ค่าของคน

ค่าของคนไม่ได้นับเพราะทรัพย์มาก
หรือนับจากตำแหน่ง ยศ ศักดิ์ศรี
หรือนับจาก ปริญญา เอก โท ตรี
แต่อยู่ที่ผลงาน การกระทำ

สันดานที่ต้องแก้ไข

เร็วก็หาว่าล้ำหน้า พอช้าก็ว่าอืดอาด
โง่ถูกตวาด พอฉลาดก็ถูกระแวง
ทำก่อน บอกไม่ได้สั่ง ครั้นพอทำทีหลังบอกไม่รู้จักคิด
คนดีๆถูกถีบไปไกลตัว แต่กลับเอาคนชั่วมาใกล้ชิด
เกลียดคนตรง หลงคนงอ
ชอบกินลูกยอ แต่ให้ลูกโยน
หัวของตนเองไมเคยพอใจ แต่แสวงหาของใหม่จะใส่หัวโขน
คนดีๆเลยเผ่นเข้าป่า คนที่เดินอย่างสง่าก็เลยมีแต่พวกโจร

โดย พระพิพิธธรรมสุนทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กทม.

นิสัยที่ต้องปลูกฝัง

ขยัน อดทน ประหยัด ซื่อสัตย์ และพัฒนาฝีมือ

คติเตือนใจ

เจ้าเกิดมามีอะไรมากับเจ้า
จะมัวเมาโลภมากไปถึงไหน
เวลาตายก็ไม่ได้เอาอะไรไป
เจ้าก็ไปแต่ตังเปล่าเหมือนเจ้ามา
จะโลภโมโทสันต์กันไปไหน
ถึงคราวตายชีพลับดับสังขาร
ทรัพย์สมบัติเผ่าพงษ์และวงศ์วาน
ทิ้งไว้บ้านไปเดี่ยวแต่เดียวดาย
วัวควายวายชีพได้เขาหนึ่ง
ช้างตายยังได้งาเป็นศักดิ์ศรี
คนตายเหลือไว้แต่ชั่วดี
บรรดามีประวัติไว้ในโลกา