Dün bütün gün sinirimden öldüm...

Karşımdaki insanlar: iki cümleyi yan yana getiremez nitelikte bir bayan ve onun etrafında dönen bir erkek.

Yaptıkları iş konusunda en küçük bir fikri olmayan, beni onların bilmeyip benim bildiğim iş ile köşeye sıkıştırdığımı, bilgileri lehime olacak şekilde yan yana getirdiğimi ve onların bilmediğinin farkında olduğumdan aleyhime bilgileri de sakladığımı düşünüyorlardı. İşlerini bilmiyor olmaları bir suçken benim işi gerektiği gibi bilmemi de hazmedemeyip sokak ağzı komplo teorilerine inanıp karşımda bu söylemlerle dikiliyorlar.

Ben ise "bilmediklerinden" diye sürekli onları affetmeye ve yardım etmeye çalışıyorum kendi içimde. En küçük bir bilgiyi sakladığım ya da aleyhime olabilecek bir tablodan kaçınmadığım dürüstlüğünü onlara anlatmam mümkün değil...

Bu arada Bu arada yetki pozisyonu gereği yanlarına almadıkları fakat benim onların arasında en anlaşabildiğim insan ise, benim yanımda pozisyon almak ve onlara karşı çalışmakla suçlanarak yetkisizliği hatırlanarak ezilmeye çalışılıyor.

Bu nasıl bir sarmaldır. Bu gün politika sahnesi ve oy verecek halk kitlesine baktığınızda gördüğünüzün aynısı...