Bu gün annem odamın kapısını açtı
Başını sola doğru eğip kapının çerçevesine yasladı
Bana baktı
Baktı...
Uzuun uzun...
Baktı...

Sonra;
"Seni nasıl sevdiğimi söyleyebilsem sana" dedi
Sarıldı
Öptü...
Tekrar tekrar...
Öptü...

Gözlerinde bulut bulut isyanlar vardı...

29'umdayım...
Annemin kucağına büyük
sevgisine küçük
yüreği omzuma ağır...

Odadan gitti sonra...

Gözlerime bulutlar toplanıyordu ki bir şiir seslendi radyodan;

    ilk sözü bir bulsam,

    mermer desem değil,
    ceketimi versene desem değil,
    nasılsın desem değil...

    aşk bir sonbahar kimliği...

    bir bakıyoruz ki her şey yerli yerinde.........

Her şey bir komedi edasında trajik...
Her şey bir annenin oğluna duasında eriyip gidiyor...

Annem;
ben de seni seviyorum,
oğul tadında öpüyorum yanaklarından...