ไดอารี่ 29 เมษายน 44
วันนี้พ่อบอกว่าจะให้ปั้นดินที่ทำมาจากแป้งข้าวเหนียว
พ่อใช้เวลาผสมและนวดแป้งอยู่ไม่นานนักก็ได้แป้งมาก้อนหนึ่งเป็นแป้งที่เหมือนดินน้ำมันแต่มีสีขาวขุ่นๆและมีความหนืดมากกว่าหน่อยเท่านั้น
"เราจะทำโมบายกันดีมั้ย"พ่อชวน
ความจริงแล้วเมื่อวานนี้พ่อกับสายฝนก็เพิ่งทำโมบายเล่นกัน มันเป็นโมบายที่ทำขึ้นง่ายๆจากไม้เสียบลูกชิ้น,ด้าย,และรูปที่สายฝนวาดลงในกระดาษแล้วพ่อก็เอามากรรไกรมาตัดให้เป็นตัว
เอาด้ายมาผูกติดกับไม้แล้วเอามาแขวนให้หมุนไปมาเมื่อมีลมพัด
"ทำจากแป้งเนี่ยหรือคะ" สายฝนถาม
สายฝนเคยเล่นปั้นดินน้ำมันรูปสัตว์ ปั้นรูปตุ๊กตากับพ่อมาหลายครั้งแล้ว แต่นี่เป็นการเล่นปั้นแป้งเป็นครั้งแรก
แถมยังต้องทำเป็นโมบายด้วยเลยทำให้สายฝนตื่นเต้นเป็นพิเศษ
"ใช่แล้วล่ะ เราจะเอาแป้งมาปั้นเป็นตัวอะไรก็ได้ตามใจหนูแล้วพ่อจะเอาสีโปสเตอร์ของพ่อมาให้หนูระบายสีด้วยดีมั้ย"
"ดีพ่อ..อ ดี แต่หนูไม่รู้จะปั้นอะไรดีนี่คะ แบบที่เห็นในหนังสือปั้นแป้งเนี่ยหนูเคยทำตามเค้าแล้ว
แต่หนูว่าหนูทำไม่สวยอย่างเค้าเลย" สายฝนชักลังเลกับกิจกรรมใหม่นี่เสียแล้ว
พ่ออยากให้สายฝนสนุกกับการเล่นมากกว่าที่จะทำโมบายออกมาให้สวย จึงพูดให้กำลังใจว่า
รูปที่เห็นในหนังสือเค้าให้เด็กที่อายุมากกว่าสายฝนทำ มันจึงยากกว่าที่สายฝนจะทำตามได้
"เอาอย่างงี้สิลูก หนูลองวาดออกมาก่อนว่าหนูอยากให้โมบายหนูมีตัวอะไรบ้าง
แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาดูกันว่า เราจะปั้นแป้งให้เหมือนแบบที่หนูวาดได้อย่างไรดีมั้ย!
"แต่พ่อต้องช่วยหนูทำด้วยนะ" สายฝนเริ่มสนุกขึ้นมาบ้างแล้ว
"นี่นะพ่อ นี่คือเจ้าหญิงแสนสวย นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ซึ่งมีเจ้าแมงมุมร้ายแอบอยู่บนนั้น
แล้วก็มีเจ้าผีเสื้อตัวน้อยด้วย......"
"อ้าว! หยุดวาดทำไมหรือลูก"
"ก้อ..หนูไม่รู้ว่าตรงปีกผีเสื้อนี่น่ะ เราจะเอาแป้งปั้นได้อย่างไรให้มันเหมือนปีกผีเสื้อได้จริงๆนี่พ่อ"
สายฝนเจอปัญหาใหญ่ในการปั้นแป้งเข้าเสียแล้ว พ่อก็อธิบายให้สายฝนฟังว่า เราสามารถใช้วัสดุอย่างอื่นร่วมกับแป้งปั้นนี้ได้
เพราะลำพังเพียงแป้งปั้นนี้อย่างเดียวไม่สามารถปั้นให้เป็นรูปร่างอย่างที่เราต้องการได้
"หนูคิดว่ายังไง เราจะใช้อะไรมาแทนปีกผีเสื้อดี"
"เอ! ไม่รู้สิพ่อ" สายฝนยังไม่ค่อยเข้าใจในคำอธิบาย
"พ่อว่า เราต้องหาอะไรบางๆมาทำเป็นปีกของมัน หนูคิดว่าเราลองใช้กระดาษดูดีมั้ย"
"แล้วมันจะติดกับแป้งยังไงล่ะพ่อ"สายฝนเริ่มคิดต่อได้เองแล้ว
"ง่ายๆลูก เราก็จะทำอย่างนี้นะ" แล้วพ่อก็เอากรรไกรมาตัดกระดาษที่สายฝนเป็นคนเลือกลายที่คิดว่าสวยมาทำเป็นปีกผีเสื้อ
พอตัดเสร็จก็ติดเข้ากับตัวผีเสื้อที่สายฝนช่วยปั้นรอเอาไว้แล้วด้วยเศษไม้และเทปกาว"
"เย้! เสร็จแล้ว..เดี๋ยวพ่อไปหาลวดมาทำขาแมงมุมนะ ส่วนหนูจะไปหากิ่งไม้เล็กๆมาทำเขี้ยวมันเอง"
คราวนี้สายฝนไม่ต้องการให้พ่อแนะนำแล้ว จินตนาการของสายฝนพรั่งพรูออกมาเหมือนสายน้ำไหล
ในที่สุดหลังจากช่วยกันลองผิดลองถูกปั้นนู่นแปะนี่และละเลงสีกันจนพอใจ เจ้าหญิง,ผีเสื้อ,แมงมุม,เมฆก็เสร็จออกมาเป็นของเล่นให้ได้เล่นกัน
และจากที่กำหนดไว้ว่าจะทำตุ๊กตาเพื่อนำมาแขวนเป็นโมบายก้ต้องเปลี่ยนแผนเพราะตุ๊กตาที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวจะแห้งช้าไม่ทันใจคนใจร้อนที่จะรีบเล่น
เลยขอเอาไว้ทำโมบายต่อคราวหน้าส่วนคราวนี้ขอเอาตุ๊กตาพวกนี้ไปเล่นให้เพลินใจก่อน
******************************************************************
