Yarış kesinlikle çok güzeldi, Fransa çok güzeldi, takım ruhu çok belirgin ve gurur vericiydi. 

Spor insanın şıklığı ile çok yakından ilgili.  Kişiliğin şıklığından tutun da bilginin, birikimin, bedenin şıklığına kadar. 

Yalnız turda ilginç bir durum oldu; tren yolundan geçerken bisikletçilerin yarısı, yaklaşmakta olan trene denk gelmeleri nedeniyle bekletildiler...  Ayrıca bir sürücünün, kendisi arabaya tutunurken selesinin tamir edilmesi de diğer ilginçlikti... 

... bunlar, belki de, sporcuların olgunlukları ve centilmenliklerine güvenilerek aşılan, dolayısıyla kurallara boğmadan sporu doğaya ait bırakan yanlardır... 

Aklıma bizim yaylalarda bu günlerde bitmeye durmuş volksvagen (vosvos) şenliği geldi (Ordu yaylalarında son buluyor).  Oraya gidişin altında yatan da doğaya vurgudur.   

Bisikletle, Karadeniz turu: içine sine sine karadeniz ...  Muhteşem olurdu.