ชีวิตในวันเรียนของนาเทีย

ชีวิตในวันเรียนของนาเทีย


อธิบายเรื่อง: ชีวิตวัยเรียนของนาเทียที่ถูกเพื่อนๆแกล้งทุกวันจะเป็นอย่างไร...แล้วเธอจะสมหวังในรักกับชายที่หลงรักเธอหรือไม่


“ไปโรงเรียนได้แล้วนะ นาเทีย!!”แม่ของนาเทียพูด
“โธ่!! แม่คะ หนูไม่อยากไปเรียนเลย ไปแล้วหนูโดนเพื่อนแกล้งตลอดเลย”นาเทียบอกกับแม่ของเธอ
“เอาเถอะ ลูก ชีวิตตอนนี้มันเพิ่งเริ่มต้น”แม่พูดปลอบ
“ค่ะ หนูไปแล้วนะคะ”นาเทียกล่าวลา
เด็กสาวชื่อนาเทียอยู่ในชั้นม.5 ชีวิตของเธอนี้ช่างน่าเศร้า เธอถูกเพื่อนแกล้งสารพัด
จนไม่รู้จะบรรยายยังไง
“เฮ้!! พวกเรา ยัยนาเทียมาแล้ว วันนี้แกล้งมันยังไงดี”เด็กผู้หญิงคนนึงถามพวกเพื่อนๆ
“เอาสมุดคณิตมันไปซ่อนสิ ถึงเวลาเรียนมันจะได้โดนครูด่า”เพื่อนคนนึงออกความเห็น
“นั่นยังน้อยไป ติดเข็มหมุดไว้ใต้โต๊ะดีกว่า”อีกคนออกความเห็น
“ไม่ได้ๆ ถ้ามันเจ็บตัวมันก็ได้โดดเรียนฟรีๆน่ะสิ”เด็กผู้หญิงคนแรกพูด
เด็กผู้หญิงสามคนนี้เป็นตัวแสบประจำห้อง ชื่อ โยโกะ,เอกะ และ มาคิโกะ
โยโกะเป็นคนสวยแต่โหดร้าย หาเรื่องให้นาเทีนซวยได้ซวยดี อิจฉาที่นาเทีนเป็นคนสวยและ
น่ารักกว่าตน จึงตั้งกลุ่มแกล้งนาเทีย
เอกะเป็นคนค่อนข้างสูง หน้าตาพอดูได้ มักจะถักเปีย2ข้างเสมอ เป็นเพื่อนสนิทของโยโกะ
มาคิโกะเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยเข้าข้างใครนอกจากโยโกะ
“สวัสดีครับ นาเทีย”เด็กชายคนนึงทักขึ้น
“อ๊ะ!!สวัสดีค่ะ ฮิยูกิ”นาเทียทักกลับตามมารยาท
“วันนี้ระวังตัวด้วยนะครับ ยัยพวกโยโกะคิดแผนร้ายๆอีกแล้ว”ฮิยูกิเตือน
“ค่ะ ขอบคุณค่ะที่ช่วยเตือน”นาเทียรับคำอย่างไม่ใส่ใจเนื่องจากว่าพวกโยโกะก็คิดแผนร้ายๆ
กันอยู่ทุกวันอยู่แล้ว
“ว้าย!!”พลั่ก!! นาเทียล้มลงไปกองกับพื้น
“อ๊ะ!! ขอโทษทีนะจ๊ะ บังเอิญว่าชั้นซุ่มซ่ามไปหน่อย”โยโกะพูดล้อเลียน
“ไม่เป็นไรจ้ะ ชั้นซุ่มซ่ามเดินล้มเอง”นาเทียกล่าวอย่างอ่อนโยน
“เป็นอะไรมั้ยครับ นาเทีย”ฮิยูกิถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไรค่ะ แค่ขาแพลงนิดหน่อย”นาเทียตอบ
“เดี๋ยวผมพาไปส่งที่ห้องพยาบาล”ฮิยูกิบอก
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวชั้นเดินไปเอง”นาเทียพูด

เมื่อถึงห้องพยาบาล

ครูนัทซึกิที่ดูแลห้องพยาบาลถามเธอว่า
“อ้าว!! นาเทียวันนี้โดนอะไรมาอีกล่ะ”ครูนัทซึกิถาม
“อ๋อ! แค่ขาแพลงน่ะค่ะ”นาเทียตอบ
“ไปล้มที่ไหนมาล่ะจ้ะ”ครูถามต่อ
“โยโกะสกัดขาล้มค่ะ”นาเทียบอก
“โยโกะอีกแล้วเหรอ ยัยพวกนี้ร้ายจริงๆ” แล้วครูนัทซึกิก็พันผ้าพันแผลให้นาเทีย
“เอ้า!! เสร็จแล้ว ต่อไปมีอะไรก็บอกครูนะ ครูเข้าใจเธอดี อย่ายอมแพ้กับชีวิตล่ะ”ครูนัทซึกิพูดปลอบ
“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะครู”นาเทียกล่าวขอบคุณ

เมื่อถึงห้องเรียน

“อ้าว!! นาเทียไปทำอะไรมา”ครูเอริกะ ครูประจำชั้นถาม
“ไปห้องพยาบาลค่ะ ครู”นาเทียตอบ
“อืม..นั่งที่เร้วเข้า เราจะเริ่มโฮมรูมกันแล้ว

ช่วงพักเที่ยง

“เฮ้อ!! เซ็งจริงๆ ต้องไปคนเดียวอีกแล้ว”นาเทียบ่นกับตัวเอง
“งั้นไปด้วยกันมั้ยล่ะครับ”ฮิยูกิถามจากข้างหลัง
“ว้าย!! ฮิยูกิมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตกใจหมดเลย”นาเทียกล่าวด้วยความตกใจ
“ตกลงไปด้วยกันมั้ยครับ”ฮิยูกิไม่สนใจกับคำพูดที่นาเทียกล่าวเมื่อกี้
“เอ้อ!! ถ้าไม่รังเกียจชั้นน่ะ ชั้นก็ไปค่ะ”
“อย่างผมเนี่ยนะ รังเกียจคุณ โห!! คนน่ารักอย่างคุณผมเกลียดไม่ลงหรอก”ฮิยูกิพูด “ไปกันเถอะครับ”

ณ โรงอาหาร

“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนก็ได้ครับ จะเอาอะไรครับ เดี๋ยวผมซื้อมาให้”ฮิยูกิถาม
“เอ้อ!! อะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละค่ะ ชั้นเคยกินมาหมดแล้ว”นาเทียตอบ
“okครับ”
แล้วทั้ง2ก็ทานอาหารกันจนเสร็จแล้วขึ้นห้องเรียนพร้อมกัน
“เฮ้ย!! ฮิยูกิ ทำไมไม่รอชั้นบ้าง หา!! ติดสาวรึไง 555”ยูกิโตะเพื่อนสนิทของฮิยูกิถาม
”เฮ้ย!! พูดบ้าๆ ก็นายเดินช้านี่หว่า”ฮิยูกิพูดแก้ตัว(หน้าแดงเถือกเลย)
”พูดมาตรงๆเถอะน่า หน้านายมันฟ้อง”ยูกิโตะยังคงพูดล้อเลียนต่อ
“โว้ยยย!! ยอมแล้วว้อย เออ! ชั้นติดสาวว้อย!! พอใจยังวะ”ฮิยูกิพูดทั้งๆที่หน้าแดงไปด้วย
“ในที่สุดก็พูดออกมาซะที ใครวะที่นายติดน่ะ”ยูกิโตะถาม
“นาเทีย”ฮิยูกิตอบห้วนๆ
“เออ ก็น่ารักดีนี่หว่า ว่าแต่ว่า..อย่างนายจะจีบติดเหรอวะ”ยูกิโตะกล่าว
“ติดไม่ติดเดี๋ยวก็รู้”ฮิยูกิบอก
“คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ“นาเทียเข้ามาถาม
“แว้ก!! ม..ไม่มีอารายคร้าบบบบ”ยูกิโตะพูดแก้ตัว
“อืม...จะถึงเวลาเรียนแล้วนะคะ รีบๆนั่งที่เถอะค่ะ”นาเทียเตือนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“อ่า...ครับๆ”ยูกิโตะรับคำ
“เฮ้ย!! น่ารักดีว่ะ ชั้นชักชอบแล้วดิ”ยูกิโตะพูดกับฮิยูกิ
“เฮ้ย!! ไม่ได้ๆ ชั้นจองแล้ว”ฮิยูกิห้าม
“เล่นจองคนเดียวเลยเหรอวะ เออ..ก็ได้ๆ”ยูกิโตะพูด
กรี๊งงงงงงงงงงงงง
เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น
“นาเทียครับ ช่วยไปที่หลังอาคารเรียนหน่อยได้มั้ยครับ”ฮิยูกิถาม
“เอ๋?! ไปทำไมเหรอคะ”นาเทียถามงงๆ
“ไปเดี๋ยวก็รู้ครับ”แล้วฮิยูกิก็เดินจากไปปล่อยให้นาเทียยืนงงอยู่

ณ หลังอาคารเรียน

“กะแล้วว่าคุณต้องมา..นาเทีย”ฮิยูกิกล่าว
“ให้ชั้นมาทำไมเหรอคะ”นาเทียถาม
“ผมมีเรื่องจะบอกคุณ”
“เรื่องอะไรเหรอคะ”
“ผมอยากบอกว่า......ผมรักคุณ”ฮิยูกิพูดออกไปด้วยความเขินอาย
“.......”(อึ้งจนพูดไม่ออก)
“เพราะฉะนั้น...ช่วยเป็นแฟนกับผมได้มั้ยครับ”
“อ่า....เอ่อ.....ข...ขอเวลาชั้นคิดก่อนซักคืนนึงได้มั้ยคะ แล้วพรุ่งนี้ชั้นจะมาบอกคุณ”นาเทียถาม
“ก็...ได้ครับ ไม่ขัดข้องอะไร”

ที่บ้านของนาเทีย

“กลับมาแล้วค่ะ”นาเทียบอกแม่ของเธอ
“กลับมาแล้วเหรอจ้ะ เป็นอะไรไปเอ่ย หน้าแดงๆ”
“ม....ไม่มีอะไรค่ะ สงสัยตากแดดมากไปน่ะค่ะ”นาเทียพูดแก้ตัว
“6โมงทานข้าวเย็นนะจ้ะ”แม่บอก
“ค่ะ งั้นหนูขึ้นไปทำการบ้านก่อนนะคะ”
นาเทียเดินขึ้นห้องของเธอไป เธอเริ่มหยิบหนังสือการบ้านวิชาต่างๆออกมา เธอไม่มีสมาธิจะทำเลย
หัวของเธอนึกแต่เหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายที่โรงเรียน
“นาเทีย ลงมาทานข้าวได้แล้ว”เสียงแม่ของนาเทียเรียก
“ค่าาาาาาา.....”นาเทียขาน
นาเทียเดินลงมาทานข้าวกับแม่2คน เนื่องจากพ่อของเธอต้องทำงานจนดึก
“หนูขึ้นไปทำการบ้านต่อนะคะ”
จนถึงตอนนี้ หัวเธอเริ่มนึกถึงการบ้านซะที เธอทำจนเสร็จแล้วเข้านอน แต่เธอนอนไม่หลับเลย
ใจนึกคิดว่ารู้สึกยังไงกับฮิยูกิ จนเธอตัดสินใจได้แล้ว ก็ผลอยหลับไป

วันรุ่งขึ้น

“หนูไปแล้วนะคะ”นาเทียบอกลา
“จ้า ตั้งใจเรียนน้าาาาา”แม่ของเธอบอก

ณ โรงเรียน

“เรื่องเมื่อวานไว้หลังเลิกเรียนหลังอาคารเรียนนะคะ”นาเทียกระซิบบอกฮิยูกิ
ฮิยูกิได้ยินเสียงนาเทียก็สะดุ้งเฮือก

หลังเลิกเรียน

“เรื่องเมื่อวานตกลงว่าไงครับ”ฮิยูกิถามลุ้นๆ
“เอ้อ...คือว่า......”นาเทียพูดไม่ออก
“ว่าไงครับ”ฮิยูกิถามซ้ำ
“คือว่า.....ชั้น....ชั้น...รัก..คุณค่ะ”นาเทียพูดออกไป
“จริงเหรอครับ”ฮิยูกิถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“จริงสิคะ”นาเทียตอบ
“แล้ว...เอ่อ...เรื่องเป็นแฟน...”ฮิยูกิถามอีก
“เรื่องเป็นแฟนก็okค่ะ”นาเทียกล่าว
ในขณะนั้นโยโกะกับเพื่อนอีก2คนกำลังแอบดูอยู่ โยโกะถึงกับช็อคเพราะโยโกะนั้นแอบหลงรักฮิยูกิอยู่
“ม....ไม่จริง ไม่จริงน่า”โยโกะพูดอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
แล้วฮิยูกิก็เข้ากอดกับนาเทียและ......(อะไรคุณก็น่าจะรู้ แต่เราไม่รู้จะพิมพ์ยังไง m to m น่ะค่ะ mouth to mouth)
“หยุดนะ!! ชั้นไม่ยอมเด็ดขาด ฮิยูกิจะไปคบกับยัยนาเทียไม่ได้”โยโกะตะโกนขึ้น ทำให้ทั้ง2ชะงัก
“คุณจะมาถามผมไม่ได้นะ!! ผมรักนาเทียมันก็เรื่องของผม คุณมาเกี่ยวอะไร”ฮิยูกิกล่าว
“เกี่ยวสิ เพราะชั้นรักเธอไง ฮิยูกิ“โยโกะพูด
“ถึงยังไง ผมก็ไม่รักคนอย่างคุณเด็ดขาด”ฮิยูกิบอก
“ถ้าเธอเกลียดชั้น ชั้นก็ไม่ควรที่จะอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป ชั้นจะฆ่าตัวตายเพื่อเธอ”โยโกะกล่าว
พร้อมทั้งร้องไห้ไปด้วย
“ชีวิตของโยโกะนี้ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก เธอไม่ควรที่จะจบชีวิตง่ายๆอย่างนี้”นาเทียนึกในใจ
แล้วโยโกะก็วิ่งไปยังชั้นดาดฟ้าของอาคารเรียน เมื่อเห็นเช่นนั้น นาเทียจึงวิ่งตามไป ฮิยูกิก็
วิ่งตามไปด้วย รวมทั้ง
เอกะและมาคิโกะด้วย
“โยโกะ!! หยุดเถอะ เอาชีวิตไปทิ้งง่ายๆไม่ได้นะ”นาเทียห้าม
“คนอย่างเธอไม่ต้องมาสนใจชีวิตชั้น!”โยโกะตะโกนใส่
แล้วโยโกะก็กระโดดลงไป นาเทียเห็นดังนั้นจึงกระโดดตามไปแล้วกอดโยโกะไว้แน่น ด้วยความที่รักเพื่อน
ทำให้เกิดปฏิหารขึ้น ก่อนที่ร่างทั้ง2จะตกถึงพื้น เกิดแสงประหลาดขึ้น แล้วร่างของทั้ง2ก็ตกลง
พื้นเบาๆ แล้วฮิยูกิกับเอกะ
และมาคิโกะก็วิ่งลงมายังชั้นล่าง เพื่อดูว่าทั้ง2ปลอดภัยดีหรือไม่
“นาเทีย!! นาเทีย!! เป็นอะไรมั้ย”ฮิยูกถามด้วยความเป็นห่วง
“อือ.....ไม่เป็นไร แล้ว..โยโกะล่ะ โยโกะเป็นอะไรมั้ย!!”นาเทียถามถึงโยโกะ
“โยโกะน่ะ ไม่เป็นไรหรอก”เอกะพูด
“ค่อยยังชั่ว”นาเทียถอนหายใจ
“ทำไม ทำไมเธอทำเพื่อชั้นขนาดนี้”โยโกะถามนาเทีย
“ก็เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ”นาเทียกล่าวพร้อมกับยิ้มให้
“นั่นสินะ”
หลังจากนั้น พวกของโยโกะและนาเทียก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป และความสัมพันธ์ของนาเทียกับ
ฮิยูกิก็ก้าวหน้าไปได้ด้วยดี

เรื่องสั้น หมวด : รักหวานแหวว
ผู้แต่ง : Hermiona email : Hermiona_beam@thaimail.com