Het vervolg van mijn belevenissen
valign="top">
Met deze shows reisde ik geheel Europa af
Daarna werd ik gevraagd door een discotheek om een groep samen te stellen
en hiermee een plaat op te nemen t.g.v. hun 10 jarig bestaan
. Ik creërde de groep "CARTOUCHE"
De plaat kwam uit, werd veel gedraaid in het discocircuit
hij kwam onder de aandacht van een platenfirma in Belgie
die hem op de markt bracht
Hij kwam snel daarna uit In Frankrijk en werd daar
de No 1 hit van het jaar
"Feel the Groove" stond meer dan 12 maanden in de top 10 in Frankrijk
Elk weekend reisden we geheel Frankrijk door om optredens te verzorgen
We deden een tournee in "Ile de Reunion", Hadden TV-optredens in Argentinie
Kortom: alweer een heavy bestaan.
Het onvermijdelijke
Het was Juni 1992
Op een van de weinige dagen dat ik vrij was kwam ik van een dagje strand thuis
Ging een douche nemen en........ Viel met een hartstilstand voor dood op de vloer
Mijn grote geluk was dat de ambulance dienst
die door een kennis was gebeld binnen enkele minuten ter plaatse was
Een lange reanimatie volgde en ze kregen mijn hart weer op gang
Met spoed werd ik naar het St Franciscus ziekenhuis gebracht
waar ik nog enkele hartaanvallen kreeg
De doktoren hebben gevochten voor mijn leven
Uiteindelijk kwam ik na 3 dagen coma weer bij op de intensief care
Na de revalidatie hervatte ik mijn werkzaamheden
maar echt kalmer aan doen was er nog niet bij
Met als resultaat na 3 maanden weer een infarct
Nu was het goed fout! Het bleek dat ik ook nog last had van ernstige ritmestoornissen
Hiervoor werd ik behandeld in het Anthoniusziekenhuis in Nieuwegein
Maar terug in Roosendaal voor de nabehandeling
kreeg ik meer en meer last van vocht vasthouden
Op den duur was het meer ziekenhuis in dan ziekenhuis uit!
Mijn cardioloog Dr. Bos kwam op een gegeven moment aan mijn bed
en bracht ter sprake dat er maar een manier was om mijn leven te redden
Een harttransplantatie!
Ik schrok enorm! Vertelde hem dat ik daar wel even over moest denken
Maanden verstreken, het ging slechter en slechter met me
Vrienden namen me een keer mee naar Tunesie
Ik overdacht daar mijn situatie en nam het besluit
dat ik de transplantatie moest aanvaarden
terug in Nederland nam ik kontakt op met Dr. Bos en vertelde hem mijn besluit
Meteen werd er gebeld met het transplantatiecentrum
van het Erasmus M. C. in Rotterdam
die me twee weken daarna al opnamen om een z.g. screening te ondergaan
(je verdere lichaam moet n.l. kerngezond zijn
om zo'n ingreep goed te kunnen doorstaan)
Cardiologe Dr. Balk, hoofd van het transplantatieteam, begeleide me uitstekend
Ik had er een gerust gevoel in
Ik kwam de screening glansrijk door. Ik stond op de z.g. wachtlijst!
Terug thuis, ging het weer snel neerwaarts met mijn conditie
Ik ging intussen weer wat werken
maar regelmatig werd ik vaak midden in de nacht naar het ziekenhuis gebracht
omdat ik geen lucht meer kreeg
Aan de "pomp" (infuus) gelegd, ging het wel weer
Weer naar huis en weer ziekenhuis in
en er was nog steeds geen hart voor me beschikbaar
zo ging dat 13 maanden lang
Het laatste jaar lag ik er bijna 9 maanden in
Het ging echter nog slechter, en ik ging twijfelen of het hart er nog wel op tijd zou zijn
Op een gegeven moment was mijn bloedruk erg laag. Paniek sloeg toe!
Met spoed werd ik overgebracht naar Rotterdam Erasmus M. C. dat was op donderdag.
Ik dacht; Dit is einde oefening!
Toch hadden ze me daar gauw weer stabiel
Op zondagmiddag kwam een van de cardiologen bij me staan en zei droogweg;
Ik heb net een nieuw hart aangeboden gekregen (ik begreep er nog niets van),
daarop vervolgend zei hij; Ik denk dat jij daar de geschikte persoon voor bent.....
- Wat er dan door je heengaat kan ik niet onder woorden brengen!
Enkele uren later zag ik de Helicopter wegvliegen
met de chirurg erin die in een ander ziekenhuis "mijn hart" ging ophalen
Ondertussen werd ik naar de operatiekamer gereden
en begonnen ze met mij alvast voor te bereiden op de transplantatie
Vlak voor in onder narcose werd gebracht hoorde ik de doktoren nog zeggen
"het hart is in goede staat"
Ongeveer 5 uur later was de geslaagde operatie een feit
De volgende ochtend, toen ik bij kwam uit de narcose, voelde ik me helemaal gloeien
Jarenlang had ik door de slechte doorbloeding last gehad van koude handen en voeten
Nu was alles heerlijk warm!
Ik voelde meteen dat ik weer kracht had en dat bleek ook de dagen na de transplantatie
4 dagen daarna moest ik elke dag al op de hometrainer
en elke dag meer kilometers doen
Veertien dagen nadien mocht ik al naar huis
Ik heb toen genoten van alles wat het leven te bieden heeft
Natuurlijk moet ik levenslang dagelijks nog vele medicijnen slikken
om eventuele afstotingen tegen te gaan
Natuurlijk heb ik kans op niet zo prettige bijwerkingen
maar deze wegen niet op tegen de levensvreugde die ik weer heb
Vroeger werkte ik dagelijks 16 uur per dag
als manager van diverse artiesten in de showbiss
ik reed 150.000 km per jaar door geheel Europa
at slecht, rookte veel
en natuurlijk de daarbij behorende stress
was ook niet bevorderlijk voor mijn gezondheid
Nu, jaren later en een nieuw hart rijker, geniet ik van elke dag!
Enkele middagen per week werk ik weer
Heb in 2004 een kleine herseninfarct gehad,
en het was gelukkig geen uitval of een verlamming. Het was met het spreken en lezen het probleem.
Tot verdere groetjes
Jacq