Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στην οδό Αλαείας 33 στη Νέα Ιωνία. Ο πατέρας του Χαράλαμπος ήτανε ποντιακής καταγωγής και η μητέρα του Γεσθημανή προσφυγοπούλα απο τα μέρη της τουρκίας.

Ο Στέλιος από μικρό παιδί αναγκάζεται να βγει στη βιοπάλη. Μένει ορφανός από πατέρα σε ηλκικία 14 χρονών. Δουλεύει σκληρά κάνοντας διάφορα επαγγέλματα (οικοδομή, εργοστάσια και άλλα) για να ζήσει την οικογένειά του.

Τον Ιούλιο του 1952 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι στην COLUMBIA RECORDS με τίτλο <<Για μπάνιο πάω>> του Απόστολου Καλδάρα, το οποίο δε γνώρισε όμως επιτυχία.

Η επιτυχία θα έρθει με το επόμενο όμως τραγούδι <<Δε θέλω το κακό σου>> του Γιάννη Παπαϊωάννου, το οποίο γίνεται ένα από τα πιο γνωστά και επιτυχημένα τραγούδια και προκαλεί αίσθηση.

Ο Στέλιος σύντομα καταξιώνεται στο χώρο του τραγουδιού, γίνεται είδωλο, εκφραστής των προβλημάτων και των παραπόνων της λαϊκής τάξης. Το 1957 γνωρίζει τη Μαρινέλλα στη Θεσσαλονίκη και γίνοντε καλλιτεχνικό ζευγάρι. Γνωρίζουνε τεράστια επιτυχία και απήχηση από τις πρώτες κιόλας ηχογραφήσεις (<<Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ>> και <<Νίτσα Ελενίτσα>> του Γιώργου Μητσάκη) και καθιερώνοντε στη συνείδηση του κοινού ως ένα απο τα πιο αγαπημένα δίδυμα.

Το 1961 συμμετέχει στις Μουσικές Θεατρικές Παραστάσεις του Μάνου Χατζιδάκη και Μίκη Θεοδωράκη ερμηνεύοντας ζωντανά -και αργότερα σε δίσκους- τα τραγούδια τους που έγιναν ανάρπαστα.

Τον Ιανουάριο του 1964 αφήνει την COLUMBIA και πηγαίνει στην ODEON-PARLOPHONE. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς παντρεύεται τη Μαρινέλλα. Ηχογραφούνε το <<Καταχνιά>> σε μουσική Χρήστου Λεόντη και στίχους Κώστα Βίρβου με αφηγητή το Δημήτρη Μυράτ.

Το 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε λαϊκό μαγαζί στο <<Φαληρικόν>> του Μαργωμένου στην οδό Ηπείρου εγκαταλείποντας ουσιαστηκά το πάλκο σε ηλικία μόλις 34 χρονών. Το 1966 χωρίζει με τη Μαρινέλλα και την επόμενη χρονιά πραγματοποιεί τις τελευταίες του ηχογραφήσεις στην εταιρία PHILIPS με τα τραγούδια <<Μη μου λε γι' αυτή>>, <<Απόψε σε έχω στην αγκαλιά μου>> και πολλά άλλα.

Το 1969 δίνει την ευκαιρία στο Χρήστο Νικολόπουλο να περάσει στη δισκογραφία ερμηνεύοντας το πρώτο του τραγούδι <<Νυχτερίδες και αράχνες>> σε στίχους του Κώστα Βίρβου, που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία.

Το 1971 κυκλοφορεί ο δίσκος 33 στροφών με τίτλο <<Καζαντζίδης Νο. 3>> που δίνει τη δυνατότητα στο νεότερο κοινό να γνωρίσει τις κλασσικές ερμηνείες του από τα τέλη του 1950 και τις αρχές του 1960.

Το 1974 ηχογραφεί έξι δημιουργίες του Άκη Πάνου (<<Η ζωή μου όλη>>, <<Το θολωμένο μου μυαλό>>, <<Μίσος>>, <<Οι μισοί καλοί>>, <<Άντε να περάσει η μέρα>>, <<Τα όνειρα που χτίζοντε>>) που έγιναν όλα μεγάλες επιτυχίες.

Επίσης το 1974 ηχογραφεί το δίσκο <<Στην Ανατολή>> σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Την επόμενη χρονιά όλη η Ελλάδα τραγουδάει το <<Υπάρχω>> σε στίχους Πυθαγόρα. Από τότε ακολουθούνε 12 συνεχή χρόνια αποχής -και μεγάλων παραπόνων από μέρους του ερμηνευτή- από τη δισκογραφία.

Επανέρχεται το 1987 με το δίσκο <<Στο δρόμο της επιστροφής>> του οποίου οι πωλήσεις μόνο στην Ελλάδα αγγίζουνε τα 200.000 αντίτυπα.

Από τότε, σε αραιά διαστήματα, μας χαρίζει δείγματα από το σπάνιο ταλέντο του μέσα από δίσκους που γίνοντε χρυσοί από την πρώτη κιόλας μέρα της κυκλοφορίας τους στα δισκοπωλεία όπως <<Βραδυάζει>>, <<Βιώματα>>, <<Τραγουδώ>> και άλλα.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουνε η ζωντανή ηχογράφηση <<Ένα γλέντι με το Στελάρα>> και οι πετυχημένες συμμετοχές του σε τέσσερις δίσκους με ποντιακά τραγούδια μαζί με Χρύσανθο, Νικολαϊδη, Χρυσανθόπουλο και άλλους.

Μοναδικές επίσης στιγμές η ερμηνεία του στο τραγούδι <<Πέτρινα χρόνια>> του Σταμάτη Σπανουδάκη, η συμμετοχή του στη σύνθεση του Αντώνη Βαρδή <<Στην Ελλάς του 2000>> και τους αδελφούς Κατσιμίχα, και η επανεκτέλεση παλαιών τραγουδιών του Τσιτσάνη, Τζουνάκου, Μητσάκη, Παπαϊωάννου κ.α.

Από την τεράστια σε όγκο δισκογραφία του θα ξεχωρίζαμε, μεταξύ άλλων, τις συνθέσεις του Μανώλη Χιώτη (<<Θεσσαλονίκη μου>>, <<Απόψε φίλα με>>, Βασίλη Τσιτσάνη (<<Ίσως αύριο>>, <<Άσπρο πουκάμισο>>), Γιώργου Μητσάκη (<<Πέφτουν τα φύλλα από τα κλαριά>>), Βασίλη Καραπατάκη (<<Η κοινωνία με κατακρίνει>>), Παναγιώτη Πετσά (<<Ο Χαλκάς της γης>>), Μπάμπη Μπακάλη (<<Θέλω να πεθάνω>>), Στέλιου Χρυσίνη (<<Πυρ, γυνή και θάλασσα>>), Απόστολου Καλδάρα (<<Στο τραπέζι που τα πίνω>>), Χρήστου Κολοκοτρώνη (<<Έξω απ' άδικο>>), Γιάννη Τσατσόπουλου (<<Πολλές μανάδες κλάψανε>>), Γεράσιμου Κλουβάτου (<<Το ανήλικο>>), Γιώργου Ζαμπέτα (<<Με το βοριά>>), Θεόδωρου Δερβενιώτη (<<Το Διαβατήριο>>), Μάνου Λοϊζου (<<Δε θα ξαναγαπήσω>>) και Σταύρου Ξαρχάκου (<<Άπονη ζωή>>).

Επίσης πολλά σημαντικά λαϊκά τραγούδια φέρουν την υπογραφή του ως συνθέτη και στιχουργού (<<Τώρα που φεύγω απ' τη ζωή>>, <<Μια παλαιά ιστορία>>, κ.α.).

O Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο μεγαλύτερος τραγουδιστής που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα και η φωνή και τα τραγούδια του αποτελούνε τμήμα της πολιτιστικής και πολιτισμικής μας παράδοσης και κληρονομιάς. Από τα πρώτα βήματα της καριέρας του ήρθε σε ρήξη με το <<κατεστημένο>> της δισκογραφίας και τους εχθρούς του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού.

Ακόμα και στις μέρες μας παραμένει έξω από το <<μάρκετινγκ>> και τις στρατηγικές της σύγχρονης δισκογραφίας και δε διστάζει να αντιπαρατεθεί σε αυτούς που πολεμούν το γνήσιο λαϊκό τραγούδι.

Σήμερα στα 70 του χρόνια η φωνή του παραμένει δυνατή και βροντερή, ευέλικτη, μεστή, αισθαντική, στεντόρεια και μαγική όπως τότε που μεσουρανούσε στο ελληνικό τραγούδι, όπως τότε που αντηχούσε από τη μία άκρη της Γης στην άλλη. Όπως ήτανε πάντα...

Ο Πρόεδρος του συλλόγου Πέτρος Κωνσταντινίδης