Part 3: A sensation of mind

-- บ่ายวันถัดไป --

เสียงโทรศัพท์ของ Ken ดังขึ้น ขัดจังหวะการเล่นเกมส์ของเขาและร่างบาง Hyde คว้าโทรศัพท์จากมือเจ้าของมารับเอง Ken ได้แต่งง ‘ โทร…โทรศัพท์ชั้นนะ’

“Moshi Moshi --- Ken เหรอครับ --- จากใครครับ --- Hitomi chan --- เดี๋ยวนะครับ”

Hyde ยัดโทรศัพท์ใช่มือชายหนุ่ม ‘ชิ! ผู้หญิงอีกแล้วเหรอ คราวที่แล้ว Midori chanวันนี้เปลี่ยนเป็นอีกคนแล้วงั้นเหรอ --- แหวะ! น่าหมั่นไส้นัก!’ เจ้าตัวน้อยนั่งหน้าเบ้

“ครับ --- Ken ครับ --- อ๋อ --- ที่เดิมเหรอครับ --- ได้สิ --- ไปได้อยู่แล้ว --- ครับแล้วเจอกันนะครับ” Ken คุยโทรศัพท์ยิ้มๆ

“Hyde บอก Tet chan ชั้นจะออกไปข้างนอก ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ ^_^ “ แล้วชายหนุ่มก็ยิ้มแมวๆจากไปเจ้าตัวเล็กนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ระคนโมโห คว้าหมอนมาขว้างไล่หลังชายหนุ่มแต่ผู้รับเคราะห์ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว…

0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0

“นี่ Hyde อย่าบอกน้าา~ ว่าวันนี้นายจะรอ Ken chan อีกน่ะ” Tetsu เห็นว่าดึกมากแล้วแต่เจ้าตัวเล็กยังนั่งนิ่งไม่มีท่าทีว่าจะง่วงแม้แต่น้อย

“เอาน่าาา~ Tet chan ปล่อยเขาไปเหอะน่า --- นายน่ะไปนอนได้แล้วว” Yukky ตบบ่าท่านหัวหน้าวงป่วยการที่จะบอกให้เจ้าตัวเล็กนั่นไปนอน ถึงนอนก็คงจะนอนไม่หลับแน่ๆ เพราะใจไปอยู่ที่อีกคนน่ะสิ

“เอ้าๆ ตามใจ --- งั้นมีอะไรก็เรียกก็แล้วกัน” Tetsu มองหน้า Yukky อย่างเข้าใจ แล้ว 2 หนุ่มก็ตบเท้าขึ้นไปนอนตี 1 ผ่านไป --- ตี 2 ก็แล้ว ยังไม่มีวี่แววของชายหนุ่มหน้าแมวแม้แต่น้อย

“ไม่รู้จะไปอะไรกันนักหนา ป่านนี้แล้วยังไม่กลับอีก เฮ้อ~ …” หนุ่มน้อยได้แต่นั่งกระวนกระวายใจ --- ในที่สุดเสียงรถของชายหนุ่มที่เขารอก็มาถึง เจ้าตัวเล็กที่นั่งหน้างอ คิดมาดหมายในใจ ‘เดี๋ยวจะต้องดุซะหน่อยแล้ว’

“เปิด --- เปิดปาตูหน่อยยย~ “ เสียงเมาแบบแมวๆ ดังโวยวายจากข้างนอก เมื่อเจ้าตัวเล็กเปิดประตูออก Ken ก็เซถลาเข้ามาหาร่างบางทั้งตัว

“อ๋าาา~~ Ken chan นายเมามากเลยนะเนี่ย --- เอ้าๆ! เดินดีๆสิ --- เดี๋ยวนะๆ อย่านะๆ!! อย่าอ๊วกนะ เอ้า!! เดินมาๆ --- ก้าว ก้าวสิ บันไดเนี่ยดูสิ --- เดินดีๆนะ…”

Hyde ค่อยๆ ประคองร่างสูงขึ้นไปยังห้องของชายหนุ่ม ด้วยความทุลักทุเลอยู่ไม่น้อย

“ดื่มอะไรมากมายขนาดนี้เนี่ย --- เอ้า! ถึงห้องของนายแล้ว” Hyde ใช้เท้าเล็กๆ ค่อยๆยันประตู พาร่างสูงเข้าไปในห้อง เจ้าตัวเล็กประคองให้ Ken นอนลงบนเตียงนุ่ม เขาพยายามจัดให้ Ken นอนสบายมากขึ้น

“เฮ้อ~ นายนี่มันตัวโตจริงๆนะ --- เดี๋ยวนะ อย่าลุกไปไหนนะ ไปเอาผ้าชุบน้ำแป๊บนึง” เจ้าตัวเล็กลงไปหาผ้าสะอาดๆ ชุบน้ำหมาดๆ เพื่อเช็ดตัวให้ชายหนุ่ม …Hyde ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มออก เขาเริ่มเช็ดตัวให้ร่างสูง ตั้งแต่หน้าลงมาจนถึงอกกว้างนั่น “จริงๆ เลยน้าาา~ นายนี่ ดื่มไม่ได้รู้ตัวมั่งเล้ยยยย~ ดีนะที่ยังขับรถกลับบ้านกลับมาได้เนี่ย ขืนเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะทำยังไง” เช็ดไปปากก็บ่นไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าด้านนอกห้องนั้นทั้งTetsu และ Yukky แอบดูผ่านรอยแง้มของประตูที่เจ้าตัวเล็กไม่ได้ปิด Tetsu หันไปมองหนุ่มมือกลองเพื่อนรักอย่างรู้กัน …

“Ken ลุกขึ้นแป๊บนึงเร็ว จะได้เปลี่ยนเสื้อ เอ้าลุกซี่” Hyde พยุงร่างสูงให้นั่งตัวตรง เขาเปลี่ยนเสื้อด้วยความทุลักทุเล แต่ยังไม่ทันที่ร่างบางจะหันไปหยิบเสื้อ เขาก็ถูกชายหนุ่มฉุดเข้ามาไว้ในอ้อมกอด เจ้าตัวเล็กหน้าแดงซ่าน ทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาทันที Hyde เองไม่ขัดขืนการกระทำนี้แม้แต่น้อย “Ken อย่านะ เดี๋ยวก่อน ใส่เสื้อก่อนซี่” Hyde อ้อมแอ้มพูดกับชายหนุ่มด้วยความเขิน

“Hitomi channnn~~ จาไปหนายยย~~ คุยกันก่อนน้าาาา~~~”

“ว่าไงนะ Hitomi chan งั้นเหรอ --- ชั้นไม่ใช่แม่นั่นนะ!!” ร่างบางโมโหตะหงิดๆ Hyde พยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม แต่ก็กลับเหมือนเป็นการกระตุ้นให้เขาออกแรงมากกว่าเดิม Hyde ผลักหน้าอกชายหนุ่มแรงๆ Ken ลงไปนอนเป็นแมวนอนแผ่อย่างหมดท่า “เชอะ! ออดอ้อนกันดีนักน่ะสิ ก็ไปให้แม่นั่นมาTake care สิ หมั่นไส้นัก! ชิ!” Hyde ใส่เสื้อให้เจ้าแมวอย่างไม่ปราณี กระชากซ้ายกระชากขวา 

“อย่าเพิ่งปายยย~~~ น่าาาาา~~~” มือแมวๆ ปัดป่ายหาร่างบางไปเรื่อย เจ้าตัวเล็กมองอย่างงอนๆ แล้วค่อยๆดึงผ้าห่มมาห่มให้เจ้าแมว ก่อนจะออกจากห้องไป Tetsu และ Yukky หายเข้าห้องตัวเองด้วยความเจ้าเล่ห์ และรวดเร็ว

0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0

“**หาววว~~** เมื่อคืนนายเห็นอะไรรึป่าว Yukky “ Tetsu ถามก่อนจะยกกาแฟขึ้นมาจิบ

“ก็เห็นอย่างที่นายเห็นนั่นแหละน่าา~ “ Yukky หันซ้ายหันขวา เพื่อความปลอดภัยต้องดูให้แน่ใจว่าเจ้าตัวเล็กจะไม่โผล่มาต้อนนี้

“Ken น่ะ กอด Hyde ด้วยน้าา~ แล้ว Hyde ก็…”

“เออ…เห็นๆ กอดแน่นเชียว” Yukky ใช้เท้าเล็กๆสะกิดร่างสูง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของใครอีกคนเข้ามา ไม่ Hyde ก็ Ken ล่ะ

“Ohayo ~~ พวกนายนี่ตื่นเช้ากันดีจังน้าา~ “ Hyde กล่าวทักทาย 2 หนุ่ม ด้วยความงัวเงีย แล้วเดินไปหยิบนมออกมาดื่ม

“เอ้อ!~~ Tet chan นายทำกับข้าวรึยังง่ะ หิวแล้วอ่ะ” Yukky โพล่งออกมาเสียงดัง

“อะไรของนายห๊า! เพิ่งตื่นเนี่ยนะ หิวละ เจ้าบ้าเอ๊ยยย~~ กินอะไรกันนักหนาเนี่ย”

“โธ่~~~ อย่าบ่นนักน่าา เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก อ๊ะ! เดี๋ยวไปช่วยทำด้วยไง นะ..นะ Tet chan ^_^ “ Yukky เซ้าซี้ พร้อมกับยักคิ้ว หลิ่วตาเหมือนจะบอกอะไรบางอย่าง --- ดูเหมือนท่านหัวหน้าวงผู้แสนรู้จะเข้าใจเสียด้วยสิ

“เอ่อ…อ่า…งะ…งั้นเหรอ งั้นก็ไปสิ --- งั้นขอตัวก่อนนะ Hyde” เกือบรับมุขไม่ทันเสียแล้วท่านหัวหน้าวง

“นี่ Hyde ออกไปข้างนอกกันมั้ย อยากไป Shopping ด้วยอ่ะ อยู่บ้านเซ็งจะตาย อืม…ไม่งั้นก็หาไรหนุกๆทำกันดีกว่ามะ” เมื่อเสร็จจากอาหารเช้า (ตอนสายๆ) ท่านหัวหน้าวงผู้ไม่รู้จักคำว่าอยู่นิ่ง (หรืออยู่ไม่สุขนั่นเอง) เริ่มหากิจกรรมมาแก้เบื่อ

“ไปนะ Hyde เดี๋ยวเลี้ยงไอติม” ชายหนุ่มชักชวนด้วยแววตาเป็นประกาย ด้วยหวังว่าเพื่อนตัวน้อยจะไปด้วย

“อืม…ไม่อ่ะ อยู่บ้านดีกว่า วันนี้ Ken chan ก็ไม่สบายด้วยนี่” 

‘Oh~ เหตุผลมันเข้าท่าดีจริง’ Tetsu หน้าเบ้ด้วยความเซ็งเล็กๆ และแล้วท่านหัวหน้าวงก็พบเหยื่อรายใหม่ Tetsu ยิ้มแฉ่งเข้าไปหาทันที “อ๊า! Yukky แต่งตัวหล่อซะด้วย ดีๆไปด้วยกันเลยนะ”

“อะไร! ใครจะไปกะนาย ชั้นจะออกไปซื้อ CD ของชั้น” มือกลองหนุ่มตอบอย่างไม่สนใจ

“เออวะ! ไปคนเดียวก็ได้ คอยดูเหอะซื้อหนมมาจะไม่แบ่งให้เลย คอยดูดิ!” ท่านหัวหน้าวงพูดอย่างงอนๆ …

แล้วทั้ง 2 หนุ่มก็ออกจากบ้านไป ทิ้งให้เจ้าตัวเล็กอยู่ 2 คนกับชายหนุ่ม เหมือนจะเป็นการเปิดโอกาสให้เพื่อน ^_^ …

คล้อยหลังไปไม่นาน หลังจากที่ท่านหัวหน้าวงและมือกลองหนุ่มจากไป หนุ่มหน้าแมวเดินกุมขมับ ปากร้องโอดครวญเพราะฤทธิ์เหล้าเมื่อคืน

“โอ๊ยยย~~ ปวดหัวจริงเว้ยยย”

“อ๊ะ! Ohayo Kenchan ปวดหัวล่ะสิ เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย” ร่างบางค่อยๆพยุงชายหนุ่มมานั่ง

“โอ๊ยย~ ทำไมมันปวดงี้เนี่ยย~”

“งั้นกินข้าวก่อนละกัน เดี๋ยวจะเอายาให้กินนะ” แล้ว Hyde ก็จัดแจงทุกอย่างให้ชายหนุ่มเสร็จสรรพ

“อื้มๆ ขอบใจนะ นายนี่ใจดีจริงๆเลยนะ Hyde” Hyde มองชายหนุ่มที่นั่งกินข้าวเงียบๆ แล้วอมยิ้มออกมาน้อยๆ ‘ก็ต้องดีสิ ก็เป็นห่วงนายนี่นา’

0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0

 

‘อ๋า… งั้นวันนี้เราก็ต้องอยู่กับ Ken chan 2 คน ทั้งวันเลยน่ะสิเนี่ย --- หาอะไรทำดีกว่า เอ… อะไรดีล่ะ … ดู VDO ดีกว่า’ Hyde พยายามสะกดอารมณ์ เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้

“อ้าวว Hyde ดู VDO เหรอ ดูด้วยคนนะ” แล้วชายหนุ่มก็มานั่งแหมะ อยู่ข้างๆร่างบาง

เจ้าตัวเล็กหัวใจพองโต ได้แต่ยิ้มๆเป็นคำตอบ…

“เรื่องอะไรอ่ะ hyde” Ken ถามขึ้น

“Meet Joe Black ที่ Brad Pitt เป็นพระเอกไง เห็นเขาว่าสนุกก็เลยซื้อมา แต่ยังไม่เคยเอามาดูเลย”

“อืม… ได้โอกาสเอามาดูสักทีสินะ “ Ken หันมายิ้มให้กับร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ

Hyde ได้แต่ยิ้มตอบไม่รู้จะพูดอะไรดี ‘~~ หนังที่ดูก็ดำเนินไปเรื่อยๆ และแล้วธรรมชาติของหนังฮอล์ลิวู๊ดก็เริ่มถ่ายเทออกมาเรื่อยเรื่อย kiss kiss แล้วต่อมาก็เริ่มถอด ถอด นอนนลง แล้วก็……. Hyde เริ่มใจเต้นแรง หน้าแดง เหงื่อออก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนข้างๆ หรือเรื่องใน VDOกันแน่ 'ไอ้นี่ก็ Kiss กันอยู่นั่น เรื่องอะไรของมันเนี่ย’ เอ๊! หรือทั้ง 2 อย่างนะ เจ้าตัวเล็กเริ่มร้อนรน อยู่ไม่ค่อยเป็นสุข ผิดกับชายหนุ่มที่นั่งนิ่งเป็นหมี ไม่มีอาการทุกข์ร้อนใดๆ

“เอ๋…Hyde เป็นอะไรรึป่าว ไม่สบายเหรอ หน้าแดงเชียว” Ken สังเกตเห็นความผิดปกติของร่างบางข้างๆ เขาแตะหน้าผากเล็กนั่นเบาๆ แต่กลับเป็นการกระตุ้นอารมณ์ที่ตื่นเต้นของร่างบางให้มากขึ้นไปอีก Hyde หน้าแดงมากขึ้นอีก เริ่มหอบหายใจน้อยๆ เขาได้แต่ส่ายหัวน้อยๆเป็นคำตอบ 

“แต่นายตัวร้อนๆนะ คงจะมีไข้ล่ะมั้ง ไปนอนดีกว่านะ ลุกไหวมั้ย” ยิ่ง Ken ทำแบบนี้ Hyde ก็ยิ่งอายเข้าไปอีกแขนขารู้สึกอ่อนไปหมด จะพูดก็พูดไม่ออก Ken เห็นเจ้าตัวเล็กท่าไม่ดี ชายหนุ่มจึงค่อยๆอุ้มร่างบางขึ้น แล้วพาขึ้นไปยังห้องนอน

“เดี๋ยวชั้นไปเอายามาให้นะ” แล้วชายหนุ่มก็ออกจากห้องไป …

‘โอ๊ยย!! ชั้นเป็นอะไรเนี่ย ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย!!’ Hyde ได้แต่ชะเง้อมองตามชายหนุ่ม

“อ่ะ Hyde ทานยานะ แล้วก็นอนซะ อากาศคงจะเปลี่ยนน่ะ” Ken ป้อนยาและห่มผ้าให้เจ้าตัวเล็ก เมื่อเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มลุกขึ้นกำลังจะออกไปแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเขาถูกฉุดชายเสื้อไว้

“Ken chan อย่าเพิ่งไปนะ…. ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว” เจ้าตัวเล็กมองชายหนุ่มด้วยแววตาอ้อนวอน Ken ไม่พูดอะไรเพียงแต่ส่งยิ้มให้เจ้าตัวเล็กบนเตียง แล้วลากเก้าอี้มานั่งอยู่ข้างๆเตียง Hyde ดึงมือของชายหนุ่มมาจับไว้ ‘ที่จริง Hyde นี่ก็น่ารักแฮะ เด็กน้อยจริงๆเลยน้า~’ Ken ลูบหัวเจ้าตัวเล็กเบาๆเขายิ้มให้กับร่างบางอย่างอ่อนโยน …

นานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่ร่างสูงนั่งเฝ้าเจ้าตัวเล็กนั่น แต่ก็นานพอที่จะทำให้เขาเคลิ้มหลับไปข้างๆเตียงของ Hyde … ส่วนเจ้าตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียงพยายามนอนให้หลับแต่ก็ไม่สามารถทำได้ Hyde ลืมตามองดูชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ แล้วความคิดต่างๆก็ถาโถมเข้ามาในสมอง ‘เมื่อไหร่กันนะที่เราเริ่มมีความรู้สึกที่อยากจะเป็นมากกว่าเพื่อนของ Ken chan แล้วทำไมเราถึงคิดอย่างนั้นล่ะ เพราะ ken chan เป็นคนน่ารัก ใจดีกับเรางั้นหรือ ที่จริง Ken chan ก็คอยดูแลเราอยู่ตลอดนี่นาแต่ Ken chan ก็คงทำในฐานะที่เป็นเพื่อนเท่านั้น เขาอาจจะคิดกับเราเพียงแค่เพื่อนหรือน้องชายเท่านั้นแหละ --- แล้วนี่ Ken จะรู้มั้นน้าา ว่าชั้น Care นายมากเลยนะ เอ… เราก็แสดงออกพยายามให้ ken chan รู้เขาอาจจะรู้บ้างก็ได้ แต่ถ้ารู้แล้วทำไมถึงทำเฉยล่ะ --- หรือที่จริง Ken อาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับเรา แต่ถ้า Ken ยังไม่รู้ล่ะ จะบอกดีมั้ยนะ แล้วถ้าบอกไป… Ken จะยอมรับรึเปล่านะ ถ้า Ken ไม่ยอมรับล่ะ จะถูกเกลียดมั้ยนะ ถ้าเป็นแบบนั้นเราจะยังมองหน้ากันได้เหรอ แล้วคนอื่นๆอีกล่ะ --- ทำยังไงดี?? ทำไมต้องรัก Ken ด้วยนะ’ Hyde ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสนในตัวเอง ตอนนี้รู้สึกอึดอัดใจเหลือเกิน ไม่มีใครให้คำตอบได้ น้ำใสๆเริ่มไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้น ยิ่งคิดยิ่งมองก็ยิ่งสับสน น้ำตาก็ไหลออกมาเรื่อยๆ ร่างบางพยายามสะกดเสียงสะอื้นไว้ ด้วยเกรงว่าร่างสูงจะตื่นมาเห็นเขาในสภาพที่อ่อนแอเช่นนี้ Hyde ค่อยๆยกมือขึ้นมาปาดน้ำตา เมื่อขยับ ร่างสูงก็ตื่นขึ้นทันที

"อืมมม….. Hyde ตื่นแล้ว… ยังพูดไม่ทันจบประโยค ken ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของร่างบางตรงหน้า “Hyde เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนเหรอ” Ken เข้าไปใกล้ร่างบางมากขึ้น เขาลูบหัวเจ้าตัวเล็ก พร้อมกับสายตาที่อ่อนโยนและเป็นห่วง ร่างบางรู้สึกจุกที่หน้าอกมากขึ้นอีก ‘Ken อย่าทำแบบนี้เลย อย่าดีกับชั้นแบบนี้เลยนะ ชั้นกลัวใจตัวเองจริงๆ’ คำพูดที่อัดแน่นอยู่ในอก แต่ไม่สามารถจะพูดออกมาได้ Hyde ได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาและส่ายหน้าเป็นคำตอบให้แก่ร่างสูง ยิ่งพยายามจะหยุดร้องน้ำตาก็ยิ่งไหล มือเล็กพยามยามเช็ดน้ำตาออกให้หมดแต่ก็ไม่เป็นผล ไหล่บางโยกไหวตามจังหวะเสียงสะอื้น Ken ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างบางตรงหน้า แต่อาการที่เห็นทำให้เขาเป็นห่วง Hyde มากขึ้นไปอีก Ken รั้งร่างบางเข้ามาแนบกับอกกว้างของเขา พร้อมกับกอด Hyde เอาไว้พรางลูบศีรษะและแผ่นหลังแผ่วเบาเป็นการปลอบจนร่างบางหลับคาอ้อมกอดของชายหนุ่มไป

Hyde ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เมื่อได้สติสิ่งแรกที่เขามองหาคือร่างสูงที่กอดเขาไว้เมื่อครู่ก่อนที่เขาจะหลับไป แต่ตอนนี้ในห้องกลับว่างเปล่ามีแต่เพียงตัวเขาเองเท่านั้น ใบหน้าเล็กหวานนั้นสลดลง 'เขาทำอะไรลงไปนี่ Ken จะรู้อะไรหรือเปล่านะ เขาคงทำให้ ken ตกใจแน่ๆเลย ดูสิ Ken ทิ้งเขาออกไปแล้ว' คิดได้เท่านี้น้ำใสๆจากตาก็เอ่อล้นออกมาอีกแล้ว ทันใดประตูก็แง้มเปิดออก ใบหน้านวลจับจ้องที่ประตูในทันที ภาพที่เห็นคือ ร่างสูงที่เขามองหากับถาดอาหารในมือ
"อ่ะ! Hyde ตื่นแล้วเหรอ ได้เวลาอาหารเที่ยงพอดี ดีเลยกินข้าวนิดนึงนะเดี๋ยวจะได้กินยาอีกที" Ken พูดพลางก้าวเข้าห้องมาพร้อมจัดแจงวาดถาดอาหารลงที่โต๊ะเล็กที่ติดอยู่กับหัวเตียง ขณะที่ ken กำลังง่วนอยู่นั้น hyde รีบเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆไม่อยากให้ ken เห็นว่าเขาร้องไห้อีก

เมื่อจัดแจงอะไรๆแล้ว ken หันกลับมาหา Hyde "ลุกขึ้นนั่งดีกว่านะ" ไม่พูดอย่างเดียวมือเอื้อมเข้ามาประคองร่างบางให้ขยับขึ้นนั่ง ส่วนตัวเองก็นั่งลงบนเตียง พรางใช้หลังมือแตะหน้าผากร่างบาง "อืม ตัวเย็นลงแล้ว อย่างนี้คงไม่ต้องตามหมอมาฉีดยาแล้วสินะ" ร่างบางไม่พูดอะไรพรางสบตาร่างสูงตรงหน้า แล้วเมื่อ ken เห็นหน้า Hyde ชัดขึ้นก็เห็นคราบน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่ "Hyde นายยังร้องให้อยู่เหรอ" สายตาของร่างสูงเริ่มจับจ้องใบหน้านวลตรงหน้า "ยังรู้สึกไม่สบายอยู่ หรือว่ามีอะไร….."
"มะ..ไม่มีอะไร" Hyde ส่ายหน้าปฏิเสธ "อ่ะ! นายทำอะไรมาอ่ะ จะให้กินข้าวไม่ใช่เหรอ กินข้าวกันดีกว่า" Hyde พยายามเบนความสนใจของ ken ออกไป แต่อยู่ๆ มือใหญ่ก็คว้ามือของเขามากุมไว้ สีหน้าของร่างสูงบ่งบอกถึงความเป็นห่วงอย่างยิ่ง "แน่นะ ว่าไม่เป็นอะไร ถ้านายยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนก็บอกนะ หรือว่าไม่สบายใจอะไรถ้านายคิดว่าฉันช่วยนายได้ก็ให้บอกได้ทันทีเลยนะ Hyde เข้าใจมั๊ย" สายตาจริงจังของ ken ยิ่งทำให้จิตใจของ Hyde หวั่นไหวไปใหญ่

"อืม" Hyde ทำอะไรไม่ถูก ยิ่งจะพูดยิ่งพูดไม่ออก ได้แต่ก้มหน้านิ่งรับคำ
Ken เห็นท่าไม่ดีจะทำให้ Hyde ร้องไห้อีกหรือเปล่านี่ "อ่ะ! กินข้าวดีกว่านะจะได้กินยาแล้วนอนพัก" พรางยิ้มให้ Hyde อย่างใจดี ร่างบางค่อยโล่งใจขึ้นมาบ้าง เมื่อกินข้าวแล้วก็กินยา จากนั้นก็ผลอยหลับไปโดนไม่รู้ตัวโดยมีหนุ่มหน้าแมวนั้งเฝ้าอยู่ไม่ห่างตา

0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0

 

“Tadaima!!” Tetsu กลับมาพร้อมกับรายการเครื่องดูดฝุ่นรุ่นต่างๆ

“เอ๋…ไปไหนกันหมดเนี่ย” มองไปรอบๆ ก็เจอแต่ความเงียบและความว่างเปล่า

“Tadaima!” เสียงมือกลองหนุ่มร่างบางดังตามมา

“อ้าว~ Tet chan กลับมาเมื่อไหร่เนี่ย --- เพิ่งกลับล่ะสิ”

“อื้ม …. เงียบจังเลยน้าา … เอ… 2 คนนั่น ทำอะไรกันอยู่น้าาา~~” ท่านหัวหน้าวงหันมองไปมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็หันมาพยักเพยิดไปทางเพื่อนรัก

“ชั้นจะไปรู้กะนายเหรอ ก็ออกไปข้างนอกเหมือนกันนี่หว่าา --- นู่นๆ Ken ออกมาจากห้อง Hyde นะ อยากรู้ก็ถามสิ” มือกลองหนุ่มแนะนำด้วยสีหน้ากวนๆ

“กลับมากันแล้วเหรอ --- เป็นไงมั่งล่ะ” Ken กล่าวทัก 2 หนุ่ม

“เงียบจังเลยเนอะ --- เอ่อ…นาย – นายเข้าไปทำอะไรในห้อง Hyde เหรอ มีอะไรรึป่าวน้าาา~~ “ Tetsu ถามด้วยน้ำเสียงล้อๆเจ้าแมว

“ป่าวนี่ไม่มีอะไร Hyde ไม่สบายน่ะ จู่ๆก็ไข้ขึ้น สงสัยอากาศจะเปลี่ยนน่ะ ตัวก็ยิ่งเล็กๆอยู่ด้วยนะ” เจ้าแมวหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นปกติไม่เข้าใจ น้ำเสียงล้อเลียนของท่านหัวหน้าวง

"อ่าว Hyde ไม่สบายเหรอ ตายละ เป็นอะไรมากหรือเปล่า แล้วกินยาแล้วยังอ่ะ“ วิญญานคุณแม่ของ Tetsu เริ่มทำงานในทันใด เวลาที่เพื่อนสมาชิกคนไหนป่วย มักจะเป็นเขาเสมอที่คอยดูแลเฝ้าไข้ ไม่ต่างอะไรจากคุณแม่เลย แต่ไม่ทันที่ Tetsu จะได้พูดอะไรต่อหรือก้าวขาไปยังห้องของ Hyde Ken ก็รีบขัดขึ้นก่อน "Hyde หลับอยู่ นายไม่ต้องขึ้นไปดูหรอก เดียวจะทำให้ตื่นปล่าวๆ "และ…." Tetsu กำลังจะอ้าปากพูด ก็ถูกมือ Ken ปิดไว้ก่อน "Hyde ไข้ขึ้นตอนสายๆ ฉันก็พาขึ้นไปนอนแล้วก็เอายาให้กิน แล้ว ตอนเที่ยงฉันก็ให้กินอาหารอ่อนๆ และก็กินยาหลังอาหารแล้วด้วย ตอนนี้อาการก็ดีขึ้นตัวเย็นลงแล้ว นอนพักอีกสักนิด พรุ่งนี้ก็คงหาย คิดว่าไม่เป็นอะไรมากแล้ว"

"อืมมมม" Tetsu ไม่จำเป็นต้องถามอะไรต่อแล้ว ไม่รู้ว่า Ken มันประชดหรือยังไง ไม่ต้องให้ถามจุกจิกเล่นร่ายยาวมาเลย "ok Ken นายน่ารักมากเลย ถ้าฉันเป็น Hyde ฉันรักนายตายเลย แหม่เป็นห่วงเป็นใยเสียจริงๆทำหน้าที่ได้ไม่บกพร่องเลยน้า~~~ อิอิ" Tetsu พูดด้วยน้ำเสียงทะเล้น พร้อมลอบหลิ่วตาให้กับ yukky ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ yukky รีบหลบตาทำไม่รู้ไม่ชี้ 'ไอ้เจ้า Tetsu บ้า เดี๋ยว ken มันก็สงสัยเอาหรอก'

"อะไรเล่า เป็นใครไม่สบายก็ต้องห่วงทั้งนั้นสิ ยิ่ง Hyde รายนี้ยิ่ง เออ …… น่าไม่เป็นไรแล้วล่ะ" Ken ไม่เข้าใจไอ้คำพูดทะเล้นของเจ้าหัวหน้าวงตัวดีว่าหมายความว่ายังไงกันแน่ เจ้า Tetsu มันคิดอะไรอยู่นะ
"นั่นสิน้าา~~ น่าเป็นห่วงเนอะ” Tetsu ยังทำหน้าทะเล้นไม่เลิก “เออ! นี่ๆดูนี่ วันนี้ชั้นไปดู Vacuum Cleaner มาแหละ รุ่นนี้นะ อ๊ะ! ดูนี่ๆ นี่ๆรุ่นนี้เลย! เจ๋งมากเลยน้าาา~ เราน่าจะมีไว้นะ พวกนายว่าไงอ่ะ ดีใช่มั้ยล่ะ ถ้าจะซื้อล่ะก็ต้องรีบตัดสินใจหน่อยน้าา~ ช่วงนี้กำลัง Promotion ลดราคาสุดๆเลยล่ะ อ๊ะ! แล้วก็นี่อีกนะ… “ Tetsu ผู้เชี่ยวชาญเรื่อง Vacuum Cleaner สาธยายถึงเครื่องดูดฝุ่นรุ่นต่างๆ ให้เพื่อนผู้เคราะห์ร้ายทั้ง 2 ฟัง ท่านหัวหน้าวงสาธยายด้วยความเมามันส์ไม่ได้มองหน้าเพื่อนทั้ง 2 เลย ว่ามีสีหน้าทั้งเบื่อทั้งเซ็ง แทบจะเอามืออุดหูดีกว่าฟังสรรพคุณเจ้าเครื่องบ้านี่

“นี่ๆ Tet chan ชั้นว่านะ Concert คราวหน้า ทำไมนายไม่เอา Goods เป็น L’Arc ~ Vacuum ซะเลยล่ะ” Yukky กล่าวประชดท่านหัวหน้าวง แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดนั้น กลับกลายเป็นความคิดที่จุดประกาย ความบ้า Vacuum Cleaner ให้แก่ท่านหัวหน้าวงอย่างที่ Yukky คาดไม่ถึง

“อ๊า~~!! ใช่!! Yukky ทำไม นายฉลาดอย่างนี้เนี่ย คิดได้ไงเนี่ย เป็นความคิดที่ดีจริงๆ งั้นชั้นขอตัวก่อนนะ จะไปออกแบบ L’Arc ~ Vacuum ก่อนนะ เดี๋ยวจะเอามาให้พวกนายดู ว่า ok กันรึป่าว --- รับรองว่าชั้นออกแบบไม่ซ้ำใครแน่ๆ ^_^” แล้วท่านหัวหน้าวงผู้คลั่งไคล้ Vacuum Cleaner ก็ไปบ้าพลังออกแบบสินค้า ….

“โอ๊ยยย!!!! อยากจะบ้าตาย จะมีใครบ้าเครื่องดูดฝุ่นขนาดนี้มั้ยเนี่ย มีตั้ง 5 เครื่องแล้วนะ มันยังไม่พออีกเหรอวะ นี่ชั้นว่าชั้นพูดประชดนะ เวรแท้ๆ” Yukky ส่ายหัวด้วยความระอาใจ

“อืม…แล้วนายล่ะ ไปดู CD ได้มามั่งรึป่าว “ Ken ถามมือกลองหนุ่มบ้าง Yukky ได้แต่ส่ายหัวเป็นคำตอบ

“หา!! ไปทั้งวันเนี่ยนะ ไม่ได้มาเลยซักแผ่น” Ken ทำตาโตใส่ Yukky มือกลองหนุ่มได้แต่ยิ้มแห้งๆ แล้วผงกหัวช้าๆ

“ก็…มันเลือกไม่ถูกนี่นา…มีตั้งเยอะแยะ อันนี้ก็น่าฟัง อันนั้นก็ดูเข้าท่าดี อันนู้นก็ ok ยิ่งช่วงนี้นะมีออกใหม่ตั้งเยอะแหละ แนวดนตรีก็มีเยอะขึ้นนะ วงดนตรีใหม่ๆสมัยนี้นะ debut กันเร็วดีนะ อย่างวง… “ คราวนี้ถึงตา Yukky บ้าง มือกลองหนุ่มสาธยายเรื่องเพลงต่างๆตามที่เขาถนัด แต่เรื่องเหล่านั้นไม่ได้เข้าหู เจ้าแมวหนุ่มแม้แต่น้อย Ken ได้แต่นั่งเหม่อ สมองเริ่มลำดับความคิด ถึงใครบางคน

“นี่ Yukky “ จู่ๆ เจ้าแมวก็ขัดจังหวะ Yukky

“หา~ อะไรเหรอ” Yukky มองแบบงงๆ

“ถ้าเกิดว่า มีคนมาคอย Take Care นาย คอยมาอยู่ใกล้ๆตลอด มีท่าทางสนใจนายไปทุกอย่าง ทั้งที่นายก็ไม่ได้มีอะไรเลยน่ะ อืม นายคิดว่ามันหมายความว่ายังไงอ่ะ ชั้นไม่แน่ใจอ่ะว่ามันจะหมายความว่ายังไง??”

“โธ่เอ๊ย~~~ Ken อย่างนายเนี่ยนะ ไม่รู้ ทีเรื่องอื่นน่ะรู้ดีไปหมดเชียว --- นี่นะชั้นจะบอกให้ ว่าคนเราน่ะนะถ้าไม่ชอบล่ะก็ไม่สนใจหรอก เค้าน่ะไม่ได้แค่รู้สึกดีกับเราแค่นั้นหรอก แต่มันมากกว่านั้น ลองมา Take Care เอาใจใส่เราแบบนี่ล่ะก็นะ จะให้คิดอะไรได้ เค้าคงจะชอบนายน่ะสิ --- นายลองคิดดูน้าา ถ้านายชอบใครซักคนล่ะก็ นายก็ต้องอยากดูแล อยากปกป้องเค้า อยากอยู่ใกล้ๆ อยากทำดีกับเค้าอยู่แล้ว ใช่ป่าวล่ะ ง่ายๆ แค่นี้อย่างนาย น่าจะเข้าใจดีน้าา~ เอาล่ะ ชั้นไปอาบน้ำก่อนนะ“ Yukky ตบบ่าเจ้าแมวเบาๆ แล้วลุกจากไป

ทิ้งให้ชายหนุ่มนั่งใช้ความคิดต่อไป ….

0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0 ------- 0oOo0

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
End Part 3 go to Part 4
Go back : Part 2
From Tejji and Shieru~yume~ : มีความคิดเห็นยังไงกับนิยายเรื่องนี้ ข้อ ติ ชม ส่งเมลมาได้คะนะที่นี่ Shieru~yume~