ฝนตกโปรยปราย...เดินไปตากฝน... เจ็บเหงาเหลือทน...ระคนเศร้าใจ...
กัดฟันทนฝืน...เก็บกลืนฝืนไว้... น้ำตารินไหล...พร้อมสายฝนพรำ...
เหน็บหนาวกายสั่น...ทั้งหวั่นหัวใจ... เปียกปอนเท่าใด....ใจยิ่งเจ็บจำ...
เจ็บใจเปียกกาย...หัวใจเจ็บช้ำ... ให้ใจเจ็บจำ...คนทำช้ำใจ...
ฟ้าร้องกึกก้อง...ใจร้องก้องกว่า... เรียกร้องดังว่า...คืนมาได้ไหม...
ขอคืนความรัก...ใจรักจากไกล... รักเธอคืนไป...ใจฉันคืนมา...
พอเถอะแค่นี้...ไม่มีใจแล้ว... ตั้งใจแน่แน่ว...จบแล้วจากลา...
รักเธอจบไป...พร้อมสายฝนซา... ขอที่ผ่านมา...คือว่าบทเรียน...
ฉันเฝ้าฝัน....ไขว่คว้า.... สิ่งมีค่า...ของหัวใจ...
บางสิ่ง...เริ่มเปลี่ยนไป... เมื่อมีใคร...ก้าวเข้ามา...
คือเธอ...ในความหมาย... ที่หัวใจ...เฝ้าไขว่คว้า...
เพียงเธอ...ตลอดมา... ทุกเวลา...มีเพียงเธอ...
ความทรงจำ...ไม่สิ้นสุด... ยากยั้งหยุด...ใจพลั้งเผลอ...
ทุกเวลา...เพียงภาพเธอ... มีเสมอ...ในหัวใจ....
อยากฝาก...กระซิบรัก... มากมายนัก...รักห่วงใย...
ด้วยใจ...ใจมอบใจ... ให้แด่ใจ...คนสำคัญ...
เจ้าชายมดแดง...