Gülümseyin; üçyüzotuzüç...

Bu anlayışı farketmek için tozlu raflara, kilitli kasalara ulaşmak aslında gerekmiyordu.  Herkes derin devleti konuşuyordu.  Siyasetin, toplumun doğal devinimi ile alakası olmadığını, her siyasete bir yanından bulaşmış kişi anlar.  Gösteri ve yürüyüşleri yasadışı ilan edebilecek, kendi gerçeği, doğrusu dışında tüm konumlanmaları uygunsuz ve aykırı ilan edecek denli faşist olduğumuzu neredeyse her miting, boykot ve polis müdahalesi göstermektedir.  En son Munzur şenlikleri bu görüşe, korkuya açık kanıttır.

Cumhuriyet'in, Atatürk'ün, ilkelerimizin, vs. bu tür yönetmeliklerle korunması ve sevdirilmesi bir acizlik göstergesidir.  Utanılası bir durumdur.  Hangi toplum kendi olgunluğunun önünde kendini engel olarak görür?

Atatürkçülük adına yapılmakta olan bu siyaset, Atatürkçülüğü, bu yönetmeliği onaylayacak denli bağnaz resmetmektedir.  Bu bir yorum değil, mantıksal bir çıkarımdır.  İnanır ya da inanmazsınız...

Bu yönetmeliğe gerek duymuş korkaların bir iki cümleyle özgüvenlerini, doğrularını yitirecekleri muhakkaktır. 

Türkiye'de demokrasi adına atılacak bence en büyük adım, bu konuyu irdelemek, konuşmak, şeffaflaştırmaktır. 

Faruk ÇELİK'in bu konudaki tespitleri yerindedir.