Hyde wa tetsu no koibito desu 01:play love

by Rein

ณ ห้องสตูดิโอในห้องทำงานของวง Rock ชื่อดังนามว่า Laruku หรือชื่อเต็มๆของพวกเขาก็คือ L’Arc-en-Ciel ภายในห้องเงียบสงัดไม่มีวี่แววสมาชิกทั้ง 4 คนเลย... ไม่ใช่สิอีก 3 คนต่างหาก ใช่เขาคือสมาชิกคนแรกที่มาถึงที่ทำงานก่อน (ทุกครั้ง)
“ไอ้พวกบ้า!!!!!!!!!!นัดไว้ 8โมง นี่มันจะ 9 โมงอยู่แล้วนะ” tetsu พึมพำบ่นกับตัวเอง เขาคิดในใจว่าทำไมเขาถึงช่างเป็นคนดีขนาดนี้ อะไรเขาก็จัดการหมดไม่มีแม้แต่เรื่องเดียวที่เขาไม่ได้เกี่ยวด้วยก้อเขาได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้าวงผู้มีความรับผิดชอบนี่นะ แล้วมันก็เป็นนิสัยที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิดแล้ว (คิดว่าอย่างนั้นนะ)
“ เย็นไว้ๆเดี๋ยวเจ้าพวกนั้นก็คงมากันเอง….” tetsu พยายามนับ1-100 ให้ใจเย็นลง เพราะเขาชินแล้วล่ะกับเรื่องแบบนี้ มันบ่อยซะเหลือเกิน พลางเดินอย่างใจเย็นไปหยิบงานที่ยังคงค้างอยู่มาทำต่อให้เสร็จ
งานที่เขาทำอยู่คือการแต่งทำนองเพลง anata มันเป็นทำนองท่อนสุดท้ายก่อนจบเพลงทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็เปิดออก
“ hello tetจัง …” เสียงนี้ดังมาจากประตูห้อง เป็นเสียงหวานๆของใครบางคน 
tetsu เงยหน้าขึ้นจากงานที่ทำอยู่ สายตามองไปที่ประตูเขารู้ได้ทันที ว่าเป็นใคร ‘มาแล้วเหรอเจ้าตัวยุ่ง’ เขาคิดภายในใจ
“ จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย.?..มาแล้วก็เข้ามาสิ” tetsu พูดกับเพื่อนของเขา(อะ...อะ..อะ แน่ใจเหรอว่าเพื่อน >.< )
“ tetจัง ก็ ไม่ทักทายกลับเลยนะ” ร่างบางพูดอย่างงอนๆ
“ อรุณสวัสดิ์ hyde” tetsu พูดอย่างไม่มีอารมณ์ “พอใจรึยัง?”
“tetจัง!!!!!!!!!!!ก็ได้ๆ ไม่มีอารมณ์จะพูดก็ไม่ต้องพูด” ร่างเล็กเริ่มขมวดคิ้ว
“hyde แล้วคนอื่นๆล่ะ?” tetsu ถามร่างบางเกี่ยวกับสมาชิกที่เหลือ
“ฮึ..จะไปรู้เหรอ?ฉันไม่ได้พิศวาสพวกนั้นสักหน่อย” ร่างเล็กกอดอก เชิดหน้าใส่
“เป็นอะไรไปอีกล่ะ?...ฮึ” ร่างสูงถาม ทั้งๆที่รู้
“เปล่า!!..” hydeตอบห้วนๆ
“ฉันต้องทำยังไงนายถึงจะเลิกงอนฉันสักที?” tetsu พูดอย่างเหนื่อยอ่อน
“งั้นนายก็ไปเล่นกับฉันสิ......ฉันเพิ่งซื้อเกมส์ใหม่มาเมื่อวานก่อนไง ตอนที่ฉันไปชวนtetจังเล่นแต่tetจัง.............กะ..ก้อเลยอดเล่น” hyde หน้าแดงนิดๆ /////
“………………”……..
“ตอนนี้ฉันไม่ว่างหรอกคงเล่นกับนายไม่ได้...เอาเป็นอย่างอื่นๆละกัน” พูดจบ tetsu ก้อก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ
“ไม่เอาหรอก...”hyde เริ่มเอาแต่ใจ
“จริงสิ!แล้วนายแต่งเพลงไปถึงไหนแล้วล่ะ? ถ้ายังไม่เสร็จนายก็ไปทำต่อให้เสร็จสิ”tetsu หาข้ออ้าง ก้อเขาอยากที่จะทำงานให้เสร็จซะก่อน
“ฮึ... เรียบร้อย hyde ซะอย่าง” ฉันแต่งเสร็จตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว 
“เอ้อ......แล้วนายแต่งอะไรอยู่ละ?”
“ทำนองเพลง anata ท่อนสุดท้ายน่ะสิ แล้วนายแต่งเนื้อเพลงนี้เสร็จแล้วรึไง?”
“อือ.........” hyde พยักหน้าเล็กน้อย
“นายนี่ว่างมากเลยสินะ .. ฉันละอิจฉานายจริงๆ”พูดพลางถอนหายใจ......
“tetจัง คิดไม่ออกรึไง?” ทำหน้าเห็นใจ
“จริงสิว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้วละ” tetsu ถามร่างเล็ก
“ก้อใกล้จะ 10โมงแล้วละ” พูดพลางดูนาฬิกาที่ข้อมือ
“แล้วทำไม 2 คนนั้นไม่มาสักทีละ หรือว่าจะโดดไม่มาทำงานต่อให้เสร็จ.......ฮึม!!!เจ้าพวกนี้ไว้ให้เจอตัวก่อนเถอะ!!!” tetsu คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างเห็นได้ชัด
“ tet จังไม่รู้จริงๆเหรอเนี่ย 2 คนนั้นนะแต่งทำนองเสร็จเกือบหมดแล้วละ 
ถ้าให้ฉันเดาฉันว่าวันนี้พวกนั้นคงไม่เข้ามาที่สตูดิโอหรอก......” hyde 
บอกเรื่องสมาชิกอีก 2 คนที่เหลือให้ tetsu รู้
“ …..ไปเที่ยวกันสินะ ดีจริงเลย ทำงานเสร็จก็ไปเที่ยว แล้วก็ไม่บอกกันด้วยนะ ให้ฉันรออยู่นั่นล่ะ”tetsu รู้สึกอิจฉาพวกนั้นเหลือเกิน
“tet จังมาเล่นกับฉันดีกว่านะ ฉันว่าพักก่อนดีกว่าแล้วค่อยมาแต่งต่อ พอสมองปลอดโปร่งนายต้องคิดอะไรดีๆออกแน่ๆเชื่อฉันเถอะ” ได้จังหวะพอดีhydeเอ๋ยปากชวนแล้วทำตาหวานใส่
“hyde นายเลิกทำตาแบบนี้เถอะ ขนลุกอ่ะ....” พูดพลางท่าขนลุก
“งั้นtetจังก็ไปเล่นกับฉันสิ”ทำเสียงอ่อยๆ ทำหน้าทำตาหน้าสงสาร พลางเอามือไปเขย่าแขน tetsu
“ทำไมนายไม่ไปกับพวกนั้นล่ะ” tetsu ปัดมือ hyde ออก
“ ไม่อ้าววววววววววววววววหรอก ฉันกลัวผิวเสียผิวฉันออกจะขาวขนาดนี้ ถ้าออกไปเจอแดดฉันก็ดำน่ะสิ” hyde พูดอย่างเบื่อๆ สายตามองไปที่ร่างสูงที่นั่งก้มหน้าก้มตาทำงานโดยที่ไม่สนใจเขาเลยสักนิด(กลัวผิวเสียด้วยเหรอ 
^o^ โฮะๆๆๆๆ)‘ ดีล่ะงั้นต้องใช้ไม้ตาย’ แกล้งคนนี่ละน้า....... สนุกอย่าบอกใครเลย และแล้ว devil hyde ก็ออกมาป่วนอีกแล้วว่าแล้ว hyde ก็เดินไปนั่งที่โซฟาด้านหน้าของ tetsu ควานหยิบมือถือออกมาจากกางเกงตู้ด...ตู้ด.......ตู้ด.. “ อะ......ฮัลโหลเคนจังเหรอนี่ฉันเองนะ hyde ไง .............ตอนนี้อยู่ที่ไหนเหรอ?
มารับฉันที่สตูดิโอทีสิ อยากไปเที่ยวด้วยน่ะ..........หือ...อือไปกัน 2 คนก้อพอ..............................
Hyde พูดเสียงดังให้ชายร่างโปร่งได้ยิน tetsu ทำหน้าหงิก 
.................... “ 
อืม.......ไปที่ไหนก้อได้ที่เงียบๆคนน้อยๆก้อดี.........................ผึง!!!!!!!!!!!!เสียงดังมาจากในหัวของ 
tetsu
“หยุดเลยนะ hyde”พลางแย่งมือถือมาจากมือของ hyde
“ ไม่ต้องมาเลยนะ ไอ้เคนจัง!!!!!!!!!!!!!!!!!!จะไปไหนก้อไปกับ yukky สิ” 
พูดจบก็หันไปหา ร่างบางที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา
“ ทีหลังไม่ต้องไปชวน ไอ้เคนมันเลยนะ ...นายก็รู้มันไว้ใจได้ที่ไหน” tetsu มองร่างเล็กด้วยความโกรธ
“ฉันไม่ได้โทรหาเคนสักหน่อย....ดูที่มือถือสิ...” hyde พูดอ่อยๆ ไม่คิดเลยว่าจะโกรธขนาดนี้
“……………..มะ...หมายความว่าไง นายหลอกฉัน!!!!!….” tetsu หน้าดูเหรอหรามากทีเดียวหลังจากดูจอบนมือถือที่ยังปิดอยู่
“ หึง.......หึงเหรอ tetจัง” พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
‘พูดอะไรฟะ...////////........’ tetsu หน้าแดงระเรี้ย กะอึกกะอักพูดไม่ถูก
“ฉันดีใจมากเลยรู้มั้ย tet จัง ฉันคิดว่านายสนใจแต่งานจนลืมฉันแล้วซะอีก 
.....แค่นี้ฉันก็พอใจแล้วล่ะ ฉันออกไปข้างนอกดีกว่านะจะได้ไม่กวนนายด้วย tet จังจะได้ทำงานให้เสร็จ” 
พูดจบก็พาร่างอันบอบบางของตัวเองกำลังจะออกไปจากห้อง
“ เดี๋ยวสิ.. ฉันว่าเราคงต้องคุยกันอีกยาวเลยนะ” tetsu ยื่นมือไปปิดประตู และล็อกประตู กิ๋ก!! !
“หือ? มีอะไรงั้นเหรอ tet จัง” hyde ยิ้มหวานถามชายร่างสูงที่ยืนค่อมเขาอยู่
“ hyde นายนี่เจ้าเล่ห์ขึ้นทุกวันๆเลยจริงๆนะ”
“tetจัง.....?” hyde เริ่มงงกับการกระทำของ tetsu
“ ไม่ได้ทำอะไรสนุกกันนานแล้วนะ...” รอยยิ้มพุดขึ้นที่มุมปาก
“ดะ......เดี๋ยวก่อน tetจัง ..อะ..วันนี้ไม่ได้นะ..”
“ ช่วยไม่ได้ก็ฉันไม่อยากให้นาย คลาดสายตา...นายน่ะเผลอเป็นไม่ได้…..”
ในใจ hyde ตอนนี้เริ่มอยู่ไม่สุข เนื้อตัวสั่นไปหมด ‘โอ๊ยยยยยยยยยยย ใครก็ได้ช่วยที....’(กลัวtetจังกินเหรอ....- _ -)
“ จะทำอะไรน่ะ tet จัง!!!!!” hyde ถามอย่างตกใจเมื่อtetsu ทำอะไรบางอย่างที่เข้าคิดไม่ถึง
tetsu บรรจงจูบปากนุ่มได้รูปของ hyde อย่างรวดเร็ว hyde ไม่ทันตั้งตัวตาเบิกกว้าง ลิ้นนุ่มของชายหนุ่มร่างสูงเริ่มรุกเร้าความต้องการมากขึ้นเรื่อยๆพยายามสอดลิ้นที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาเข้าไปในริมฝีปากบาง ร่างบางปิดริมฝีปากของตัวเองแน่น ไม่ยอมให้ลิ้นเขาผ่านเข้าไปได้ง่ายๆแต่...มีหรือที่ tetsu จะยอม เขาใช้ชันเชิงที่เหนือกว่าฟันขบปากของร่างบาง ทำให้ร่างบางทนไม่ได้กับความเจ็บแปลบที่ปากจนเผลออ้าปาก “อะ...โอ๊ยยย.......อา...” ( หมดทางสู้แล้วเหรอ hyde จ๋า.า...า....า....)
ไม่นานร่างบางก็เริ่มหมดแรง จนขัดขืน ร่างสู้ไม่ไว้เผลอ ครางออกมาใน ลำคอแผ่วๆ
“ อา.....tet จัง ....อาาา.” ตอนนี้hyde เริ่มทนไม่ไว้แล้วร่างกายของเขาร้อนรุ่มรอการปลดปล่อยเต็มทีร่างบางขยับตัวเขาไปใกล้ร่างสูงมากขึ้นเรื่อยๆ มือนุ่มโอบกอดชายร่างสูงแน่นกระชับมากขึ้นชายร่างสูงปดกระดุมของอีกฝ่ายทีละเม็ด
“นายนี่สวยจริงๆนะ hyde” พูดพลางกด ร่างเล็กลงบนโซฟาตัวใหญ่ ตุ้บ!!!!!
ผิวกายที่ขาวบริสุทธิ์ ตอนนี้เริ่มเป็นรอยแดงขึ้นมาบางแล้ว “ 
อา.....า...า....า..อา..อา”

“ หวัดดีครับ ...เอ่อ......kumi ซังครับมีใครมาบ้างรึยังครับ” 
ร่างสูงกว่าเอ่ยถาม staff สาวที่เดินผ่านมา
“ สวัดดีค่ะเคนซัง ...tstsu ซังรู้สึกจะมาตั้งแต่เช้าแล้วนะค่ะ เอ่อ..แล้วก็ hydeซัง ค่ะ” หญิงสาวตอบอย่างว่าง่าย
‘นั่นสินะว่าแล้ว...’ เขารู้อยู่แก่ใจแล้วคนที่มาคนแรกคือ tetsu เสมอ แล้วก็ตามด้วยไอ้ตัวเล็กนั่น
“ ขอบคุณครับ kumi ซัง” เคนก้มตัวลงเล็กน้อย
“ ไม่เป็นไรค่ะ เคนซัง” หญิงสาวยิ้มหวานก่อนจะเดินจากไป
ซึ่งเคนนั้นก็มองตามไปอย่างไม่ลดละจนเธอเลี้ยวขวาเข้าไปทาง ออฟฟิต(ไม่หน้าไว้ใจจริงๆด้วยแหะ) หลังจากที่เคนมองตามจน(ลายออก)นั้น ก็ต้องยืนทำใจอยู่นาน เข้าไปต้องถูกว่าแน่เลยแหะมาช้าซะขนาด...
เอาวะ ก๊อก ๆ ๆๆๆ “ ฉันเข้าไปนะ....” เคนเคาะประตูก่อนจะขออนุญาต เมื่อได้ยินเสียงของร่างสูงพวกเขารู้ทันทีว่าเป็นใคร hyde และ tetsu ชะงัก ผละออกจากกันทันที ต่างคนต่างวุ่นกับการคว้าเสื้อผ้ามาใส่ทั้งที่เสื้อ กางเกง และอื่นๆของ hyde อยู่คนละทิศคนละทางแต่กลับเสร็จก่อน tetsu เสียอีก พอร่างเล็กตั้งสติได้ส่วนร้ายๆของเขาก็เริ่มทำงาน หึ...หึหึ งานนี้สนุกจริงๆแหะ กำไรเพียบ...
“เคน!!!!เคนจังช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย” ร่างเล็กวิ่งมากอดร่างสูงทั้งตัว น้ำตาอาบอยู่ทั้งสองแก้ม
ร่างสูงเกือบเสียหลักเพราะตกใจ อยู่ดีวิ่งมาทำไม
“มี..มี อะไรเหรอนายเป็นอะไร?” เคนถามอย่างงงๆ เป็นอะไรหว้า ร้องให้มาซะด้วยสิ
“tetจัง...tetจัง ไม่ยอมให้ฉันอยู่แต่งเพลงด้วยน่ะสิ ฮือ..ฮือ” hyde สะอื้นพลางมองมาที่ ร่างโปร่ง
“ เฮ้ย!!!หมายความว่าไงฟะ...” ร่างโปร่งทำสายดุไปทาร่างเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังเคน (บังมิดเลยนะฮิ ฮิ ฮิ)
“นายไปไล่มันทำไม tet จัง” 
เคนมองด้วยสายตาเบื่อหน่ายเพราะเรื่องทำนองนี้เคยเกิดมาไม่รู้ต่อกี่ครั้ง
“ ฉันเปล่าทำอะไร hyde นะเฟ้ย” tetsu พูดพลางชี้นิ้วไปที่ร่างเล็ก
“ ฮือ ..อึก.. มะ..ไม่เป็นไรหรอกเคนจังเมื่อ...อึก.. tetจังไม่ยอมรับไม่อยากให้ฉันอยู่ก็ไม่เป็นไร” 
น้ำตาไหลออกมามากขึ้นเรื่อยๆ hyde ปาดน้ำตาด้วยมือเล็กๆเพียงเล็กน้อย “ เรา....ออกไปข้างนอกกันเถอะ 
เคนจัง อย่าไปกวนะtet จังเขาเลย”
เคนเห็นดีเห็นงามด้วย “ อืม...” ดีเหมือนกันแหะ ขืนอยู่ไปอาจโดนด่าได้ด้วยหลายเรื่องเช่น ทำไมนายมาเอาป่านนี้ฉันนัดไว้ 8 โมงแล้วนี้มันกี่โมงแล้ว?หา!!!! ไอ้เรารึก็ต้องยืนก้มหน้าตอบไป 11 โมงครึ่ง..อีกเรื่องก็คือ โต๊ะของนายทำไมมันรกอย่างนี้ฟะเคน?
ไอ้เราก็ต้องตอบอีกล่ะ ก็..ก็ ...งานมันเยอะอ๊ะนะ อย่ามาอ้างฉันเห็นนะนายเอาเอลิซาเบธมาด้วยน่ะ โถ!!โถ....ดันเห็นซะอีก ไอ้เรารึก็คิดว่าแอบพ้นแล้วซะอีก เฮ้อ!แล้วร่างบางก็เคินกอดเอวเคนออกไป 
“ พอได้แล้วละเคนจัง..ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว” hyde ปล่อยแขนเคนออก
“ ไม่เป็นอะไรแน่นะ” เคน ถามอีกฝ่าย ‘ยังเชื่ออยู่อีกแหะเคนจังนี่’
“ ไม่ต้องห่วงหรอก...ฉันไปนะ” ร่างเล็กหันหลังให้
“เดี๋ยว..เดี๋ยวนายจะไปไหนน่ะ..” เคนถามอย่างสงสัย
“ ฉันก็จะออกไปเที่ยวน่ะสิ..” ถ้าล่ะก็นะ ไอ้เรื่องที่โกหกเอาไว้น่ะมันจะนำความเดือดร้อนมาให้ตัวเขาน่ะสิ
“..................” ร่างสูงยืนมองร่างเล็กออกไปจากสตูดิโอ เอ่อ...อ้าว!!!! เฮ้ยทิ้งตูไปซะแล้ว แล้วตูจะทำไงดีล่ะฟะเนี่ย?มามาดูทางด้าน tetsu กันบ้างดีกว่า‘ ทำไมทำแบบนี้ฟะ ไอ้ตัวเล็ก!!!!!!!!!!! ไอ้เคนก็อีกคน’ tetsu เก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วเค้าได้แต่คิดในใจเท่านั้น เพราะไอ้พวกตัวการมันไม่อยู่แล้วอ่ะ (นั่นสิจะทำไง........) 
(น่าสงสารนะ...แต่ช่วยไม่ได้อ่ะ ..คิก..คิก ๆๆ)

the end part 1