วิญญาณบาปจากภูมิเปรต

              		ผมคือวิญญาณบาปจากภูมิเปรตในยมโลก ชื่อ ชุนชิว แซ่ถัง อายุ 42 ปี เกิดในสมัยราชวงศ์หยวน
	 (พ.ศ. 1828-1910) เป็นคนมณฑลเหอหนาน จำได้ว่าสมัยเป็นมนุษย์ ผมเป็นลูกของคนร่ำรวย แม่ผมตายตั้ง
	แต่ผมอายุ 12 ขวบแล้วพ่อผมได้แต่งงานใหม่เพื่อจะได้มาดูแลผมและงานในบ้าน   แต่ก่อนพ่อผมเอาใจใส่ดูแล
	ผมเป็นอย่างดี  แต่หลังจากแต่งงานกับแม่เลี้ยงแล้วพ่อก็เปลี่ยนไปแสดงอาการเย็นชาไม่สนใจผมทำให้ผมเกิด
	ความน้อยใจและโมโหในความอยุติธรรมของพ่อ แม่เพิ่งตายไปไม่นานเท่าไรก็มาแต่งแม่เลี้ยงเข้าบ้าน ในใจของ
	ผมไม่มีใครสามารถมาแทนตำแหน่ง 'แม่บังเกิดเกล้า' ได้  เมื่อท่านเมินชากับผมเช่นนี้ ทำให้ผมรู้สึกปวดร้าวใจที่สุด 
	ใจผมจึงเกิดความคิดทางชั่ววางแผนอันโหดร้ายอำมหิต กระทำในสิ่งที่เป็นการเนรคุณไร้ศีลธรรมนั่นก็คือ ฆ่าบิดา
	ฮุบสมบัติแล้วโยนความผิดนี้ทั้งหมดไปให้แม่เลี้ยง พอเข้าบ้านก็มาทำลายความผูกพันเราพ่อลูกผมจะต้องทรมาน
	ให้สาสมแล้วผมก็สั่งห้ามไม่ให้คนใช้เอาอาหารไปให้แม่เลี้ยงกินและสั่งคนใช้ไปตักอุจจาระปัสสาวะในส้วมไปให้แม่
	เลี้ยงกินแทนข้าว ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
		แม้จะมีบ่าวไพร่มาเตือนว่า อย่าได้กระทำในสิ่งที่ผิดศีลธรรมคุณธรรมเช่นนี้  แต่ผมไม่เคยเชื่อฟังเขาเลย
	 คนที่มาเตือนกลับถูกผมด่าเสียอีก  ทั้งยังสั่งเขาให้ไปกินของโสโครกนี้ด้วยกันอีกด้วย ตั้งแต่นั้นก็ไม่มีใครกล้ามา
	วิจารณ์เรื่องนี้อีก แม่เลี้ยงทนทรมานทางด้าน จิตใจและอาหารการกินไม่ไหวในที่สุดเพียง 12 วัน ก็ตายด้วยความหิวโหย
		ผมได้สร้างกรรมปิตุฆาตอันใหญ่หลวงยังไม่รู้สำนึก  ทุกวันอาศัยอิทธิพลไปหาซื้อผู้หญิงชาวบ้านที่หน้าตาดี 
	พากลับมาบ้านสนองตัณหาของตนเองอย่างเมามัน ทำลายความบริสุทธิ์อันล้ำค่าของพวกเขา ทำให้พวกเขามีราคีติดตัว
	ต้องเสียอนาคต ทำอยู่เช่นนี้เป็นสิบ ๆ ปี ใช้จ่ายทางนารีอย่างฟุ่มเฟือยไม่เสียดายเงินทองผลาญสมบัติของบรรพบุรุษ
	จนสิ้นเนื้อประดาตัว ตอนอายุ 42 ปีก็ป่วยตายด้วยโรคร้าย  ยมฑูตขาวดำเอาตัวผมไปที่ยมโลก ต้องถูกลงโทษทรมาน
	ด้วยเครื่องทัณฑกรรมทุกชนิดจากขุมนรกต่าง ๆ  จนถึงยมโลกตำหนักสิบ  ยมบาลก็สั่งให้เจ้าหน้าที่เอาตัวผมไปไว้ใน
	ภูมิเปรตให้ผมไม่มีวันสงบตลอดกาล  ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสสุดบรรยาย ปัจจุบันพอดีเป็นยุคโปรดสัตว์
	ทั่วทั้งสามโลก ตอนนี้ผมรู้สำนึกแล้วกราบวิงวอนขอให้เบื้องบนโปรดอภัยโทษให้แก่ผมด้วยเถิดขอเชิญชาวโลกอย่าได้
	เกิดโมหะจริตจนถึงกับฆ่าบิดามารดา คิดดูซิผมต้องถูกขังอยู่ในแดนนรกเป็นเวลาตั้งหลายร้อยปีแล้ว ขอท่านอาจารย์
	ถ่ายทอดธรรมโปรดขอร้องแทนผมด้วยวิงวอนขอให้ได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานของนรกอดอยาก   ต่อไปจะต้อง
	ปรับปรุงแก้ไขจะกลับตัวกลับใจไม่กล้าทำความชั่วอีก ผมได้ทำบาปหนักสามอย่างคือ 1. เนรคุณฆ่าบิดา ฮุบสมบัติ 
	2. ทรมานแม่เลี้ยงโดยให้กินอุจจาระแทนข้าว ทำให้เขาต้องอดตาย 3. ข่มแหงรังแกพร่าความสาวหญิงชาวบ้าน กินทิ้ง
	กินขว้าง เหยียบย่ำธัญญาหาร บาปมหันต์สามข้อนี้ ก็เพียงพอที่ทำให้ผมเสวยทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในภูมิเปรตแล้ว 
	เพราะฉะนั้นผมจึงต้องรับโทษตั้งแต่สมัยราชวงค์หยวนจนถึงปัจจุบัน ท่านพระโพธิสัตว์ทรงเมตตากรุณาที่ผมรู้สำนึก
	จึงมีบัญชาให้เจ้าหน้าที่นำตัวผมมาที่สถานธรรม เล่าถึงเรื่องราวในอดีตขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดเอาประวัติของ
	ผมนำไปลงในหนังสือธรรมะ เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนใจ ปลุกชาวโลกให้ตื่นจากความหลงอย่าได้เดินตามรอยผมจะได้
	ไม่ต้องเสียใจตลอดกาล   ขอฟ้าเบื้องบนโปรดประทานโอกาสให้ผมได้มีวันพบกับแสงสว่างบ้าง ผมยินดีกลับตัวใหม่
	ทำความดีไถ่บาป เพื่อตอบแทนฟ้าเบื้องบนและมวลมนุษย์ขอสาธุชนทั้งหลายโปรดนำเรื่องนี้ไปบรรยายให้ผู้คนได้รับรู้ 
	เพื่อโทษของผมจะได้ลดหย่อนได้บ้าง ขออาจารย์ถ่ายทอดธรรมโปรดช่วยเผยแพร่กตัญญูธรรม อย่าเหมือนผมที่ฆ่าบิดา
  		เพราะไม่พอใจที่ท่านไปมีเมียใหม่ ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นการละเมิดกฏแห่งฟ้าดินอย่างไร้มโนธรรม ยังเป็นการ
	ทำลายศีลธรรมจรรยา ได้มีโอกาสเกิดเป็นคนเสียเปล่า ผิดพลาดไปแล้วต้องมาเสียใจไม่รู้หายเพียงเพราะคิดผิดชั่ววูบ 
	จึงต้องตกสู่ห้วงเหวลึกผมเสียใจมากขอท่านจี้กงโปรดเมตตาสงสารในความไร้เดียงสาของผม ขอท่านพระโพธิสัตว์
	โปรดเมตตาให้อภัยด้วย อย่าทำให้ผมต้องเป็นเศษวิญญาณขอสาธุชนทุกท่านโปรดช่วยผมด้วยเจ้าหน้าที่ยมโลกมาเร่ง
	ผมแล้ว กราบลาองค์มารดา กราบลาเทพพุทธทุกองค์กราบลาท่านหลินเฉียนเหยิน กราบลาอาจารย์ถ่ายทอดธรรมและ
	สาธุชนทุกท่าน.


				ข้อมูลจาก http://www.oocities.org/lokrenlap/