ร่างน้อย ๆ ของ Hyde สั่นเทา เมื่อปลายเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับพี้นถนนอันเย็นเฉียบ โลกมนุษย์มันช่างแตกต่างจากสวรรค์อะไรอย่างนี้นะ~ Hyde กอดร่างบางเพื่อให้ไออุ่นแก่ตน แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ร่างบางพันจากความหนาวเย็นรอบกายได้เลย

"แม่ฮะ ดูซีฮะ มีนางฟ้าด้วย~! " เด็กชายจมูกแดงด้วยความหนาว ชี้นิ้วไปยังจุดที่ Hyde ยืนอยู่ 
" Takaจัง! แม่บอกกี่ครั้งแล้วจ๊ะ ลูกไม่ควรพูดเรื่องเหลวไหลนะลูก! นางฟง นางฟ้าที่ไหน ไม่มีหรอกจ๊ะ" พูดพร้อมกับ
ดึงเด็กชายให้ออกห่างจาก Hyde 
"ผมไม่ได้พูดโกหกนะฮะ มีนางฟ้าจิงจิ~~ง!" เด็กน้อยร้องขึ้นเมื่อถูกแม่ดึงตัวจากไป
Hyde รู้ดีว่า ขณะนี้เค้าเหมือนกับสิ่งที่ไร้ตัวตนสำหรับมนุษย์ทั่วไปซะแล้ว....... แต่ก็ไม่เชิงแหะ! ยังมีคนที่สามารถเห็นผมได้อยู่สิ! คนที่มีจิตใจที่บริสุทธิ์อย่าง...เด็กที่ยังไร้เดียงสาและมีจิตใจที่ใสสะอาด อย่างเด็กคนนั่นไงหล่ะ (o\^-^/o) ..............
...อะ! แต่ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนที่จะเห็นผมในที่แบบนี้หนิ( -_-;;)โห๋....แล้วผมจะอยู่บนโลกนี้ยังไงละ? หือ หือ... T _ T
 Hyde ได้แต่กอดกระชับร่างตัวเองแน่นเข้าไปอีก เมื่อลมพัดผ่านเข้ามา  ผมหวังเพียงที่จะมี Yuki และKen อยู่ข้างๆเท่านั้น ถ้าพวกเค้าอยู่ละก็ ,จะต้องช่วยผมได้แน่..... 

คิดมาได้เท่านี้น้ำตาก็มาเอ่ออยู่เต็มสองตา Hyde นั่งลงที่มุมๆหนึ่งของถนน งอตัวและก้มหน้า(รับกรรม) จนชิดหัวเข่าอย่างหมดแรงและสิ้นหวัง ( อีกครั้ง )
" ฉันทำอะไรกับ NyanNyan-Ko-NyanNyan เหรอ??.... " Hyde พึมพำเบา ๆ "ฉันก็แค่เลี้ยงขนมมันเท่านั้นเอง........."  อุณหภูมิเริ่มลดลงไปเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับตะวันที่กำลังลับฟ้า น้ำตาอุ่นค่อย ๆ ไหลลงลูบไล้สองข้างแก้มเนียน

"เธอ...... ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?" Hyde เงยหน้าขึ้นสบกับนัยน์ตาสีดำที่อบอุ่นและใจดีของชายหนุ่มคนหนึ่ง.... มนุษย์ผู้ชาย?! 

"อะ! คุณ..คุณเห็นผมเหรอฮะ?" ชายหนุ่มพยักหน้า 
" เธอมีปีกด้วยแหะ?" พูดเสร็จ ก็ลูบปีกบางของ Hyde ด้วยปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา 
"เธอ ต้องเป็นเทพ ...เอ่อ....นางฟ้า หรือ...อะไรสักอย่างแน่เลย"
"ผะ..ผม....ผมเป็นนางฟ้าฮะ!" Hydeเริ่มพูดตะกุกตะกัก รู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก 
" ผมชื่อ Hyde ฮะ..." ชายหนุ่มยิ้มตอบอย่างใจดี ถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกเพื่อสวมให้กับ Hyde แทน 
"ฉันชื่อ Tetsu" Tetsu กำมืออันหนาวเย็น ของ Hyde ไว้ในมือของเขา 
"โอ๊ะ! มือเธอเย็นจัง ไปหลบที่ห้องฉันก่อนละกัน! " ก่อนที่ Hyde จะพูดอะไร Tetsu ก็ ตรงดิ่งกลับห้องพักของเขาทันที และในมือ Tetsu ก็ยังคงกำมือ Hyde ไว้เหมือนเดิม

Yuki เตะก้อนกรวดที่นอนระเกะระกะอยู่ตามพื้นอย่างไม่สบอารมณ์ รู้สึกถึงความสิ้นท่าและหมดหวัง Yuki ได้แต่ตะโกนเหมือนคนที่ได้ทำบางสิ่งบางอย่างหลุดลอยไปเพียงแค่ปลายนิ้ว 
" โธ่โว้ย~~~~~~~~~~~~~~ แย่จริงโว้~~~~~~~~ย! " Yuki รีบหุบปากของตัวเองทันที เมื่อสายตาของเทพหลายคู่ค้อนกลับมาที่เขา "...ฉันเริ่มคิดถึงเจ้าน้องที่น่ารักของฉันซะแล้วละสิ!"
"ฉันก็คิดถึงน้องชายของฉันเหมือนกัน" Ken ตอบอย่างเหงา ๆ เอามือล้วงกระเป๋าเสือของตน และก็พบกับบางอย่างกลิ้งกระทบกันไปมาอยู่ในนั้น 
"คงแปลกแน่ ถ้า Hyde จะอยู่ไปได้อย่างตลอดรอดฝั่งที่ข้างล่างนั่น....."Yuki รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง ตบหลัง Ken เบาๆพร้อมเตือนอย่างหวังดี "หยุดพูดเถอะ มันทำให้ฉันเริ่มประสาทเสีย อีกแล้วล่ะ" 

Ken ล้วงเอาลูกหินก้อนเล็กกลมออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นส่งให้ Yuki "&n ฉันแค่กำลังคิดถึง Hydeอยู่น่ะ ดูสิ! Hyde ชอบเล่นลูกหินพวกนี้มากเลยนะ"
 "...Hyde ไม่ใช่เด็กทารก ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรสักหน่อย " Yuki แย้งและเริ่มเกเรอีกครั้ง "โว้ย~~~~~ มันบ้าอะไรกันเนี่ย!!!! ฉันอยากจะตะโกนร้องกรี้ด~~~ กรี้ด~~~~ อยากจะด่า ๆ ๆ ๆๆ ๆๆ ด่าจนกว่าจะหายบ้าไปเลย!!"
Ken กลอกตาค้อน Yuki อย่างหมั่นไส้ ซุกลูกหินเก็บเข้าในกระเป๋าเสื้อเช่นเดิม 
"ถ้าเธอทำยังงั้น คงได้ไปล้างกรงของ เจ้า NyanNyan-Ko-NyanNyan สักเดือนน่ะสิ....." พูดแล้วก็ทำท่าขนลุกขนพอง 
"บรือ.......อออออออ แค่คิดก็แย่แล้ว เจ้าแมว บ้านี่มันช่างกวนประสาทพวกเราได้เก่งจริงจิ้ง~~!" (กระต่ายย่ะ คุณลุง Ken ไม่ใช่แมวซะหน่อย.....Sochan ^_^'')
"แต่ก็มีนางฟ้าที่รักเจ้า Nyan ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม....." Yuki เริ่มบ่นใหม่อีกครั้ง
" มี Hyde เท่านั้น.....ที่รักไอ้แมว ระยำนั่น!"(เอาอีกละ บอกว่ากระต่าย ไม่ใช่แมวจ๊ะ .....Sochan ^_^'')
KenรีบเอามืออุดปากYuki ไว้ก่อนที่นางฟ้าอื่น ๆ จะได้ยินสารพัดคำด่าอันเจ็บแสบสุดจะสรรหามาให้กับเจ้าหูยาวตาแดง แม้ว่า
นางฟ้าทั้งหลายจะไม่ชอบหน้าเจ้า Nyan ยังไง แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรง ๆ อย่างงี้
"ชูว~~~~~~~~~~~~~~~สสสส์!!! เดี๋ยวท่านเทพก็ได้ยินหรอก.! เจ้าบ้าเอ้ย...ย!!"

"อะ อะ เอา~~~~~~~~~~มื...อ~~~อือ~~~ออกกก~~~~~ก ปะ ปปป............ไ.....ไป จะ........จากกกกกกกก ปากกกกกกกกก ฉาน~~~~~~~ฉันนะเฟ้ย~~~~~ย!!!!" 
Yuki ส่งลูกถีบไปที่ขาKen 1 ที แล้วทั้งคู่ก็รีบโกยแน้บหนีไปก่อนการมาของท่านเทพและเจ้าNyanNyan-Ko- NyanNyan 
ที่นอนแผ่มาบนฝ่ามือของท่านเทพอย่างสบายใจเฉิบ!

เสื้อสเว็ตเตอร์ตัวใหญ่ 2 ตัว กางเกงกับถุงเท้าอันหนานุ่ม พอกทับเสื้อคลุมยาวสีขาวบนร่างบางของ Hyde ไว้อย่างมิดชิด  Tetsu หัวเราะร่วน เมื่อเห็นใบหน้าของ Hyde ขณะจิบช็อคโกแล็ตร้อนเป็นครั้งแรกในชีวิต ยังกับ.......เด็กน้อยไร้เดียงสาที่พยายามลองทำอะไรเป็นครั้งแรกในชีวิตก็ไม่ปาน
"อร่อยมั้ย?"
Hyde พงกหัวจนหัวแทบจะหลุดออกมาจากบ่า "อร่อยจา~~~งเล~~~ยฮะ! ผมไม่เคยกินของอย่างงี้
บนสวรรค์มาก่อนเลย" Hyde ยกเหยือกแก้วขึ้นซดจนหมด และยื่นส่งคืนให้ Tetsu 
" ผมขออีกได้ไหมฮะ? " Tetsu หัวเราะอย่างอารมณ์ดีอีกครั้ง เมื่อเห็นท่าเขินอายจนแก้มเป็นสีแดงเข้มของ Hyde 
"ได้สิ ฉันมีอีกเพี้ยบเลยล่ะ!"
Hyde ตาม Tetsu ต้อยๆ เข้าครัว มอง Tetsu เทผงช็อคโกแล็ตและน้ำร้อน ลงเหยือกแก้วอย่างช้า ๆ Hyde มองทุกสิ่งทุก
อย่างด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น 
"ระวังหน่อยนะ มันร้อน.." Tetsu เตือน Hyde ด้วยความเป็นห่วงเมื่อเขาส่งช็อคโกแล็ตร้อนเหยือกที่สอง ที่กำลังส่งควันฉุยให้ Hyde อย่างระวัง ก่อนที่ Hyde จะยกขึ้นจิบอย่างเอร็ดอร่อย
"นี่เป็นบ้านของ Tetsu หรือฮะ? มันไม่เหมือนบ้านของผมบนสวรรค์เลยสักนิด" Hyde ตาม Tetsu กลับมายังห้องนั่งเล่น 
และนั่งข้าง ๆ Tetsu บนเก้าอี้ยาวตัวเดียวกัน Tetsu ปรายตามองไปยังนางฟ้าที่ยิ้มยิงฟันใส่เขา


~นางฟ้าตกสวรรค์..... ~ นี่ผมกำลังตกอยู่ในเทพนิยายอะไรสักเรื่อง แหง๋เลย......
"เฮ้ย..ย Tetsu!" Tetsu สะดุ้งแทบตกเก้าอี้! เมื่อเพื่อนข้างห้องผลุนผลันเข้ามาในห้องของเขาอย่างไม่ได้รับคำเชิญ

(ตายหอง~~~~ มันเห็น Hyde แน่แย้วววววววววว!!!) Teteu เสียวสันหลังว่าบ~~~~ ขากรรไกข้าง ไม่รู้จะทำยังไงกับสถานะการณ์ตรงหน้า แต่เพื่อนของ Tetsu ก็เดินทะลุผ่านตัว Hyde เหมือนผ่านอากาศธาตุเท่านั้น! 
"โย้!! เพื่อนรัก ฉันกลับบ้านก่อนละนะ เจอกันใหม่อีก 3 อาทิตย์เฟ้ย! See you! " 

&n &n Tetsu เริ่มหายใจได้ทั่วท้องขึ้นเมื่อสถานการณ์ทุกอย่างกลับมาเป็นปกต&n HydeมองTetsu ด้วยสายตากังวลเมื่อ Tetsu ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ยาวและถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ ๆ
"Tetsu ไม่เป็นไรใช่ไหมฮะ?" Hyde ทาบฝ่ามือลงที่หน้าผากของ Tetsu "Tetsu ไม่ป่วยนี่ฮะ?"
Tetsuยิ้ม ค่อย ๆปลดมือของ Hyde ลงจากหน้าผากตนเอง " ไม่เป็นไรหรอก ทำไมเขาถึงมองไม่เห็นเธอล่ะ?"
"ใครฮะ?" 
"เพื่อนของฉันงั้ย?" 
Hyde ยิ้มยิงฟันอย่างน่ารักอีกครั้ง พร้อมกับจิบช๊อคโกแล็ตร้อนต่ออย่างสบายใจ " ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป
จะมองไม่เห็นผมหรอกฮะ จะมีก็แต่คนที่มีจิตใสบริสุทธิ์เท่านั้น ที่จะเห็นผมได้! "
Tetsu รู้สึกร้อนขึ้นมาที่ใบหน้า ตอนนี้คงแข่งกันแดงเป็นหย่อม ๆ ทั่วหน้าอย่างร่าเริงเต็มไปหมด " เธอ หมายถึง
ฉันมีใจที่บริสุทธิ์เหรอ?"

Hyde ผงกหัวแทนการตอบคำถาม หยุดซดช๊อคโกแล็ตชั่วขณะ เปลี่ยนมาเขย่าเหยือกแก้วขึ้นลงเพื่อให้แน่ใจว่า
หมดจนหยดสุดท้ายแล้วจริง ๆ(เค็มจังนิ) 
Tetsu ปล่อยก๊ากออกมาอีกครั้ง นางฟ้าอะไรเนี่ย! ช่างน่ารักซะจนไม่อยากละสายตาไปไหนเลย "เอาละ! ฉันจะทำ
ของอร่อย ๆ ให้เธอกินเอง!" Tetsu เดินเข้าครัวอีกครั้ง Hyde รีบกระเด้งออกจากเก้าอี้ และตาม Tetsu เข้าครัวไปทันที

~continue in part 3~ Translate by Sochan