Farklı
bir tat vardı günde. En güzeli, yanyana durabilirliğimizle
ilgili güzelliklere işaret etti hep konuşulanlar. Zaman zaman kör noktalarım
olmadı değil, sanki içimden çıkarıp atıyormuşum gibi bir parçamı, sızladım.
Ama dostluğu da o kadar keyifliydi ki, beni hemen çıkardı "an"larımdan...
Çünkü öyküsü vardı, dilleniyordu, benzerlikleri vardı hayatlarımızın, bir
yerlerde ayrılan yollar gibi ardımızdaki zaman, iki kişide gelip durmuş gibi.
Ben yolda onlara rastladım, tanışıklığımıza neden o giz ele avuca sığabilecek
kadar açık tanımlandığında artık, yarın yanyana durabiliriz diyebilirim...
Dilimde türküler dolandı. Cümleler, bazen gerektiği tonda söylenmeyen...
Farkında; başka kelimelerle kurduğumuz cümleler hep aynı yönü işaret
ediyordu...
Farkındayım...
Ben bir
insanı türkülerle sevebilmeliyim, öyle biri olmalı...