Hayatın bir yerlerinde bırakmış gibi sevdiğimi, aranıp duruyorum bütün sessizlikleri. Bütün sessizlikleri kolaçan edip içimdeki sızıyı dindirmek çabam her seferinde bir başkasını ardında unutuyormuşçasına da tedirgin...

Şimdi bir sevgiye tanık tüm yazdıklarım, öyle bir sevgi ki içinde "seni seviyorum" yok.

Bu arada hayatı her zaman olduğum gibi yaşama gayretini de yerine getirmeye çalışıyorum "bir desem de ben, siz anlayın bir kaç yerimden" eksikçe.