|| back

ดอยอินทนนท์ สูงสุดยอดแดนสยาม

ตอนที่ 3 : ยอดดอยอินทนนท์ - เส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกา

จากตอนก่อน ที่พวกเราพากันชื่นชมกับนานาพันธุ์ไม้ริมทางกันไปแล้ว เมื่อขึ้นมาถึงยอดดอย อากาศบนนี้เย็นสบาย ประมาณ 17 องศา หลังจากกราบสักการะพระบรมอัฐิของ เจ้าอยู่หัวอินทวิชชยนนท์ กันแล้ว พวกเรารีบเดินไปที่เส้นทางศึกษาธรรมชาติ ที่ทางอุทยานจัดเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวได้ชม ฟ้าฝนเริ่มมืดครึ้มมาอีกแล้ว ก่อนที่ฝนจะตกลงมา


ป้ายบอกทางไปจุดเริ่มต้น เส้นทางศึกษา

เส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกานี้ มีระยะทางเดินยาว ประมาณ 300 ม. เป็นสะพานไม้ทอดยาวไปตามทาง ผ่านสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่าง เช่น มอสนานาชนิด โดยเฉพาะ มอสข้าวตอกฤาษี กุหลาบพันปี ป่าพรุที่มีน้ำขังตลอดปี เฟินนานาชนิด ตลอดทางมีป้ายอธิบาย ปักไว้เป็นระยะให้อ่านสิ่งที่สำคัญที่เดินผ่าน


ต้นไม้บนดอยอินทนนท์ ใส่เสื้อกันหนาวที่ทำด้วยต้นมอสและเฟิน

สภาพป่าบริเวณนี้มีลักษณะพิเศษกว่าที่แห่งอื่นๆ ตรงที่ เป็นป่าพรุน้ำจืดที่อยู่สูงที่สุดในไทย ริมขอบแอ่งน้ำปกคลุมด้วยลานมอสและเป็นป่าดึกดำบรรพ์

ในระหว่างที่เราเดินไปตามสะพานไม้ที่ยอดยาว ตามเส้นทางที่จัดไว้ให้ ฝนก็กระหน่ำเทลงมา ไม่รู้จะไปหลบกันตงไหน ได้แต่อาศัยร่มไม้ใหญ่ ช่วยบังฝนให้ได้บ้าง ตัวเปียกปอนกันไปหมด และทำให้ยิ่งหนาวสั่นกันมากขึ้น ทำให้ได้เก็บภาพมาไม่มากเท่าไรนัก

เส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกานี้ โดยอาสาสมัครชาวแคนนาดา ชื่อ นายไมเคิล วอลช์ (MICHAEL MAC WALZ , 12 ต.ค. 2493 - 29 มิ.ย. 2536) ได้ทำการสำรวจและวางแผนทำเส้นทางนี้ขึ้น เมื่อปี 2535 บุคคลผู้นี้ เป็นผู้มีผลงานในด้านการจัดการป่าอุทยานศึกษาในหลายๆ แห่งในหลายประเทศ ประเทศและผลงานชิ้นสุดท้ายของเขา คือ ที่ดอยอินทนนท์ แห่งนี้ ก่อนถึงแก่กรรม


เฟินในสกุล Crysinus sp. ขึ้นอยู่บนก้อนหินที่ปกคลุมด้วยมอส

เฟินในสกุล Polystichum
|| back