De bezorgdheid, enerzijds, is meer algemeen en complex. Het wordt gevoeld in afwachting van gevaar, en met de capaciteit geassoci�ërd te voorspellen, voorbereidingen te treffen voor, en aan verandering aan te passen. Vaak, duurt het oud, en zijn oorzaak blijft slecht gedefinieerd. Bijvoorbeeld, kan iemand moeilijk over het openbare spreken een strakheid in de maag voor dagen vóór een geplande bespreking ervaren.

Zowel verzenden de vrees als de bezorgdheid signalen door het lichaam die alle systemen voor mogelijk gevaar voorbereiden. De hormonen, zoals adrenaline en catecholamine, worden vrijgegeven in wat „strijd of vlucht“ reactie genoemd geworden is. De plotselinge verhoging van hormoonniveaus versnelt het hart en verhoogt de hoeveelheid bloed dat wordt gepompt. Tezelfdertijd halen de spieren aan, verhogend de capaciteit van het individu om van gevaar te vechten of te vluchten. De intensiteit van deze fysiologische reacties vari�ërt al naar gelang de ernst van de gebeurtenis of dacht dat gevonkt de emotie, de sterkte van de de vrees of bezorgdheid van het individu, en zijn of haar vroegere ervaring en genetische makeup.

Terwijl zowel de vrees als de bezorgdheid een ontwakenreactie kunnen veroorzaken, divergeren hun andere gevolgen. De zeer intense vrees dient soms het lichaam „bevriezen“ om het tegen kwaad te beschermen, veroorzakend weinig of geen verandering in harttarief en blokkerend de impuls om zich te bewegen. In bezorgdheid, leiden de fysieke veranderingen die door ontwaken worden veroorzaakt tot een tweede stadium duidelijk door gedachte patronen zoals zorg, ontzetting, en geestelijk speelt van bezorgdheid-wekkende gebeurtenissen over.

De meeste mensen met depressie kunnen hulp van behandeling krijgen. Voor de meeste mensen die, die vroege depressie bevlekken en het behandeld krijgen op hoe lang en hoe zou kunnen verminderen ernstig de depressie is. De gemeenschappelijkste behandelingen zijn kalmerende geneesmiddelen, „besprekings“ therapie, of een combinatie allebei. U en uw arts kunt samenwerken om over de juiste depressiebehandeling voor u te beslissen.

De studies tonen aan dat de kalmeringsmiddelen in het behandelen van depressie efficiënt zijn geweest. Een type van geneeskunde geroepen selectieve serotonine reuptake inhibitors (SSRIs) wordt vaakst voorgeschreven door artsen. In „besprekings“ therapie, spreken de patiënt en de therapeut over het de de de ervaringen, verhoudingen, gebeurtenissen, en gevoel van de patiënt. Twee van de benaderingen efficiënt die worden gevonden om te zijn om depressie te behandelen zijn interpersoonlijke therapie en cognitieve gedragstherapie.

Wanneer u behandeling voor een bezorgdheidswanorde ondergaat, zult u en uw arts of therapeut als groep samenwerken. Samen, zult u proberen om de benadering te vinden die voor u best is. Als één behandeling niet werkt, zijn de kansen goed dat een andere men zal. En de nieuwe behandelingen worden voortdurend ontwikkeld door onderzoek. Zo geef geen hoop op.

In vele gevallen, zijn de medicijnen essentieel. Als u aan manie lijdt, kan een belangrijke depressie, of een paranoïde wanorde, medicijnen eigenlijk u aan uw normale zelf kunnen herstellen. Voor andere voorwaarden, zoals schizofrenie, controleren de medicijnen en wijzigen symptomen aan de graad dat een persoon in zijn gemeenschap kan blijven. De medicijnen verlichten ook de meer verontrustende symptomen, die een persoon toestaan om in een therapeutische verhouding in dienst te nemen en in de activiteiten van haar dagelijks leven re-in dienst te nemen. Soms is een drug een nuttige extra maatregel tijdens bijzonder zware tijden, misschien in het aanvankelijke stadium van behandeling of in een tijd van crisis. Die patiënten met gedachte wanorde of hallucinatory ervaringen kunnen slechts met aangewezen antipsychotic medicijnen worden gehandhaafd.

De belangrijke depressie, het soort depressie dat het waarschijnlijkst van behandeling met medicijnen zal profiteren, is meer dan enkel de „blauw.„Het is een voorwaarde die 2 weken of meer, duurt en zich in de capaciteit van een persoon mengt om dagelijkse taken te dragen en van activiteiten te genieten die eerder genoegen brachten. De depressie wordt geassoci�ërd met het abnormale functioneren van de hersenen. Een interactie tussen genetische tendens en het levensgeschiedenis schijnt om de gedeprimeerde kans te bepalen van een persoon om te worden. De episoden van depressie kunnen door spanning, moeilijke het levensgebeurtenissen, bijwerkingen van medicijnen, of medicijn/substantieterugtrekking, of zelfs virale besmettingen worden teweeggebracht die de hersenen kunnen beïnvloeden.

Elke bezorgdheidswanorde heeft zijn eigen verschillende eigenschappen, maar zij allen worden samengebonden door het gemeenschappelijke thema van bovenmatige, irrationele vrees en ontzetting.

Als hartkwaal en diabetes, is de hersenenwanorde complex en vloeit waarschijnlijk uit een combinatie genetische, gedrags, ontwikkelings, en andere factoren voort.

Ook, wijst het onderzoek erop dat andere hersenendelen genoemd de basispeesknopen en striatum bij obsessive-compulsive wanorde betrokken zijn.

Bovendien met nieuwe bevindingen over neurogenesis (geboorte van nieuwe hersenencellen) door het leven, misschien zal een methode worden gevonden om de groei van nieuwe neuronen in het zeepaardje in mensen met post-traumatische spanningswanorde te bevorderen.

De psychiaters of andere artsen kunnen medicijnen voor bezorgdheidswanorde voorschrijven. Deze artsen werken vaak nauw met psychologen, sociale arbeiders, of adviseurs samen die psychotherapy verstrekken. Hoewel de medicijnen geen bezorgdheidswanorde zullen genezen, kunnen zij de symptomen houden onder controle en u toelaten om het normaal, vervullend leven te leiden.

De psychofarmacologie, de behandeling van psychiatrische wanorde en de emotionele nood met medicijn, hebben zich in de loop van de laatste vijftig jaar ontwikkeld, aangezien ons begrip van de werkingen van de hersenen in verfijning is gestegen. Wanneer het medicijn voor geestelijke en emotionele ziekte wordt voorgeschreven, het frequentste doel is het chemische evenwicht binnen de hersenen te herstellen, daardoor herstellend evenwicht aan het volledige systeem. Bepaalde drugs functioneren om bepaalde symptomen, zoals te richten wanneer de kalmerende middelen voor slapeloosheid worden voorgeschreven. De medicijnen kunnen aan langzame ziekteprocessen, zoals werken wanneer het anti-oxyderend worden gebruikt om Alzheimer te behandelen. Nog controleren andere drugs het hunkeren naar en houden ander problematisch gedrag, zoals genomen aan controlealcoholisme in bedwang.

Als u, of iemand u kent, symptomen van bezorgdheid hebt, is een bezoek aan de familiearts gewoonlijk de beste plaats om te beginnen. Een arts kan helpen bepalen of de symptomen aan een bezorgdheidswanorde, één of andere andere medische voorwaarde, of allebei toe te schrijven zijn. Vaak, is de volgende stap in het krijgen van behandeling voor een bezorgdheidswanorde verwijzing aan een geestelijke gezondheidsberoeps.

Het is belangrijk dat u met de therapie comfortabel voelt die de geestelijke gezondheidsberoeps voorstelt. Wanneer dit niet het geval is, streef elders naar hulp. Nochtans, als u medicijn hebt genomen, is het belangrijk om het niet te beëindigen abrupt, zoals voordien verklaard. Bepaalde drugs moeten onder de supervisie van uw arts worden verminderd.

U kunt bezorgd zijn over het betalen voor behandeling voor een bezorgdheidswanorde. Als u tot een Organisatie van het Onderhoud van de Gezondheid behoort of één of ander ander soort gezondheidsverzekering hebt, kunnen de kosten van uw behandeling volledig of gedeeltelijk worden gedekt. Er zijn ook openbare geestelijke gezondheidscentra die lastenmensen volgens hoeveel zij kunnen betalen. Als u op openbare hulpverlening bent, kunt u zorg door uw plan van staatsMedicaid kunnen krijgen.

Het leren de bezorgdheid van theoriemeningen als een geleerd gedrag dat kan worden afgeleerd. Deze theorie poneert dat de bezorgdheid van een persoon kan worden verminderd door de gevreesde situatie of het voorwerp voortdurend te confronteren. En sommige mensen, in feite, veranderen hun het denken en ervaren significante hulp zonder enig medicijn.

Er is weinig twijfel dat al ons gedachten en gevoel in transmissies tussen zenuwcellen in de hersenen wortel worden geschoten. Deze signalen worden van cel aan cel door chemische neurotransmitters overgegaan die bij de synaps (uiterst klein hiaat) worden vrijgegeven tussen één cel en volgende.

Een onevenwichtigheid in deze neurotransmitters kan een overeenkomstige verschuiving in onze gedachten veroorzaken. Maar is het omgekeerde ook waar? Kan een bepaalde verandering in onze het denken de chemie in de hersenen veranderen? Vele deskundigen zijn overtuigd dit waar is; en de gedragstherapie die op het veranderen van onze reacties wordt gericht, in feite, geneest vele problemen. Voor sommige wanorde, zoals fobieën, dit type van therapie blijft namelijk het meest efficiënte alternatief.

1. Herinner dat hoewel uw gevoel en symptomen zeer bang makend zijn, zij niet gevaarlijk of schadelijk zijn. 2. Begrijp dat wat u ervaart een overdrijving van uw normale lichamelijke te beklemtonen reacties is. 3. Bestrijd uw gevoel niet of probeer om hen weg te wensen. Meer bent u bereid om hen onder ogen te zien, minder intens zullen zij worden. 4. Voeg niet aan uw paniek toe door over wat „te denken“ zou kunnen gebeuren. 5. Verblijf in het heden. Het bericht wat werkelijk aan u gebeurt in tegenstelling tot wat u denkt zou kunnen gebeuren. 6. Etiketteer uw vreesniveau van nul tot 10 en let op het uitgaan en verslaan. Bericht dat het niet bij zeer op hoog niveau voor meer dan een paar seconden blijft. 7. Wanneer de vrees begint teweeg te brengen „wat als“ het denken, nadruk en een eenvoudige en handelbare taak zoals het tellen achteruit van 100 door threes of het breken van een rubberband op uw pols uitvoeren. 8. Bericht dat wanneer u ophoudt toevoegend angstaanjagende gedachten aan uw vrees, het begint langzaam te verdwijnen. 9. Wanneer de vrees komt, verwacht en keur het goed. Wacht en geef het tijd om zonder het lopen vanaf het over te gaan. 10. Trots ben van de vooruitgang u, boekt en over hoe goed denkt u van mening zult zijn wanneer u dit keer slaagt.

De gedeprimeerde mensen zullen neer droevig, of „,“ schijnen of kunnen niet kunnen van hun normale activiteiten genieten. Zij kunnen geen eetlust hebben en gewicht (hoewel sommige mensen meer en aanwinstengewicht wanneer gedeprimeerd eten) verliezen. Zij kunnen teveel of te weinig slapen, moeilijkheid hebben die naar slaap, slaap rusteloos gaat, of zeer vroeg in de ochtend wekken. Zij kunnen van schuldig, waardeloos, of hopeloos het voelen spreken; zij kunnen energie niet hebben of zijn jumpy en geageerd. Zij kunnen over het doden van denken en kunnen een zelfmoordpoging zelfs maken. Sommige gedeprimeerde mensen hebben waanideeën (valse, vaste ideeën) over armoede, ziekte, of sinfulness die met hun depressie verwant zijn. Vaak is het gevoel van depressie slechter in een bepaalde tijd van dag, bijvoorbeeld, elke ochtend of elke avond.

De fysieke symptomen van deze wanorde omvatten: het beven, het trillen, spierspanning, hoofdpijnen, geprikkeldheid, het zweten, misselijkheid, hete flitsen, losbolligheid, en moeilijkheid ademhaling. GAD wordt gediagnostiseerd wanneer psychologische en fysieke jongstleden symptomen van bezorgdheid een meer dan maand en vergezeld gaat niet van de symptomen van andere bezorgdheidswanorde.

De symptomen van deze wanorde zijn vaak mild, en zich mengen niet in het werk of sociale situaties. Als de symptomen streng zijn, echter, kunnen zij dagelijkse activiteiten onderbreken. Omdat de mensen met algemene bezorgdheidswanorde vaak een andere fysieke of emotionele wanorde, zoals depressie hebben, is er veel geleerd debat geweest over de vraag of bezorgdheids er wanorde op zijn bestaat. Maar de recente studies wijzen erop dat er werkelijk zulk een wanorde is, en dat het door diagnose en behandeling kan worden geholpen. De symptomen van algemene bezorgdheidswanorde beginnen gewoonlijk in de jeugd en kunnen voor decennia onbehandeld gaan. Nochtans, neigen zij om met leeftijd te verminderen. Één studie vond dat slechts 3 percent van gevallen van algemene bezorgdheidswanorde in die 65 en over begon. Het probleem is gemeenschappelijker onder vrouwen dan mannen en loopt vaak in families.

Als u bovenmatig ongerust gemaakt over een aantal dagelijkse problemen minstens zes maanden bent geweest en minstens zes van de gemeenschappelijke vroeger vermelde symptomen van bezorgdheid gehad, kunt u bezorgdheidswanorde veralgemeend hebben. Controle met uw familiearts of geestelijke gezondheidsberoeps. De algemene bezorgdheidswanorde is hoogst te behandelen.

De alcohol is bekend underdiagnosed nog constant oorzaak van bezorgdheid. Zowel kunnen de bovenmatige consumptie van alcohol als de terugtrekking van het tot bezorgdheid leiden. Het probleem vaak gaat niet erkend omdat de mensen hun alcoholopname minimaliseren of kunnen weglaten wanneer het spreken met de arts, en artsen kan veronachtzamen te vragen. Interessant, schijnt de alcohol niet om het risico van bezorgdheidswanorde in het recentere leven te verhogen.

De bezorgdheid verbonden aan het nemen of het beëindigen medicijnen en andere substanties kan gewoonlijk gemakkelijk worden verlicht zodra de oorzaak wordt erkend. Het is daarom essentieel om uw arts van een volledige verlaging van uw geneesmiddelen — met inbegrip van producten over de toonbank — en van uw het eten en het drinken gewoonten te voorzien.

Termen het verklaren

Bezorgdheid

• Een staat van uneasiness en vrees, zoals over toekomstige onzekerheden.


• Zorg of spanning in antwoord op echte of ingebeelde spanning, gevaar, of gevreesde situaties. De fysieke reacties zoals snelle impuls, het zweten, het beven, de moeheid, en de zwakheid kunnen bezorgdheid begeleiden.

De wanorde van de bezorgdheid

• Een psychiatrische wanorde die de aanwezigheid van bezorgdheid impliceert die zo intens of zo vaak aanwezig is dat het moeilijkheid of nood voor het individu veroorzaakt.


• Om het even welk van diverse wanorde waarin de bezorgdheid of de primaire storing is of het resultaat van het confronteren van een gevreesd situatie of een voorwerp is; zij omvatten obsessive-compulsive wanorde en posttraumatic spanningswanorde.

Vrees

• De vrees is een onplezierig gevoel van waargenomen risico of gevaar, of het echt of ingebeeld is.

Depressie

• In psychiatrie, een symptoom van stemmingswanorde die door intens gevoel van verlies wordt gekenmerkt, droefheid, hopelessness, mislukking, en verwerping.

Geestelijke gezondheid

• Een staat van emotioneel en psychologisch welzijn waarin een individu zijn of haar cognitieve en emotionele mogelijkheden gebruiken, in de maatschappij kan functioneren, en de gewone eisen van het dagelijkse leven ontmoeten.


• De psychologische staat van iemand wie op een bevredigend niveau van emotionele en gedragsaanpassing functioneert.

Spanning

• Een staat van extreme moeilijkheid, druk, of spanning.


• Een fysieke en psychologische reactie die uit wordt blootgesteld aan de vraag of een druk voortvloeit.

Medical advises about everyday life