| Duruyordum o gecenin
ortasında; İçimden soluk çalan yabancı "ben"'ler gibi Şimdi de ben bir üçüncü göz, Bedenimdeki bir başkası... Nasıl da birikmiş içimde 'hayır'sızlığım... Şimdi ne zaman başlasam ağlamaya, ne zaman bitti desem dilimde ekşi tadı... Türkülerin eşliğiydi sessizliğime sırdaş, ben kendimde yabancıyım, ben kendimde yorgun... İnsanlar geçiyor kıyılarımdan, yüzlerinde hayat İnsanlar geçiyor benden, ellerinde ben İnsanlar geçiyor yaralarımdan gözlerimde sükunet İnsanlar geçiyor yalnızlığımdan; Yıkık dökük hayatlar, savaş alanları gibi Öc alıyor kurbanlarının yalnızlıklarından Dost insanlar olta atıyor, tutunuyorum "Yaşamak görevdir yangın yerinde, yaşamak, insan kalarak" (kalemine sağlık üstad!) Aklım düşünmeye yorgun, kalbim sevmeye Uslanmaz bir çocuk edasıyla yaklaşıyorum aşka yine... |