อาหารเย็นพึ่งจะสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์เมื่อ Hyde เขมือบเนื้อชิ้นสุดท้ายลงท้องไปอย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนที่ Testu จะขนกองถ้วยชามจานช้อนและสาระพัดภาชนะเข้าไปทำความสะอาดต่อในครัว Hyde นั่งดูด
นิ้วจนสะอาดและตามติด Tetsu เข้าไปในครัวเพื่อเข้าไปดูการสาธิตวิธีการ "ล้างชามอย่างไรถึงจะสะอาด"

"ว๊า~~~~~~ย~ ฟองสบู่~~~~~!" (^0^) Hyde เอานิ้วจิ้มฟองสบู่ที่ลอยฟ่องไปมาอยู่ตรงหน้าจนแตกดังโป๊ะ! (สูตรส่วนผสมของฟองสบู่ ประกอบไปด้วย -คราบน้ำจิ้มอุด้ง -เทริยากิไก่ -และ ฯลฯ อึ๊ย?!! ~_ ~; ) 
Tetsu ยิ้มแยกเขี้ยว แล้วค่อยดึงมือเล็กบางของ Hyde ออกก่อนที่จะลงมือเล่นน้ำสกป๊ก สกปรกโสโครก โสมม และโสต่าง ๆอีกมากมาย (กรุณานึกภาพ และทำเสียงสูง ๆตามจะได้อารมณ์ขึ้นอีกเยอะ: Sochan)
"มันสกปรกนะหนู รู้มั้ย~~~" Tetsu ล้างมือของ Hyde จนสะอาด "พรุ่งนี้ ฉันค่อยสาธิตการสร้างฟองสบู่ให้ดูนะจ๊ะ หนู" Hyde หัวเราะคิกคัก ไม่ตอบอะไร แต่ก็ยังยืนดูอยู่ข้าง ๆ Tetsu อยู่ดี ไม่ยอมไปไหน

Tetsu ตรงกลับห้องนอนของตนหลังจากเสร็จงานบ้านประจำวัน ตามมาด้วย Hyde ที่เดินตามต้อย ๆ เหมือนลูกจ๊อกตามเจ้านายของมันอย่างซื่อสัตย์ ( ^ ^;) และเมื่อเทพตัวน้อยพบกับเตียงเล็กๆ ของ Tetsu ก็หัวเราะคิกคักชอบอกชอบใจกับของเล่นชิ้นใหม่ 

"นอ~~~~~~~~~น" (^o^) Hydeทิ้งตัวลงบนเตียงเล็ก ๆของ Tetsu เล่นกระโดดเด้งดึ๋งขึ้นลงไปมา อย่างสนุกสนาน
"เธออยากจะนอนบนเตียงของฉันเหรอ??" Testu เดาเอาจากกริยาอาการอันแสดงออก(นอกหน้า)ของ Hyde ในขณะที่เจ้าจอมจุ้นซุกตัวลงไปอยู่ใต้ผ้าห่มอันอุ่นหนานุ่มและดึงผ้าคลุมขึ้นมาถึงปลายคาง 
"งั้นฉันไปนอนที่ห้องรับแขกละกันนะ..."   Hyde รีบสั่นหัวจนผมเผ้ากระจาย มือเลิกผ้าห่มขึ้นและนั่งรอ........รอ......
"....อยากให้ฉันนอนด้วยนะเหรอ?" Tetsu เกาหัวด้วยความงง ก็จะนอนเข้าไปได้ยังไงละ เตียงผม มันเกือบจะพอดีตัวผมอยู่แล้วนะสิ! แต่นางฟ้าพลัดถิ่นก็ไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจที่จะนอนเตียงเดียวกับ Tetsu ให้ได้ สุดท้ายชายหนุ่มก็ต้องยกมือขึ้นเหนือหัวยอมแพ้จนได้ 
"โอ้ย!! ... ยอมแพ้แล้ว แต่ขอฉัน เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ" เจ้าจอมยุ่งรีบมุดกลับลงไปใต้กองผ้าห่มทันที ทีนี้เอาผ้าห่มทั้งผืนคลุดหัวซะมิดเลยทีเดียว 
Tetsu เกือบจะหลุดก๊ากพรวดออกมาเมื่อเห็น Hyde นั่งอยู่บนเตียงโดยมีผ้าห่มคลุมหัว รอให้เขาเปลี่ยน เสื้อผ้าให้เสร็จ

"เสร็จรึยา~~~~~~ง?" Hyde ส่งเสียงอู้อี้ออกมากจากใต้ผ้าห่ม
"ยังไม่เสร็จนะ!!" Tetsu รีบถอดเสื้อและกางเกงตัวเก่าออกอย่างรีบร้อนและสวมชุดนอนจน เสร็จเรียบร้อย ก่อนที่จะเลิกผ้าห่มออกเผยให้เห็นใบหน้าหวานน่ารักของ Hyde "เอ้า! เสร็จละ!"
Hyde เขยิบตัวเพื่อให้ Tetsu ซุกเข้ามาใต้ผ้าห่มอันอบอุ่นเดียวกัน ร่างน้อยค่อย ๆเอาแขน โอบตัว Tetsu ไว้กระซิบเรียกชื่อ Tetsu เบา ๆ 
"Testu ฮะ?"
"ฮือ........?" Tetsu สะลืมสะลือตอบกลับไปดัวยความงัวเงีย หลังจากต้องถ่างตาอ่านหนังสือ กองเท่าภูเขา ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกับชาวบ้านติดต่อกันถึง 3 วัน 3 คืน (โห......โหด) Hyde เบียดซุกตัวใกล้ Tetsu เข้าไปอีกนิด 
"ขอบคุณฮะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง....." นางฟ้าจอมยุ่งพริ้มตาหลับลงเช่นกัน ฟังเสียงหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอของ Tetsu ทำให้รู้สึกผ่อนคลายเหมือนได้ฟังเพลงกล่อมเด็กที่ไพเราะที่สุดในโลกเลย

Ken เกิดรางสังหรณ์ไม่ค่อยดีนักกับสิ่งที่ Yuki ตัดสินใจจะทำต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ มันอาจพัวพันมา ถึงผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างเขา และอาจเลวร้ายถึงขนาดถูกเตะโด่งออกจากสวรรค์ร่วมไปด้วยอีกรายนึง สัมผัสที่หกของเขากระตุกขึ้นมาทันที ได้กลิ่นทะแม๊ง ๆ เมื่อ Yukiส่งแผ่นพิมพ์เขียวให้ และติดชื่อไว้ว่า  แผนลับมาก: "ปกป้อง Hydeน้อยจากเหล่าปีศาจร้าย!" 
"......ฉันว่า..... นายมันเริ่มบ้า ไม่ก็วิกลจริตไปแล้วฟ่ะ!" Ken ส่งสายตาประดุจหอกปลายแหลมพุ่งไปยัง Yuki เมื่อได้อ่านรายละเอียดแผนการณ์ทั้งหมดของ Yuki 
"หาว่าฉันบ้าเหรอ?" Ken ผงกหัวเห็นด้วยทันที ตบหลัง Yuki เบา ๆ เพื่อเรียกสติของเพื่อนให้กลับคืนเข้าร่างอีกครั้ง
"Hyde ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอะไรทั้งนั้น!!! เข้าจั๋ย~! นายมันติงต๊อง Over Action ไปเองว่ะ Yuki!!!"
"เฮ้ย......ฉันเป็นใคร Ken!!! ฉันเป็นใคร ลูกใครรู้มั้~~ย?!"  ทันใดนั้นแสงไฟจากสปอตไลท์อันสว่างจ้าก็สาดส่องไปยังร่างสุดเท่ห์ของYuki ที่ยืนโด่ดเด่นอยู่ ท่ามกลางเหล่าเทียนที่ดับแสงลงแล้ว Ken สายหน้าบ่นอุ่บอิบพลางลงนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น ปลายตามอง
เทียนแท่งน้อยอันดับแสงไปแล้วในมือของตนอย่างปลง ๆ 

"ฉัน ,Yuki ผู้กล้าแห่งเหล่าสามทหารเสือ..." "ใคร? ใครเป็นทหารเสือ?!" Ken ส่งเสียงแหลมขัดจังหวะการแถลงการณ์ขึ้นกลางอากาศ และก็นั่งปลง สังเวชเพื่อนซี้ของตนต่อ... Yuki ยังไม่ยอมสนใจกับการขัดจังหวะของ Ken ยังคงเดินหน้าแถลงการณ์แผนของตนต่อไป 
"เอาล่ะ ถึงเวลาของผู้ผดุงความยุติธรรมและความดีอย่างข้าพเจ้าแล้ว ที่จะต้องเข้าช่วยชีวิตน้องนุช สุดที่รักของพวกเรา...., HYDE น้องรัก ให้หลุดพันจากเงื้อมมือของเหล่าปีศาจร้าย , ฉัน YUKINATOR  จอมคนพิฆาตหุ่นยนต์!!" Ken ลมแทบใส่ พยายามเตือนสติเพื่อนอีกครั้ง 
"เฮ้ย!! ฉันว่านายดู TERMINATOR มากไปแล้วว่ะ!"
Yuki คว้าแว่นดำสุดเท่ห์(เอามาจากไหนเนี่ย!) ขึ้นมาสวมได้เหมาะเจาะกับจมูกโด่งเล็กน่ารักของตน 
"ฉัน, YUKINATOR!"
Ken เอนตัวลงนอนตะแคงข้าง บนผ้าที่ปูอยู่บนพี้น "ถ้านายเป็น YUKINATOR ฉันก็เป็น  ROBOKEN แล้ว~~~บ๊ะ!" และปาผ้าอีกผืนใส่ 
Yuki ซึ่งสีหน้าในตอนนี้แทบจะไม่หลงเหลือสีหน้าของเทพอยู่เลย ความคิดคำนึงถึง Hyde ได้หยุดชะงักลงชั่วขณะ เมื่อสงครามการโยน"ระเบิดผ้า" ระหว่างเทพทั้งคู่ ได้เริ่มขึ้นและไม่มีท่าทีที่จะหยุดลงง่าย ๆ ท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาลที่ล้อมรอบกายพวกเขาอยู่ในขณะนี้ 

Tetsu ลืมตาผงกหัวขึ้นเล็กน้อย เพื่อดูนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง บอกเวลา 8:16 น. ของเช้าวันใหม่ ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ยังไง ชายหนุ่มก็ไม่เคยนอนตื่นสายเกิน 8:30 ของทุกวัน ชายหนุ่มเพิ่งรู้สึกถึงแขนเรียวบางที่โอบอยู่รอบเอวของตน และเมื่อเขาหันกลับไปมอง ริมฝีปากก็เกือบสัมผัสโดน ปากแดงงามดัวยความบังเอิญ Tetsu เบือนหน้าหลบไปอีกทางเมื่อ Hyde เริ่มรู้สึกตัวและแย้มเปลือกตาขึ้นมอง
"อรุณสวัสดิ์ฮะ" Hyde ทักอย่างแจ่มใส "อะ? ทำไมหน้าถึงแดงละฮะ?" Hyde เอาหลังมือวัดความร้อนที่หน้าผากของ Tetsu
"หง่า.... ไม่มีอะไรจ๊ะ หง่า....อรุณ~สวัสดิ์" Tetsu รู้สึกถึงแขนของนางฟ้าที่อยู่ข้าง ๆเขา ได้ละจากเอวของตนไปแล้ว

Hyde สาละวนช่วย Tetsu จัดอาหารเช้าอย่างน่ารัก 

ขนมปังปิ้งหอมเหลืองน่ากิน 6 แผ่น
น้ำองุ่น 3 แก้ว 
และน้ำผัก
"เอาล่ะ,Hyde?" Tetsu เอ่ยขึ้นหลังจากเทพน้อยกำลังจัดการกับเค้กช๊อคโกแล็ตไปได้ครึ่งชิ้น 
Hyde เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นเศษขนมและน้ำตาลไอซิ้งสีขาวแตะแต้มอยู่ตามปลายจมูกและมุมปากจิ้มลิ้ม
Tetsu หยุดการเจรจาลงชั่วคราว ยื่นผ้าเช็ดปากให้ Hyde และทำท่าชี้ไปที่จมูกและปากของตนเอง
Hyde กลอกตามองผ้าที่ตนได้รับมา สลับกับมองหน้า Tetsu อยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะตัดสินใจยกขึ้นเช็ดไปทั่วหน้าของ Tetsu 
"ไม่ใช่หน้าฉ้า~~~~น หน้าเธอต่างหากล่ะ!" Tetsu ปัดมือของ Hyde เบาๆให้พันจากหน้าเขา "มีเศษ
น้ำตาลติดอยู่ที่หน้าของเธอน่ะ!"
"โอ๊ะ~~"^^;; เผลอแลบลิ้นใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ทันรู้ตัว นางฟ้าจอมยุ่งจึงเช็ดคราบน้ำตาลออกจาก หน้าเรียวเล็กของตนจนสะอาด แต่สายตาของ Hyde ก็ยังไม่ละไปจากใบหน้าของ Tetsu เลยสักวินาทีเดียว [เทพสวรรค์อะไรกันเนี่ย ทำไมชั่งน่ารักไร้เดียงสาหยั่งงี้ เอ.. แล้วทำไมถึงมาตกระกำลำบากอยู่บนโลก มนุษย์ได้นะ?] Tetsu สงสัยเงียบ ๆภายในใจตนเอง Hyde รีบเบือนหน้าหลบ เอามือป้องปิดปากของตนเองด้วยความเขินอาย 
"แหะ แหะ ขอบคุณฮะที่ชมว่าผมน่ารัก!" Hyde ตอบเสียงอู้อี้ลอดมาจากฝ่ามือตนเอง " เอ่อ..... ผมคิดว่า ผมให้อาหาร NyanNyan-Ko-NyanNyan เกินพิกัดไปหน่อยนึงฮะ " Tetsu ตาแทบถลนออกมานอกเบ้า _(o_o)_ เมื่อได้ยินคำตอบจาก Hyde 
"หา!!! ธะ เธอ เธออ่านความคิดของฉันได้เหรอเนี่ย!!??" Hyde ผงกหัวรับ "ว้าว~~~~~~ว!!!! ยอดไปเลย แต่ เอ๊ะ! เมื่อกี้ว่าอะไรนะ ลูกกระต่ายเหรอ? เธอหมายความว่าพระเจ้าเลี้ยงลูกกระต่ายนะเหรอ??"
Hyde ได้แต่ผงกหัวรับอีกครั้ง แต่คราวนี้ Hyde ทิ้งแขนลงข้างตัวอย่างหมดแรง มองเค้กที่อยู่ตรงหน้า ด้วยดวงตาเหม่อลอย เศร้าหมองปนจ๋อย ๆ "ผมถูกเนรเทศออกจากสวรรค์ เพราะ NyanNyan-Ko-NyanNyan ไม่สบายน่ะฮะ" รอยยิ้มที่คลี่ปานอยู่บนใบหน้าของ Tetsu หลังจากจินตนาการถึงงานอดิเรกยามว่างของพระเจ้าคือการเลี้ยงเจ้าหูยาวตาแดง ได้จางหายไปในทันที เมื่อเขารับรู้ถึงรังสีอันห่ดหูน่าฆ่าตัวตายวันละหลายร้อยครั้ง ที่กำลังแผ่กระจายอยู่รอบตัว Hyde อยู่ในขณะนี้

"เธอคงคิดถึงเพื่อน ๆ ซีนะ" 
Hyde ผงกหัวและเริ่มสะอี้นไห้ 
" ผมคิดถึง Ken และ Yukki มาก มาก เลยฮะ ผมอยากกลับบ้าน  แต่ แต่......" หัวของ Hyde ลดต่ำลงไปอีก จนหน้าห่างจากช๊อคโกแล็ตเพียงนิดเดียว Testu สังเกตเห็นไหล่บอบบาง สั่นไหวน้อย ๆ และเริ่มสะอึกสะอื้น เสียงซี้ดซาดดังไม่ขาดระยะเป็นที่น่าสงสารจับใจ ชายหนุ่มเดินเข้าใกล้กับร่างน้อย นั่งลงข้าง ๆค่อยโอบประคองร่างบางไว้หลวม ๆ 
"..อย่าร้องไห้ ,Hyde "
"ถ้าไม่ได้เจอ Tetsu....." น้ำตาอุ่นหยาดลงซึมผ่านเชิ้ตเนื้อหนาของ Tetsu " ผมก็ไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับผม!" Tetsu พูดอะไรไม่ออก นอกจากโอบกอดเทพธิดาตัวน้อยนี้ไว้ภายในอ้อมแขน อดตื้นตันภายในใจตัวเองเป็นที่สุดไม่ได้ ที่ได้ปกป้องนางฟ้าที่จิตใจงดงามบริสุทธิ์ไว้ได้

Yuki ร้องคำรามแยกเขี้ยว เมื่อถูกทำโทษให้ต้องมานั่งเปลี่ยนกระดาษใหม่ในกรงของ(ไอ้) NyanNyan-Ko-NyanNyanซึ่ง Ken ก็ทำงานไม่ห่างจากกันซักเท่าไหร่ นั่นก็คือคอยเปลี่ยนน้ำเก่า ใส่น้ำใสสะอาดเย็นชื่นใจให้(ไอ้) NyanNyan-Ko-NyanNyan เช่นกัน
"เป็นเพราะนายคนเดียว!!!!" Yuki ขู่ฟ่อเบา ๆ ใส่เพื่อนของตน "นายกับไอ้ตลก ROBOKEN บ้า บ้านั่น!"
"เฟ้ย!! ใครกันแน่ฟะ" Ken แยกเขี้ยวเข้าใส่บ้าง เตะขาพับของเพื่อนซี้แต่พลาดเบ้าไป 
"ที่พวกเราถูกลงโทษก็เพราะ ท่านเทพได้ยินนายนินทา NyanNyan-Ko-NyanNyan นะเด๊ะ"
Yuki ยิ้มยั่วแลบลิ้นปลิ้นตากวนประสาทใส่ Ken "แต่ยังไงก็ตาม เราก็ต้องหาทางพา Hyde กลับมาให้ได้ ฮึม!!!"
"แล้วก็พาลทำให้ฉันเดือดร้อนอีกครั้งใช่มั้ย??!" Ken เบือนหน้าหลบไปอีกทาง Yuki เขย่าไหล่ของ Ken เบาๆ"โธ่! Ken"
แต่เมื่อ Ken หันกลับมาอีกครั้ง แววตาของสองคู่หูกลับฉายประกายเจิดจรัสแต่เจือความสยองขึ้นวาบใหญ่
"ฉันรู้แล้วล่ะ ว่าเราจะพา Hyde กลับมายังไง???" แล้วทั้งคู่ก็แยกเขี้ยวให้แก่กันและกันเหมือนนัดกันไว้ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ.....

~continue in part 4~ Translate by Sochan