Aynılaştığımız ve görsel doygunluklar peşinde olduğumuz tespiti kesinlikle yerinde. 

'Ödemezsen sosyal hayatın biter' noktasında bir gerçeklikle adımızı kollarcasına kredi sicilimizi de kollar olduk. 

Bir romanda mı ya da filmde mi pek hatırlamıyorum; adam, sevgisi uğruna normalleşmeye(!?) çalışırken kendisini krediler içinde çarka bağımlı, aklını da tekdüzeleşmek üzere buluyordu.  Yazının çağrıştırdığı bu öykü, normal kıldığımız hayatın, küçük küçük, alışkanlık alışkanlık insanı tüketiğini anlatıyordu.   

Belki de 'teori üreten insanı artık teoriler üretiyor' noktasındayız. 

Bahse konu vahşi dünyaya doğmak; bir nevi ölüm ./. ve dolanı dolanı geliyor, ölüm yavaşça yavaşça ...  

----- 

Son zamanlarda okuduğum en yerinde yazılardan biriydi, yazara teşekkür ederim.