ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ

Στη βορειοανατολική γωνιά της Ελλάδας, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Αλεξανδρούπολη, ο ποταμός Έβρος σχηματίζει ένα οικοσύστημα διεθνούς σημασίας γνωστό ως Δέλτα του Έβρου. Η συνολική έκταση του Δέλτα είναι 500.000 στρέμματα από τα οποία τα 100.000 ανήκουν στην Τουρκία. Οι Τούρκοι το ονομάζουν Γκιαούρ Αντά και σημαίνει νησί των άπιστων. Στις λίμνες που σχηματίζονται (Παλούκια, Δράνα, Νυμφών και Λακί) ζουν άφθονα ψάρια όπως Γουλιανοί, Σαζάνια κ.α. Στο Δέλτα συναντιόνται όλοι οι τυπικοί σχηματισμοί και οι μονάδες βλάστησης ενός μεσογειακού Δέλτα. Η βλάστηση εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύσταση του εδάφους, η υγρασία και η αλατότητα. Περισσότερα από 350 φυτικά είδη έχουν καταγραφεί στη ζώνη κατά μήκος του ποταμού. Στο Δέλτα του Έβρου έχουν παρατηρηθεί 304 είδη πουλιών από τα 407 είδη της Ελλάδας. Η ποικιλότητα αυτή αποτελεί σπάνιο φαινόμενο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα και αποδεικνύει τη μεγάλη σπουδαιότητα του Δέλτα του Έβρου. Η απομόνωση των νησίδων δίνει στα πουλιά την αίσθηση της ασφάλειας. Πολλά είδη γλαρονιών μαζεύονται εδώ κι αφήνουν τα αβγά τους πάνω στην άμμο. Τα πυκνά χόρτα των νησίδων προσφέρουν ιδανική κάλυψη στα πουλιά για να φτιάξουν τις φωλιές τους. Τα φλαμίγκος είναι τακτικοί επισκέπτες του δέλτα τα τελευταία χρόνια Το ρεύμα του ποταμού παρασύρει πολλούς κορμούς μέχρι τη θάλασσα. Συχνά σ’αυτούς φωλιάζουν κορμοράνοι. Η αλιεία είναι μια συμβατή με το οικοσύστημα του Έβρου δραστηριότητα, αρκεί να ασκείται ορθολογικά με την προϋπόθεση της σωστής διαχείρισης των άλλων χρήσεων του οικοσυστήματος. Η σημασία του Οικοσυστήματος του Έβρου ήταν άγνωστη για τους περισσότερους μέχρι την 10ετία του '60, όταν δύο γερμανοί ορνιθολόγοι οι Μπάουερ και Μίλερ, δημοσίευσαν μια έκθεση με τα στοιχεία που είχαν συλλέξει. Κατέληγαν τονίζοντας την επιτακτική ανάγκη άμεσης προστασίας του Δέλτα. Το 1971 το Δέλτα του Έβρου συμπεριλαμβάνεται στους 11 Ελληνικούς υγροβιότοπους που προστατεύονται από την Διεθνή Συνθήκη Ραμσάρ. Τον Μάϊο του 1980 με υπουργική απόφαση απαγορεύτηκε το κυνήγι σε ορισμένες περιοχές του Δέλτα. Αυτό ήταν και το μόνο μέτρο προστασίας που έχει ήδη θεσπιστεί. Ωστόσο την τελευταία 20ετία ο αριθμός των κυνηγών και λαθροκυνηγών αυξάνεται ενώ των πουλιών μειώνεται. Εκατοντάδες Φλαμίγκος, Ερωδιοί, Πελεκάνοι και αρπακτικά (που φωλιάζουν στο δάσος της Δαδιάς στο Βόρειο Έβρο, αλλά επισκέπτονται καθημερινά το Δέλτα για τροφή) πεθαίνουν άσκοπα κάθε χρόνο. Το έδαφος και τα ρηχά νερά επιβαρύνονται με τα σκάγια των κυνηγών που συχνά καταλήγουν στο στομάχι των πουλιών προκαλώντας τον θάνατό τους. Η παρενόχληση που προκαλεί στα πουλιά το κυνήγι, αποτελεί σοβαρή απειλή για τον υδροβιότοπο από τους ίδιους τους φόνους των πουλιών. Παρά τις αλλοιώσεις που του έχει επιφέρει η ανθρώπινη επέμβαση τις τελευταίες δεκαετίες, το Δέλτα του Έβρου παραμένει ένας από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους τις Ευρώπης μαζί με το Δέλτα του Δούναβη στη Ρουμανία, του Γουαδαλκιβίρ στην Ισπανία και του Ροδανού στη Γαλλία.

Ο υγρότοπος αυτός με τη τεράστια βιοποικιλία του αποτελεί κληρονομιά που πρέπει όλοι να σεβαστούμε.

Λόγω των πολλών δρόμων και λιμνών που υπάρχουν στην περιοχή πρέπει να χρησιμοποιηθεί οδηγός. Ο Δήμος Φερών διαθέτει βάρκες και ξεναγό. Η κάθε βάρκα παίρνει 6 άτομα και για διαδρομή 2 ωρών στοιχίζει συνολικά 16.000. Περνώντας τα κανάλια, οι επισκέπτες θα ζήσουν μια αξέχαστη διαδρομή.