O
kadar sıkıldım ki, eğer hayatın bir yerinde cebi, yol kenarında dinlenme ya
da ihtiyaç molası sahası varsa benim için tam sırası...
Özen
göstermekten, anlatmak zorunda olmaktan, zaman zaman susmaktan, yöntem
geliştirmekten, sıradanlıklardan ve basitliklerden, basit insanlardan,
vs... sıkıldımmm...
Şiddet
taraftarı değilimdir aslında ama son günlerde bazı isimler için içimde
hep şiddet uyanıyor...
Yorgunken: bir şeylerin yorgunu; kontrollü olmak çok daha fazla
zorlaşıyor...
(Bu
arada bir yazımı hatırladım günlüğüme ithafen; "bu üç noktalar" ile
ilgili...)
Neyse;
Bir
yer var gibi, sanki gitsem rahatlayacağım...