Aşk mıdır içine sığdırdığım, çocukluğum mu bilmek istemedim.
Nereye gitsem demir parmaklıklar arasıydı, bir yerde yüreğimi hapis bıraktım.
Uzanmak istedim geçmişe/geçmişime/geçmişine,
Eksik kalan taşları doldurmadım,
En özgür özgürlüğümden,
Hayata, ona, kolaya en muhalif yanımda acıdım...
Yalnız kaldım...
 
Soğuk kentlere sarılıp terk ettiğim;
Çocukluğum kadar geriye atıp hasretini yaktım,
Dilime düğümlerle adını yasakladım,
Susturdum sesimi, içime bağırdım,
Ama gün her gün yüzünle doğuyor...
Ben her sabah başkası olup siliyorum yüzümdeki izlerini,
Bir ben biliyorum, ...bu yüzden gitmiyorum...