Me...You...And my dreaM
อธิบายเรื่อง: เมื่อเพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างคุณเสมอมา... กลับต้องมาจากไป คุณจะรู้สึกยังไงกันนะ?
นายเคยสัญญากับเราไว้ว่า นายจะอยู่ข้างเราเสมอ นายจะคอยให้กำลังใจเรา และยินดีที่
สุดที่เราได้ทำความฝันของตัวเองสำเร็จ
ตอนนี้ เราก้าวเข้ามาในจุดที่เราต้องการแล้วนะ เราสอบชิงทุนมาเรียนต่อที่ญี่ปุ่นตามที่ตั้งใจไว้ได้แล้ว
เราทำความฝันของเราได้แล้ว แต่ว่า นายกลับไปอยู่ที่ไหนกันนะ
นัน
เสียงเรียกที่คุ้นหูทำให้ผมต้องละมือจากการรดน้ำเหล่าดอกไม้ในสวนหลังโรงเรียน แล้วหันไป
หาต้นเสียงที่วิ่งกระหืดกระหอบมาอย่างรีบร้อน
ทะเล
อาจารย์เรียกนายไปพบแน่ะ สงสัยญี่ปุ่นคงไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว
จริงเหรอ ผมยิ้มด้วยความดีใจสุดๆ เมื่อได้ยินสิ่งที่ทะเลบอกผม
อื้ม ทะเลยิ้มเป็นการตอบรับ พร้อมๆ กับกรอกเสียงลงคอ
ช่วงเวลานี้ ผมและทะเลอยู่ชั้นม.4 และได้อยู่ห้องเดียวกันอีก
ผมพยายามทำความฝันที่จะไปญี่ปุ่นของผม โดยมีทะเลเพื่อนสนิทคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ เสมอมา
ผมเคยถามทะเลเกี่ยวกับเรื่องความฝันของเขา แต่เขาก็ได้แต่เงียบ แล้วเหม่อมองออกไปไกล
เหมือนเขาจะละทิ้งความฝันของเขาไปซะแล้ว
- - - - - -
ทะเลๆ ดูนี่สิ! ผลการสอบชิงทุนออกมาแล้ว
ผมดีใจตื่นเต้นเสียยกใหญ่ พลางโบกใบกระดาษสีขาวที่อยู่ในมืออย่างร่าเริง
นันสอบชิงทุนไปญี่ปุ่นได้แล้วล่ะ
เหรอ ดีใจด้วยนะนัน
รอยยิ้มเรียบๆ ของทะเลทำให้ใจผมอบอุ่นขึ้นมาในทันที
ถ้าผมไม่มีทะเลอยู่ข้างๆ ผมคงท้อแท้แล้วไม่ทำความฝันของผมให้เป็นจริงได้
ทะเลคอยให้กำลังใจผมเสมอมา ผมเคยร้องไห้เมื่อผมสอบชิงทุนได้แต่เกณฑ์อายุผมไม่
ถึง เลยไม่มีสิทธิ์ที่จะไป ทะเลก็ให้กำลังใจผมเสมอมาจนทำให้ผมมาอยู่จุดนี้ได้ แต่ผม
กลับต้องมานั่งเศร้าเมื่อใกล้ถึงเวลากำหนดที่ผมต้องเดินทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น ผมคงจะต้อง
จากทะเลไป
ไม่เอาน่านัน อย่าร้องสิ ทะเลยังคงนั่งปลอบผมอยู่ข้างๆ
ถ้านันไป ก็จะไม่ได้เจอกับทะเลน่ะสิ ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ใบหน้าที่เปื้อน
ไปด้วยน้ำตา
เราก็ยังคงติดต่อกันได้นี่นา จดหมายก็ได้ E-mail ก็มี
จริงสิ
ผมเงียบไปเมื่อทะเลเสนอทางออกที่ผมลืมคิดไปเลย
ผมได้รับกำลังใจจากทะเล จึงตัดสินใจเดินทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นตามความฝัน
- - - - - -
ช่วงแรกๆ ที่ผมไปถึงญี่ปุ่น ผมกับทะเลติดต่อกันบ่อยมากๆ จนช่วงหลังๆ ทะเลขาดการ
ติดต่อไป
ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไร ก็ได้แต่เพียงคิดว่า ทะเลคงติดสอบ เลยไม่ค่อยมีเวลา
จนถึงช่วงปิดเทอมของญี่ปุ่น ผมจึงตัดสินใจเดินทางกลับมาที่ไทย
และคิดจะไปเซอร์ไพส์ทะเลให้แปลกใจเล่น แต่ผมกลับต้องมาแปลกใจและตกใจเอาเสียเอง
เมื่อได้ยินจากปากของแม่ทะเล
ทะเลเป็นโรคหัวใจ เสียไปเมื่อ 2 เดือนก่อน
นั่นเป็นช่วงเวลาที่ทะเลขาดการติดต่อไป
ตอนนี้ หัวสมองผมมันไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ผมรู้สึกถึงอาการชาไปจนถึงใบหู
ผมแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นตรงหน้าบ้านของทะเลเลยทีเดียว
- - - - - -
ณ ตรงนี้ เวลานี้
ผ่านจากวันที่ผมได้รับรู้ข่าวของทะเล ก็ผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้ว
ผมร้องไห้ตลอดเมื่อคิดถึงเรื่องราวของเราที่อยู่ด้วยกัน เรื่องราวของเพื่อนผู้แสนดีที่สุดของผม
จนมาถึงเวลานี้ ผมเริ่มทำใจและยอมเผชิญกับความจริง ซึ่งทะเลเป็นคนบอกให้ผมยอมสู้
กับมันเสมอ
ผมตัดสินใจมาที่หลุมศพของทะเลก่อนที่ผมจะบินกลับไปศึกษาต่อที่ญี่ปุ่น
ผมเริ่มเข้าใจในสิ่งที่ทะเลพยายามปกปิดไม่บอกผม เมื่อผมเปิดอ่านไดอารี่ของทะเลที่แม่
ทะเลให้ผมไว้ตอนไปพบท่าน
เรารู้ตัวดีว่าโรคที่เรากำลังเป็นคงไม่หาย เราก็มีความฝันที่อยากจะก้าวไปเหมือนกัน แต่ก็
คงเป็นไปไม่ได้เลยไม่พยายามที่จะฝันอีกต่อไป เราอยากที่จะเฝ้าดูคนที่เรารักไล่ตามความ
ฝันของเขาดีกว่า แค่คอยอยู่ข้างๆ ในเวลาที่เรายังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว
ผมปิดไดอารี่ลงก่อนจะค่อยๆ วางดอกลิลลี่สีขาวสะอาดตาที่ทะเลชอบลงหน้าหลุมศพ
ฉันก็รักนาย ทะเล
คำพูดของผมคงฝากสายลมอันอ่อนไหวไปถึงทะเลได้
ผมยังคงเชื่อมั่นเสมอ ไม่ว่าผมจะเจออุปสรรคใดๆ ทะเลยังคงอยู่ข้างกายผมตลอดเวลา
Do you remember?
We have ever been there together,
With love and passion
We have the same dream to succeed together
But now I believe that you always stay near me forever.
The EnD
เรื่องสั้น หมวด : ซึ้งกินใจ
ผู้แต่ง : Goku
