|
Yağmur yağıyordu Yaylamın havasından sakınır gibi Kendimi sesine kilitlediğimdi ilk Keman sesleri affedilmeyeni oynuyordu ki Ben kendimi, kaç defa affettiğim bir öyküde saklıyordum Ve aşk ve yaşamak gibi Boğazıma sarılan gözlerinden kaç defa kurtulamadığım bu günleri saymadım sözlerinde O gündü toprağıma yalnızlık dolusu şiirlerin ilk düştüğü Ve aşk ve yaşamak gibi Hayat olgunlukla biriktirdi ağlamaklı bakışları gözlerime Şimdi dönüp bakınca sen, aşk ve hayat Sustuklarımın en büyük lokmaları gibi Hatıralarıma oturdunuz ağırlığımca Bilirim; bir ay doğar ilk akşamdan, geceden Ve bilirim; gün sadece üstünü örter Doğada bulduğumdan mıdır seni Gün içinde sustuğumdan mı Yoksa ilk ay doğuşuna eşlik eden yağmurdan mı Şimdi ne zaman yüreğim sıkışsa yaylalara çıkıyorum... |