Gore Vidal "Kent ve Tuz" ..... Arka kapak: Ender olanın başına iki şey gelir, tıpkı insanlığın kısa tarihinde olduğu gibi.  Ya bir koleksiyon nesnesi yapılır, alınır, saklanır, ya da bir hilkat garibesi yapılır, parmakla gösterilir, suçlanır, kovulur...  Bir erkeğin bir erkeğe tecavüz etmesi büyük bir suçtur.

Tuna KİREMİTÇİ "Git Kendini Çok Sevdirmeden" ..... Arka kapak: Bir kazada oğlunu yitirdikten sonra annesinin Eskişehir'deki evine sığınan Arda AKAD'ın öyküsü...

Patrick SÜSKİND "Koku" ..... Aslında kitapların arka kapakları yerine kendi hissedişlerimi yazmak istiyordum.  Ama zaten benim seçimlerimle burada oldukları için zaten tavsiyeler.  Bu kitap da, tıpki "Kent ve Tuz"'un arka kapağında yazdığı gbi bir "Ender"'in hikayesi.  Burnu dünyanın en iyi koku alan kişisi ve kendini insanlardan uzağa atışı...  Bana güzel sohbetlerimizden birini yaptığımız sırada bir arkadaşım tarafından tavsiye edilmişti (alıntı ile anılmıştı o sohbette).

Zülfü LİVANELİ "Mutluluk" ..... Kitap hafif.  Güzel bir roman.  İşlenmiş bir ülke gerçekleri.  Bu güne ait.  Bir Profesör, bir Kadın ve bir Asker'i buluşturuyor roman...  Livaneli benim sol devinimimin önemli dönemeçlerinden biridir.  Ne kadar Livaneli ile yetinmesemde onun bendeki yeri nedeniyle saygıma değerdir.

Murat UYURKULAK "TOL" ..... Kitabı Yıldırım TÜRKER'in kışkırtmasıyla aldım.  Kitabı okurken kullanılan zeki dilin tadı damağımda kaldı.  Kıskandım falan...  Sonra Rakı içesim geliyordu sürekli :)

Yılmaz ERDOĞAN "Anladım" ..... Yılmaz ERDOĞAN'ın bir yaşama acemisi, ama yaşamı anlatabilme ustası olduğunu düşünüyorum.  Sanki abim olduğunu düşünürcesine samimi buluyorum ve değer veriyorum: anladım ki ağaçlar / toprağa acı verdikçe büyüyorlar

Gülten AKIN "Uzak Bir Kıyıda" ..... Bu kadın, sanki misafirsiniz, o size kahve ikram ediyor ve bu sırada hayattan konuşuyorsunuzcasına dilinize, tercihinize samimiyetinize, saygınıza, hayatınıza dokunuyor: pazar yeri kızların neresidir? / ten kafesi

Murat HOCAOĞLU "Yirmibeş Tanıklık / Eşcinsel Erkekler" ..... Kitabı okurken, eşcinselliğin yirmibeş hayatta ayrı ayrı keşfedildiğini düşündüm.  Pınar ÇEKİRGE(biz kendisi ile aynı işyerinde çalışıyoruz)'nin "Yalnız Erkekler Adası" geldi şimdi aklıma.  Tüm acılara, bedellere rağmen yalnızlıkta sessizce beslenen: bir yönelimin yirmibeş tanığı...

Friedrich NİETZSCHE "Aforizmalar" ..... Boğaziçi Felsefe'den bir arkadaşım ile boğaz köprüsünün ayağında bira içiyoruz, yanımızda dünyamın güzeli.  Ben ona Nietzsche'den bahsettim, o da bana burun kıvırdı.  Felsefe'nin onu sahiplenmediğini söyledi.  Daha bir Felsefe'nin dışında bir pozisyonu varmış Nietzsche'nin.  Son görüşmelerimizin birinde beni gördüğünde ilk söylediği, onu ciddiye almamakla hatta ettiğiydi... Üstün insan modeli bir ütopya mıdır sizce?  Ben bir zaman yeterince vakit ayırarak Nietzsche'yi (bir de Goethe''yi) biraz daha deşeceğim (Alman damarımdan olsa gerek:).