื้อๆ ทั้งๆที่ Berger ยังเหลืออีกกว่าครึ่ง
“อิ่มจริงเหรอ… ไมวันนี้กินน้อยจริงวะ” Tetsu ส่ายหน้าอย่างงงๆ

***GAME CERTER***
“ไง Tetsu Kun ไม่เจอกันซะนานเลยนะ” หนุ่มร่างสูง หัวทอง ท่าทางเอาเรื่องไม่ใช่เล่น ในปากคาบบุหรี่เข้ามาทักทาย Tetsu อย่างคุ้นเคย
“ช่วงนี้ยุ่งๆ น่ะ ก็เลยๆไม่ค่อยได้แวะมา นายเป็นไงมั่งล่ะ”
“อืม…ก็เรื่อยๆ น่ะ วันก่อน ไอ้พวก Shibuya มันกล้ามากเลยว่ะ ข้ามมาถึงนี่ ก็เลยเล่นไปนิดหน่อยน่ะ” เจ้านั่นพูดไปก็หักข้อนิ้วกร๊อบๆ ไปด้วย “อ้าว~ แล้วนั่น…??” เขาหันมาสบตากับร่างบาง
“ไอ้เตี้ยเนี่ยเหรอ --- พามาด้วยน่ะ” Tetsu ตอบอย่างไม่สนใจนัก
“ชิ! บังคับมาล่ะไม่ว่า“ Haido สบถออกมาเบาๆ แต่ก็ดังพอที่จะให้ 2 หนุ่มได้ยิน ก่อนจะเดินหลีกออกไป
“เอ๋… แปลกดีนะ Tetsu” เจ้านั่นยิ้มแหยๆ “คงไม่ใช่เพื่อนธรรมดาสินะ น่ารักดีนะ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่า Tetsu มีผู้ติดตามตัวน้อยน่ารักแบบนี้” เจ้าหัวทองหัวเราะเบาๆ

เมื่อผละจากเพื่อนหัวทองแล้ว Tetsu สอดสายตาหาเจ้าตัวยุ่งที่เดินหายไปในทันที

"อ่ะ! เจอละ" Tetsu มุ่งหน้าเข้าไปหา ด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ
“นี่! ที่ชั้นพามาด้วยเนี่ย อย่าคิดว่าชั้นจะใจดีด้วยนะ ถ้าแกไม่เจียมตัวใหมากกว่านี้ล่ะก็ ชั้นอาจจะต้องสอนแกใหม่” เขาพูดทั้งสีหน้าและแววตาเย็นชา แต่เจ้าตัวเล็กกลับนิ่งเฉย สนใจเกมส์ตรงหน้ามากกว่า
“คิดว่าตัวเองเก่งไปหมดหรือไง” ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเดินจากไป ก็ไม่วายปากดีขึ้นมาจนได้
“ว่าอะไรนะ!!” Tetsu หันขวับจ้องเขม็งมาที่เจ้าตัวดี “อ้อ~~ เดี๋ยวนี้เก่งงั้นสิ คิดจะเอาชนะชั้นเหรอ ด้ายยย~~”
“อ๊ะ! นายท้าเองนะ” Haido พูดด้วยสีหน้ามั่นใจเป็นที่สุด
“ว่ามาสิ จะเอายังไง”
“ไม่ยากเลย ก็แค่เล่นเกมส์ ง่ายๆ ชนะ 3 ใน 5 เกมส์” Haido ยักไหล่
“ตกลง 3 ใน 5 --- ดูท่าทางนายจะมั่นใจซะเหลือเกินนะ” Tetsu มองอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กนั่นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
'รู้จัก Haido คนนี้น้อยไปเสียแล้ว ถึงแม้ว่าตัวจะเล็กแรงสู้ใครไม่ได้ แต่เรื่องเกมส์ไอ้เตี้ยคนนี้ไม่เคยแพ้ใคร Hahahah' Haido ยิ้มเยอะหัวเราะกับตัวเองในใจ (ก็ที่มันเตี้ยก็เพราะตอนเด็กๆมันเล่นแต่เกมส์อ่ะดิ ฮุฮุ)
--------------------------------------------------

Haido ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างสะใจ เมื่อเกมส์ตรงหน้าจบลง ผลคะแนนที่แสดงให้เห็นนั้นมันบอกว่า Haido เป็นผู้ชนะ แม้ว่าจะชนะมาได้อย่างหวุดหวิดก็ตามที แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้นี่นะ ในที่สุดเขาก็ชนะ Tetsu แล้ว!!
“บ้าเอ๊ย!!” Tetsu สบถออกมาอย่างหัวเสีย
“เอาน่า~ เอาน่า~ แพ้ก็คือแพ้ ยอมรับความจริงซะมั่งนะ ฮิฮิ ^_^” เจ้าตัวร้ายตบบ่าร่างสูงอย่างไม่เจียมตัว
ชายหนุ่มสะบัดแล้วเดินลิ่วๆ ออกจากร้านไป ทำให้ขาสั้นๆ ของ Haido ต้องออกแรงวิ่งตาม
“เฮ้! รอด้วยดิ โธ่~ แค่นี้ก็เองไม่เห็นต้องโกรธเลย” แล้วก็คว้าเสื้อชายหนุ่มไว้ได้ในที่สุด
“อะไรอีกล่ะ! ก็ชนะไปแล้วนี่” Tetsu ขมวดคิ้วมุ่น
“แหม~~ ก็ตามธรรมเนียมไง ชั้นเป็นคนชนะ ก็ต้องมีสิทธิ์ต่อรองสิ ใช่ป่ะ” Haido ทำหน้าทะเล้นใส่หน้ายักษ์ของชายหนุ่ม
“จะเอาไง อย่ามาลีลามากนักนะ”
“อืม… เอาไงดีน้า~~ งั้นก็ต้องพาไปดูหนัง แล้วก็ไปสวนสนุก แล้วชั้นขอห้ามเลยนะ ห้ามตะคอก ห้ามเสียงดัง ห้ามสั่ง ห้ามแกล้ง ห้าม…” ยังไม่ทันจะพูดจบ ก็ถูกมือใหญ่ปิดปากซะก่อน
“หุบปากได้แล้ว จะเป็นพ่อชั้นหรือไง” Tetsu เอ็ดก่อนจะยัดเจ้าตัวยุ่งเข้าไปในรถ

Haido เดินยิ้มหน้าบานไปตลอดทาง ก็แน่ล่ะสิพอเห็นหน้าที่เสียฟอร์มของ Tetsu แล้ว มันช่างดูเป็นเรื่องที่สนุกจริงๆ คราวนี้ถึงที Haido เอาคืนมั่งล่ะ
“บ้าหรือไง ยิ้มอยู่ได้”
“เอ้า! ยิ้มไม่ได้เหรอ ก็คนมีความสุขนี่ ก็ต้องยิ้มสิ” Haido หันมายิ้มร่าให้ Tetsu ขณะที่กำลังเดินแหวกว่ายอยู่
ท่ามกลางฝูงชนบนถนน Shinjuku ในวันเสาร์ และโดยที่เจ้าตัวไม่ทันระวัง Haido หันไปชนกับชายหนุ่มข้างหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้
“อ๊ะ! ขอโทษครับ” Haido กล่าวด้วยควมสุภาพ แต่เจ้าหมอนั่นดูท่าจะไม่พอใจเอาซะเลย Tetsu จึงรีบเข้ามาคว้าข้อมือเล็กแล้วเดินนำไป
“เดี๋ยว~ เดี๋ยวซี่ ~~ ช้าๆ หน่อย” Tetsu เดินเร็วจนทำให้เจ้าขาสั้นที่ถูกลากนั้นเดินขาแทบจะขวิดกัน
“เดินให้มันเร็วๆ หน่อยสิ เร็วๆ เดี๋ยวหนังจะเข้าแล้ว มัวแต่เดินเป็นเต่าอยู่นั่นแหละ!!”
ชั่วขณะหนึ่ง Haido รู้สึกถึงความอบอุ่นของมือใหญ่ที่จับเขาไว้นั้น มันให้ความรู้สึกแปลกๆ บอกไม่ถูกท่ามกลางผู้คนอันแสนจะสับสนวุ่นวายในเมืองใหญ่ แต่ก็ยังมีมือที่อบอุ่นนั้นจับไว้…

--------------------------------------

** 3 วันถัดมา - ย่าน Ikebukuro ในนครหลวงโตเกียว (ที่ชุมนุมประจำแก๊งค์)**
ดวงตะวันที่คล้อยตกลับขอบฟ้าไปแล้ว แสงดาวริบหรี่อยู่บนฟากฟ้า แต่หามองเห็นได้ไม่ท่ามกลางแสงสีค่ำคืนในนครหลวง ผู้คนเดินขวักไขว่มากมายล้อเล่นอยู่กับแสงไฟสีสวยเหล่านั้น หนุ่มน้อยรีบสาวท้าวก้าวให้เร็วขึ้น ตามให้ทันร่างสูงเบื้องหน้า พลันร่างสูงก็หยุดกึกเอาเสียดื้อๆ ร่างเล็กจึงชนเข้ากับร่างสูงอย่างไม่ทันระวัง
“อุ๊บสสส์!!~ หยุดทำไมน่ะ! “ Haido หน้านิ่ว
“ซุ่มซ่าม” Tetsu เอ็ดเบาๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสู้ดีนักสำหรับเจ้าตัวเล็ก ” อย่าอยู่ห่างจากชั้นเกิน 10 ก้าว เข้าใจรึป่าว” ร่างบางไม่ตอบ แต่พอจะเข้าใจแววตานั่น แล้วเขาก็เดินตามชายหนุ่มอย่างเงียบๆ กระทั่งมาถึงที่ลานกิจกรรมกว้างแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ใจกลางย่านนั้นพอดี บริเวณนั้นที่ซึ่งคราคร่ำไปด้วยกลุ่มวัยรุ่นมากมาย
Haido รู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก ดูๆ แล้วล้วนแต่เป็นคนที่เค้าไม่น่าจะเป็นเพื่อนได้เลยซักคน และพวกนี้ก็คงจะไม่เป็นเพื่อนกับใครง่ายๆ อยู่แล้ว เพราะดูท่าทางแต่ละคนเหมือนยากูซ่าดีๆ นี่เอง --- Tetsu เดินอาดๆ เข้าไปในกลุ่ม โดยที่ยังมีเจ้าตัวเล็กตามอยู่ไม่ห่าง ร่างสูงเข้าไปคุยกับหนุ่มหัวเกรียนคนหนึ่งอย่างสนิทสนม
“Hey!! Seiji เป็นไงมั่ง”
“หวัดดี Tetsu ไงล่ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นนายเลย”
“เออ! มีอะไรต้องทำน่ะ ชั้นไม่มาแค่สองอาทิตย์ ได้ข่าวว่ามีใครข้ามถิ่นมางั้นเหรอ แล้วไอ้พวกนั้นน่ะ ใครวะ “ Tetsu ชี้มือไปทางอีกกลุ่มที่ไม่ห่างไปเท่าไหร่นัก
“อ๋อ… ก็ไอ้พวกเดิมๆ น่ะ พวกลูกหมา ก็แค่เล่นงานมันไปพอสนุกๆน่ะ แล้วนั่นน่ะเหรอพวกเด็กใหม่น่ะ
ไม่มีไรหรอก ชั้นจัดการทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว สบายใจได้” Seiji ตอบยิ้มแป้น
“เรียบร้อย?” Tetsu ทวนคำนั้นก่อนจะกล่าวต่อไปอีก “เอาให้มันแน่นะเว้ย อย่าให้ต้องเดือดร้อนมาตามเคลียร์ทีหลังก็แล้วกัน แล้วบอกพวกมันด้วยนะ ว่าชั้นไม่ชอบสายตาที่มันมองชั้นแบบเมื่อกี้ ให้มันรู้ซะบ้างนะไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน” Haido รู้สึกว่า Tetsu สูงใหญ่ขึ้นจนคนที่อยู่เบื้องหน้าหดเล็กลง น้ำเสียงที่เรียบหากแต่ช่างเย็นเยือกและดูจริงจังยิ่งนัก
“เอาล่ะ ชั้นไม่มีเวลาคุยกับพวกแกมาก จัดการไปตามที่แกเห็นว่าดีก็แล้วกันนะ Seiji “ Tetsu ตบบ่าหมอนั่นแรงๆ ก่อนจะหันไปโบกมือให้พวกที่เหลือ ซึ่งยืนหน้าสลอนอยู่เบื้องหลัง Seiji พวกนั้นพยักหน้ารับพร้อมๆกัน เหมือนเป็นการทำความเคารพ Haido มองดูแล้วก็รู้สึกหวาดๆ ขึ้นมาตะหงิดๆ ชายหนุ่มร่างสูงนี้คงจะร้ายกาจไม่ใช่เล่น เขาสามารถควบคุมแก๊งค์อันธพาลพวกนี้ได้ทั้งๆที่ยังเป็นแค่นักเรียน ม. ปลายเท่านั้น
“เอ่อ… ส…เสร็จแล้วใช่มั้ย กลับกันรึยังล่ะ” Haido ถามตะกุกตะกัก
“กลับ? นายจะรีบกลับไปไหน เราเพิ่งออกมานะ”
“ต…แต่ว่านี่มันดึกแล้วนะ สี่ทุ่มกว่าแล้วด้วย นายยังมีที่ที่จะไปอีกเหรอ ชั้นว่าค่อยมาอีกก็ได้นี่นา” เด็กชายHaido ตัวน้อยเริ่มจะแสดงอาการงอแงเอาแต่ใจ หากแต่ว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้มเย็นๆ ที่มุมปาก แล้วยักไหล่อย่างกวนๆ Haido หน้าเสียลงไปเล็กน้อย ไอ้ท่าทางแบบนั้นเขารู้อยู่แล้วว่าป่วยการที่จะเปลี่ยนความคิดร่างสูงนั่น --- Tetsu นำร่างบางเข้าไปในผับแห่งหนึ่ง แสงไฟสลัวๆ กลิ่นควันบุหรี่ที่อบอวน เสียงอึกทึก ผู้คนที่ดื่มกินพูดคุยกัน Haido รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่อีกโลกหนึ่งที่เขาไม่รู้จักมาก่อน
“Oh!! วันนี้วันดีจริงๆ เลยนะเนี่ย ที่เสด็จมาถึงที่นี่ได้นะครับคุณชาย Tetsu “ ชายหนุ่มที่อยู่หลังเคาท์เตอร์ทักทายเสียงใส ดูท่าทางเป็นผู้ใหญ่กว่า Tetsu พอสมควร
“อย่ามาทำกวนน่า เอาอย่างเดิมมาชุดนึง” Tetsu นั่งลงที่หน้าเคาท์เตอร์ มีร่างบางที่ทำตาบ๊องแบ๊วนั่งอยู่ข้างๆ
“อ้าา~! แล้วคุณชายอีกท่านล่ะครับ รับอะไรดี” ถามด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดียิ่งนัก
“เอ่อ…ผม เอ่อ…” Haido ได้แต่อ้ำอึ้ง
“เอาอะไรก็ได้ที่เบาๆ น่ะ --- เออ Ken ฝากดูด้วยนะ อย่าให้ไปไหนล่ะ” Tetsu สั่งให้เสร็จสรรพก่อนจะลุกออกไปทักทายเพื่อนของเขา Haido แลบลิ้นไล่หลังให้
“งั้นลองนี่ ไม่แรงร้อก~” ว่าแล้วก็ส่งน้ำสีฟ้าสดใสในแก้วใบน้อยให้ร่างบาง เขาพยักเพยิดให้ Haido ลองดู
ร่างบางมองอย่างไม่แน่ใจนักก่อนจะค่อยๆ จิบเครื่องดื่มนั้น แล้วเขาก็พบว่ามันมีกลิ่นหอมแล้วรสชาดใช้ได้ทีเดียว ร่างบางยิ้มให้ก่อนจะกล่าวขอบคุณ
“แหมๆๆ น่าแปลกจริงๆ น้อ~ “ ชายหนุ่มหน้าแมวจ้องร่างบางเขม็ง แล้วพูดขึ้นมาลอยๆ Haido เลิกคิ้วเป็นเชิงถาม
“นายน่ะเป็นเพื่อนกับ Tetsu เหรอ หรือว่าเป็น…??” Ken ถามพลางยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย
“ครับก็เป็นเพื่อน เอ่อ.. ทำนองนั้นล่ะครับ” Haido ตอบอย่างไม่แน่ใจนัก แล้วก็ถามต่อออกไปอีก “คุณรู้จักกับเค้านานแล้วเหรอครับ”
“อืม… ก็นาน นานพอสมควร ชั้นชื่อ Ken ยินดีที่ได้รู้จักนะ ….”
“Haido ครับ ผมชื่อ Haido” ร่างบางยื่นมือน้อยๆ ไปสัมผัสเป็นการทักทายกับ Ken ชายหนุ่มหน้าแมวที่เพิ่งรู้จัก
“แล้วที่ว่าแปลกน่ะ เอ่อ…ยังไงครับ?”
“ก็แปลกที่มีเพื่อนตัวน้อยน่ารักขนาดนี้น่ะซี้~ เอ๊~~ หรือว่าจะไม่ใช่เพื่อนธรรมดาซะล่ะมั้ง ฮิฮิ เจ้าหมอนั่นก็เท่ไม่เบานี่นะ คงจะใช่ย่อยล่ะสิ เรื่องนั้นน่ะ ฮิฮิ” Ken พูดด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ หัวเราะคิกคัก ทำเอาร่างบางพูดไม่ออก ไม่นึกว่า Ken เห็นเขาเป็นแบบนี้
“ไม่ใช่นะครับ!! ผมเป็นเพื่อนกับเค้าจริงๆ นะครับ” Haido เถียงหน้าดำหน้าแดง
“เอ้าๆ ok ok เพื่อนก็เพื่อน แต่ก็น่าแปลกอีกน่ะแหละ ไหงมาเป็นเพื่อนกันได้ล่ะ”
“เอ่อ… ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ ทั้งที่เมื่อก่อนก็ออกจะเกลียดเจ้าบ้านั่น แต่มารู้อีกทีผมก็ติดแหงกอยู่กับเค้าซะแล้วน่ะครับ แหะ แหะ” Haido หัวเราะฝืดๆ
“แหม~โลกกลมๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ เอ้าๆ ดื่มอีกสิ วันนี้ชั้นเลี้ยงเองนะ” ว่าแล้ว Ken ก็รินให้อีก
Ken เป็นคนอารมณ์ดี คุยสนุก พูดจาตรงไปตรงมาจนน่าตกในบางครั้ง แต่ในขณะเดียวกันก็มีเหตุผลแบบผู้ใหญ่ และเขาก็พูดได้อย่างน่าฟังทีเดียว สำหรับคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันครั้งแรก Haido รู้สึกสนิทสนมกับ Ken ได้รวดเร็วอย่างน่าประหลาดเหมือนกับเป็นพี่ชายใจดีเลยก็ว่าได้ ---- Haido นั่งคุยไปดื่มไปจนเวลาล่วงเลยมาเที่ยงคืนกว่าๆ แล้ว เขาเริ่มรู้สึกหนักๆ ที่หัว ร้อนๆ ในท้อง ตาเริ่มหรี่ปรือ ความง่วงกำลังครอบงำ
“อ้าว~ อะไรกันเมาแล้วเหรอเนี่ย ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ” Ken ยังคงหัวเราะเสียงใสท่าทางเป็นปกติ เหมือนไม่ได้ดื่มอะไรเข้าไป ผิดกับร่างบางที่หน้าแดงระเรื่อ
“ผม… ผมง่วงจังเลยคร้าบบ อยากกลับแล้วว” Haido ตอบเสียงอู้อี้ พยายามเบิกตามองหาร่างสูง แต่กลับดูพร่าเลือนไปหมด
“เฮ้ยๆๆ ไอ้คุณชาย มานี่หน่อยดิ๊!!” เสียง Ken ที่ตะโกนโหวกเหวกเรียก Tetsu อยู่ข้างหูเป็นเสียงสุดท้ายที่จำได้ ก่อนที่ร่างบางจะหลับไป
“อะไรของนายวะ Ken ฉันไม่ได้บอกนายหรือไงว่าหมอนี่กินเหล้าไม่เป็น นายนี่มัน…” คุณชายพูดพลางส่งสายตาไม่พอใจเป็นที่สุดให้หนุ่มแมวหน้าทะเล้น
"อ่าวก็นายบอกแค่ให้หาที่เบาๆให้ ไม้ได้บอกสักหน่อยว่าไม่ให้เสริพเหล้า" Ken ยังไม่วายกวนต่อ

"เออ คิดผิดจริงๆ ไว้ใจแมวยักษ์เจ้าเลห์อย่างนาย" Tetsu สวนกลับ แล้วหันกลับไปสนใจร่างบางที่หลับคาเคาท์เตอร์อยู่นั้น
“Haido Haido ตื่น ตื่น” Tetsu ตบแก้มนวลเบาๆ เรียก แต่ไม่เป็นผล Haido นั่งคอพับคออ่อนไม่ได้สติ Tetsu มองแล้วก็ถอนหายใจก่อนจะอุ้มเจ้าหมาน้อยกลับไป
“เอ้อ~ ไอ้คุณชายมันหัดดูแลคนอื่นเป็นด้วยเหรอวะ น่าแปลกๆ อ่าถ้าฉันเป็นแมว เจ้าเด็กน้อยนั้นก็เป็นปลาย่างที่น่ากินที่สุดล่ะน้า~~~
” Ken พึมพำไล่หลัง

------------------------------------------------

แสงอาทิตย์ที่ส่องสว่างผ่านบานหน้าต่างเข้ามาเป็นสาเหตุให้ร่างบางที่นอนอุตุใต้ผ้าห่มอันอบอุ่นต้องลืมตาตื่นเสียที Haido กระพริบตาถี่ๆ มองห้องกว้างที่ไม่คุ้นเคย เสื้อผ้าที่หลวมโคร่ง และเสียงน้ำ เสียงใครกำลังอาบน้ำ เขานึกถึงเรื่องเมื่อคืนแต่ก็รู้สึกปวดแปลบๆ ขึ้นมาที่หัว ครั้งสุดท้ายจำได้ว่านั่งคุยอยู่กับ Ken ที่ผับ จำได้เพียงเท่านี้ แล้วตอนนี้ไม่เข้าใจว่าที่นี่ที่ไหนกัน ไม่นานนักคำตอบของเขาก็ออกมา
Tetsu ในสภาพที่เนื้อตัวผมเผ้ายังเปียกอยู่ กับผ้าขนหนูผืนเดียว เผยให้เห็นร่างกายสูงใหญ่ของผู้ชายอย่างเต็มตัว แผ่นอกขาว เนียนเรียบ ไหล่กว้างที่ดูแข็งแรง กล้ามเนื้อที่ได้สัดส่วน มัดกล้ามของท่อนแขน รวมกับน้ำที่ไหลรินตกลงมาตามส่วนต่างๆ ทำเอาร่างบางจ้องตาไม่กระพริบ ‘ทำไมถึงดูดีขนาดนี้นะ’
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ ไงล่ะ ปวดหัวล่ะสิท่า” Tetsu เอ่ยทักพลางสาละวนอยู่กับผมเปียกของตัวเอง
“เฮ้! ไม่เป็นไรใช่มั้ย ว่าไง ตอบสิ” Tetsu จ้องตาเขม็ง ร่างบางสะดุ้งไปเล็กน้อย เมื่อมือเย็นๆของ Tetsu แตะที่หน้าผากมน หน้าขาวนวลค่อยๆกลายเป็นสีแดงขึ้นเรื่อๆ รู้สึกร้อนผ่าวๆ ที่หน้า เพราะสายตาที่จ้องอย่างไม่วางเว้นนั่น
“อ้าว มีไข้ด้วยเหรอเนี่ย หน้าแดงเชียว” Tetsu ถาม
Haido ไม่ตอบแต่กลับส่ายหน้าไปมา มีท่าทางแปลกๆ ‘เฮ้ย! จะบ้าเหรอ หมอนี่ไม่ได้เท่อะไรนักหนาซะหน่อย เจ้านี่มันคนเกเรนะยังจะไปชมมันอยู่ได้’ Haido พยายามไล่ความคิดของตัวเอง
“เป็นอะไรน่ะ” ชายหนุ่มมองท่าทีแปลกๆ ของเจ้าตัวเล็กอย่างงงๆ
“มะ… ไม่เป็นไรหรอก ปวดหัวนิดหน่อย เอ่อ… ชั้นออกไปข้างนอกก่อนดีกว่า นายจะได้แต่งตัว” Haido หลบสายตาของร่างสูง พูดจาอ้อมแอ้ม
“เดี๋ยวแต่งตัวแล้วจะไปทำอะไรให้กินก็แล้วกัน จะได้กินยา” Tetsu ขยี้ผมอ่อนนุ่มเล่นเบาๆ และรอยยิ้มบางๆ ที่ดูอบอุ่น
'อ่าไม่คิดว่าจะเห็นรอยยิ้มอย่างนี้จากเจ้าบ้า tetsu' Haido คิดพลางรีบลุกออกไป ก่อนที่จะรู้สึกอะไรแปลกๆไปมากกว่านี้ 'อ๋า!~~~ ฉันคิดอะไรอยู่นี่'


เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะการเล่นเกมส์ Tetsu สบถอย่างหัวเสียก่อนจะลุกออกไปรับโทรศัพท์
“Moshi Moshi --- พูดอยู่ โทรมาไมตอนนี้เนี่ย” Tetsu ใส่อารมณ์กับโทรศัพท์
“สวัสดีครับ คุณหนู เอ๊ย~ คุณ Tetsu แหมๆ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ ผมจะโทรมาบอกว่าวันนี้อย่าลืมนัดของคุณพ่อนะครับ วันนี้ที่ภัตรคารฝรั่งเศส เวลาหนึ่งทุ่มครึ่งนะครับ” เสียงเลขาอารมณ์ดีของคุณพ่อ ไม่ได้ใส่ใจกับอารมณ์ของคุณหนูเขานัก แม้จะโดนแบบนี้บ่อยก็ตามที
“รู้แล้วน่า ผมไม่ได้ความจำเสื่อมนะ เออนี่ ผมจะพาเพื่อนไปด้วยคนนึงนะ”
“อ้อ~ ผมรู้ล่ะว่าเป็นใคร Haido chan ใช่มั้ยครับ ดีครับ เอ~แล้ว Teruคุง กับ Hisa จังไม่มาด้วยเหรอครับคราวนี้ ”
“อย่ามาทำเป็นรู้มากน่า Yukihiro แค่นี้นะ” Tetsu มองขวางๆมาที่ร่างบาง ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก เจ้าตัวเล็กได้แต่นั่งตาใส รู้สึกร้อนๆหนาวๆ วูบๆ ‘อะไรอีกล่ะ ใครเหยียบหางอีกล่ะนั่น ท่าจะไม่ดีแฮะ กลับดีกว่า’ เจ้าตัวเล็กเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามหาทางหนีทีไล่
“เอ่อ… ชั้นว่า ชั้นกลับหอก่อนดีกว่านะ รบกวนนายมาทั้งวันแล้วอ่ะ” เจ้าตัวเล็กยิ้มแห้งๆ
“จะกลับไปไหน! ยังไม่ให้กลับ วันนี้นายต้องไปกินข้าวเย็นกับชั้น!!” Tetsu สั่งด้วยน้ำเสียงและแววตาอันเฉียบขาด ทำให้เจ้าตัวเล็กแทบจะลีบกลายเป็นหนูไปเลยทีเดียว 'โอ้พระเจ้าถ้าผมบอกว่าไม่ ชีวิตผมจะปลอดภัยไหมนี่ T_T'


Haido ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนลงจากรถ เขารู้สึกอึดอัดหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อรู้ว่าจะต้องได้มาทานข้าวกับผู้ใหญ่ระดับสูงอย่างท่านรัฐมนตรี นึกไม่ออกว่าจะทำตัวอย่างไร ผิดกับ Tetsu ที่อารมณ์บูดมาตั้งแต่บ่ายโดยไม่มีสาเหตุ
“สวัสดีครับคุณ Tetsu สวัสดีครับ Haido chan เชิญครับ คุณพ่อรออยู่ข้างบน” Yukihiro ยิ้มร่าทักทายสองหนุ่ม
“Yukihiro san!! สวัสดีครับ“ Haido ยิ้มหน้าบาน เมื่อเห็น Yukihiro san ทำเอาหนุ่มร่างสูงยิ่งไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ Tetsu กระชากเจ้าตัวเล็กแรงๆ โดยไม่สน Yukihiro san แม้แต่น้อย
“โอ๊ย!! ~~ เบาๆ ซี่~ “ Haido คราง

ชายร่างสูงวัย 50 ต้นๆ แต่งกายด้วยชุดสุภาพ ท่าทางภูมิฐาน สง่างาม มองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นบุคคลระดับสูงของประเทศ เขานั่งอยู่กับหญิงสาวผมยาวสลวย ผิวขาวสะอาดตา แต่งกายด้วยชุดผ้าไหมอย่างดี บ่งบอกถึงชาติตระกูลที่สูงส่ง รวมทั้งกิริยามารยาทที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี เธอเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกด้าน เหมาะสมกับตระกูล Ogawa อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด ซึ่งทุกๆคนต่างก็เห็นตรงกันว่าเป็นเช่นนั้น
หากแต่นั่นไม่ใช่ความคิดของเด็กหนุ่มอารมณ์ร้อนผู้เป็นลูกชายของเขาแม้แต่น้อย 'ก็แค่แม่เลี้ยง'

“สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับ Tokiwa san “ Tetsu ทักทายด้วยสีหน้า และแววตาที่เย็นชา
“สวัสดีครับ” Haido โค้งให้อย่างน้อบน้อม พร้อมกับรอยยิ้ม
“อ้อ~ นี่สินะ Haido chan Yukihiro เคยเล่าให้พ่อฟังแล้ว” Ogawa san ยิ้มให้ Haido อย่างอ่อนโยน
“แหม~ Tetsu kun นี่มีเพื่อนน่ารักนะค่ะ อยู่ห้องเดียวกันด้วยใช่มั้ยค่ะ” Tokiwa san ถามพลางส่งยิ้มหวานให้หนุ่มน้อย
“ครับ เรียนอยู่ชั้นเดียวกันครับ” Haido ยิ้มตอบอย่างเขินๆ
“เออ… นี่คุณบอกว่ามีของขวัญจะให้ Tetsu ไม่ใช่เหรอ”
“อ้อ~ ใช่ค่ะ เห็นว่า Tetsu kun น่ะชอบดู Concert ใช่มั้ยค่ะ อามีตั๋ว Concert วง Orchestra มาจากอังกฤษน่ะค่ะ มี 2 ใบพอดีเลย วันเสาร์นี้ลองไปดูกับ Haido chan ดูสิค่ะ” Tokiwa san ยื่นตั๋วให้ ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณก่อนจะรับมาไว้ แต่ท่าทางไม่ได้สนใจมากนัก
“วงนี้ดังมากเลยนะครับ คุณ Tetsu มีแต่คนอยากดูทั้งนั้น” Yukihiro พยายามเชียร์ แต่ดูเหมือนจะยิ่งแย่กว่าเดิม
“วันเสาร์นี้ผมไม่แน่ใจว่าจะว่างรึป่าว ถ้า Yukihiro อยากดู ผมยกให้”
“เอ่อ… วง Orchestra เหรอครับ น่าสนใจดีนะครับ ที่จริงเราน่าจะลองไปดูก็ดีนี่นา ธุระของนาย คงไม่มากมายอะไรนี่ อีกอย่างวงนี้ก็นานๆ ทีจะได้มาด้วยนะ ถ้าไม่ไปชั้นคงเสียดายแย่เลย ลองไปดูเถอะนะ” คราวนี้ Haido ตะล่อมบ้าง ดูจะได้ผลขึ้นมานิดหน่อย ถึงแม้ว่า Tetsu จะไม่ได้ตกปากรับคำอะไร แต่เขาก็เก็บตั๋วเอาไว้ หลังจากนั้นทั้งหมดก็รับประทานอาหารกัน Tetsu แทบจะไม่พูดอะไรเลย ยังดีที่มี Haido ที่ช่วยทำให้โต๊ะอาหารวันนี้มีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างจากปีก่อนๆ
“วันนี้ขอบใจมากนะที่มาทานข้าวกับพ่อน่ะ อืม… ที่จริงพ่อก็อยากจะทานข้าวกับแกแบบนี้ทุกวันหรอก แต่แกก็ต้องเข้าใจพ่อนะ ที่พ่อทำทุกอย่างก็เพื่อแกนะ Tetsu” Ogawa san ลูบหัวเด็กหนุ่มด้วยความเอ็นดู
“ผมเข้าใจ เข้าใจทุกอย่าง พ่อไม่ต้องพูดหรอก ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก ผมโตแล้ว” แม้ภายนอกจะดูเข้มแข็ง เป็นผู้ใหญ่ แต่ในใจนั้นเขาย่อมรู้ดีว่ามันเหงามากแค่ไหน บางครั้งแววตาที่ดูเย็นชาคู่นั้นก็ไม่สามารถปิดบังเบื้องลึกของจิตใจเขาได้

------------------------------------------

** หลังจากชม Concert **

- Hurricane Pub - ย่าน Ikebukuro - เที่ยงคืน -

Tetsu ที่เริ่มจะรู้สึกมึนๆ นั่งขมวดคิ้วมุ่น สอดส่ายสายตามองหาร่างบางของเขาซึ่งหายไปจากข้างกายเมื่อไหร่ก็ไม่ทันรู้ตัว ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ผู้คนขวักไขว่ไปมา
“หายไปไหนวะ --- เฮ้ย! Teru Teru!! Haido อยู่ไหน” Tetsu เริ่มอารมณ์เสียมากขึ้น กระชากเสียงถาม
“ก็อยู่ตรงนี้ อ้าวว~~ หายไปไหนแล้วล่ะ” Teru อ้อแอ้ตอบด้วยอาการเมาเต็มที่
“Ken! Haido ล่ะ” คราวนี้มาทางหนุ่มแมวบ้าง
“เอ้า! ก็เมื่อกี้นั่งอยู่กับนายไม่ใช่เหรอ จะไปรู้ได้ไง ไม่ได้เฝ้าไว้นี่หว่า ทำงานอยู่นะเว้ย!!” เจ้าแมวสวนกลับอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน
“เอ่อ… บางทีอาจจะไปห้องน้ำก็ได้นะ เดี๋ยวก็คงมาล่ะมั้ง” Hisashi ออกความเห็น ขณะที่พยายามประคอง Teru

“อุ๊บบส์!! ขอโทษครับ” Haido กล่าวขอโทษชายหนุ่มเบื้องหน้าที่เขาหลบไม่พ้นด้วยสีหน้าเจื่อนๆ
ซึ่งเขาเองก็รู้อยู่แล้วว่าหมอนั่นตั้งใจเข้ามาชนเขา และเมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างสูงนั่น ทำให้รู้สึกเหมือนกับกลืนน้ำแข็งลงไปทั้งก้อนยังไงยังงั้น ทรงผมแปลกๆ ที่ไม่ค่อยเหมือนคน ในปากมีบุหรี่คาอยู่ คิ้วที่มีห่วงเหล็กสีเงินห้อยอยู่ทั้งสองข้าง รวมไปถึงใบหูที่เจาะเป็นรูใหญ่ๆ นั่น Haido อยากจะหายตัวไปตอนนี้ซะเลย แต่ก็เป็นไปไม่ได้
“เด็กใหม่งั้นเหรอ ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะ” เจ้านั่นกล่าวพลางจ้องร่างบางอยู่พักหนึ่ง
“ผ…ผมขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ขอตัวก่อนนะครับ” Haido หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ พยายามก้าวหลีกออกมา แต่หมอนั่นกลับเข้ามาขวางไว้อีก
“เดี๋ยวสิ ยังไม่รู้จักกันเลยนี่ จะรีบไปไหนล่ะ” ว่าแล้วก็คว้าข้อมือเล็กของร่างบางไว้ เจ้านั่นกล่าวด้วยน้ำเสียงน่าขนลุก พร้อมกับแววตาเจ้าเล่ห์ที่จ้องมองมา ร่างบางบิดข้อมือออก แต่ก็สู้แรงบีบนั่นไม่ได้เลย
“ไม่ทำอะไรหรอกน่า ก็แค่คุยกัน ไม่ต้องกลัวหรอก หึ หึ “ ร่างสูงยื่นมือมาสัมผัสกับแก้มขาวนวล พร้อมกับเสียงหัวเราะอันน่าขนลุก Haido ตัวสั่นน้อยๆ ได้แต่หลับตาปี๋ ทั้งกลัวและทั้งขยะแขยง พลันเจ้านั่นก็ปล่อยมือเขา แล้ว Haido ก็พบว่าเจ้านั่นหันไปรับหมัดของ Tetsu เข้าเต็มจมูก เลือดสีสดไหลออกมาอย่างไม่รอช้า
หมอนั่นจ้อง Tetsu ตาไม่กระพริบ แล้วมันก็พุ่งหมัดตรงเข้ามาทันที Tetsu หลบแล้วเตะสวนกลับไป คราวนี้ถึงกับลงไปนอนกองกับพื้นเลยทีเดียว ชายหนุ่มกระทืบซ้ำแรงๆ อีกครั้งก่อนจะลากเจ้าตัวยุ่งออกไป

-------------------------------

Tetsu สาวท้าวเร็วขึ้นโดยไม่สนใจว่าร่างบางที่เขาลากมาด้วยนั้นจะเป็นอย่างไร เขาโมโหจนแทบจะฆ่าไอ้หมอนั่นเลยก็ว่าได้ กระทั่งมาถึงบริเวณที่จอดรถจึงได้หยุด
“เจ้าโง่!!” Tetsu ตะคอกใส่หน้า พร้อมกับดีดหน้าผากแรงๆ ด้วยความโมโห
“โอ๊ย~ เจ็บนะ” Haido ยกสองมือขึ้นลูบหน้าผาก นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ
“บอกแล้วไงว่าอย่าไปไหน เกิดไอ้บ้านั่นมันทำอะไรล่ะ ตัวก็แค่นี้จะไปสู้อะไรกับมันได้!!” Tetsu จ้องเขม็ง
แววตาวาวโรจน์ โมโหเจ้าตัวยุ่งจนไม่รู้จะจัดการอย่างไรดี Haido ตัวสั่นไปด้วยความกลัว ตอนนี้เขากลัวชายหนุ่มเบื้องหน้านี้ มากกว่ากลัวไอ้บ้าในผับเมื่อกี้เสียอีก น้ำตาเริ่มคลอหน่วย และมันก็ไหลออกมาเมื่อร่างบางกระพริบตา Haido ไม่มีอะไรจะแก้ตัว เขาสำนึกผิดดี --- หยดน้ำตาเม็ดพราวยังคงไหลลงมาเรื่อยๆ และพยายามจะกลั้นเสียงสะอื้นนั้นไว้
“ร้องไห้ทำไม เป็นอะไรรึป่าว มันทำอะไรให้รึป่าว” Tetsu ตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นน้ำตา และสีหน้าที่ดูจะตื่นตกใจยังไม่หายนั่น
ร่างบางส่ายหน้าช้าๆ แทนคำตอบ แต่ยังไม่หยุดร้อง
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้วนี่ เลิกร้องไห้ได้แล้ว” Tetsu ค่อยๆ เช็ดน้ำตาออกจากแก้มเนียน ….
“กลับกันดีกว่า” Tetsu สวมเสื้อแจ๊กเก็ตให้ร่างบางก่อนจะกลับ

----------------------------

Haido ในชุดนอนหลวมโคร่งยืนเก้ๆ กังๆ กอดหมอนใบใหญ่อยู่หน้าประตูห้องนอนของ Tetsu ขณะที่ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้องกำลังจะปิดไฟ
“เอ้า! มานอนสิ ชั้นง่วงนอนแล้วนะ”
“เอ่อ…นอน นอนกะนายน่ะเหรอ” Haido พูดตะกุกตะกัก ท่าทางตื่นเต้น
“ยังมีที่อื่นให้นอนอีกเหรอ หรือจะนอนพื้น อย่ามาทำเป็นเรื่องมากได้มะ เตียงก็กว้างจะตาย ชั้นไม่ทับนายหรอกน่า มานอนได้แล้ว บอกให้มาก็มาสิ” สายตา ท่าทาง น้ำเสียงเชิงสั่งที่ปฏิเสธไม่ได้

Haido นอนตัวลีบๆ ลืมตาโพลงอยู่ในความมืด เสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของร่างสูงข้างๆ ทำเอาใจเต้นไม่เป็นจังหวะ พยายามข่มตาหลับเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล เสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะระเบิดออกมา Haido พลิกตัวเบาๆ ด้วยกลัวจะรบกวนร่างสูง พลันแขนอันแข็งแกร่งก็โอบรอบตัวเขาไว้ Tetsu รั้งร่างบางเข้ามาใกล้ตัวมากขึ้นอีก ขาที่กอดก่ายราวกับร่างบางเป็นหมอนข้างก็ไม่ปาน พอขยับตัวเขากลับถูกกอดแน่นเข้าไปอีก Haido ตกใจจนแทบลืมหายใจ
‘เอ๊ย~ จะทำอะไรน่ะ จะบ้าหรือไงชั้นป็นผู้ชายนะ หรือว่า… จะเป็นอย่างที่ Ken บอก เฮ้ย!!~~ ไม่เอานะ ’
คืนนั้นเจ้าตัวเล็กได้แต่นอนกระสับกระส่ายทั้งคืน

------------------------
**อาทิตย์ถัดมา Hurricane Pub - Ikebukuro- **

หนุ่มตี๋ร่างสูง พ่นควันสีเทาจางออกมาช้าๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าจรดริมฝีปาก สายตาจดจ้องไปยังโต๊ะที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเขา รอยยิ้มแห่งความเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก
“มันอยู่นั่นไง เรียกมาจัดการเลยดีมั้ย” ร่างสูงอีกคนที่นั่งข้างกล่าวด้วยความใจร้อน
“เดี๋ยว… ใจเย็นๆ ชั้นอยากจะเล่นเกมส์กับมันหน่อย หึ หึ รับรองว่าแกได้สนุกแน่ไอ้น้องชาย” เขาปรามเด็กหนุ่มไว้แล้วมองอย่างใจเย็น
“โธ่!! J นายจะรออะไรอีกล่ะ” เด็กหนุ่มร้องอย่างขัดใจ
“แกเห็นไอ้เด็กที่นั่งข้างๆ มันมั้ย มันเป็นใครกันวะ Kai” J ชี้มือไปยังกลุ่มเป้าหมาย
“เอ… ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ แต่เมื่อคราวก่อนเห็นว่าไอ้หมอนั่นมันก็มีเรื่องกัน เพราะเด็กคนนั้นนะ เล่นเอาเกือบแย่เหมือนกันนี่” Kai ตอบ
“งั้นเลยเหรอ อืม… งั้นก็ไม่ธรรมดาสินะ --- หึ หึ Taizo ชั้นมีอะไรสนุกๆ ให้แกทำแล้วล่ะ” J หันมาบอกกับเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้มเหี้ยมๆ

“นี่!! กลับได้รึงยังล่ะ ง่วงแล้วนะ” เจ้าตัวยุ่งเริ่มเซ้าซี้ชายหนุ่มมากขึ้น Haido เขย่าแขน Tetsu เป็นการเร่งเร้า
“อะไรเล่า เอ๊ะ!! นายนี่ ง่วงก็นอนมันตรงนี้แหละ” Tetsu สะบัดแล้วดุเจ้าตัวยุ่ง Haido ได้แต่นั่งหน้าบูดไม่ยอมพูดยอมจา จนในที่สุดชายหนุ่มก็หมดความอดทน
“ไปอยู่กะ Ken เลยป่ะ ไม่ต้องมานั่งหน้างอแบบนี้เลยนะ”
“ชิ! ไปคุยกะ Ken chan ดีกว่า ไม่คุยด้วยแล้ว แหวะ!” เจ้าวายร้ายหันมาแลบลิ้นให้ก่อนจะลุกจากไป
“เฮ้ย~ น่ารักจริงๆว่ะ ขอได้มะ Haido chan เนี่ย” Seiji หัวเราะคิกคัก กระเซ้าร่างสูงเล่น
“น้อยๆหน่อยเว้ย Seiji คิดจะอยากได้เหรอ เอาไว้ชาติหน้าเหอะ” Tetsu ตอบด้วยสีหน้ากวนๆ

ร่างบางเดินออกมาจากโต๊ะ หมายจะตรงเข้าไปหาหนุ่มแมว แต่ก็ยากเย็นไม่น้อยเมื่อผู้คนในเวลานี้คึกคักเหลือเกิน เขาพยายามหลบหลีกเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา แต่ก็ดูเหมือนจะไม่พ้นจนได้ เมื่อจู่ๆ ก็มีชายร่างสูงเข้ามาจากด้านหลังเข้ารวบตัวเขาไว้ และมือใหญ่ที่ปิดปากแน่นสนิท ซึ่งเขาไม่สามารถจะร้องอุทรณ์ใดๆ ได้เลย นอกจากดิ้นขลุกขลักอยู่ในวงแขนนั่น แล้วหมอนั่นอุ้มเขาออกมาจากผับ โดยมีอีก 2 คนที่ตามมาติดๆ
กระทั่งถึงลานกว้างหน้าโกดังแห่งหนึ่ง ซึ่งห่างจากย่านชุมชนไกลพอสมควร เจ้านั่นจึงโยนเขาลง Haido ได้แต่มองไปรอบๆ กลุ่มวัยรุ่นมากมายเกือบ 50 ชีวิต ยืนหน้าสลอนราวกับรออะไรบางอย่าง
“ทำไงต่อครับ”
“มัดมันไว้ก่อน” J เดินเข้ามาใกล้ๆ พลางจ้องร่างบางตาเขม็ง แล้วก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น เด็กหนุ่มคนหนึ่งในสภาพย่ำแย่เอามากๆ หน้าตายับเยิน เลือดที่ไหลซึมออกมาจากจมูกและปาก ถูกหามมากองไว้ตรงแทบเท้าของ J
“หานี่อยู่เหรอ” ร่างสูงจิกหัวผู้เคราะห์ร้ายให้เงยหน้ามองร่างบางที่ถูกมัดอยู่ตรงหน้าเขา
“Ha… Hai do อึ้กก!!!” ร่างบางได้แต่มองด้วยความตกใจ
“งั้นก็ฝากไปบอก Tetsu มันด้วยนะ ว่าถ้าอยากได้ของของมันคืน ให้มันมาเอาที่นี่ ด้วยตัวเอง!” J กล่าวเสียงหนักๆ ในตอนท้าย ก่อนที่จะปล่อยเด็กหนุ่มผู้เคราะห์ร้ายแล้วหันมาหาร่างบางต่อ
“เฮ้! ไอ้หนู แกเป็นอะไรกับ Tetsu วะ” ร่างสูงถามเสียงดัง หากแต่ร่างบางได้แต่จ้องมองกลับ แทบจะไม่กระพริบตา Haido ไม่ยอมปริปากใดๆ ทั้งนั้น
“วะ!!! ไม่ได้ยินที่ถามเหรอ แกเป็นอะไรกับมัน” J เดินกลับไปกลับมาหลายครั้ง จนเริ่มยั๊วะ
“อาจจะเป็นอย่างว่าของหมอนั่นล่ะมั้ง คิกคิก หน้าตาน่ารักซะด้วยนี่นา” Taizo มองอย่างเจ้าเล่ห์หัวเราะคิกคัก ทำเอาดวงตากลมใสของร่างบางวาวโรจน์อย่างไม่พอใจขึ้นมาทันที
“ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น!! ไม่ใช่เรื่องของพวกแก” Haido ร้องเถียงอย่างไม่เกรงกลัว
“แต่ที่ Taizo ว่าน่ะ ก็ดูจะเข้าทีนะ หึ หึ” J ยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับไล่นิ้วลงบนแก้มเนียน แววตาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์จ้องมองลงมายังซอกคอขาว เจ้าตัวเล็กได้แต่ดิ้นขลุกขลักหลับตาแน่น นึกภาวนาให้ Tetsu มาจัดการเสียที
"อ๊าก!!~~~~~" ร่างบางก็กรีดร้องขึ้น เมื่อร่างสูงนั่นฝังรอยเขี้ยวลงบนซอกคอของเขา
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ร้องซะลั่นเชียว แหม~เห็นแล้วมันหมั่นเขี้ยวน่ะ”
“พวกแกคอยดูเหอะ Tetsu จะต้องมาฆ่าพวกแกแน่ๆ!!“ ร่างบางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ
“เฮอะ ก็คอยดูไปก็แล้วกันว่าใครจะฆ่าใคร ไอ้นั่นน่ะเรอะ กระจอกซะมากกว่า” J เชยคางร่างบางขึ้นมาแล้วกล่าวอย่างมั่นใจ
“**ถุย!!** ไปให้พ้นนะ ไอ้พวกสกปรก อย่ามาแตะต้องตัวชั้นนะ!!!” ทันใดนั้นฝ่ามือใหญ่ก็ตบลงมาบนซีกหน้าขาวนวลอย่างไม่ปราณี ร่างบางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงรสชาดของเลือดสดๆ ที่ซึมออกมาจากมุมปาก
“ถ้าไอ้ Tetsu มันไม่มาล่ะก็ คนที่จะถูกฆ่าน่ะก็คือแก!!” J จิกผมร่างบางขึ้นมาแล้วกล่าวด้วยแววตาเหี้ยมโหดก่อนจะสะบัดร่างน้อยลงไปแรงๆ Haido ได้แต่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ร่างน้อยเริ่มสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้า ในใจนึกภาวนาถึง Tetsu ตลอดเวลา

----------------------------------

บริเวณลานกิจกรรมย่าน Ikebukuro ซึ่งเป็นที่ชุมนุมเป็นประจำของแก๊งค์ มีกลุ่มเด็กวัยรุ่นค่อยๆ ทยอยมารวมตัวกันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนดูจะกลายเป็นกองทัพขนาดย่อมๆเลยก็ว่าได้
“ไอ้พวกนั้นใช่มั้ย มันอยู่ที่ไหน Kinya” Tetsu ก้มลงถามเด็กหนุ่ม
“ใช่ ที่เดิม เมื่อคราวที่แล้ว… Ha… Haido Haido อั่ก!!” Kinya อ้าปากพูดด้วยความยากลำบาก
“เข้าใจแล้ว Kinya ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวชั้นจะจัดการเอง --- เฮ้ย! Teru Seiji กับพวกแกอีกซัก 10 คน อ้อมไปทางข้างหลัง ชั้นจะลุยมันจากด้านหน้า แล้วพวกแกก็คอยต้อนมันไว้ แล้วก็จัดการ คราวนี้ชั้นต้องฆ่ามันแน่!!” Tetsu กระแทกหมัดลงกับฝ่ามือ แววตาวาวโรจน์

“ไง Tetsu ไม่ได้เจอกันนานนะ” J เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงกวน เมื่อ Tetsu มาถึงพร้อมกับสมาชิกในแก๊งค์เกือบ 50 คน ทุกคนล้วนแล้วแต่เตรียมพร้อม จากสีหน้า และแววตาอันกระหายนั่น
“ชั้นมาเอาของของชั้นคืน” Tetsu กล่าวเสียงเรียบ เยือกเย็น
“ไอ้นี่น่ะเหรอ” J ชี้มือไปที่ร่างบางซึ่งตัวสั่นไปด้วยความกลัว โดยมี Taizo ประกบอยู่
“Haido!!” Tetsu ร้องอย่างตกใจ เมื่อเห็นรอยช้ำบนแก้มนวล อีกทั้งเลือดที่ซึมออกมาจากมุมปากนั่น
เขากำหมัดแน่นตัวสั่นเทิ้มไปด้วยความโกรธ --- จริงอยู่ถึงแม้ว่า Tetsu จะชอบรังแกเจ้าตัวเล็กนั่น แต่เขาก็ไม่เคยทำถึงกับเลือดตกยางออกเลยซักครั้ง แล้วถ้าเจ้าตัวเล็กจะต้องเจ็บตัว หรือเป็นอะไรไปล่ะก็ คนที่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นได้มันก็ต้องเป็นเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!!
“คราวที่แล้วพวกแกรุมรุ่นน้องชั้น เทียบกับไอ้หนูนี่ยังถือว่าแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” ยังไม่ทันที่ J จะได้ตั้งตัว หมัดลุ่นๆ ของ Tetsu ก็พุ่งตรงเข้าใส่ J จนเกือบล้มลงไป J พุ่งเข้ามาสวนกลับทันควัน Tetsu หลบหมัดของ J ได้ แต่ก็หลบไม่พ้นโดนเตะเข้าจนได้ ร่างสูงโปร่งโขกหัวสวนกลับอย่างไม่รอช้า ทำเอา J เซถอยไปหลายก้าว และขณะที่ Tetsu ชะล่าใจอยู่นั้น เพียงแค่ก้าวเดียวที่เขาช้ากว่า J ใบมีดคมกริบก็พุ่งตรงมา Tetsu เบี่ยงตัวหลบ แต่มันก็ไม่พ้นแขนเขาอยู่ดี ไม่จบแค่นั้นแน่เมื่อ Tetsu เหวี่ยงคมมีดของเขาเฉียดหน้าของ J ไป เลือดสีแดงซึมออกมาตัดกับผิวขาวอย่างเห็นได้ชัด… ทั้งสองยังคงต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะฆ่าให้ตายกันไปข้างหนึ่ง หน้าตา มือ เสื้อผ้าชุ่มโชกไปด้วยเลือด แต่ทว่าพวกเขากลับไม่ได้รู้สึกอะไรเลยนอกจากความแค้น

Haido ที่ยืนตะลึงอยู่ไม่ห่างไปนัก ตัวสั่นเทิ้มไปด้วยความกลัว น้ำตาไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ภาพของชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเขาเพียงคนเดียวตอนนี้ราวกับปีศาจ ดวงตาที่ไร้แวว ไร้ความรู้สึก การต่อสู้ห้ำหั่นเหมือนฆาตกรเลือดเย็น ชายหนุ่มเบื้องหน้านี้ไม่ใช่ Tetsu ที่เขาเคยรู้จัก หากแต่เป็นเหมือนกับสัตว์ป่ากระหายเลือด ช่างน่ากลัวเหลือเกิน --- ทันใดนั้นเสียงรถหวอก็ดังขึ้น พวกตำรวจกำลังแห่กันมา
“ตำรวจ!!! ตำรวจ!!!” เสียงตะโกนร้องดังเซ็งแซ่ เป็นเหตุให้การตะลุมบอนต้องแยกกันไปโดยปริยาย Tetsu จึงรีบปราดเข้ามาคว้าตัวร่างบาง

------------------------------------

Tetsu ถอดเสื้อที่เปื้อนเลือดออกอย่างยากเย็น ตามเนื้อตัวมีรอยถูกทำร้ายไปทั่ว แขนที่ถูกคมมีดมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด เขาทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะหันมาหาร่างบางที่ยังคงมีน้ำตาไหลออกมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ตอนที่เขาพาออกมาจากที่นั่นแล้ว
“เฮ้อ~ นายไม่เป็นไรใช่มั้ย มันทำอะไรนาย มาให้ชั้นดูหน่อย” Tetsu ขยับเข้ามาใกล้ เพ่งมองรอยช้ำบนซีกแก้มนั่น เจ้าตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อย เหมือนกับเพิ่งได้สติ น้ำตาเม็ดพราวยิ่งไหลรินออกมาเหมือนเปิดก๊อก
“Haido Haido!! เป็นอะไร มันทำอะไรนาย บอกชั้นสิ บอกชั้น” Tetsu เขย่าร่างบาง ใบหน้าตื่นตกใจ
“มะ…ไม่… ไม่ได้ทำอะไร ฮึก ฮึก” Haido ตอบพลางส่ายหน้าไปมา
“แล้วร้องไห้ทำไมตั้งมากมายน่ะ ไม่เป็นอะไรแน่นะ”
“ชะ…ชั้นกลัว ชั้นกลัววว ฮือออ ฮืออออ~~~” Haido ตอบเสียงสั่น แล้วในที่สุดก็ปล่อยโฮออกมา ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ตบหน้าผากตัวเองเมื่อรู้สึกนึกขึ้นได้ว่าเจ้าตัวเล็กคงกลัวแทบจะขาดใจ แต่ก็รู้สึกโล่งอกที่ไม่เป็นอะไรมาก
“อือ… ไม่ต้องกลัวหรอก ชั้นอยู่ที่นี่แล้วนะ ไม่มีพวกมันแล้ว หยุดร้องนะ” Tetsu ลูบผมนุ่มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะลุกไปอาบน้ำ

“ซีดดด~~ เจ็บเป็นบ้าเลย ไอ้ระยำเอ๊ยย!!!~~” Tetsu สบถด้วยความแค้นขณะที่ร่างบางกำลัง
ทำแผลที่แขนให้เขา
“อยู่นิ่งๆ สิ ดีนะที่เข้าไม่ลึกน่ะ เจ็บมากมั้ย”
“ไม่เจ็บ เจ็บใจมากกว่า เจออีกทีล่ะก็ชั้นต้องฆ่ามันให้ได้เลยคอยดู ซีดดด~~~ โอ๊ยยย!!~~ แสบๆๆๆ!!!!” Tetsu ร้องเสียงหลงเมื่อถูกร่างบางราดด้วยทิงเจอร์
“เฮ้ยยยย!!! “ แล้วจู่ๆ เขาก็ร้องเสียงหลงขึ้นมาอีก แต่คราวนี้ Haido ยังไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากกำลังเก็บอุปกรณ์ทำแผลอยู่
“อะไร นายเป็นอะไร เจ็บแผลเหรอ ไหน ตรงไหน” Haido ร้องถามด้วยความตกใจ
“ที่คอนาย!!! มันทำอะไรที่คอนาย!!!!”
“เนี่ยเหรอ ก็ไอ้ตี๋บ้ากามนั่นน่ะสิ มันกัดชั้น!!”
“กัด มันกัดนายงั้นเหรอ” Tetsu จ้องตาไม่กระพริบ
“อื้ม เจ็บเป็นบ้าเลย” Haido ลูบคอป้อยๆ
“แค่กัดใช่มั้ย หรือว่ามันทำอะไรอีก”
“แค่กัดเท่านั้นแหละ อี๋~~ น่าขยะแขยะจริงๆ” Haido ทำท่าห่อไหล่ กล่าวพลางทำหน้าเบ้ แล้วจู่ๆ ชายหนุ่มก็โผเข้ามาที่ต้นคอขณะที่ร่างบางไม่ทันตั้งตัว แล้วลิ้นอุ่นๆ ก็ค่อยๆ ไล้เลียบริเวณรอยแดงๆนั่นอย่างเชื่องช้า
“เฮ้ย~ นายทำอะไรน่ะ Tetsu” Haido หน้าตาตื่นตกใจ หน้าแดงระเรื่อ
“ฮึ!! ไอ้ตี๋หน้าจืดเอ๊ยย~~ บังอาจมาได้สัมผัสก่อนชั้นเหรอ ชะ!! ไม่ยอมหรอก” Tetsu พึมพำกับตัวเองแล้วหันมามองเจ้าตัวเล็กด้วยหน้าตาท่าทางที่ขึงขัง “นายเป็นของชั้น ของชั้นคนเดียวเข้าใจมั้ย!!” Tetsu จับไหล่บางแล้วเขย่าเบาๆ แต่ร่างบางได้มองด้วยความแปลกใจ ใบหน้าร้อนผ่าวๆ --- แล้วคืนนี้ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่เขาคงจะนอนไม่หลับอีกตามเคย เพราะร่างสูงที่กอดก่ายเขาเอาไว้ราวกับกลัวว่าตุ๊กตาตัวโปรดจะหายไป Haido ได้แต่นอนฟังเสียงหัวใจที่เต้นดังเหมือนกลองอยู่ทั้งคืน



--- END Part 4 ---


Copyright © 2001 Reincarnation. All rights reserved.