Farklı bir tat vardı günde.  En güzeli, yanyana durabilirliğimizle ilgili güzelliklere işaret etti hep konuşulanlar.  Zaman zaman kör noktalarım olmadı değil, sanki içimden çıkarıp atıyormuşum gibi bir parçamı, sızladım.  Ama dostluğu da o kadar keyifliydi ki, beni hemen çıkardı "an"larımdan...  Çünkü öyküsü vardı, dilleniyordu, benzerlikleri vardı hayatlarımızın, bir yerlerde ayrılan yollar gibi ardımızdaki zaman, iki kişide gelip durmuş gibi.  Ben yolda onlara rastladım, tanışıklığımıza neden o giz ele avuca sığabilecek kadar açık tanımlandığında artık, yarın yanyana durabiliriz diyebilirim... 
 
Dilimde türküler dolandı.  Cümleler, bazen gerektiği tonda söylenmeyen... 
 
Farkında; başka kelimelerle kurduğumuz cümleler hep aynı yönü işaret ediyordu... 
 
Farkındayım... 
 
Ben bir insanı türkülerle sevebilmeliyim, öyle biri olmalı...