Bu gün yağmur hiç başlamamış olan yaşamak dolusu ayrılıklar gibi öykü öykü damlıyor üzerimeBu gün yağmur hiç başlamamış olan yaşamak dolusu ayrılıklar gibi öykü öykü damlıyor üzerime, sanki yalnızlığımla sarıyorum yaralarımı...
 
Hepsi bir rüyaydı farzet,
Biraz sonra akacak üzerinden zaman,
Geride soğuk bir rüzgar kalacak emin ol,
Gözlerini kapattığında göreceksin;
    “sende herkes gibi üşüyorsun...”
Hayatı o kadar uzağında arama,
Gözlerinde uzaklıklar ki
nereye gitsen kurtulamazsın kendinden,
Yaşamak senin içinde, hissettiğince,
Yüzüne tak o masum kişiliğini,
Belki iskeleden uzanır ayrılık sesi kulağına,
Belki de aynı yerde olmayışınızdır içini acıtan,
Aşk heryerde aynı acıyı verir soyutlarsan diğer algılardan...
Gülümse, elini eline koy ve dinle ki,
"Bir ses uzar geceleyin,
    ne sen duyarsın,
      ne de bir dost..."
Aynıdır sözler bile,
    içini acıtan acı aynı...