Mevsim mevsim eskiyor insan 
Günün içinde hissetmiyor biraz daha azaldığını
Azalmaktan...
İki mevsim arasında sıkışıp kalan bir gülümseme gibi
Yüzünde, içinde acıyan ne varsa bekleşiyor, virgüllüyor öyküleri
Kalem zamansız bittiğinde...
 
Hayat seni dinlemiyor sen hayatı
O bildiğinde sen cebini yokluyorsun
Umut aranıyorsun
O başlamanı bekliyor...
 
Başlıyorsun bazen
     anasına avradına...