Hyde wa tetsu no koibito desu 04:Love forever 

by Rein

‘จะว่าไป tet 
จังเคยบอกว่ารักเราแค่ครั้งเดียวเองน้า.......อยากได้ยินอีกจัง’ร่างเล็กได้แต่คิดในใจ
“ hyde มานั่งอะไรอยู่ตรงนี้?.....งานก็ไม่ทำ” ร่างเล็กสดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงคนที่เขาคิดถึงเอ่ยถามที่เห็นเขานั่งเหม่อขวางทางเข้าห้องสตูดิโอ
“ปะ.....เปล่าเดี๋ยวตามไปนะtetจัง” hyde หน้าแดงเล็กน้อยเมื่อสบตากับtetsu แล้วหันควับไปทางอื่น
“เป็นอะไรไม่สบายรึไง? ไหนดูสิ”ว่าแล้วtetsu ก็นั่งลงข้างๆhyde ยื่นหน้าผากไปแตะหน้าผากของhyde
“เอ?????????......ตัวก็ไม่ร้อนนี่!?” tetsu เลื่อนหน้าผากออก มองหน้าของร่างบาง
“ไป.......ไปซ้อมกันดีกว่านะtetจัง” อยู่ๆร่างบางก็ลุกพรวดทำเอาtetsu ตกใจอยู่เหมือนกัน แต่ก็เดินตามร่างบางที่นำหน้าไปอย่างงงๆ
‘tetจังคงไม่เบื่อเราหรอกนะ.....หมู่นี้งานรัดตัว พอกลับบ้านก็หลับเป็นตาย....เฮ้อออ!!!!’ ร่างเล็กได้แต่คิดในใจ
“ hyde” “hyde” hhhhhhhhhhyyyyyyyyyyyydddddddeeeeee ได้ยินม่ายยยยยยย??????????”
“ เหวออ!!!!!!มี.....มีอะไรเหรอ? นางิจัง” พลางเงยหน้ามองสาวน้อยที่ค้ำหัวตัวเองอยู่
“ฉันเรียกไม่ได้ยินยะ? เหม่ออะไรอยู่ได้นานๆได้มาเที่ยวกับชั้นนะ” ปากก็บ่นมือก็เท้าสะเอว
“ ฉันมีเรื่องกลุ้มนิดหน่อยน่ะ” พูดพลางสวมแว่นตาสีดำที่ใช้พลางตัวออกมาเที่ยว ถ้าเป็นข่าวล่ะก็แย่เลย
“เรื่องtetจังใช่ม้า?” สาวน้อยพูดอย่างเห็นอกให้เห็นใจพลางนั่งลงข้างๆชายหนุ่ม
“เธอรู้ได้ยังไงนางิ????” hydeทำหน้าประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าเพื่อนของเขาจะรู้
“แน่สิยะ.....ฉันคบกับนายมากี่ปีแล้วล่ะ?.....ฉันเพื่อนสนิทเธอนะ”มือก็อยู่ไม่สุก เธอหยิกแก้มผมแรงๆทีนึงแล้วพูดกับผมว่า “ 
มีเรื่องไม่สบายใจทำไมไม่บอกฉันหา?.....รึว่าเธอมี...มีผู้หญิงคนใหม่แล้ว..ฉัน..ฮือ..ฉันมันหมดความสำคัญแล้วใช่มั้ยล่ะ??????ฮืออออ” 
สาวน้อยทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้ยกไม้ยกมือขยี้ตาปาดน้ำตา
“มุขเก่าๆน่านางิเลิกเล่นละครสักที”(เหอะๆมารยาเหมือนกานด้วย...สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักกาน^o^โฮะๆๆๆ)
สาวน้อยหันหน้ามาทางชายหนุ่ม 
“แบร่ๆๆที่ฉันเป็นอย่างนี้ก็ได้มาจากนายแหละ”พลางชี้นิ้วไปที่ร่างบาง
“ผู้หญิงนี่ดีนะ......มีรูปร่างที่สวยงาม......นุ่มนวลอ่อนหวานผิดกับฉัน”ถึงจะใส่แว่นตาดำอยู่แต่ก็ดูออกทันทีว่าตอนนี้พ่อหนุ่มคนนี้อยู่ในอารมณ์ไหน
“นายคิดผิดนะhyde นายอย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบสิ....hydeลองคิดดูนะถ้าtetsuเขาไม่ชอบไม่รักไม่หลงเขาจะเข้ามาในชีวิตของนายได้ยังไง......เขาตัดสินใจของเขาเอง 
ตั้งแต่วันแรกที่เขารักนายเขาก็ยอมรับในตัวนายแล้ว”
“หือ?นั่นสินะฉันลืมคิดไปว่าไม่ใช่แค่ตัวฉันคนเดียวที่คิด....เขาอาจจะคิดจนไม่ต้องคิดแล้วก็ได้”ร่างบางรู้สึกสดชื่นขึ้นบ้างแล้วเพราะคำพูดของเพื่อนเขา
“งั้นก็ไม่มีเรื่องให้กลุ้มใจแล้วน้าhaidoคุง” สาวน้อยพูดพลางยิ้มหวานให้กับร่างบาง
“แต่....”ร่างบางหยุดคำพูดไว้เพียงแค่นั้น
“แต่อะไรอีกล่ะยะ?” ทำท่าทางหมั่นไส้เต็มที่มือเท้าสะเอวอีกแล้ว
“เขาเคยบอก... ‘รัก’ ฉันแค่ครั้งเดียวเอง....ฉันเลยไม่ค่อยมั่นใจ”ปลายคิ้วขมวดมาอยู่กลางหน้าผาก
“ โอ๊ยยยยยแค่นี้เอง ฉันถามหน่อยนายเคยบอกรักtetจังบ้างรึเปล่าล่ะ?”นางิทำท่าสั่งสอนอีกตามเคย
“ก็ต้องเคยอยู่แล้ว” พูดด้วยท่าทางมั่นใจเต็มที่
“เวลาบอกเขานายพูดว่าไงบ้าง?”สาวน้อยขยั้นขยอถาม อยากรู้เหมือนกันว่ามันพูดยางไง?
“ฉันก็พูดว่า รักtetจังที่สุดดดดดดด........แล้วก็รักน้าาาาาาาา .....อะไรประมาณนี้”hyde เลิกคิ้วพูดประโยคสุดท้าย
“ให้ตายเหอะ....เขาอาจจะคิดก็ได้ว่านายพูดเล่นน่ะ......เพราะนายไม่ได้พูดจริงจัง...”
“อ้าว!!!ฉันควรทำไงง่า?” พูดลางเท้าคางอย่างกลุ้มๆ
“ช่วยตัวเองสิจ๊ะ.....แต่จะบอกอะไรให้อย่างนะ ...การบอกรักใครสักคนกว่าจะพูดคำๆนึงออกมาได้ต้องใช้ความกล้าหน้าด้านแบบสุดๆนะ 
ขนาดนายที่ว่าด้านแล้วยังไม่กล้าพูดเลยแต่ดูความพยายามของtetจังสิพูดก็พูดแล้วตื้อก็ตื้อแบบสุดๆ 
หรือนายอยากให้tetจังดีแต่พูดงั้นเหรอ?พูดดีแต่ปากเหรอ?”นางิหันไปถามร่างบาง
“ฉันเข้าใจล่ะฉันจะกล้าพูดเหมือนการกระทำของฉันที่ผ่านมา.......ขอบใจนะนางิ.....เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับฉัน”ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและยิ้มอย่างจริงใจให้เพื่อนรักของเขา
“tetจังฉันกลับมาแล้ว” ร่างบางเปิดประตูเอ่ยคำทักทายที่พูดอยู่เป็นประจำ
“กลับมาซะเย็นเชียวนะhyde” พูดขึ้นทั้งที่ดู tv อยู่ มือก็หยิบขนมใส่ปากไปพลาง
“หือ?” ขานตอบแล้วเดินมานั่งข้างๆร่างสูง ที่โซฟาตัวใหญ่
“ คือ...เอ่อ..tetจังฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”hyde พูดด้วยนำเสียงจริงจังผิดปกติ
“หือ?อะไรล่ะมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ??????????”tetsu หันมาถามร่างบางด้วยนำเสียงจริงจังเช่นกัน
“ คือ......เอ่อ....ฉะ ...ฉันรักอา...รักtetจัง” ตอนนี้ร่างบางแทบจะขุดดินมุดหน้าตัวเองเลยทีเดียวใจก็เต้นรั่วเหลือเกิน 
หน้าร้อนผ่าวไปหมด
“หา???เมื่อตะกี้นายพูดว่าอะไรนะhyde?”ร่างสูงโปร่งหยิบรีโมท์หรี่เสียงของโทรทัศน์เพราะมันดังมาก
‘tetจังไม่ได้ยินงั้นเหรอ?..โธ่!!!!!!!!!!!!/////////////////’ร่างบางตะโกนอยู่ภายในใจ
“ พูดอีกทีได้มั้ย??” tetsu ร่างบางพูดประโยคเมื่อครู่นี้ที่เขาไม่ได้ยินอีกครั้ง
“อือ......คือ..เอ่อ....ฉะ....ฉัน.....ฉันระ..ร” 
“กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง” ยังไม่ทันที่hydeจะพูดจบประโยคเสียงที่ไม่คาดคิดก็ดังขึ้นขัดเสียก่อน
“เอ่อ...เดี๋ยวนะ....เดี๋ยวฉันรับโทรศัพท์ก่อน…” ร่างสูงพูดพลางเดินไปรับโทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงมุมห้อง
“อือ...”hydeได้แต่พยักหน้ารับ เฮ้อ!!!ถูกขัดจังหวะจนได้รวบรวมความกล้าอยู่นานไม่เกิดประโยนช์อะไรเลยแฮะ
“moshimoshi ogawa tetsuya desu”
“เคนเหรอ?.....อืม....อา...ได้ๆ ok แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ bye 
”tetsuว่างโทรศัพท์ไว้อย่างเดิมแล้วหันเดินมาทางhydeร่างบางลุกขึ้นจะเดินขึ้นไปด้านบนท่าทางเศร้าๆซึมๆ
“อ้าวววhydeจะไปไหนมาคุยกันก่อนสิ” ร่างสูงเรียกร่างบางไว้แต่ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆไม่หันหน้ามาแม้แต่นิด
“เฮ้!!!.เดี๋ยวก่อนสิยังพูดไม่จบจะหนีซะแล้วเหรอ?” tetsuคว้าข้อมือhyde ไว้ได้ทันร่างเล็กสะบัดเล็กน้อย
“…อึก....ฮึ....ฮือ .” ร่างบางหันมา ใบหน้าขาวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาขาวใสที่ไหลริน
“เฮ้ย!!!!hydeนายร้องไห้ทำไม?” ร่างสูงตกใจมากtetsuไม่รู้จะทำอย่างไรได้แต่กอดร่างบางไว้กับอกของตนซบหน้าลงกับผมสีดำขับยาวปะบ่า
“....อึก.ๆ....ฉัน.....ฉันรัก tetจัง....รักมากด้วย...” เมื่อได้ฟังดังนั้น ก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ
“หือ?เหรอ???ดีใจจัง”
“ ไปที่ห้องกันนะ”ร่างสูงกระซิบลงที่ข้างหูของhyde ร่างสูงอุ้มร่างบางที่ร้องไห้ไม่หยุดไว้ในอ้อมแขน
เมื่อร่างบางทำท่าจะพูดต่อแต่ร่างสูงก็ก้มลงมาประทับจูบที่แสนหวานซะก่อนที่จะพูดอะไรต่อความหวานหอมของมันทำให้ร่างเล็กได้แต่กลืนคำพูดลงคอ
Tetsu วางhydeลงบนตียงนุ่มในห้องของเขา พร้อมกับขึ้นคร่อมร่างบาง tetsuพรมจูบไปทั่วใบหน้าลงมาที่คอและใช้ปากปดกระดุมเสื้อของhydeอย่างชำนาญ 
เผยให้เห็นผิวขาวของร่างบางมากขึ้น พลางก็ถอดของตัวเองไปด้วย ร่างสูงไล้นิ้วเรียวไปตามแผ่นอกของhyde อย่างนุ่มนวล 
เขาโน้มคอลงจูบร่างบางอย่างดูดดื่ม ร่างบางตอบสนองแทบไม่ทันมือทั้ง 2 ข้างค่อยๆโอบคอร่างสูงช้าๆ 
“อือ.....อาาา...อา ...tetจังงงง..”มือที่เป็นอิสระข้างนึงลูบไล้แผ่นอกขาวไปจนถึงท้องน้อยและสะโพก 
พันธนาการของทั้ง 2 ถูกปดออกไปเมื่อไหร่มิอาจรู้ได้ มีเพียงแสงสว่างจากหน้าต่างที่เล้นลอดเข้ามาเผยให้เห็นเนื้อเนียนขาวของทั้ง2 
เสียดสีกันมากขึ้น เหงื่อไหลพราก ไปทั่ว
“อืม......tetจัง” ร่างสูงแทรกตัวเข้าไปมากขึ้น hyde จิกมือเข้าที่แผ่นหลังของtetsuอย่างแรงเมื่อ tetsu 
รุกสิ่งที่สุดยอดเข้าไปทั้งตัว 
“อ๊าาาาา.....อา ...อึก.ฮือ..อือ.อ๊าาาาาาา” ร่างเล็กสั่นสะท้านเล็กน้อย ร่างบางกรีดร้องอย่างเจ็บปวด 
น้ำใสไหลเอ่อออกมาจากดวงตากลมสวย tetsu จูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนแล้วเริ่มขยับตัวเร็วบ้างช้าบางไม่เป็นจังหวะนัก 
“อา......hyde...อาาาาาา” สิ่งที่พวกเขากระทำอยู่ไม่มีใครรู้ มีเพียงพระจันทร์ที่ส่องสว่างเป็นพยานให้กับเขาทั้ง 2 เท่านั้น 
“ฉัน..อา...รักนะtetจัง” ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ 
“อือ.....ฉันก็รักนายhyde” พูดพลางก้มลงจูบที่หน้าผาก ร่าบางหลับตาพริ้มอย่างเขินอาย 
“พอแค่นี้ดีกว่ามั้ย?hyde” ร่างบางพยักหน้าเป็นเชิงตอบและhydeก็อยู่ในอ้อมกอดของtetsu หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนจนถึงรุ่งเช้า

ณ ห้องสตูดิโอยามเช้า
“อรุณซาหวัดเคนจังแล้วก็ยุ้กกี้ด้วย” ร่างบางทักทายพร้อมรอยยิ้มกว้างจนจะฉีกไปถึงหู ทำเอาหลายๆคนแปลกใจ
“เป็นไรไปวะhyde กินยาไม่เขย่าขวดรึไง?” หน้าแมวพูดจากวนteen แต่เช้าแต่ดูเหมือนร่างบางจะ ไม่รู้สึกอะไรสักกะนิด 
“ฉันก็มีความสุขของฉันน่ะสิเคนจัง” พูดแล้วก็ทำท่าเหมือนจะลอย 
“เฮ้ย!!!!!!!!ยุ้กกี้เร็วววววว”เคนกับยุ้กกี้จับhydeไว้ไม่ให้ลอย
“ถามจริงเหอะวะhydeนายไปเจอเรื่องอะไรดีๆมาฟะ?” เคนทำหน้าอยากรู้เต็มทีโดยมียุ้กกี้พ่วงมาด้วยอีกคน
“ ไม่บอก!!!!!พวกนายไม่เกี่ยว”hyde เลิกคิ้วตอบด้วยท่าทีกวนๆ
“อ่ะแอ่ม...แหม..hydeมานี่หน่อยดิฉันมีเรื่องจะพูดด้วย” tetsu ส่งเสียงเรียก ร่างบางเหมือนอย่างเคยแล้วทั้ง 2 ก็เดินตรงไปยังดาดฟ้าโดยมีอีก2 ตัว 
เอ๊ย!!!!!!!!!///////////คนตามมาติดๆ
“หือ?????????มีอะไรจะคุยกับฉันเหรอtetจัง” ร่างบางถามอย่างอารมณ์ดี
“ฉันรักนาย”พูดออกมาห้วนๆ
“ฉันรู้แล้ว......รู้....รู้มานานแล้วด้วย”ถึงจะรู้มานานแต่เล่นมากบอกแบบนี้ก็ตื่นเต้นแฮะ
“ขอให้นายมั่นใจฉันด้วยนะhyde”พูดจบก็หอมแก้มร่างบางหนึ่งที
“นายก็ด้วยนะtetจังมีฉันคนเดียวและมีอยู่อย่างนี้ตลอดไป.....จนกว่าฉันหรือนายจะหายไป........สัญญาสิ..สัญญาได้มั้ยtetจัง?” 
hyde มองตาร่างสูงอย่างจริงจัง
“หือ...ได้สิhyde ฉันจะรักนายคนเดียวและจะรักตลอดไป” พลางเอื้อมมือไปกอดร่างบางไว้แนบอก
“ฮ้าวววววว!!!!!!” hyde เอามือป้องปาก
“hyde เวลาอย่างนี้นายยังง่วงอีก….เฮ้อออไม่โรแมนติกเอาซะเลย” ร่างสูงส่ายหน้าพลางถอนหายใจ(ง่วงพอๆกับคนแต่งเลยแฮะ...ก็แต่งมาทั้งวันเลยนะนี่ 
*_*….)
“ ก็ฉันง่วงมาจากเมื่อคืนนี่....เหนื่อยทั้งคืนยันเช้าเลย” พลางซุกเข้าไปที่อกtetsuมากขึ้น
“ลงไปที่ห้องสตูดิโอกันเหอะ....เดี๋ยว 2 คนนั้นจะรอ”
“ไม่เอาๆๆๆๆจะอยู่อย่างนี้นานๆๆๆ” hydeอ้อนเหมือนเด็กๆ จนtetsu เหนื่อยใจเฮ้อ!!!ไม่ว่านายจะทำให้ฉันยุ่งมากแค่ไหนฉันก็ไม่ยอมให้นายเลิกยุ่งหรอกอยู่อย่างนี้น่ะดีแล้ว 
ก็น่ะป่วนมาทั้งเรื่องแล้วนี่ จะป่วนให้จบเลยก็ได้นะ ปิศาจน้อยที่น่ารัก
“อั่นแน่ๆๆทำอะไรกันน่ะ?” เสียงดังมาก่อนตัวซะอีก แต่hyde รู้ดีว่าเป็นใคร
“ เคนจังใช่มะ? ออกมาเหอะน่า” hyde เรียกเพื่อนหน้าแมว
“เฮ้ยยพวกนายแอบดูมาตั้งแต่แรกเลยใช่มะ?” ร่างสูงพูดเป็นเชิง
“ไม่ต้องอายหรอกน่า tetจัง” ร่างบางพูดขึ้นเมื่อtetsuคลายอ้อมแขนออก
“เอ่อ......เถอะน่าปล่อยก่อน” tetsu ทำท่าเขินนิดๆเมื่อเพื่อนทั้ง 2 คนของเขาแซว
“ฉันไม่อายหรอกหึ.........”hyde ยื่นใบหน้าขาวขึ้นไปจูบtetsu เคนหยุดชะงักเล็กน้อย ยุ้กกี้เองก็อ้าปากค้างเพราะไม่นึกว่าเพื่อนตัวดีอย่างhyde 
จะใจกล้าหน้าด้านกว่าแต่ก่อน(มาก)
“นายจะลองบ้างมั้ยล่ะ?เคน....ฉันจูบเก่งนะจะบอกให้...มามะ”พลางเดินเข้าไปหาเคนแต่เคนก็วิ่งหนีไปไกลกว่าที่hydeจะตามทันด้วยขาที่ยาวกว่า 
(อยากจะบอกว่าhyde ขาสั้นใช่มะ) สมาชิกทั้ง 4 คนเล่นกันอย่างสนุกสนานพวกเขามีจะผลงานที่ดีต่อไปเรื่อยๆเหมือนสายรุ่งในนาม L’Arc-enCiel 
ตลอดไปจนกว่าความรักจะลับขอบฟ้า
lovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelovelove
Hyde wa tetsu no koibito desu.
Hydeเป็นแฟนของtetsu
“ ฉันคิดแบบนี้มานานแล้วรู้มั้ย? Tetจัง ฮิฮิฮิ”
hyde wa tetsu no koibito desu. 

The end

**comment**
จบกันซะทีน้าาาาาาาา ก็ดีใจแล้วก็โล่งอกมากทีเดียว หลายๆคนก็คงจะคิดว่าจะจบยังไง ก็ได้รู้กันแล้วนะค่ะ 
สำหรับใครทีไม่รู้คำแปลของชื่อเรื่องrain ก็บอกไว้ตอนท้ายแล้วนะค่ะrain มีเรื่องอีกหลายเรื่องให้หลายๆคนที่ชอบฝีมือการแต่งของrain
ได้อ่านกันคิดยังไงกับเรื่องนี้ก็ช่วยกัน comment ทีนะค่ะ ขอบคุณค่ะ ^_^