|
biz akardık yataklarımızda derin dingin denizler peşinde suskunluktu devam edişimiz yanımızda otlara kollarına bacaklarına selam verir ağaçların acelemize kapılır giderdik bir yerlerde "buyurun derinlik" diye durdurulup sonra çağlayanlar gibi çoşturup tutkularımızı akmaya devam bile ettik yüzümüzde gerilmiş bakışlarımızla arandık birbirimizi aradık, arkamıza bakmadan oysa yanyanalığımız başkalarının ellerinde kirlenen diz boyu sığlıklarda kaldı şimdi birilerinin evlerinde aydınlık mıdır sessizliğimiz ısıtan bir hevesin heyecanında mı hangimiz bulduk engin maviliği şimdi birbirimize koştuğumuz kendimiz bir zaman birbirine akmadı mı dinmemek için |