|
Aslında sığmıyorum yalnızlığıma
Perdeleri kapatsam bile görüyorum
"dışarıda bir hayat akıyor"
Kendi kendime mi oynuyorum bu oyunu yoksa
Sadece benden önce başkaları mı kurdu o cümleleri
Arasında gidip geldiğim bu günlerden ibaret her şey
Hala bir yerlere geçim, bir çok yere erken
Tamam
Anlatabilir ya da okuyabilirim zamanı
Ama bildiğim yere kadar mıdır hayat
Bilir miyin hiç tanışmadığım şakınlıkları
Bu koca karmaşada düzene koyduğumu sandığım hayatım
Kulağımdan sarkıp sallana sallana boynuma vuran bir cümleyle
sarsılabilir kadar
Bu yüzdendir kurulu düzenimi bozup gitmek telaşı içimde
Sözümü dinleyeceğim kadar biriktiğinde
Bir de bakmışım ki, ben aslında katlanmışım
Şimdiden bunları söylemek, söyleyebilmek
İçimde sürekli kurcalanan, kapanmayan bir yara gibi
Her gün canımı yakan benim
Adına devinimim dediğim ve geceyi ortasından ikiye bölen
Benim konumlandırdığım bir suçluluk gibi
Kimseye anlatmak durumunda olmadığım
Ama cesurca iyimser olduğum zamanlar arttıkça
Artık bilgim dahilinde değil
iyimserliğim dahilinde yaşarım...
Niye mi yapıyorum
Zaman zaman rüya mıyım diye yokluyorum
Voltaj yükseldiğinde anlıyorum
Ve sadece o zaman bir önceki daha katlanılabilir duruyor
Ama bir pencereden bakıp aynı yeri gören, farklı dille anlatan iki
insanın
birbirlerine yabancılığı kadar ayaküstü heyecanlar gibi günler
Günler ki,
Ben miyim o deli,
O mu bilemediğim...
Kendime çıplak
Onun literatürüne özensiz duruyorum
Duruyorum
Bir durakta;
Her seferinde binmem gereken otobüsü gözümün önünden gider görürken
Dilime gelipte hep "başka" üzerini örterken
Sakınırken
Hep savaşırken
Hep onda kalan eksik ile bende sessizlikle kısıtlanan
düşünmeler arasında
Tüketilen zaman
Çağlayan ben diye diye
Eksiliyorum ömrümden gün be gün
Söyledikçe söz söyleten bir edayla
Konuşuyor beklemek...
Sarılmak geliyor içimden
Sarılmayı sakınıyorken
Ağlamak geliyor içimden
Ağlamayı sakınıyorken
Çocuk olmak geliyor içimden
Annem bana tutunurken
Yalnız olmak geliyor içimden
Yalnızlığımı paylaşmak isterken
Yalnızım durup dururken
Suların vurmadığı bir kıyının sakiniyken...
|