Uzun uzun yollar beklemede seni
Ne suskunluk bir şey anlatır bana
Ne de dünyevi bir hareket
Yalnızlık ömürler yer,
Asırlık çözümsüzlük...
 
Sırası geldi sanırım
Sadece beline dokundum
Özür dilerim
Senden habersiz konuk ettim seni
Hatta seviştim
 
Söylemesi zor şimdi
Ne sığdırabilirim kelimelere
Ne de hissettirebilirim sana
Herkes aynı mı yaşar ayrılığı?
 
Vakti geldi dense, bir yalnızlık öyküsü
Örtülü ve telaşlı dillendirilir
Kimse ölmez, bilirim
Sen bile yabancı kalırsın bendeki Sen'e
 
Her şey eskisi kadar kolay olsa
Kolay olsa susmak, söylemek
Dilimize ket vuran bu büyümüşlük
Hep aşklarla olgunlaştı köşe başlarında
Ve aşklarla sustu içimin asi dağlarındaki yankı; yalnızlık
 
Yanlış yollarda kaçırılan kestirmeler
Başkalarının nefesi gibi şimdi
Karşı koymaya yeltenenin elinde hep
Yanlış yolların doğruları eksik
Gerçekleri -kendilerinin dışında- hep tanıdık
 
Bir şarkılık söz, tek kelimelik gerçek gibi
Günlerdir içimde yaşıyorum seni
Gözlerini kapatmıyor gözlerim...