Written by Hideyuki
Translated by Sochan

Part 5

"ฉันรับเอง!" Tetsu กดปุ่ม Pause หยุดเกมส์ที่เขาและ Hyde กำลังเล่นกันอย่างออกรสลงชั่วคราว ผลุดลุกขึ้นอย่างว่องไวตรงดิ่งเข้ารับโทรศัพท์ ในขณะที่สายตาของ Hyde ยังคงจดจ้องอยู่กับหน้าจอ TV

"Moshi Moshi?"

"Tetsu รึเปล่าคะ" เสียงหญิงสาวลอดผ่านโทรศัพท์ออกมา

"ครับ" Tetsu แปลกใจ พยายามเดาว่าใครกันนะ ที่โทรมาหาเขา

"Megumi ค่ะ คุณจำฉันไม่ได้เหรอคะ Tetsu" ความเงียบเกิดขึ้น

"Megumi ที่ทำ poli project ไงคะ?" Tetsu เริ่มขุดความทรงจำส่วนลึกที่สุดออกมาได้ราง ๆ อ๋อ!!! Megumi! ทำไมถึงได้ลืมคู่ทำ Project ของตัวเองได้นะ!

"ขอโทษครับ ! สบายดีใช่ไหมครับ? กลับไปเยี่ยมบ้านมา เป็นไงบ้างครับ สนุกไหมครับ?"

Tetsu เหมือนได้ยินเสียงใครสักคนตะโกนลอดผ่านสายโทรศัพท์เข้ามา Megumi หัวเราะอีกครั้ง "ไม่ได้กลับบ้านหรอกค่ะ ถือสายสักแป๊บนะคะ!" เสียงตะคอกด่าอะไรสักอย่างของ Megumi แว่วเข้าหูเขาอีกครั้ง Tetsuกระพริบตาสีน้ำตาลเมื่อเขาได้ยินคำที่ไม่น่ารับฟังโต้ตอบกันไปมาระหว่าง Megumi กับใครบางคน แหงเลย!! ต้องมีใครอยู่กับเธอตอนนี้แน่นอน สักพักหล่อนก็กลับมารับสายตามปกติ (เป็น Hyde ตัวจริงหรือเปล่าหว่า ho ho ho :Sochan)

"โทษ นะคะ! ,ฉันมีเรื่องอยากปรึกษากับคุณน่ะค่ะ?"

"มีอะไรรึเปล่าครับ?"

เสียงหัวเราะคิกของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้งแต่คราวนี้กลับทำให้ Tetsu รู้สึกไม่ค่อยดี "มาพบกันที่ Star-Rock Cafe ตอนนี้เลยนะ สวัสดีค่ะ!"

"Me - Megumi เดี๋ยว!" ช้าไปซะแล้ว สายถูกตัดไปเพียงเสี้ยววินาที Tetsu ค่อยๆ วางหูโทรศัพท์ลง Hyde มองเห็นเหตุการณ์โดยตลอด Tetsu ฝืนยิ้มให้เมื่อได้เห็นใบหน้าที่เปื่อมไปด้วยความห่วงใยปนสงสัยของ Hyde แสดงออกอย่างเด่นชัด ชายหนุ่มไม่คิดที่จะทำให้ความงดงามและสดใสของนางฟ้าต้องหมองหม่นลงไปด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องของเขา

"Hyde…." ร่างบางตั้งอกตั้งใจฟัง Tetsu พูดให้จบประโยค "ฉันจะออกไปข้างนอกซักแป๊บนะ"

Hyde รู้สึกสับสนร้อนรนในใจขึ้นมาทันที "หา!?"

เหมือนมีอะไรมากระทบกับหัวใจชายหนุ่มอย่างแรง นี่ผมเริ่มทำให้นางฟ้าของผมเศร้าหมองลงรึนี่?! "ฉันจะรีบกลับมา ฉันสัญญา!"

Hyde ผงกหัวยอมตามอย่างว่าง่าย "ฮะ!"

Tetsu ฉวยเสื้อโค้ทและผ้าพันคอได้ก็รีบแจ้นออกจากห้องพักทันที Hyde save เกมส์และปิด Plastation อย่างไม่ใยดี ไม่อยากเล่นเกมส์อะไรทั้งนั้นถ้าไม่มี Tetsu อยู่ข้าง ๆด้วย&n Hyde ค่อยขยับเขยือนเข้าใกล้กรงเจ้า Haite มือลูบไล้ขน ของมันไปมา

"Haite-chan, เดี๋ยว Tetsu ก็กลับมาเนอะ? " เจ้ากระต่ายกระพริบตาสีแดงของมัน เหมือนรับรู้

"นี่รู้ไหม ฉันชอบอยู่ใกล้กับ Tetsu ล่ะ! ฉันว่าถ้า Yuki แล้วก็ Ken อยู่ที่นี่ด้วย เรา 4 คน จะต้องเป็นกลุ่มที่ยอดเยี่ยมที่สุดแน่" ตาสีแดงใสกระพริบอีกครั้ง

"Tetsu....... " Hyde งอตัวจนกลมดิ๊ก ขดอยู่ใกล้โต๊ะอย่างเดียวดาย….

ขณะเดียวกัน Tetsu ก็มาถึง Star-Rock Cafe ได้เห็น Megumi กำลังเมาได้ที่อยู่ทีเดียว,เสียงฮัมเพลงขาดกระท่อนกระแท่นลอดออกจากปากของหญิงสาวเบา ๆ มือกระดกแก้ว Vodka อยู่ไม่หยุด

"Megumi! เกิดอะไรขึ้น?" หล่อนสะอึกเมื่อพยายามที่จะเอ่ยปากพูด แล้วก็ร้องไห้ตีโพยตีพายผสมหัวเราะคิกคักอยู่ตลอด แม้ว่าจะเป็นหัวเราะ ที่กวนประสาทสักหน่อย

"Te~Tetsu.....!" หล่อนยืนทรงตัวได้นิดหน่อยก็ล้มลง Tetsu รับร่างหล่อนไว้ทันก่อนที่ใบหน้าของหญิงสาวจะฟาดกับพื้น

"เกิดอะไรขึ้นกับเธอครับ?" Tetsu หันไปถามบาร์เท็นเดอร์ ที่กำลังมองหญิงสาวที่หมดสภาพอยู่ในอ้อมแขนของ Tetsu

"เธอมากับผู้ชายอีกคนครับ จู่ๆ ก็ทะเลาะกัน พอผู้ชายกลับ เธอก็เริ่มดื่มจนคุณมานี่ละครับ" Megumi เริ่มขยับซุกตัวเข้าหาอ้อมแขน Tetsu ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกเหมือนเขาก้าวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความวุ่นวายบางอย่างเข้าแล้ว

"มาเถอะ แล้วก็เลิกดื่มได้แล้ว Megumi!" Tetsu เขย่าไหล่ของหญิงสาว

"จับให้แน่นนะ ผมจะพาคุณกลับบ้านเอง!" Megumi เริ่มฮัมเพลงเบา ๆ ตลอดทางที่คนทั้งคู่เดิมไปตามท้องถนน ใบหน้า Tetsu ร้อนผ่าวทุกครั้งที่มีคนหันมามองเขา กระซิบกระซาบและหัวเราะลับหลัง เมื่อพวกนั้นเดินผ่านเขาไปแล้ว (มีเวลาให้กินตั้งเยอะแยะ ดันมาเลือกกินเหล้ากลางวันแสกๆ?) กลิ่นของแอลกอฮอล์โฉยกลิ่นอันฉุนเฉียวมาจาก Megumi เกือบทำให้ Tetsu อาเจียนเอาอาหารกลางวันออกมากลางถนน (ยี๊~~~~ นี่เธอดื่มไปมาขนาดไหนเนี่ย??!!)

Tetsu เตะประตูอพาท์เมนท์ของ Megumi หลังจากที่เขาได้พยายามอยู่หลายวิธีที่จะพาร่างอันไร้สติของหญิงสาวกลับมาบ้านหล่อนจนได้ Testu เตาะประตูอีกครั้ง เมื่อยังไม่เห็นเพื่อนร่วมห้องของ Megumi มาเปิดประตูสักที

"ใครกันหะ! ไอ้บ้.. โอ๊ะ!! ขอโทษค่ะ!" เพื่อนร่วมห้องของ Megumi เหมือนคนถูกปลุกและยังดูสลึมสลืออยู่ หล่อนขยับแว่นตาขึ้นสวมเพื่อมอง Tetsu ประคอง Megumi ให้ชัดยิ่งขึ้น

"เอ๊ะ เธอเมามาหรือนี่?" Tetsu พยักหน้ารับ

"ห้องของเธออยู่ไหนครับ?" เพื่อนสาวชี้นิ้วไปยังมุมหนึ่งของห้อง

"ช่วยเปิดประตูหน่อยซีครับ!" เหมือนหล่อนจะยังไม่ get จนผ่านไปสัก 2 วินาที หล่อนจึงตาลีตาเหลือกเปิดประตูให้ และรีบไปรินน้ำเย็นข้างในครัวมาให้

"ฮืมมม....Tetsu ?" Megumi พึมพำ ลืมตาขึ้นเล็กน้อย เมื่อ Tetsu วางร่างของหล่อนลงบนเตียง

"เอ่อ.....ขอโทษ ผมแค่..." Tetsu ปัดผมที่ปรกใบหน้าของหญิงสาวออกไป

"ไม่ต้องห่วงนะ นอนหลับเถอะ" เขาหมุนตัวจะออกจากห้อง แต่ต้องหยุดกึก ด้วยแขนอันอ่อนนุ่มเลื่อนเข้ายึดเอวของเขาไว้จนชายหนุ่มเกือบสะดุดล้ม

"อย่าไป…" Megumi เอาหน้าแนบกับหลังของชายหนุ่ม

"คืนนี้ อยู่กับฉันเถอะนะ!" หน้าของ Tetsu เริ่มแดงก่ำ เมื่อหญิงสาวลูบไล้เขา

"ผม...ผมต้องกลับครับ! มีคนกำลังคอยผมอยู่,ขอโทษนะ!!!!" ยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาว Megumi หมุนร่างของชายหนุ่มให้หันมาหาหล่อน

"โอ้ว~~~? แฟนของ Te ~tsu เหรอ?? ใครกันนา~~~ ที่โชคดี" Megumi คุกเข่าเข้าใกล้ ช้อนตาขึ้นสบกับตาของ Tetsu จนปากของทั้งสองเกือบชนกัน

"แฟนคุณคือใครกันคะ?"

(เขาไม่ใช่แฟนหรอก .... เขาเป็น..) ใบหน้าของ Hyde ลอยเด่นขึ้นต่อหน้า Tetsu

(ตัวผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน....รู้แต่ว่าผมชอบเขามาก...แต่....) Tetsu ยังคงนิ่งอยู่เช่นเดิม

"อายจนบอกไม่ได้รึงั้ย ว่าใครเป็นแฟนคุณ??"

"......." สบโอกาส Megumi โผเข้าจูบทันที Tetsuรู้สึกเหมือนอัมพาตกินไปชั่วขณะ เมื่อหญิงสาวเล่นซุกซนเกินเลยกับเขา

"อยู่กับฉันเถอะนะ..,Tetsu ....." Megumi คลอเคลียเขาไปมาเหมือนแมวสาวยั่วสวาท ซบหน้าลงกับบ่าของชายหนุ่ม(ซึ่งตอนนี้อึ้งกิมกี่ กลายเป็นรูปปั้นไปแย้ว~~ว,แหะ แหะ ^-^;;)

"ฉันจะทำให้คุณมีความสุขอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเลยล่ะ...." หล่อมเริ่มรุกร้ำสัมผัสต้นคอชายหนุ่มอย่างเร่าร้อน... Tetsu!!!
Tetsu!!!
Haite กับผมกำลังรออยู่นะฮะ....!
ได้โปรดเถอะฮะ??

Tetsu รู้สึกตัวจากอาการช๊อคทันที แว่วเสียงเรียกของ Hyde กำลังเรียกร้องหาเขาอยู่ ไม่!!! เขาได้ยินเสียง Hyde Testu ฝืนความต้องการของร่างกายรวบรวมกำลังผลัก Megumi ออกจากบ่าของตน

"Tetsu?" Megumi เบิกตาโตอย่างแปลกใจ "ฉันทำให้คุณโกรธเหรอคะ?"

Tetsu รีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ไม่หรอก" ยิ้มเยือกเย็นส่งให้หญิงสาว

"เพียงแต่ผมได้ยินเสียง "คนพิเศษ" กำลังเรียกผมอยู่เท่านั้นเอง" Tetsu ไม่สนใจต่อสีหน้างงของหญิงสาว เปิดประตูก้าวออกจากห้องของ Megumi และก่อนที่เจ้าหล่อนจะขัดขวางอะไรได้ เพื่อนสาวร่วมห้องเพิ่งเอาน้ำเย็นกลับมา

"อ้าว! หายแล้วเหรอ?" หญิงสาวทั้งสองได้แต่มองตามประตูที่ค่อยๆปิดลงช้าๆ

"เขาไปแล้ว?" Megumi ส่ายหน้า ทิ้งตัวลงกับเตียงอย่างแรง

"ทำไม ฉันถึงโง่อย่างนี้นะ!!" เพื่อนร่วมห้องได้แต่กระพริบตาอย่างไม่เข้าใจสิ่งที่เพื่อนของหล่อนกำลังพูดอยู่เลย

Yuki เตะประตูเพื่อเข้าไปในบ้านของ Ken จนเกือบจะทำให้เจ้าของบ้านหัวใจวาย Kenทำสีหน้าปั้นยาก ขณะที่ Yuki โยนม้วนกระดาษลงบนโต๊ะกาแฟ เอนตัวลงนอนแผ่บนเบาะรองนั่งอย่างสบายใจ

"มีปัญหาอะไรมารึงั้ย?" Ken หยิบม้วนกระดาษขึ้นมา "นายน่าจะให้โอกาสฉันเอ่ยปากอนุญาติก่อนที่นายจะเตะโครมประตูบ้านฉันนะ ในฐานะเจ้าของบ้าน!"

Yuki เหยียดยิ้มทึ่มุมปาก รอจน Ken คลี่ม้วนกระดาษออกอ่าน "ฉันหาทางที่จะลงไปที่โลกมนุษย์แล้วล่ะ"

Ken จ้อง Yuki ตาแทบถลนด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นตารางบอกวันเวลาที่ Yuki และ Ken จะแฝงตัวลงไปยังโลกอื่น !!!

"Yehhhhh~~~~~!!! ไม่มีอะไรที่Yuki จอมคนทหารเสือ จะทำไม่ได้!! ฉันติดสินบนยามเฝ้าประตูสวรรค์ด้วยคริสตัลสุดเท่ห์ของฉัน!!!"

สีหน้าของ Ken เปลี่ยนไป แต่ตายังคงจ้องมอง Yuki อยู่อย่างไม่กระพริบ ยังไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินกับหูตนเองนัก "แต่..... แต่คริสตัลที่นายสะสมนั่นกว่าจะได้มาเลือดตาแทบกระเด็นเชียวนะ"

Yuki ยิงฟันให้ ก้มลงจ้องดูพื้นเหมือนหลบตาซ่อนความรู้สึกจาก Ken "ฉันรู้ว่า กว่าจะได้มันมา มันยากเย็นแค่ไหน แต่... แต่ Hyde เป็นเพื่อนของพวกเรานะ จริงมั้ย? ถ้าไม่ทำอะไรลงไปสักอย่าง ฉันก็คงอกแตกตายแหงเลย!!

Yuki ลากปลายนิ้วลูบขาของตัวเองเล่นไปมา "รู้มั้ย จริงๆแล้ว ฉันจะรู้สึกดีขึ้น ถ้าหาทางให้ Hyde อยู่บนโลกมนุษย์ได้อย่างปลอดภัย"

Ken ถอนหายใจเบาๆ "นายรัก Hyde...."

"ทำไม? นายอิจฉา Hyde รึงั้ย?" Yuki ถามกลับ

Ken ส่ายหน้า วางม้วนกระดาษลงบนโต๊ะ "ฉันเพียงแต่หวังให้นายแคร์ฉันให้เท่ากับที่นายแคร์ Hyde ก็แค่นั้น...."

Ken หันหลังให้ ซ่อนน้ำตาไม่ให้ Yuki เห็น Yuki โอบเอวเพื่อนซี้ให้ชิดเข้ามาใกล้ Ken สะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสจากเพื่อนซี้ของตน

"Idiot! โง่ งี่เง่า!" ลมหายใจอุ่นของYuki รดรินเข้าหู Ken

"ของตายอยู่แล้ว,ฉันก็ต้อง แคร์นายด้วยสิ! นั่นคือ ทำไมฉันถึงให้นายร่วมแผนการณ์ใหญ่ครั้งนี้ด้วยงั้ย"~ แต่นี้ต่อไป นาย ก็คือ Bat Ken ส่วนฉันก็คือ Super Yukiman!"

"ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อย!" Ken ว๊ากกลับ ฉุนบุด ๆ Yuki หัวเราะขันความเจ้าแง่แสนงอนของเพื่อนแต่มือยังคงกอดรัดเอวไว้อยู่

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า~~~~ แน่นอน ฉันก็รักนายด้วยนะ",Yuki กระซิบเบา ๆ หอมฟอดใหญ่ที่แก้มสีแดงเรื่อของเพื่อน

"นายทั้งคู่นี่ น่ารักแหะ ยังกะเป็นพี่น้องกันเลย!" Ken ค่อย ๆ เบือนหน้ากลับมา มองลึกเข้าไปในนัยน์ตาที่ส่องประกายขี้เล่นของเพื่อนซี้ kiss เบา ๆที่ปากได้รูปของ Ken เพื่อบ่งบอกมิตรภาพของความเป็นเพื่อน

"Yuki?"

"หือ~~~~?" Yuki ละเอวของเพื่อนที่ตอนนี้ยอมหันกลับมาหาเขาแล้ว

"คราวนี้ ฉันเป็น SUPER KENMAN! ต่างหาก ส่วนนายเป็นแค่ BAT YUKI ก็พอ!!"

"NOOOOOOOOOOOOOOOOOO!" แล้วทั้งคู่ก็ขำกลิ้งกับโจ๊กเล็ก ๆของตัวเอง

Tetsu เสียบกุญแจปลดล๊อคประตูออกอย่างรีบร้อนในมือซ้ายประคองถุงกระดาษที่อัดแน่นไปด้วยอาหารสำหรับเขาและ Hyde ในค่ำนี้ (สังหรณ์ไม่ค่อยดีเลย) ชายหนุ่มคิด หลังจากถอดรองเท้าออก Tetsu ยื่นหน้าเข้าไป แต่พบเพียงความว่างเปล่าในห้องนั่งเล่น รีบวางของลง เพ่นเข้าไปที่ห้องนอนของตน

---ว่างเปล่า----(โอ้ว, ไม่!)

Tetsu รู้สึกตัวเองถูกจับเหวี่ยงออกไปไกลแสนไกล ขาสั่นเทาด้วยความช๊อค ก้าวเท้าช้าคล้ายศพตายซากเดินกลับไปยังห้องนั่งเล่นอีกครั้ง

"ฉัน..........เธอ เธอต้องจากไปแล้วแน่....." Tetsu ขยี้ขยำหัวตัวเองไม่มีดี น้ำตาอุ่นจัดร่วงผลอยจากสองนัยน์ตาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

"Hyde ....ฉัน....ฉัน ขอโทษ..."

บางสิ่งคล้ายหัวใครสักคนค่อย ๆ โผล่พ้นม่านหน้าต่างตรงมุมห้องออกมา Hyde กระพริบตาถี่ ค่อยๆ ออกจากที่ซ้อนกาย เดินไปทาง Tetsu โดยไม่ให้เกิดเสียงใด ๆ ทั้งสิ้น

"Hyde .......ฉันขอโทษ .....ฉันไม่น่าไปเลย....."

นางฟ้ากระพริบตาอีกครั้งสงสัยว่าทำไม Tetsu จึงร้องให้คร่ำครวญอย่างนั้น "Tetsu กำลังร้องไห้ ,ร้องไห้ ทำไมฮะ?"

ชายหนุ่มเงยหน้าที่เลอะมอมแมมไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นพบใบหน้าหวานซึ้งอีกครั้ง.. ใบหน้าที่งดงามของ Hyde…..ที่กำลังยิ้มให้เขาจริง ๆด้วย

"เธอ.....เธอยังอยู่?" Hyde ผงกหัว ชี้ไปยังมุมห้อง

"Hyde กำลังมองวิวข้างนอกหน้าต่างอยู่ฮะ ! ขอโทษฮะ ถ้า Hyde ทำให้ Tetsu ตกใจ" Hyde แลบลิ้นออกมานิดนึง รีบเอาทิชชูซับคราบน้ำตา

"Tetsu ,เกิ....." Tetsuกระชับร่างบางอันอ่อนนุ่มเข้าแนบชิดร่างตนไว้แน่น เหมือนกับจะไม่ยอมปล่อยให้นางฟ้าร่างน้อยนี้ต้องจากเขาไปอีกแล้ว

"Hyde.....Hyde....ฉันขอโทษ! ฉันไม่น่าไปหา Megumi เลย!" Hyde พริ้มตาลง รู้สึกปลอดภัยและมั่นใจอยู่ลึกๆว่าอ้อมแขนที่แข็งแรงนี้จะสามารถปกป้องคุ้มครองอันตรายทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ ร่างน้อยซบหน้าลงกับบ่ากว้าง ผ่อนลมหายใจออกอย่างมีความสุข

"Hyde ไม่บ้า! แต่แปลกจังทำไม? Hyde รู้สึกดีใจที่ได้พบกับ Tetsu อีกครั้ง !"

ทั้งคู่ยังคงกอดกันไว้แน่นเนินนานจนลืมอาหารเที่ยงที่วางกองอยู่มุมห้องไปเสียสนิท

~To be continued in Part 6~