|
GONCA GÜL'E
DAIR...
Gülü tarife ne hacet; gül Sevda-yi Muhammedî'dir.
Gülün sevdasi kalbimizin hâfi tepelerinde, ahfâ zirvelerinde sancak
açmıştır.
Ve bizler, gönlü gülşen olan insanlara meftun
oluruz, Kainatin Solmayan Gülü'nün aşkıyla...
Gün gelir, gözyaşıyla gül sularız. Bir gül için
bin dikene su veririz. Ve biliriz ki, güllerin içinde diken yoktur,
dikenler içinde gül vardır.
O, aşkımızın mihrabındaki gül... O, alemlere
rahmet olarak gönderilen bir resûl... O, çöl sıcağındaki bir kevser
şelâlesi...
O, teşrifiyle kainatı aydınlatan ve ışık bahşeden
sonsuz bir nur şulesi...
Gündüzleri dünyayı ısıtan güneş ve geceleri gökyüzünde
çiçek çiçek açan yıldızlar, O'nun sönmeyen ışığının en mütevazi
kandilleri... Sera da, süreyya da O'nun nuruyla aydınlanır...
O'nun sîreti bir amaç, O'nun sünneti bir hidayet,
O'nun sureti gönüllere ülfet ve nimet veren bir âb-ı hayat...
Ruhumuz O'na aşık... O, gül mushaflı sevdamızın
sembolü... O, onsekiz bin alemin emsali olmayan gülü...
|