Be
Loved 1
by
Rein
ติ่ง~~~~~~~~~ต่องงงงงง เสียงดันขึ้นมาจากหน้าบ้านเมื่อมีใครบางคนมากดออด
เดี๋ยวผมเปิดเองครับพี่ หนุ่มน้อยหน้าหวานอาสา รีบวิ่งไปที่หน้าบ้านทันที
ใครมาเหรอhyde หนุ่มผมทองตะโกนถามมาจากหลังบ้านทั้งที่ง่วนอยู่กับการทำอาหารเย็น
เคนซังมาฮะร่างบางพูดพลางเดินเข้ามาในครัวเพื่อจะยกน้ำไปให้แขกที่มาเยือน
เรอะ????tetsu พูดอย่างหน่ายๆ ไม่มีอะไรจะทำรึไงฟะมาอีกล่ะ
พี่ก็รีบตามออกมานะครับอย่าให้เคนซังคอยนานนะฮะ....เขาอุซ่าส์มาหาพี่ พูดจบร่างบางก็เดินออกไปอย่างอารมณ์ดี
ไงhyde มาให้กอดทีสิ เจ้าแมวเหมียวยื่นแขนออกมาให้คนตรงหน้า หวังว่าจะได้กอดคนตรงหน้า
ไม่ได้หรอกเคนจัง...พี่อยู่นะฮะ ในขณะเดียวกัน tetsu เองก็ได้ยินเหตุการณ์ทั้งหมด tetsu แอบยิ้มออกมา ใช่แล้ว
น้องรัก.....อย่าไปเชื่อไอ้แมวบ้ากามมากนัก
พี่คิดถึงนี่แค่นี้ไม่ได้เหรอ? ร่างสูงคอตกไปเลย
งั้น...งั้นก็ได้ครับพูดพลางเดินมาหาเคน
นั่งลงสิhyde เคนชี้มาที่ตักของตัวเอง ร่างเล็กหน้าแดงขึ้นมานิดๆแต่ร่างเล็กนั่งลงอย่างว่าง่าย
พี่ว่านะ.....ถ้าแถวนี้ไม่มี ก..ข...ค..ก็ดีหรอกว่ามั้ย? ร่างสูงพูดเสียงดังเหมือนต้องการให้ใครบางคนได้ยิน
ใครเหรอ?ครับเคนจัง ร่างบางถามอย่างสงสัย แต่tetsu ไม่รอสงสัยด้วยหรอกรีบเดินออกมาที่ห้องรับแขกทันที
นายว่าใครไอ้เคน? พูดพร้อมกับชูปังตอขึ้น
นายว่าใครนะเคน....ชั้นได้ยินไม่ค่อยถนัด tetsu ทำเสียเยือกเย็นพลางมองมาทางคนหน้าแมว
ปะ.....เปล่าๆชั้นก็พูดไปเรื่อยแหละอย่าสนใจเลย เหมียวช่วยด้วยน่ากลัว!!!!!ไม่เล่นด้วยดีกว่าเดี๋ยวโดนทะลกหนัง
เป็นอะไรไปฮะเคนจัง ร่างบางถามเมื่อเห็นเคนเงียบไปถนัดหู
เปล่าหรอก...ไม่มีอะไรเคนยิ้มแหยๆให้ร่างบาง
เคนจังวันนี้อยู่ดึกๆหน่อยน้า~~ ร่างบางหันไปมองหน้าของร่างสูง ทำสายตาเว้าวอนสุดๆมีหรือเคนจะไม่ใจอ่อน
อะ..ก็ได้เอ๊ย!!!!!ไม่ได้ๆ...วันนี้พี่ต้องไปนอนกับเอลิทซาเบทน่ะ เคนพูดออกมาด้วยท่าทางปกติผิดกับอาการของ
ร่างบาง แต่เคนไม่ได้สังเกตุเลยแม้แต่นิด แต่ที่สังเกตุกลับเป็นพี่ชายที่แสนดี
หึ!!
.อะ....เอ่อ....งั้นไม่เป็นไรฮะ.....อยู่ทานข้าวเย็นอย่างเดียวก็ได้ฮะ ร่างบางเกือบหลุดโมโหออกไปได้แต่บ่นอยู่
ในใจคนเดียว ฮึ่มมมมม...อะไรๆก็เอลิทซาเบท แมวมีดีอะไรมากกว่าชั้นกันนะ เอลิทซาเบทอย่างนู้นเอลิทซา บท
อย่างนี้ เห็นแมวดีกว่าเรางั้น เหรอ?
การรับประทานข้าวเย็นเป็นไปอย่างปกติและผ่านไปได้ด้วยดี
ขอตัวกลับก่อนนะครับ ร่างสูงพูดแล้วโค้งให้เล็กน้อย แล้วเดินออกจากบ้านไป
ผม.....ผมไปนอนอแล้วนะฮะ พูดจบร่างบางก็ขึ้นบันไดไปโดยไม่สนว่าสายตาพี่ชายจะเป็นเช่นไรไอ้เคนแกทำให้
น้องชั้นต้องกังวล.....แก.. tetsu ได้แต่คิดภายในใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดีพอถึงห้องของตัวเองร่างบางก็ทิ้งตัวลง
นอนอย่างมาใยดีนัก เราสำคัญกับเขารึเปล่านะ เราเคยบอกรักเขาไปแล้วครั้งนึง เคนจังเองก็คิดเหมือนเรา ตอน
นั้นเราดีใจมาก เคนจังบอกเสมอว่าต้องเรียนให้จบ ก่อน ให้โตเป็นผู้ใหญ่เสียก่อน ตอนนี้แค่คบกันเฉยๆ เรา
อยาก....อยากรู้เหลือเกินว่าระหว่างเรากับเอลิทซาเบทเคนจังจะเลือกใคร?? แล้วตาคู่สวยก็หรี่ตาลงและหลับอย่าง
สบาย
hyde ตื่นได้แล้วจะสายแล้วนะ.....พี่ทำอาหารเสร็จแล้วนะ tetsu ขึ้นมาเรียกร่างบางถึงห้องแต่เช้า แต่ไม่มีเสียง
ตอบกลับ สักพักก็มีเสียงตะโกนก็ดังขึ้น
ผมตื่นตั้งนานแล้วครับพี่....ผมอยู่ในห้องน้ำครับ เสียงหวานๆตะโกนออกมาแต่ไกล ทำเอาพี่ชายอย่าง tetsu
ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยกลัวว่าน้องชายสุดที่รักจะคิดสั้นเพราะแมวตัวเดียวซะอีก(hyde น่ารักกว่าแมวตั้งแยะแนะ...)
เสร็จแล้วลงมาเร็วๆนะ พูดจบพี่ชายที่แสนดีก็เดินลงบันไดไป
ผมไปก่อนนะครับ..... ร่างบางกล่าวลาพี่ชาย ก่อนจะวิ่งหายไปเพื่อไปโรงเรียนยามเช้า
เฮ้อ!.....เดี๋ยวต้องไปคุยกับเจ้าเคนหน่อยแล้วมั้ง
.. tetsu พูดพลางเท้าสะเอวยืนมองดูน้องสุดที่รักจนลับตาจึงเดิน
เก็บถ้วยชามภาชนะเข้าครัวไป....เสร็จแล้วก็จะได้ไปเรียนมั้ง.....
อรุณสวัสดิ์... hyde ทักทายเสียงดังจนคนทั้งห้องหันมามอง
เบาๆหน่อยก็ได้......ไปทำอะไรมาล่ะสดใสซะขนาดนี้? yukky ปรามเพื่อนตัวน้อยของเขา แล้วพาร่างบางมานั่งที่
ประจำเป็นกลุ่มใหญ่
.....เปล่า...ชั้นอารมณ์ไม่ดีอยู่ต่างหากล่ะ hyde ตอบ
ไง
.hyde หวัดดีจิโร่ทัก อืมๆ...หวัดดีทุกคนเลย hyde ตอบกลับพลางเดินมานั่งที่เก้าอี้
ชั้นมีเรื่องมาปรึกษา...... ชายหนุ่มหน้าหวานเริ่มเปิดสนทนาเป็นคนแรก
มีอะไร?ก็ว่ามาสิ...ชินยะ เคียวพูดขึ้นขณะรอฟัง คือ.....ดาย น่ะสิ หมู่นี้ไม่ค่อยมาหาชั้นเลย.... ชินยะพูดออกมา
อย่างอัดอั้น
ไม่เห็นแปลกนิ...เค้าคงติดงานละมั้ง..... ทาคุโร่เสนอความคิดของตัวเอง
ไม่ๆๆ....วันก่อนชั้นไปถามเพื่อนเขามา..เพื่อนเขาบอกมาว่า ตอนนี้ ดายติดหนังสือ แฮร์รี่อย่างหนักเลย.....
555555......ดีๆมีเพื่อนรักการอ่านหนังสือเหอะๆจิโร่พูดติดตลก แต่ชินยะไม่ตลกด้วยเลย ใบหน้าซึมๆเศร้าๆ
เขาสนใจหนังสือ แฮร์รี่มากกว่าชั้นเหรอ?.....ชั้นไม่เข้าใจเลยจริงๆๆชินยะบ่นกับตัวเองเหตุการณ์แบบนี้คล้ายเรา
เลยแฮะ.....ทำไงดีหว่า.....ปรึกษาเจ้าพวกนี้ดีมั้ยฟะ???........มะเอาดีก่าพูดไปก็เท่านั้น...hyde คิดในใจ นายก็ต้อง
หาวิธีแก้เผ็ดสิ..อิ...อิ..งานนี้น่าสนุก yukky จอมวางแผนเสนอความคิดแผงๆออกมาอีกแล้ว แผน...แผนอะไร?
แผนอะไร? ทั้ง 4 คนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็นะ มันซานุกอ่ะ.... ทั้งหมดก็สุมกัน(ระวังเหาน๊า~~)จะมีก็
แต่ร่างบางที่ไม่ร่วมก๊วนด้วย เขาเองก็กำลังใช้ความคิดอยู่เหมือนกัน
ตกเย็นนั้นร่างบางไม่ได้กลับบ้าน......แล้วเขาไปไหนล่ะ???......อ๋อ.....ไปหาใครคนหนึ่งนั่นเอง
กิ๊ง---------ก๊อง.......... มาแล้วๆมาแล้วคร้าบบบ เสียงดังมาก่อนตัวซะอีก
อ้าว!!hyde ร่างสูงอุทานเมื่อเห็นคนตรงหน้า
ตกใจมากเหรอครับ?ร่างบางพูดอย่างงอนๆ
เปล่าๆ..อะ..เอ่อ..เข้ามาก่อนสิ.. ร่างสูงเชิญร่างตรงหน้าเข้ามาในบ้านของตัวเอง
เอลิทซาเบทเป็นยังไงบ้าง? ร่างบางถามพลางจ้องหน้าร่างสูง
อะ...เอ่อ...ก็สบายดี...มีอะไรรึไง?เคนตอบอย่างกะอึกกะอักพูดไม่ถูกวันนี้ฝนคงตกแน่เลยร้อยวันพันปี hydeไม่เคย
ถามถึงเอลิทซาเบทเลย เกลียดมันอย่างกับอะไรดี เราเองก็ไม่รู้เหตุผลหรอก...
แปลกใจเหรอ?ที่ผมถามแบบนี้น่ะ? ร่างบางแกล้งถามมือก็หยิบน้ำหวานขึ้นมาดื่ม(เอามาให้ตั้งกะเมื่อไหร่)
เปล่าๆ......ว่ะ...ดันรู้ซะอีก...วันนี้สงสัยต้องเอาจริงสักที ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว
เคนจัง หือ?อะไร? ระหว่างชั้นกับเอลิทซาเบทนายจะเลือกใคร? ร่างบางจ้องเคนไม่วางตาเขาอยากรู้คำตอบ
เหลือเกิน
ชั้นเลือกไม่ถูกหรอก......มันสำคัญสำหรับชั้นทั้ง 2 อย่างเคนพูดพลางอุ้มเอลิทซาเบท
ไม่จริง..เคนจัง...เคนจังให้ความสำคัญ เอลิทซาเบทมากกว่าผมซะอีกพูดไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆเล็กน้อยแต่ก็ฝืนพูด
ออกไป
นายต้องแบ่งแยกให้ออกสิ....เอลิทซาเบทมันเป็นสัตว์จะปล่อยไม่ดูแลมันไม่ได้หลอกเคนพูดอย่างมีเหตุผล
ผม...ผมเข้าใจแต่..... ผมกลับก่อนนะครับ....ขอบคุณมากครับร่างบางลุกพรวด โค้งตามมารยาทแล้ววิ่งออกไป
ร่างบางวิ่งไปทั้งน้ำตาอาบแก้มทั้งสองข้าง เคนจังไม่รักผมแล้วใช่มั้ย??? คำถามมากมายเข้ามาในหัวไม่รู้จบ
ออกเดททีไรก็ต้องพาเอลิทซาเบทนั่นไปด้วย มาที่บ้านก็กลับดึกไม่ได้ พอไปหาที่บ้านก็อยู่กับเอลิทซาเบท แถมมัน
ยังกันท่าไม่ให้เข้าใกล้เคนด้วย ฮึคิดแล้วแค้น!!!!! น้ำตาบ้านี่ก็....เมื่อไหร่จะหยุดไหลซักที...
กลับมาแล้วเรอะ? วันนี้กลับซะค่ำเชียวไปไหน...ม...า...tetsu ยืนอย่างงงๆ ที่น้องชายของเขาไม่หันหน้ามาตอบเขา
เลยแต่กลับวิ่งขึ้นห้องไป hyde เป็นไรหว่า??? เงง tetsu ยืนเกาหัวแกรกๆ ....รึว่าเคน....ลืมไปเลยยังไม่ได้คุยกะ
เคนเลย แย่จริงๆ
อือ...ฮือ....อา...อือ..อึก..เสียงร้องไห้ดังไม่ขาดสายได้ยินชัดเจนในความเงียบยามค่ำคืนเช่นนี้แสดงว่าเขาควบคุม
ตัวเองไม่ได้เขาเพลียมาก็จริงแต่สมองเขากลับคิดแต่เรื่องเมื่อตอนเย็น คิดทบทวนไปมาจนในที่สุดร่างบางก็หลับ
ใหลสู่ห้วงนิทรา
ผมไม่กินข้าวเช้านะครับ...
ดะ...เดี๋ยวสิhyde..เอ่อ..ไม่ทันซะแล้วร่างบางวิ่งไปก่อนที่ tetsuจะพูดจบ
เป็นไรไปฟะ hyde ไม่เห็นหน้ามาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว tetsu พึมพำกับตัวเอง
หวัดดี hyde จิโร่ ทัก ........
นายจะมาไม้ไหนเนี่ย??ไม่ทักตอบฉันเลย จิโร่มองดูเพื่อนที่ฟุบอยู่กับโต๊ะเรียนของเขา
เฮ้!!!!!!!hyde นายเป็นอะไรรึเปล่า? จิโร่พูดเสียงดังเมื่อจับที่หน้าผากของร่างบาง
มันร้อนมาก
เกิดอะไรขึ้น?ทาคุโร่เดินเข้ามาถาม hyde
hydeน่ะสิตัวร้อนมากเลย
hyde ไม่สบายเหรอ? มา..พวกเรามาช่วยกันหน่อย (แกช่วยคนเดียวก็ได้ไม่ใช่เรอะ??- -) เดี๋ยวชั้นไปบอกพี่
ชายของ hyde เอง
อืมๆทาคุโร่อุ้มร่างบางตรงไปยังห้องพยาบาลทันที
เอ่อ...มีคนป่วยครับอาจารย์ yukky ตะโกนบอกอาจารย์ห้องพยาบาล
เอ้าเข้ามาสิ....เร็วเข้าๆอาจารย์สาวเรียก เอ่อ....อาจารย์ อายูมิครับเพื่อนผมเป็นไงบ้างครับyukky ถามอย่าง
เป็นห่วงเมื่อเห็นหน้าของร่างบางหน้าซีดมาก (อย่างกับผ่าตัดแน่ะ) ก่อนที่อาจารย์สาวจะตอบ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
อาจารย์ครับ hydeเป็นยังไงบ้างครับ? ร่างสูงวิ่งเข้ามา
เธอใช่มั้ยที่เป็นพี่ของเด็กคนนี้? อ.อายูมิ ถาม
เอ่อ..ไม่ใช่ครับเคนตอบและยิ้มแห้งๆ เอ่อ.....ผมเองครับผมเป็นพี่ของ hyde ครับ tetsu ยกแขนขึ้นแล้วเดิน
เข้ามาในห้อง
อืม...น้องเธอไม่เป็นอะไรมากหรอก ...แค่เพลียๆคงอดนอน...อ. อายูมิ พูดจบก็ลุกขึ้นไปหยิบขวดยา
hyde ชั้นขอโทษ...ชั้น.. เคนรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยที่เป็นต้นเหตุให้ hyde ไม่สบาย ณ บ้าน ของ hyde
อือ... hyde ลืมตาอย่างยากลำบากเพราะมันหนักอึ้ง
hyde hyde ตื่นแล้ว...ดีใจจังร่างสูงจับมือร่างบางขึ้นมากุมไว้
เคน...ร่างบางสบัดมือออกจากการเกาะกุม ชั้นขอโทษ hyde ...ชั้น
ออกไปนะ...ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณร่างบางพูดพลางหันหลังให้ชายร่างสูง
ชั้นรักนายนะ hyde รัก...รักมาก..
แต่ผม...ผมไม่สำคัญเท่าเอลิทซาเบทหรอก...เคนจังรีบกลับไปหามันเถอะ...hyde พูดอย่างงอนๆ ความจริงเขา
ยอมให้อภัยตั้งแต่เคนบอกรักเขาแล้ว
จะให้ชั้นทำยังไงนายถึงจะ.......อ๊ะ.. ร่างบางโน้มคอร่างสูงลงมาจูบด้วยความไม่เก่งทำให้เคนต้องเป็นคนจัดกการ
รุก
เคนจัง.....ทำไมคุณไม่เคยทำกับผมเกินกว่าจูบเลยล่ะ? ร่างบางเอ่ยปากถามหลังจากถอนจูบออกแล้ว
ชั้น.....กลัวพี่นายน่ะสิ.....เคนพูดทีจริงทีเล่น เอาจริงๆสิฮะ.. ร่างบางกอดร่างสูงไว้แน่น
ชั้นไม่อยากทำร้ายนายน่ะสิ.....ถ้าชั้นทำไปแล้วชั้นกลัวว่าจะหยุดได้ยาก....เอาไว้นายโตกว่านี้ก่อนดีกว่า..
แต่ผมไม่อยากรอนี่ฮะ.....ลมหายใจอุ่นของ hyde เป่ารดต้นคอของเคน
นายพูดเองนะ.. เคนปล่อยร่างบางลงบนเตียงนุ่มแล้วขึ้นคร่อมร่างบางเคนก้มลงจูบที่ปากบางนุ่มสีชมพูแล้วค่อยๆ
เลื่อนมาที่หูแล้วลงมาที่ซอกคอระหงเคนจูบพอเป็นรอย มือก็เลื่อนลงมาปดกางเกง
เฮ้!!!hyde ฟื้นอ่ะยังงงงง...tetsu เปิดประตูเข้ามา
ทำอะไรกันน่ะ?tetsu แกล้งถามถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะ
tetsu นายนี่มัน....!!!!!!!!!!!! เคนสบถกับตัวเอง
ไม่เห็นต้องสนพี่เขาเลยเคนจังทำต่อเถอะ hyde พูดพลางโน้มคอเคนลงมาประทับจูบที่เนินนาน
เฮ้ย!!!!!อย่าทำอะไรน้องฉันนะเฟ้ยไอ้เคน!!! tetsu ชี้นิ้วห้ามเป็นคำสั่ง พลางเดินเข้ามาแยกเคนออกจาก hyde
แล้วนั่งกลั้นกลาง เคนทำท่าหรี่ตามอง tetsu อย่างเซ็งๆ ส่วน hyde ก็นั่งทำหน้าเบ้ปากทำเป็นไม่รู้เรื่อง ช่างเถอะ...
ทำม่ได้ตอนนี้ก็ไม่เป็นไรนี่ ชีวิตอีกยาวไกล ไม่เชื่อหรอกว่าพี่จะตามขวางได้ ถ้าทำได้ก็คอยดู!!!!......////// ....
฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿
TLAK ABOUT LITTLE HEART
RAIN : หวัดไม่ดีนะ....-- -- อะ..อะ...รึมะจิง??? 5555 เชิญ comment ต่อว่ามาได้เลยสำหรับคนที่ชอบเคน....และ
อื่นๆ ก็นะคนเรามันชอบ T&H นี่หว่าข้าพเจ้าก็เลยแต่งเรื่องนี้มะค่อยดีเท่าไหร่เพราะเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกในชีวิต
ด้วย (เคยแต่งแต่เรื่องยาวๆอะ >.<) คุๆๆๆ ขอบคุงงงที่ติตามหลายๆเด้อค่ะ....จุ๊บ!!!!//// ~.~////
